Καταναλωτές Vs... εργαζομένων!

Ο οδοστρωτήρας του παγκόσμιου ανταγωνισμού επιβάλλει τη συνεχή προσαρμογή ανθρώπων και επιχειρήσεων. Η ανάδυση της Ασίας και τα νέα δεδομένα στην παγκόσμια αγορά εργασίας. Το δόγμα ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

του Βασίλη Παζόπουλου*

Κάθε πρωί μια γαζέλα ξυπνά στη ζούγκλα. Ξέρει πως θα πρέπει να τρέξει ταχύτερα από το πιο γρήγορο λιοντάρι, αλλιώς θα φαγωθεί. Λίγο πιο πέρα, κάθε πρωί ένα λιοντάρι ξυπνά. Ξέρει πως πρέπει να προσπεράσει την πιο αργή γαζέλα, αλλιώς θα μείνει νηστικό. Συνεπώς δεν έχει σημασία αν είσαι γαζέλα ή λιοντάρι. Όταν ανατείλει ο ήλιος, άρχισε να τρέχεις.

(Αφρικανική παροιμία)

Η εποχή μετά τη βιομηχανική επανάσταση χαρακτηρίστηκε από την αντιπαράθεση μεταξύ καπιταλιστικής και εργατικής τάξης, με το κράτος να έχει τον ρόλο τουενδιάμεσου. Ωστόσο τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αθόρυβα η διαμάχη μετατοπίστηκε μεταξύ καταναλωτή και εργαζόμενου. Ο ενδιάμεσος είναι πλέον η επιχείρηση.

Ο καταναλωτής πιέζει για περισσότερα αγαθά με λιγότερα χρήματα. Λαμβάνοντας το μήνυμα, οι εταιρίες μεταφέρουν την πίεση στους εργαζόμενους. Περικοπή του κόστους συχνά σημαίνει μειώσεις μισθών και παροχών. Οι διοικήσεις, αν δεν υπακούσουν στις απαιτήσεις των πελατών, δεν μπορούν να εγγυηθούν τις θέσεις εργασίας. Το αφεντικό είναι ο πελάτης. Και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Πώς οι πατέντες δημιουργούν πληθωρισμό, κρίσεις και “δούλους”! – Ε (τελευταίο) μέρος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Constantinos

Συνέχεια από το Δ μέρος

Τρομοκράτες, Hackers, έλεγχος, επενδύσεις, θυγατρικές, υπερκερδοφορία:

Μάλλον πρέπει να έχουμε μειωμένη μνήμη για να ξεχνάμε ό,τι (ιδιαίτερα), τα τελευταία 10-15 χρόνια, για να παραβλέπουμε πως όλα όσα μας έλεγαν οι πολιτικοί ανά τον πλανήτη και διέδιδαν ασύστολα τα μέσα προπαγάνδας τους, τα ΜΜΕ, δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου στους ανθρώπους.Τι καλύτερο λοιπόν από την τρομοκρατία και φυσικά τους hackers στην πορεία, ώστε να καλύψουν όλο το πεδιο (πραγματικής ζωής και ηλεκτρονικό).

Σίγουρα η ανθρωπότητα χρειαζόταν κάτι που θα την σόκαρε. Θα τρόμαζε τις δυτικές κοινωνίες και τους κατοίκους τους, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για επιβολή μέτρων ασφαλείας. Για το… “καλό μας”.Αυτή η πράξη ήταν το γνωστό κτύπημα στους δίδυμους πύργους των ΗΠΑ και με μια εικόνα και εκδοχή που δόθηκε, αρκετή να σοκάρει, ούτως ώστε να παρθούν μέτρα με νομοθεσίες που σε άλλες συνθήκες θα ξεσήκωναν τους ανθρώπους.

Ένας “εναλλακτικός” τρόπος χειραγώγησης, αν το καλοσκεφθείτε…

Αν λοιπόν πιστέψατε τα όσα ειπωθήκαν για το πώς και από ποιους χτυπήθηκαν οι πύργοι της Νέας Υόρκης, σας προτείνω να το επανεξετάσετε και να σκεφθείτε την παρακάτω εκδοχή που είναι εξίσου πιστευτή με αυτή που είπαν (και λένε).

Εδώ όμως υπάρχει κάτι ακόμα πιο σοβαρό, το οποίο δεν είμαστε σε καμία περίπτωση οι ειδικοί, προκειμένου να το αναλύσουμε, αξίζει όμως να αναφερθούμε.

Πώς οι πατέντες δημιουργούν πληθωρισμό, κρίσεις και “δούλους”! – Δ μέρος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Constantinos

Συνέχεια από το Γ μέρος

Πειρατεία και ροζ ελεφαντάκια:

Μια μικρή, μα σημαντική αναφορά στην πειρατεία, την οποία και επικαλούνται οι εταιρείες, έχοντας και την αντίστοιχη πιασιάρικη ατάκα:

Η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική

Συγκινητικό έτσι; Και οι κύριοι υπαίτιοι για την πειρατεία, ποιοι είναι; Μα “φυσικά”, αυτοί που λένε τα ΜΜΕ, ως την πηγή αυτού μα και όλων των κακών που μαστίζουν την κοινωνία μας: Οι μετανάστες. Η υγειονομική, οικονομική βόμβα που στις χώρες τους είναι πάμπλουτοι και ήρθαν εδώ η στην υπόλοιπη Ευρώπη προκειμένου να αυγατίσουν τα κέρδη τους.

Γιατί οι εταιρείες χάνουν τόσα πολλά από την πειρατεία; Μα γιατί βγάζουν πολλά στο νόμιμο (;) εμπόριο! Πάρα πολλά! Οποιονδήποτε παραγωγό ρωτήσεις, είτε πρόκειται για αγρότη είτε για φούρναρη είτε για …τορναδόρο, θα σου πει ότι το μεγαλύτερο κέρδος που μπορείς να πιάσεις είναι 30-50%.

Αν κλέψεις, θα φτάσεις το 80-100%. Έχετε ακούσει πουθενά για κέρδος 300 ή 500 ή 700 τοις εκατό; Τέτοια ποσοστά κερδίζουν οι εταιρείες για να φτάσει το δισκάκι να πουλιέται 15 και 20 ευρώ έκαστο! Αν τολμούν, ας δημοσιοποιήσουν το κόστος παραγωγής ενός γνωστού δίσκου και τις αντίστοιχες εισπράξεις τους!

Αφέντες δούλοι, ίδιοι γίναμε ούλοι:

Πώς οι πατέντες δημιουργούν πληθωρισμό, κρίσεις και “δούλους”! – Γ μέρος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Constantinos

Συνέχεια από το Β μέρος

Η… Ιδεολογία του κέρδους:

-Και για να γίνει απολύτως αντιληπτό, ακόμα και από πιο δύσπιστους, πώς δουλεύει το σύστημα της βιομηχανίας του κέρδους, μα κυρίως το πώς μας έχει αφομοιώσει και αποχαυνώσει, δεν χρειαζονται πολλά λόγια. Η εικόνα από πάνω  είναι σαφής του τι εννοεί… ο ποιητής

Το παράδειγμα των Microsoft και Apple:

-Ας δούμε τώρα ένα πιο προσιτό παράδειγμα στα παραπάνω, όσο αφορά τουλάχιστον τον χώρο μας που είναι η τεχνολογία.
Ας το δούμε πιο συγκεκριμένα πώς δουλεύει ολόκληρο το σύστημα σαν ένα καλοκουρδισμένο γρανάζι.

Η Microsoft και τα Windows, σαφώς και δεν ήταν μια παρθενογένεση, όπου πάνω τους βασίστηκε και αναπτύχθηκε ολόκληρη η τεχνολογία και η εξέλιξη των υπολογιστών.

Αν ψάχναμε τις βασικές ρίζες αυτού που έχουμε σήμερα θα έπρεπε να πάμε στην δεκαετία του 1940 και ίσως ακόμα πιο πίσω. Βασιζόμενη λοιπόν, η Microsoft σε ιδέες και τεχνολογίες διαθέσιμες και χωρίς πατέντες, ανέπτυξε το λειτουργικό της σύστημα Windows η DoS, τότε.Εκμεταλλευόμενη μια κατάσταση που οι υπολογιστές απαιτούσαν ένα κοινό λειτουργικό σύστημα και εκμεταλλευόμενη το κενό επίσημης εκπροσώπησης του διαδεδομένου τότε και με κοινή λογική καλύτερου Unix, επικράτησε σαν το κοινό λειτουργικό σύστημα για την επικοινωνία και την συμβατότητα των υπολογιστών σε μια εποχή αναπτυσσόμενης τεχνολογίας που έπαιρνε σάρκα και οστά.

Για την ακρίβεια εκμεταλλεύτηκε ένα νομοθετικό σύστημα που στις ΗΠΑ από ανέκαθεν ευνοούσε τους ιδιώτες και θες με λίγες γνωριμίες και πλάγια μέσα, όπως φημολογείται, επικράτησε και τα πράγματα έχουν οδηγηθεί στο σημείο που όλοι γνωρίζουμε.

Πώς οι πατέντες δημιουργούν πληθωρισμό, κρίσεις και “δούλους”! – B μέρος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Constantinos

Συνέχεια από το Α μέρος

Πνευματικά δικαιώματα και η αποδεδειγμένη συμμετοχή τους στην διαμόρφωση της οικονομίας:

Πλέον είναι εμφανής η… συμβολή των πνευματικών δικαιωμάτων στη διαμόρφωση της αγοράς και κατ’ επέκταση τεχνητών κρίσεων οι οποίες δημιουργούνται και ωφελούν όσους κατέχουν το κεφάλαιο. Την δύναμη του χρήματος και του ελέγχου, πιο απλά.

Αφήνουμε λίγο στην άκρη αυτό τώρα και επιστρέφουμε στο παράδειγμά μας με τα αυτοκίνητα των Mercedes και BMW και πιο συγκεκριμένα στις συνθήκες ανταγωνισμού που δημιουργούν τα πνευματικά δικαιώματα και βλέπουμε τη νέα δημιουργηθείσα κατάσταση. Δύο Γίγαντες ανταγωνίζονται για μία κοινή αγορά. Τα προϊόντα τους επιβαρύνονται με το επιπλέον κόστος της υπεραξίας των δούλων. Ανάμεσα στους βιομηχάνους ιδιοκτήτες και τους εργάτες μπαίνει ένα ολόκληρο σύστημα δούλων, που λειτουργεί “κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν” του συστήματος εξουσίας. Στην κορυφή αυτού του συστήματος υπάρχει ο βιομήχανος και στη βάση ο εργάτης. Η γνώση των δούλων κι ο ανταγωνισμός σε συνθήκες ύπαρξης πνευματικών δικαιωμάτων επιβάλλει δημιουργία συστήματος στο σύνολο των ανταγωνιστών. Έτσι στο παράδειγμά μας η BMW που είχε λόγο να βελτιώσει την τεχνογνωσία της, πληρώνει υπεραξία σε μηχανικούς κι εξειδικευμένους εργαζόμενους αλλά αυτή η κίνηση παρασέρνει και τη Mercedes, που θέλει να διατηρήσει τη διαφορά της. Από τη στιγμή που ένας βιομήχανος αναγκάζεται για λόγους επιβίωσης να πληρώσει δούλους, παρασέρνει το σύνολο των υπολοίπων. Αυτό το σύστημα επιβαρύνει το κόστος παραγωγής.

Πώς οι πατέντες δημιουργούν πληθωρισμό, κρίσεις και “δούλους”! – A μέρος

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Constantinos

Σαν osarena, μα και σαν άνθρωποι, όσο έχουμε ακόμα το δικαίωμα της φωνής, θα λέμε κάποια πράγματα που ίσως αγνοούν οι πολλοί άνθρωποι και είναι χρέος των όσων γνωρίζουμε να τα μεταλαμπαδεύσουμε σε όλους. Ξεκαθαρίζουμε πως δεν είμαστε ξερόλες, ούτε προσπαθούμε να πουλήσουμε πνεύμα ή ο,τιδηποτε άλλο (δείτε σχετικά στο τέλος του άρθρου).

Έχετε ακούσει και διαβάσει αρκετά για τις πατέντες, μα και για νομοσχέδια τύπου ACTA/SOPA/PIPA/CISPA, μα και άλλες μεθοδεύσεις οι οποίες καθιστούν τον άνθρωπο σε ένα ον μη σωστά σκεπτόμενο και σαν προορισμό ζωής, δουλειά και κατανάλωση.

Κατανάλωση σε προϊόντα και υπηρεσίες τα οποία θα είναι προσαρμοσμένα έτσι ώστε να αποδίδουν το μέγιστο κέρδος στον κατασκευαστή του (βιομήχανο, πχ).

Κατ’ αρχάς τα ΜΜΕ στον αέναο ρόλο τους της παραπληροφόρησης και αποχαύνωσης, έχουν πείσει τους ανθρώπους πως οι εταιρείες και τα εργοστάσια ιδρύονται προκειμένου να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Η κοινή λογική όμως είναι πως δημιουργούνται με έναν και μοναδικό σκοπό: για να φέρουν κέρδος στον ιδιοκτήτη τους.

Σαν αποτέλεσμα θα παρέχουν προϊόντα και υπηρεσίες, προκειμένου να καλυφτούν ορισμένες πραγματικές ή τεχνικές ανάγκες της κοινωνίας. Από τη στιγμή που είναι αυτό κατανοητό, πρέπει ν’ αναζητήσουμε τις συνθήκες, που δίνουν αυτήν τη δυνατότητα. Η κύρια συνθήκη είναι η ζήτηση. Έχουμε ένα προϊόν και υπάρχουν άνθρωποι που το θέλουν. Όσο πιο πολλοί, τόσο πιο μεγάλη η δυνατότητα κέρδους.

Ο συμμετοχικός καπιταλισμός

Σοφοκλέους 10

Το 2012, το Pew Research Center διαπίστωσε μέσα από έρευνα ότι το 85% της μεσαίας τάξης στις Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν ότι τώρα είναι πιο δύσκολο από ότι ήταν πριν από μια δεκαετία να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Το ποσοστό των Αμερικανών που λένε ότι ανήκουν στη χαμηλή-μεσαία ή κατώτερη τάξη έχει αυξηθεί από το ένα τέταρτο του ενήλικου πληθυσμού το 2008 σε περίπου το ένα τρίτο σήμερα. Και η έρευνα του Pew διαπίστωσε ότι μόνο το 63% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι η σκληρή δουλειά οδηγεί στην επιτυχία, κάτω από 74% το 1999.

Αυτά τα στατιστικά στοιχεία, τα οποία αντιπροσωπεύουν το λαϊκό αίσθημα στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, θα πρέπει να αυξήσουν σημαντικά τις ανησυχίες για κυβερνήσεις και για διευθυντές επιχειρήσεων και αλλού, ιδιαίτερα σε χώρες σε οικονομική στασιμότητα και με αυξανόμενα επίπεδα ανεργίας των νέων. Πράγματι, τον Ιανουάριο, το ΔΝΤ αναθεώρησε τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές του για την ανάπτυξη της ευρωζώνης προς τα κάτω, σε -0,2% το 2013. Εν τω μεταξύ, τα επίσημα στοιχεία από την Ισπανία δείχνουν ότι το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 26% (σχεδόν έξι εκατομμύρια άνθρωποι) τους τελευταίους τρεις μήνες του 2012, το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα της δεκαετίας του 1970.