Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Ρόμπερτ Σίλερ
Βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών το 2013 και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Yale είναι συγγραφέας, μαζί με τον Τζορτζ Άκερλοφ του βιβλίου «Phishing for Phools: The Economics of Manipulation and Deception».
Σε πολλές χώρες ο πληθωρισμός έχει γίνει τόσο χαμηλός και σταθερός τις τελευταίες δεκαετίες που φαίνεται να έχει ξεθωριάσει. Ενώ ο καλπάζων πληθωρισμός θεωρήθηκε κάποτε ως το νούμερο ένα οικονομικό πρόβλημα, σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι -τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες- δεν μιλάνε σχεδόν ποτέ γι’ αυτόν ή ακόμη ούτε καν δίδουν προσοχή. Αλλά ο «σιωπηλός πληθωρισμός» εξακολουθεί να έχει πολύ απτές επιπτώσεις στην κρίση μας και μπορεί να οδηγήσει σε κάποια επακόλουθα λάθη.
Δεδομένου ότι η κεντρική τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας έθεσε το πρώτο παράδειγμα το 1989, οι νομισματικές αρχές σε όλο τον κόσμο ακολουθούσαν όλο και περισσότερο μια πολιτική καθορισμού στόχων για τον πληθωρισμό που κυμαίνονται πολύ πιο πάνω από το μηδέν. Δηλαδή, οι διαμορφωτές πολιτικής σχεδιάζουν να έχουν πληθωρισμό, αλλά σταθερό πληθωρισμό. Αυτό που συνήθιζε να αποτελεί μια άσχημη λέξη τώρα ανακοινώνεται δημοσίως και η μετριοπάθεια είναι επιβεβλημένη.
Η Central Bank News συγκεντρώνει τους στόχους για τον πληθωρισμό για 68 χώρες. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στοχεύει σε ετήσιο πληθωρισμό για το 2018 σε «κάτω, αλλά κοντά στο 2%». Ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ έχουν στόχο για τον πληθωρισμό του 2018 στο 2%. Η Κίνα και το Μεξικό έχουν ένα στόχο 3% για την ετήσια αύξηση των τιμών. Στην Ινδία και στη Ρωσία ο στόχος είναι 4%. Στην Ουκρανία και στο Βιετνάμ κυμαίνεται στο 5% και στο 6% σε Αζερμπαϊτζάν και Πακιστάν.



