Πολύ καλές οι πρωτοβουλίες για την ενδυνάμωση του θεσμού της Εταιρικής Διακυβέρνησης, ωστόσο έρχονται αφού το μεγάλο κακό έχει ήδη συντελεστεί. Για μια ακόμη φορά, μας πρόλαβε η σκληρή πραγματικότητα...
Στέφανος Kοτζαμάνης
Αναμφίβολα σωστή η κίνηση του ΣΕΒ, του ΧΑ και της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών να συγκροτήσουν το «Εθνικό Συμβούλιο Εταιρικής Διακυβέρνησης» και να υποβάλουν 14 προτάσεις προς τις επιχειρήσεις, τις αρχές και το κράτος (βλέπε σχετικό χθεσινό δημοσίευμα του Euro2day.gr).
Χωρίς ισχυρή Εταιρική Διακυβέρνηση δεν πάμε πουθενά, συμφώνησαν όλοι, παραδεχόμενοι το πλήγμα που επέφερε στην αξιοπιστία των ελληνικών επιχειρήσεων η υπόθεση της Folli Follie.
Όσο όμως και αν είναι γνωστή η πάγια πρόθεση των παραπάνω φορέων να στηρίξουν τον θεσμό της Εταιρικής Διακυβέρνησης, το πρόβλημα έγκειται στο ότι δεν μπορέσαμε για μια ακόμη φορά ως χώρα να προλάβουμε το κακό, με αποτέλεσμα να τρέχουμε εκ των υστέρων και να μη φτάνουμε.
Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, αν δεν είχε σκάσει η «βόμβα» της Folli Follie, είναι ιδιαίτερα αμφίβολο αν θα γινόταν η χθεσινή συνέντευξη Τύπου, αν θα υποβάλονταν οι σχετικές προτάσεις, αν θα συζητούσαμε για την επάρκεια των ελέγχων της ΕΛΤΕ (Επιτροπή Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων), αν…
Ειπώθηκε για παράδειγμα (και σωστά) ότι θα πρέπει να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο και οι μη εισηγμένες εταιρείες να δημοσιοποιούν τα ετήσια αποτελέσματά τους έως το τέλος Απριλίου του επόμενου έτους και όχι έως το τέλος Σεπτεμβρίου που ισχύει σήμερα (για τους «ψαγμένους», έως το τέλος κάθε Νοεμβρίου…).














