Η κινδυνολογία ως εργαλείο άσκησης πολιτικής στην εποχή της μαζικής πολιτικής

του Κωνσταντίνου Κομνηνού

Θεωρώ την τεχνική αυτή χειραγώγησης ως ένα αναγκαίο μέσο για την επιβίωση των κρατών σε ένα άναρχο διεθνές σύστημα.

Κατά την διάρκεια της ελληνικής κρίσης ακούμε συχνά τους πολιτικούς είτε να κινδυνολογούν είτε να αποδίδουν στην κινδυνολογία αρνητικό περιεχόμενο. Έτσι λοιπόν, είναι η κινδυνολογία κάτι κακό από μόνη της ως πρακτική ή πρέπει να αξιολογείται βάσει του σκοπού που υπηρετεί και για να το εκτιμήσουμε αυτό είναι ίσως ανάγκη να αξιολογήσουμε την ικανότητα των μαζών να χειριστούν την αλήθεια;

Σε αυτό το σημείο θεωρώ χρήσιμο να ορίσουμε την κινδυνολογία και να την διαχωρίσουμε από άλλες πρακτικές, ώστε να αποφύγουμε τυχόν εννοιολογικές συγχύσεις. Σύμφωνα με τον Καθηγητή JohnMearsheimerκινδυνολογία (fearmongering) «λαμβάνει χώρα όταν οι ηγέτες ενός κράτους βλέπουν να αναδύεται μια απειλή, αλλά πιστεύουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τον λαό να καταλάβει τον κίνδυνο που βρίσκεται έξω από την πόρτα του δίχως να καταφύγουν σε μια εκστρατεία παραπλάνησης»i Βάσει του παραπάνω ορισμού, ο οποίος κάνει σαφή αναφορά στον σκοπό αυτής της τεχνικής μπορούμε να διαχωρίσουμε την κινδυνολογία από τον κοινωνικό ιμπεριαλισμό και τις αχρείες συγκαλύψεις, μιας και αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων μιας ελίτ. 

Οι Έλληνες επέδειξαν ωριμότητα μεγαλύτερη από τα κόμματα

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Μέρες του δημοψηφίσματος. Μία δημοσιογράφος έγκριτης καθημερινής εφημερίδας παρουσιάζει ρεπορτάζ από τις υπηρεσίες έκδοσης διαβατηρίων, για να αποδείξει ότι οι πάντες πανικόβλητοι προσπαθούν να διαφύγουν στο εξωτερικό.

Στην αίθουσα αναμονής, όμως, της υπηρεσίας διαβατηρίων που επισκέπτεται, βλέπει ησυχία και καμιά δεκαριά καθόλου πανικόβλητους να περιμένουν. Τους ρωτάει γιατί θέλουν να πάνε στο εξωτερικό. Άλλος της απαντάει για δουλειές, άλλος για ταξίδι αναψυχής. Αλλά η δυστυχισμένη ρεπόρτερ πρέπει αν προσαρμόσει την πραγματικότητα στο διατεταγμένο κλίμα κινδυνολογίας. Οπότε συμπεραίνει ότι «με δυσκολία αποκρύπτουν τον πανικό τους και τους πραγματικούς λόγους που θέλουν να φύγουν στο εξωτερικό». Προφανώς η ρεπόρτερ είναι μέντιουμ και ξέρει καλύτερα από τους ίδιους.

Παρά την κινδυνολογία που καλλιέργησαν ορισμένα ΜΜΕ, και την υστερία κάποιων κατά τα άλλα «σοβαρών» αρθρογράφων, που εξέπεμπαν πραγματικά πολεμικά ανακοινωθέντα, οι Έλληνες πολίτες συμπεριφέρθηκαν ώριμα, υπεύθυνα και ψύχραιμα. Στην πραγματικότητα, δεν σημειώθηκαν παρατράγουδα στις ουρές των ΑΤΜ, ούτε έγιναν πανικόβλητες επιδρομές στα σούπερ-μάρκετς, η δε κατανάλωση προϊόντων διαρκείας αυξήθηκε περίπου 20-30% τις μέρες της κρίσης, κάτι εντελώς φυσιολογικό. 

Οχι κινδυνολογία σε περίπτωση επιστροφής στην δραχμή

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Έχει οργανωθεί ολόκληρη εκστρατεία παραπληροφόρησης και εκφοβισμού της κοινής γνώμης, σχετικά με την πιθανότητα ενός Grexit. Ακόμη και η λέξη «δραχμή» παρουσιάζεται ως φάντασμα, που πλανάται πάνω από την χώρα και απειλεί την σταθερότητα και την ασφάλειά της. Έφτασαν ορισμένοι να παρουσιάζουν την έξοδο από την Ευρωζώνη ως μία νέα Μικρασιατική Καταστροφή!

Το νόμισμα, όπως γνωρίζουν και οι πρωτοετείς φοιτητές Οικονομικών Επιστημών, είναι ένα κοινά αποδεκτό μέσον ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών. Επαναλαμβάνω: μέσον. Η ουσία της οικονομίας δεν βρίσκεται στο είδος του νομίσματος, αλλά στην παραγωγή. Η παραγωγή προσδιορίζει και το επίπεδο διαβίωσης και την ισχύ του νομίσματος. Η Ελλάδα χρεωκόπησε με το ισχυρό ευρώ και όχι με την «τριτοκοσμική» δραχμή, διότι έπαψε να παράγει και έγινε χώρα καταναλωτών πολυτελών εισαγομένων προϊόντων. 

Κινδυνολογία

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου*

Η κινδυνολογία ήταν πάντα ο λάθος τρόπος άσκησης πολιτικής. Σαν σήμερα, το 1967, μία ομάδα αξιωματικών ανέτρεψε ολόκληρο το υποτίθεται πανίσχυρο κατεστημένο, βραχυκύκλωσε τα Ανάκτορα, συνέλαβε την κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, εξουδετέρωσε την ΕΡΕ, την Ένωση Κέντρου και την ΕΔΑ, κατέλαβε το κράτος και υφάρπαξε την εξουσία.

Βασικός επικοινωνιακός μοχλός του πραξικοπήματος υπήρξε η κινδυνολογία, οι φήμες που έντεχνα διέσπειραν οι συνωμότες για επικείμενη “κομμουνιστική επανάσταση” κλπ. Φυσικά δεν υπήρχε τέτοιο θέμα για μία χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, και μάλιστα όταν, μόλις πριν από δεκαπέντε χρόνια, το ΚΚΕ είχε συντριβεί στρατιωτικά στον Γράμμο.

Η κινδυνολογία υπήρξε και ο μηχανισμός ανατροπής της (εκλεγμένης με τεράστια πλειοψηφία) κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου τον Ιούλιο του 1965. Η ΕΡΕ οργάνωσε τον αντιπολιτευτικό της λόγο με κύριο άξονα την μομφή ότι η Ένωση Κέντρου ήταν διαβρωμένη από “κομμουνιστικά στοιχεία” και προθάλαμος επιβολής κομμουνιστικού καθεστώτος. Αν είναι ποτέ δυνατόν οι υπερσυντηρητικοί, φιλοδυτικοί, αντικομμουνιστές και βασιλόφρονες κεντρώοι ηγέτες να ήταν “κρυπτοκομμουνιστές”, όπως τους κατηγορούσε η Δεξιά. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις η κινδυνολογία οδήγησε σε αποσταθεροποίηση, που συμπαρέσυρε τελικά και τους κινδυνολόγους.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

iskra

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΩΣ ΔΗΘΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ!

ΤΑΚΤΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΡΟΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

Την ώρα που η Χρηματιστηριακή Αγορά της Αθήνας βρίσκεται εδώ και μέρες σε ελεύθερη πτώση, οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες και τα μεγάλα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια με μια βροχή κινδυνολογικών αναλύσεων και εκτιμήσεωνπροχωρούν σε μια πρωτοφανή επέμβαση στις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις σε βάρος της Αριστεράς.

Στόχος αυτού του μπαράζ των διεθνών αγορών , με δυο λόγια του χρηματιστικού κεφαλαίου, το οποίο θα γνωρίσει μια άνευ προηγουμένου κλιμάκωση το επόμενο διάστημα, είναι να διαμορφώσουν κλίμα τρομοκρατίας και να σύρουν την τροχιά των πολιτικών διαμορφώσεων στην Ελλάδα προς τη δική τους κατεύθυνση.

Το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο χρησιμοποιεί ευθέως το μαστίγιο αλλά και ορισμένες φορές τοκαρότο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας να λειάνει τις θέσεις του και τελικά να προσαρμοσθεί στιςσυστημικές επιλογές.

Κεντρική κατεύθυνση των διεθνών αγορών είναι να προσαρμοσθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα της μνημονιακής εποπτείας , να ξεχάσει κάθε απόπειρα σύγκρουσης με τα δόγματα της ευρωζώνης όσες πιέσεις και εκβιασμούς και αν δεχθεί ο ίδιος και η χώρα και φυσικά να εγκαταλειφθεί κάθε ιδέαδιαγραφής του χρέους. 

Αυτήν την ώρα η Αριστερά όχι μόνο δεν πρέπει να υποκύψει στην "τρομοκρατία των αγορών" αλλά και να αντιδράσει αποφασιστικά απέναντί τους , εμμένοντας με συνέπεια και σταθερότητα στοριζοσπαστικό αντιμνημονιακό προοδευτικό πρόγραμμά της. Οι αγορές μπορεί να "βρυχώνται"αλλά ιδαίτερα στις παρούσες συνθήκες ρευστότητας στην ευρωζώνη και νέων ευρωπαϊκών και διεθνών διεργασιών , δεν μπορούν να επιβληθούν και να εεμποδίσουν προοδευτικές επιλογές μιας παράταξης κι ενός λαού που είναι αποφασισμένος να τις φέρει σε πέρας.

Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο. Μπορούν , όμως, να καταγάγουν μια μεγάλη νίκη.

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΖΕΥΓΟΣ

18 ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΙ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ , ΠτΔ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΔΟ ΣΥΡΙΖΑ

HSBC: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΩΣ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΘΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ