Το σχόλιο της Δευτέρας - Στη σκακιέρα της ζωής κερδίζουν οι ρομαντικοί, εκείνοι που δεν προδίδουν τα όνειρά τους

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Μόλις είχε χάσει ακόμη μια παρτίδα, όμως χωρίς να χρονοτριβεί στήνει ξανά τα πιόνια στην ξύλινη ασπρόμαυρη σκακιέρα. Διαλέγει πάλι τα λευκά, εκείνη τα μαύρα. Πλημμυρισμένος από πείσμα πιστεύει πως αυτή τη φορά θα κερδίσει, άλλωστε έχει την πολυτέλεια της ελευθερίας των κινήσεων. Σκέφτεται μεθοδικά, έχει σχέδιο —τουλάχιστον έτσι νομίζει— θυσιάζει μερικούς στρατιώτες, όμως η αντίπαλος είναι απρόβλεπτη κι έκανε κίνηση «ματ» δίχως να το καταλάβει. Σαστίζει, αδυνατεί να αντιληφθεί πως δεν πρόλαβε να χρησιμοποιήσει ούτε ένα από τα δυνατά του πιόνια που έστεκαν ακίνητα στην πίσω γραμμή της σκακιέρας σαν να μη μπορούσαν κι αυτά να καταλάβουν όσα έγιναν. Η ζωή τον «τσαλάκωσε» για πολλοστή φορά.

Χάνει τις παρτίδες τη μία μετά την άλλη, αλλά στήνει ξανά τα πιόνια με την ίδια επιμονή και προσπαθεί. Αισθάνεται αποκαμωμένος από τις συνεχόμενες ήττες —πάντα σε πληγώνουν οι ήττες. Η νίκη φαντάζει όνειρο απατηλό και η ελπίδα σιγά σιγά ξεθωριάζει, ίσα που αχνοφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Στη φαρέτρα του έχει ακόμη τα όπλα του, πίστη, πείσμα, ιδανικά, όνειρα. Ανασκουμπώνεται, μα, απέναντί του βρίσκεται ένας μεγάλος αντίπαλος, η ζωή. Πώς να τα βάλεις μαζί της; Κρατά στα χέρια του μια μικρή ξύλινη σφεντόνα ενώ αυτή διαθέτει ένα μεγάλο οπλοστάσιο, όμως παρόλα αυτά δεν το βάζει κάτω, δεν παραδίνεται. Η εμπειρία της μάχης, της ήττας, θα τον οδηγήσει στη νίκη κάποια στιγμή.

Στα μηνίγγια του ηχούν ακόμη οι φωνές εκείνες που στην πορεία του τον αποθάρρυναν, που του ψιθύριζαν να σταματήσει να παλεύει για τη νίκη. Ακούει ξανά κι εκείνες τις κραυγές που ήθελαν να τον κάνουν να πάψει να ονειρεύεται, να πάψει να αγωνίζεται, να γίνει σαν αυτούς που είχαν συμβιβαστεί με την ήττα. Τον στοιχειώνουν οι ορμήνιες κάποιων που ήθελαν να τον γαλουχήσουν τόσο επιτηδευμένα ώστε μην αντιδρά. Δεν το πέτυχαν όμως, ορισμένοι άνθρωποι είναι γεννημένοι για να παραμείνουν «ανθρωπάκια», βολικά στρατιωτάκια που εύκολα θα τα θυσιάσει κάποιος ποδηγέτης, που θα τα κινεί όπως εκείνος θέλει, ενώ κάποιοι άλλοι είναι γεννημένοι ρομαντικοί, με μια μεγάλη δόση τρέλας μέσα τους, ονειροπόλοι. Είναι αυτοί οι τρελοί που στη σκακιέρα της ζωής μόνο σ΄ένα χρώμα ξέρουν να πηγαίνουν. Αυτοί που δεν προδίδουν ποτέ τα όνειρα και τα ιδανικά τους. 

“Φυσικά και ονειρεύομαι

Ζει κανείς μόνο μ’ ένα ξερό μισθό;

Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.

Το όριο. Ως που να κινδυνέψω.

Γιατί τότε πια δεν θα ήταν όνειρο.

Θα’ ταν γεράματα„

Κική Δημουλά

Το σχόλιο της Δευτέρας - Όταν χαθεί το όραμα όλες σου οι προσπάθειες θα 'χουν γκρίζο χρώμα

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Θαμπωμένος από την οικονομική ευρωστία αισθανόταν άτρωτος. Βάφτισε ως ευτυχία το νέο διαμέρισμα, τα καλοραμμένα κοστούμια, τα γεύματα στα πολυτελή εστιατόρια, τις συμβατικές σχέσεις και τις γεμάτες οίηση συζητήσεις με όλους εκείνους που παρέμεναν αμετανόητα βολεμένοι και δήθεν επαναστάτες. Κόμπαζε όταν η ματιά του γείτονα έπεφτε πάνω στο καινούργιο του αυτοκίνητο και μαγεμένος από τις «Σειρήνες» του καταναλωτισμού δεν ένιωθε ποτέ ικανοποιημένος με όσα είχε, ζητούσε διαρκώς κι άλλα. Δούλευε άοκνα σαν είλωτας για να ικανοποιήσει το «εγώ» του πνιγμένος μέσα στη δίνη των ψευδαισθήσεων. Ο κόσμος του γεμάτος από ψεύτικα χαμόγελα, επιτηδευμένη ευγένεια και «φιλίες» που δεν θα υπήρχαν αν δεν είχε δύναμη και γεμάτο πορτοφόλι. Δεν έβλεπε τίποτα παραπέρα από τη μύτη του και αδιαφορούσε για όσα γινόταν έξω από τον μικρόκοσμό του.

Συναντούσε συχνά κάποιους γνωστούς, αλλά ακόμη κι εκεί συνομιλούσαν για λίγο, αφού χάνονταν όλοι μαζί στη σιωπή όντες απορροφημένοι στα μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης. Κουβαλούσε πάντα την υπερηφάνεια των προγόνων του, αλλά δεν έκανε τίποτα για να αλλάξει το ανιαρό και κίβδηλο παρόν του. Αντί να διεκδικήσει τα όνειρά του, τα πούλησε με την πρώτη ευκαιρία, συμβιβάστηκε, σβήνοντας συνάμα τη φλόγα του μειρακίου που είχε μέσα του και τώρα πια αποφεύγει να αντικρίσει το είδωλό του στον καθρέπτη.

Αυτός ήταν, ένα λαδωμένο γρανάζι ενός τεράστιου ρολογιού, ένα κενό και υπάκουο «ανθρωπάκι» του συστήματος, χωρίς όραμα,  με σκοτωμένα όνειρα που δεν διέθετε πια ούτε ένα χρώμα στην παλέτα της ψυχής του για να βάψει αυτόν τον γκρίζο και άδειο κόσμο που τον περιβάλει. Ζητούσε επίμονα απαντήσεις απ΄ τους άλλους, αλλά δεν έστησε ποτέ στον τοίχο τον εαυτό του κάνοντας αυτοκριτική. Ματαιόδοξος, αλλοτριωμένος, κυνικός, ψεύτικος, ένα δύσμοιρο «ανθρωπάκι», ένα ανδρείκελο που κινείται όπως προστάζει ο σύγχρονος τρόπος ζωής που επιβλήθηκε˙ γιατί απλά ποτέ δεν αντιστάθηκε σθεναρά.

Το σχόλιο της Δευτέρας - Μην ψάχνεις άλλοθι για όσα δεν έπραξες, για τις λέξεις που δεν τόλμησες να ψελλίσεις

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Μην ψάχνεις άλλοθι για όσα δεν έπραξες, για τις λέξεις που δεν τόλμησες να ψελλίσεις, για τα συναισθήματα που έπνιξες. Μην ψάχνεις πρόσχημα για τα όνειρα που μουτζούρωσες, για τα λάθη που επανέλαβες, για την τσαλακωμένη αξιοπρέπειά σου. Μην ψάχνεις δικαιολογία για τα ηλιοβασιλέματα που δεν είδες, για τις στιγμές που μίσεψαν, για τις χαμένες αγκαλιές, για τα ταξίδια που δεν έκανες. Μην ψάχνεις πρόφαση για τότε που συμβιβάστηκες, που επαναπαύτηκες, που δεν αντέδρασες, που κιότεψες. Μην ψάχνεις προκάλυμμα για τα ρίσκα που δεν πήρες, για τις σκέψεις που δεν μοιράστηκες.

Είσαι ζωντανός, ένας χωμάτινος ήρωας που πολεμά. Μάχεσαι σθεναρά, τρεκλίζεις, πέφτεις, μετά σηκώνεσαι και πάλι απ΄την αρχή. Τα ανθρώπινα λάθη σε ακολουθούν όταν βαδίζεις μόνος στις δύσβατες ατραπούς της αυτοκριτικής, όμως στο σαρκίο σου είναι φωλιασμένη μια αληθινή ψυχή. Αυτός είσαι, ένας ρεαλιστής και συνάμα ένας αθεράπευτα ρομαντικός, μα, μην ψάχνεις άλλοθι για όλα εκείνα. Στις φλέβες σου κυλά ακόμη η μυρωδιά της φθινοπωρινής βροχής που αναδίδεται απ΄ το χώμα το απομεσήμερο, τα χνότα σου μυρίζουν σαν τον βασιλικό στις τενεκεδένιες γλάστρες στην βεράντα του χωριού, ενώ η αύρα σου κουβαλά την καθαρότητα και τη δροσιά του μελτεμιού. Ανασκουμπώσου, ο πόλεμος δεν χάθηκε.

Μην ψάχνεις μονίμως για άλλοθι, ζήσε κάθε στιγμή για να μην μετανιώσεις κάποτε για όσα δεν έζησες. Μάθε απ’ τα λάθη σου και προχώρα χωρίς να κοιτάς πίσω. Κολύμπησε όσο κουρασμένος κι αν είσαι για να φύγεις απ’ τα αβαθή νερά, να φτάσεις μακριά, στα βαθιά, εκεί που το όνειρο συναντά το πρώτο χάδι της αυγής. Ζήσε το σήμερα γιατί το αύριο γίνεται σήμερα και το σήμερα αύριο και χθες εν ριπή οφθαλμού.

Αλήθεια, πόσο κοστίζει μία ώρα από το χρόνο σου; Την έχεις κοστολογήσει ποτέ; Είκοσι, πενήντα, εκατό ευρώ ή ακόμη περισσότερα; Μπορώ να αγοράσω μία ώρα από το χρόνο σου; Να, σου δίνω τώρα μια χούφτα ευρώ, μου δίνεις μια στάλα απ’ το χρόνο σου; 

Το σχόλιο της Μ. Δευτέρας - Πάψε να κρίνεις, «Σώπα, μυαλό, ν’ ακούσουμε την καρδιά»....

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Καθημερινά το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα έντυπα και ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε. γεμίζουν με επικριτικά άρθρα, θέσεις, απόψεις και σχόλια που συχνά πλημμυρίζουν από εμπάθεια, κακία ή είναι απολύτως κακοπροαίρετα. Κρίνονται οι πάντες και τα πάντα χωρίς σταματημό. Βρίζουμε πρόσωπα που γνωρίζουμε ή ακόμη και άτομα που μας είναι παντελώς άγνωστα, αλλά έχουμε άποψη που πάντα θεωρούμε πως είναι και σωστή. Ξιφουλκούμε δημοσίως και κρίνουμε τον οποιοδήποτε για τις επιλογές του, τις θέσεις του, τα γραφόμενά του, τα λάθη ή τα πάθη του. Για οποιοδήποτε θέμα δεν εκφέρουμε απλά άποψη, αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη διαβαίνουμε τη νοητή γραμμή περνώντας στην αντίπερα όχθη και γινόμαστε επικριτικοί, βγάζοντας προς τα έξω πολλές φορές ένα απύθμενο μίσος προς τους συνανθρώπους μας. Εθιστήκαμε στο να κρίνουμε τους πάντες εκτός φυσικά απ΄τον ίδιο μας τον εαυτό. Βλέπετε, η αυτοκριτική είναι επίπονη και γι΄αυτό επιλέγουμε τον εύκολο δρόμο της κριτικής των άλλων. Εντοπίζουμε, θαρρείς σαν λαγωνικά τα λάθη των διπλανών, γνωστών ή αγνώστων, τις άτυχες στιγμές τους, τις αστοχίες, τις δημόσιες τοποθετήσεις τους, τα λεκτικά ή ορθογραφικά τους ατοπήματα και τότε ως κήνσορες μιας άλλης εποχής τους λιθοβολούμε αλύπητα, λες κι εμείς είμαστε σε όλα αλάνθαστοι. Καραδοκούμε ανά πάσα στιγμή και μόλις βρούμε τις θέσεις κάποιων ανθρώπων με τους οποίους διαφωνούμε γενικότερα, συχνά τις απομονώνουμε —αλλοιώνοντας έτσι το νόημα— κι εκεί ασκούμε δριμεία κριτική χρησιμοποιώντας ενίοτε βαρείς χαρακτηρισμούς.

Όπου κι αν στρέψω το βλέμμα μου παρατηρώ να στήνονται λαϊκά δικαστήρια. Με ευκολία οπλίζουμε το πληκτρολόγιό μας με λέξεις κι έπειτα πυροβολούμε αδιακρίτως αδιαφορώντας για το αν όσα γράφουμε ή λέμε θα πληγώσουν, θα σπιλώσουν ή θα πικράνουν τους άλλους. Ικανοποιούμε στιγμιαία το «εγώ» μας και νιώθουμε –αν είναι δυνατόν– ευχαρίστηση επειδή τα «χώσαμε» σε κάποιον άλλο, γιατί τη δεδομένη στιγμή δεν είναι του γούστου μας όσα λέει ή γράφει ή γιατί πολιτικά ανήκει σε άλλο χώρο ή ακόμη επειδή η μουσική ή οι στίχοι του δεν ηχούν καλά στα αυτιά μας. Αδιαφορούμε για τον αντίκτυπο που έχουν όσα λέμε ή γράφουμε στο ψυχισμό των άλλων και τις επιπτώσεις που μπορούν να επιφέρουν τα λόγια ή τα κείμενά μας στους ανθρώπους στους οποίους στρέφουμε τα φαρμακερά βέλη μας ή στους οικείους τους. Αναρωτηθήκαμε ποτέ πως είναι όταν γίνεσαι δέκτης τέτοιων συμπεριφορών; Μπήκαμε ποτέ στη θέση αυτού τον οποίο με περισσή ευκολία κρίνουμε; Μήπως μερικές φορές αυτοί που κρίνουμε είναι άνθρωποι όπως κι εμείς και ενδεχομένως υπέπεσαν όντως σε κάποιο λάθος; Σκεφτήκαμε ποτέ πως είναι να κρίνεσαι απ΄όλους ή να είσαι στο μάτι του κυκλώνα και να βάλλεσαι πανταχόθεν; Αναλογιστήκαμε ποτέ ότι όλη αυτή η αρνητική ενέργεια που διαχέεται ίσως επηρεάζει τη ζωή αυτών που εμείς κρίνουμε; 

Το σχόλιο της Δευτέρας - Το παλίμψηστο του χρόνου και η επιδότηση εργοδοτικών εισφορών

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Δεν άντεχε άλλο, οι υποχρεώσεις που είχε ακόμη να ολοκληρώσει φάνταζαν σαν κόκκινοι αμμόλοφοι στη μέση της ερήμου, που αν και δεν υψώνονται πολύ, δυσκολεύεσαι να τους ανέβεις γιατί τα πόδια σου βυθίζονται βαθιά στην άμμο καθώς βαδίζεις προς την κορυφή. Το γραφείο μικρό, δεν τον χωρούσε. Παραμέρισε όλες τις «τοξικές» επαγγελματικές έννοιες που είχαν πλημμυρίσει το μυαλό του, τύλιξε με μια αδέξια κίνηση το μάλλινο κασκόλ γύρω από το λαιμό του, φόρεσε το μαύρο πανωφόρι και αφού τράβηξε βιαστικά την ξύλινη πόρτα βγήκε για έναν περίπατο. Ο ήλιος ήταν ακόμη ψηλά, το ψυχρό αεράκι χάιδεψε αμέσως το πρόσωπό του κι αυτός με τρεις γρήγορες δρασκελιές πέρασε ανάντη του δρόμου.

Το βλέμμα του δεν διασταυρώθηκε με κανενός περαστικού, όλοι βάδιζαν σκυφτοί, σκυθρωποί, κοιτώντας θαρρείς μόνο τις κακοβαλμένες πλάκες του πεζοδρομίου. Στα πόδια μπερδεύονταν τα ξερά φύλλα των δέντρων ενώ στο μυαλό του έρεαν διάφορες σκέψεις και προβληματισμοί που, καθώς στοιβάζονταν στη μισγάγκεια των δύο ημισφαιρίων του κρανίου, κατέβαιναν πιο χαμηλά και περνώντας μέσα απ΄τα μονοπάτια της ψυχής καλύπτονταν από μια αόρατη κρούστα θλίψης. Περπατούσε για αρκετή ώρα, ώσπου κάποια στιγμή κάθισε σε κείνο το γνώριμο ξύλινο παγκάκι που έστεκε ακόμη στη μικρή πλατεία.  Ακούμπησε πίσω την πλάτη του, όπως τότε, άπλωσε το χέρι του και ένιωσε τις χαραγμένες λέξεις πάνω στο ταλαιπωρημένο ξύλο. Ήταν μια ημερομηνία σχεδόν δυο δεκαετίες πίσω, δύο αρχικά ονομάτων και η φράση «για πάντα μαζί». Χάθηκε για λίγο η ματιά του σαν κάτι να θυμήθηκε. Κούνησε αμέσως τον αντίχειρα του δεξιού χεριού μέχρι να ακουμπήσει την αρχή του παράμεσου —αυτή την κίνηση την έκανε από παλιά— όμως έλειπε το μέταλλο που είχε συνηθίσει τόσα χρόνια, είχε μείνει εκεί μόνο ένα αχνό σημάδι. Σκόρπιες εικόνες στο μυαλό του, μνήμες, ένα παζλ που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. 

Τι είναι τελικά ο χρόνος; Πολλά είχε ακούσει κι άλλα τόσα είχε διαβάσει, αλλά άκρη δεν είχε βγάλει ποτέ. Προσπάθησε να τον οραματιστεί, να φανταστεί τη μορφή του, να μιλήσει μαζί του, όμως μάταια. Όχι, δεν έχει μορφή ο χρόνος, ψιθύρισε. Ο χρόνος, σκέφτηκε, είναι ένα παλίμψηστο που τυλίγεται γύρω από τη ψυχή μας, στην επιφάνεια του οποίου καταγράφονται με επάλληλες γραφές, γεγονότα, στιγμές, εικόνες και συναισθήματα. Συνέχισε τη σκέψη του καθώς κουνούσε νευρικά τα πόδια του. Σ΄αυτό το παλίμψηστο, αποτυπώνεται η αέναη διαδικασία καταγραφής, επεξεργασίας και εμπλουτισμού όλων των δεδομένων που συμβαίνουν στο διάβα της ζωής και στο τέλος, ο καθένας βλέπει την προοπτική αυτού του συνόλου έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα της χρονικής αποφλοίωσης, αφού τίποτε απ΄όσα έγιναν δεν έχουν σβηστεί πραγματικά. Όλα αφήνουν το στίγμα τους, όλα μπορείς να τα «ξαναδιαβάσεις», όμως πολλά περισσότερα μπορούσες —ή ακόμη μπορείς— να τ΄αλλάξεις, να τα ζήσεις κι έτσι να άλλαζε ρότα ολόκληρη η ζωή σου. Χρειάζονται πράξεις για κάτι τέτοιο, όχι λόγια, ούτε γλυκανάλατες σκέψεις. Αρκεί μόνο να το θελήσεις!

Το σχόλιο της Δευτέρας - Χωριστές δηλώσεις, παίρνω το ΑΦΜ μου και φεύγω...

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Το σημερινό σχόλιο είναι το πρώτο μου για το έτος 2019 και επί τη ευκαιρία θέλω να ευχηθώ σε όλες και όλους, υγεία, αγάπη και τύχη. Βέβαια, οι καταστάσεις που βιώνουμε εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι ιδανικές ώστε να είμαστε έμπλεοι αισιοδοξίας, ούτε οι συνθήκες είναι ικανές για να βοηθήσουν στη διατήρηση της ψυχικής μας ηρεμίας. Όμως, παρά τα προβλήματα και τις κακοτοπιές, δεν πρέπει επ' ουδενί λόγω να σβήσει απ΄τα χείλη το χαμόγελό μας, γιατί το αντίδοτο στην κρίση και στο άγχος είναι το γέλιο, οι καθημερινές στιγμές χαλάρωσης με τους δικούς μας ανθρώπους, η προσφορά στον συνάνθρωπο, αλλά και η επίτευξη όσων έχουμε ονειρευτεί. 

Δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε οτιδήποτε να διασαλεύει την ηρεμία μας. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι οι θετικές σκέψεις κονιορτοποιούν τις αρνητικές και ψυχοφθόρες σκέψεις που βασανίζουν το μυαλό μας. Γι' αυτό το λόγο πρέπει να βλέπουμε πάντα τη θετική πλευρά των πραγμάτων προκειμένου η πλάστιγγα να γέρνει πάντα προς τη θετική κατεύθυνση. Το ξεκίνημα του νέου χρόνου —όπως έχω ξαναγράψει— αποτελεί την αφετηρία μιας νέας προσπάθειας και συνοδεύεται σχεδόν πάντα από έναν αέρα αισιοδοξίας. 

Μη λησμονούμε ποτέ ότι, όπως έχει πει ο γνωστός φιλόσοφος, «οι δυσκολίες της ζωής αντιμετωπίζονται συνήθως με τρεις τρόπους: την ελπίδα, το όνειρο και το χιούμορ».

Το σχόλιο της Δευτέρας - Ο λογιστής είναι ένας φιλόσοφος - Αν δεν βγαίνει από μέσα σου μην το κάνεις...

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Όταν παθιάζεσαι με ό,τι καταπιάνεσαι, μοιραία κάποια στιγμή θα πετύχεις. Όταν η αγάπη γι΄αυτό που κάνεις πλημμυρίζει το σώμα σου, όταν το μεράκι κυλά στις φλέβες σου, τότε κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να σε σταματήσει. Η κούραση, οι κακουχίες, οι κακοτοπιές και οι αναποδιές της ζωής, δεν είναι ικανές για να σε σταματήσουν όταν θέλεις πολύ να κάνεις πραγματικότητα τα όνειρά σου. Η κινητήριος δύναμη υπάρχει μέσα σου, στην ψυχή σου, αυτή σου δίνει το ρυθμό για να συνεχίσεις. Αυτή η δύναμη είναι που στυλώνει τα πόδια σου για να σηκωθείς όταν πέφτεις στην πορεία της ζωής σου. Η ψυχή σου δεν θα σε οδηγήσει ποτέ σε λάθος λιμάνι, δεν θα σε προδώσει ποτέ και στα δύσκολα σταυροδρόμια θα σε κατευθύνει για να πάρεις το σωστό μονοπάτι και να φτάσεις εκεί που πάντα ήθελες. Αλήθεια, είναι όμορφο να κάνεις όνειρα, όμως είναι ακόμη πιο όμορφο να παλεύεις άοκνα ώστε να τα πραγματοποιήσεις. Η επιτυχία είναι δεδομένη, όταν όλα αυτά ξεχύνονται σαν χείμαρρος από μέσα σου!

Ο Χένρι Μπουκόφκσι (Henry Charles Bukowski) είχε γράψει κάποτε το ακόλουθο, το οποίο βέβαια κατά την άποψή μου ισχύει γενικότερα, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και όχι μόνο για τη συγγραφή (σ.σ.το 'χω ξαναγράψει εν περιλήψει στο παρελθόν, αλλά θα το επαναλάβω αυτή τη φορά ολόκληρο). Αν αυτό που κάνουμε δεν βγαίνει από μέσα μας ορμητικά, τότε....

Το σχόλιο της Δευτέρας - Η αληθινή παιδεία δεν έχει αγοραστική αξία...

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

«Σκοπός είναι να ζεις την παιδεία σου χωρίς να τη διαφημίζεις. Ν΄ ακούς μουσική, να διαβάζεις, να βλέπεις και να σκέφτεσαι χωρίς να κοινοποιείς τις εσωτερικές διεργασίες που πραγματοποιούνται μέσα σου. Δεν μπορούν αυτές να αποτελούν τίτλους έπαρσης και αυτοπροβολής. Διότι έτσι αυτόματα αυτοαναιρούνται. Αυτοκαταργούνται. Η παιδεία υπάρχει μέσα στην εργασία μας και μες στις καθημερινές μας θέσεις και αντιθέσεις, αρνήσεις και καταφάσεις. Η παιδεία μάς αποκαλύπτει δίχως εμείς να την αποκαλύπτουμε. Είναι η προσωπογραφία μας και όχι ένα δελτίο ικανοτήτων και προτερημάτων μας για κοινωνική τοποθέτηση ή αποκατάσταση. Η αληθινή παιδεία δεν έχει αγοραστική αξία. Δεν είναι εμπορεύσιμη. Γι΄ αυτό και δεν χρειάζεται η διαφήμιση της, όπως δεν διαφημίζουμε την υγεία μας, το ήθος μας ή την κρίση μας».

Αυτά είχε πει κάποτε σε μια συνέντευξή του ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις. Δεν σας κρύβω ότι δεν αφήνομαι μόνο στις υπέροχες μελωδίες του σημαντικού και ταλαντούχου αυτού ανθρώπου που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του τόσο στον τόπο μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά εγκύπτω ενίοτε και στις τοποθετήσεις που κατά καιρούς έκανε. Θαρρώ πως είναι σαν να συνομιλώ μαζί του εκεί στο αγαπημένο του στέκι στο Παγκράτι, στον «μαγεμένο αυλό».

Πολλοί από μας έχουμε πέσει κάποια στιγμή στη ζωή μας στα δίκτυα της οίησης και της αυτοπροβολής, φουσκώνοντας συχνά από περηφάνια ως διάνοι. Σε κάθε έκφανση της ζωής μας διατυμπανίζαμε το«εγώ» μας. Οι υπερφίαλες τοποθετήσεις είναι συνήθεις σε διάφορες συζητήσεις ενώ δεν λείπουν οι απαξιωτικές αναφορές και οι χαρακτηρισμοί. Λίγες φορές ακούμε πραγματικά αυτά που μας λένε οι άλλοι άνθρωποι γύρω μας. Πιστεύουμε πάντα πως έχουμε δίκιο και «διαφημίζουμε» τα επιτεύγματα του «εγώ» μας. Όσο για την αυτοκριτική μας, ούτε κουβέντα. 

Το σχόλιο της Δευτέρας - Καβαλώντας τη χρονομηχανή σου, ανάμεσα σε πόθεν έσχες και βραχυχρόνιες μισθώσεις

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Κρατώντας μια ξεθωριασμένη φωτογραφία γέρνεις το κορμί σου στον καναπέ και χάνεσαι στη μελωδία ενός παλιού τραγουδιού που ακούγεται από το μικρό ραδιόφωνο. Λίγο αργότερα, μια ξεχασμένη σειρά παίζεται σε επανάληψη από την κρατική τηλεόραση ενώ σε μια γωνία του σπιτιού στοιβαγμένες κάποιες εφημερίδες με κιτρινισμένα φύλλα περιμένουν στωικά ένα χέρι να τις ξεφυλλίσει και πάλι. Στο πάνω ράφι της βιβλιοθήκης, στριμωγμένο ανάμεσα σε χοντρά δερματόδετα βιβλία με ξεφτισμένες ράχες, μόλις που διακρίνεται ένα μπλε τετράδιο εκθέσεων απ΄ το σχολείο που το φυλάς ακόμη. Κάποιες σκόρπιες σκέψεις όταν κλείνουν για λίγο τα βλέφαρα αρκούν για να πλημμυρίσουν τα αυλάκια του μυαλού από μια γλυκιά νοσταλγία. Μια γλυκιά μελαγχολία κυλά τώρα στις φλέβες σου και γίνεται ένα με το αίμα. Και τότε, καθώς ανοίγουν τα μάτια, στο κινηματογραφικό πανί του οπτικού σου πεδίου προβάλλονται ξανά στιγμές του παρελθόντος σαν ασπρόμαυρη ταινία που ενώ γνωρίζεις την κάθε ατάκα δεν βαριέσαι ποτέ να την ξαναδείς.

Ένα σύντομο ταξίδι πίσω στο χρόνο με τη δική σου χρονομηχανή, χωρίς μπαγκάζια, καθυστερήσεις και πολλά ψιμύθια. Ένα κολλάζ αναμνήσεων, σαν μίτος που τον κρατάς για να μη χαθείς μέσα σ΄αυτό τον λαβύρινθο. Ένας μικρός σπάγκος, τον βαστάς και σε οδηγεί σ' εκείνα τα στενά σοκάκια που σε συνδέουν με τις ρίζες σου από τις οποίες ποτέ δεν ξέκοψες. Ένα ταξίδι που δεν κοστίζει τίποτα σε χρήμα, όμως σημαίνει τόσα πολλά, ένας γρήγορος πηγεμός στο παρελθόν, τότε που έκανες εκείνα τα όνειρα. Ένα ταξίδι στο όνειρο. «Ολόκληρη η ζωή μου δεν ήταν παρά η ανάμνηση ενός ονείρου μέσα σε ένα άλλο όνειρο»[1].

Αμειβόμενοι με «μπλοκάκι»: Βεβαίωση αμοιβών, Ε.Φ.Κ.Α. και Ε3

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός

Περιεχόμενα
1. Αμειβόμενος με «μπλοκάκι» από πλευράς φορολογίας εισοδήματος και Ε.Φ.Κ.Α.
1.1. Παρακράτηση φόρου και ασφαλιστικών εισφορών
1.2. Καθαρό εισόδημα που φορολογείται
1.3. Ετήσια βεβαίωση αμοιβών από επιχειρηματική δραστηριότητα
1.4. Καταχώριση εισφορών και εισοδήματος στο Ε3


1. Αμειβόμενος με «μπλοκάκι» από πλευράς φορολογίας εισοδήματος και Ε.Φ.Κ.Α.

Μετά την εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 9 του άρθρου 9του ν. 4387/2016 αναφορικά με ασφάλιση στον Ε.Φ.Κ.Α. όσων αμείβονται με «μπλοκάκι» δημιουργήθηκαν πολλές απορίες μερικές από τις οποίες παραμένουν ακόμη και σήμερα (σ.σ. οι σχετικές οδηγίες δόθηκαν με την Αρ. πρωτ.: Φ 80000/οικ. 5547/248/ 2017 Οδηγίες για την εφαρμογή της διάταξης της παρ. 9 του αρ. 39 του ν. 4387/2016, την Αρ. πρωτ.: Φ 80000/οικ. 17002/739/ 2017 Συμπληρωματικές οδηγίες για την εφαρμογή της διάταξης της παρ. 9 του αρ. 39 του ν. 4387/2016 και την Εγκύκλιο Ε.Φ.Κ.Α. αρ. 17/2017 Ασφάλιση στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.) προσώπων, που παρέχουν υπηρεσία με σύμβαση από την οποία προκύπτει υποχρέωση έκδοσης Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών - Δ.Π.Υ.).

Θυμίζουμε στο σημείο αυτό ότι, αναφορικά με τις λεπτομέρειες για τον τρόπο φορολόγησης των αμειβόμενων με «μπλοκάκι», αλλά και τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ φορολογικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, μπορείτε να ανατρέξετε σε παλαιότερο άρθρο του έγκριτου συναδέλφου και συνεργάτη του κόμβου μας κ. Γ. Χριστόπουλου με τίτλο Μίλα μου για τα «μπλοκάκια». Πως θέλεις φορολογικά ή ασφαλιστικά;

Στην παρούσα ανάλυση θα δούμε μέσω παραδειγμάτων και πινάκων τον πρακτικό χειρισμό της συμπλήρωσης της βεβαίωσης αμοιβών από επιχειρηματική δραστηριότητα, της αναγραφής των ασφαλιστικών εισφορών και του καθαρού εισοδήματος στο έντυπο Ε3, καθώς και άλλα θέματα.

Το σχόλιο της Δευτέρας - Η ζωή είναι αυτό που βιώνουμε σε χρόνο ενεστώτα

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Ένας περίπατος δίπλα στη θάλασσα, ο καιρός σύμμαχος για λίγο ακόμη. Τα πόδια βυθίζονται στη χρυσαφένια άμμο. Το κύμα ερωτοτροπεί με τον ανεμοδαρμένο βράχο που υψώνεται εκεί στο βάθος, ποιος ξέρει άραγε από πότε. Κάποιες διάσπαρτες σκέψεις δημιουργούν μια ρεστία στα αυλάκια του μυαλού, ενώ ο μαΐστρος που φυσά σμιλεύει μια έκφραση ηρεμίας στο πρόσωπο. Η θαλασσινή αύρα τρυπώνει στα ρουθούνια του και το σώμα του πλημμυρίζει από ένα αίσθημα ευεξίας.

Βαδίζει στη δαντελένια ακρογιαλιά χωρίς σαφή προορισμό, απαλλαγμένος από το βρόχο των ανούσιων χρονοδιαγραμμάτων. Τα χνάρια πίσω του σβήνουν από το κύμα, είναι λες και δεν πέρασε ποτέ κανείς από κείνο το μέρος. Στην άλλη πλευρά του όρμου, σε ένα μικρό ύψωμα, τέσσερα πανύψηλα κυπαρίσσια στέκουν σαν φύλακες γύρω από το παλιό, ερημωμένο ξωκλήσι, θαρρείς το προστατεύουν. Το σχοινί της καμπάνας είναι δεμένο, ακόμη περιμένει ένα χέρι για να το τραβήξει και να ξεχυθούν στον αέρα οι χαρούμενες ή οι πένθιμες νότες.

Κοντοστάθηκε για λίγο και κοίταξε τριγύρω, ήταν μόνος. Έσκυψε και με βιαστικές κινήσεις ο δείκτης του δεξιού του χεριού σχημάτισε πάνω στην άμμο μια λέξη. Έξι γράμματα όσες και οι σανίδες με τις οποίες είχε φτιάξει κάποτε την πρόχειρη σχεδία για να ξανοιχτεί στο πέλαγος της ζωής. Προσπάθησε για μία ακόμη φορά να ισορροπήσει πάνω στα γράμματά της. Θυμήθηκε τον μικρό ναυτίλο και θέλησε να τη «γδάρει από το ιώτα ίσαμε με το πι» μα δεν πρόλαβε, γιατί μετά από λίγο το κύμα την εξαφάνισε, όπως έκανε άλλωστε προηγουμένως και με τα χνάρια του. Τα σχοινιά που κρατούσαν τη σχεδία λύθηκαν και οι έξι θαλασσοδαρμένες σανίδες σκόρπισαν στο νερό μετά από μια ριπή του ανέμου. Τώρα, συνεχίζει τον περίπατό του με πιο ήρεμο βηματισμό. Χωρίς να αμφιταλαντεύεται μέσα του για το αν τελικά έπραξε ή όχι το σωστό.

Η ζωή μαραζώνει στη φυλακή του «πρέπει» που χρόνια εμείς οι ίδιοι χτίζουμε. Η ζωή όμως είναι αυτό που βιώνουμε σε χρόνο ενεστώτα, ζωή σημαίνει να ζεις το τώρα, δεν είναι ούτε η σκέψη του αύριο, ούτε τα απολειφάδια του χθες — για όσα δεν κάναμε— που συχνά μας στοιχειώνουν. Ίσως για κάποιους δεν θα υπάρξει ποτέ αύριο ή για κάποιους άλλους το αύριο θα γίνει σήμερα και χθες δίχως να το καταλάβουν. Κάποια πράγματα στο διάβα μας συχνά μοιάζουν με βουνό μα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας κόκκος άμμου. 

Το σχόλιο της Δευτέρας- «Μη σκοτίζεσαι τόσο για ηρωισμούς, για αξιώματα και δόξες. Τί να τα κάνεις;»

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Εφήμεροι ταξιδιώτες του σύμπαντος, διανύουμε τη σύντομη πορεία μας μέσα στη μικρή διαστημική μας «κάψουλα» αφήνοντας ταυτόχρονα το δικό μας στίγμα που χάνεται πάνω στην καμπύλη του χωροχρόνου. Το πόσο σύντομο είναι αυτό το ταξίδι κάποια στιγμή το συνειδητοποιούμε, άλλοτε απότομα, με έναν κόλαφο από αυτούς που μας επιφυλάσσει η ζωή κι άλλες φορές στο πέρασμα του χρόνου, όταν πλέον έχουμε πάρει την τέλεια απόσταση από τα πράγματα. 

Η ανθρώπινη απληστία και ο αποπροσανατολισμός από την ουσία της ίδιας της ζωής, μας παρασύρουν σε άλλα μονοπάτια κι εμείς εκόντες άκοντες βυθιζόμαστε ολοένα και περισσότερο σε ένα τέλμα, αλλοτριωμένοι, χωρίς να απολαμβάνουμε τη διαδρομή ούτε τις μικρές χαρές του ομολογουμένως μικρού ταξιδιού. Κλείνοντας τα μάτια, η Ελένη του ποιητή σου ψιθυρίζει στο αυτί «[…] Αλήθεια, πόσα πράγματα άχρηστα, με πόση απληστία συναγμένα· –φράζαν το χώρο – δε μπορούσαμε να σαλέψουμε· τα γόνατά μας χτυπούσαν σε ξύλινα, πέτρινα, μετάλλινα γόνατα. Ω, βέβαια, θα πρέπει πολύ να γεράσουμε, πολύ, ώσπου να γίνουμε δίκαιοι, να φτάσουμε εκείνη την ήμερη αμεροληψία, τη γλυκιά ανιδιοτέλεια στις συγκρίσεις, στις κρίσεις, όταν δικό μας πια μερτικό δεν υπάρχει σε τίποτα πάρεξ σ’ αυτή την ησυχία. Α, ναι, πόσες ανόητες μάχες, ηρωισμοί, φιλοδοξίες, υπεροψίες, θυσίες και ήττες και ήττες, κι άλλες μάχες, για πράγματα που κιόλας ήταν από άλλους αποφασισμένα, όταν λείπαμε εμείς […]». Πως να σε αφήσουν αδιάφορο αυτά τα σοφά λόγια της Ελένης, αλλά κι αυτά επίσης «Μη σκοτίζεσαι τόσο για ηρωισμούς, για αξιώματα και δόξες. Τί να τα κάνεις;»….

Το σχόλιο της Δευτέρας - Η επανάστασή μας, στριμωγμένες λέξεις στους ιστούς του διαδικτύου

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

 

ΙΙ. Φορολογικές Δηλώσεις 2018, μερικές σύντομες επισημάνσεις

Αρχικά να σημειώσω ότι οι συνάδελφοι μπορούν με 8 ευρώ να αποκτήσουν πρόσβαση στον πλήρως ανανεωμένο οδηγό δηλώσεων 2018. Με οδηγίες για όλα τα έντυπα (Ε1, Ε2, Ε3, Ν και Κ.Φ.Α.), με πλούσιο υλικό και αρθρογραφία, με εικόνες και διαδραστικότητα, θεωρώ ότι θα βοηθήσει όλους εσάς κατά την περίοδο υποβολής των φορολογικών δηλώσεων που ήδη διανύουμε. Ο οδηγός ανανεώνεται συνεχώς και εμπλουτίζεται με καινούργιο υλικό. 

►Μερικές επισημάνσεις

■ Κωδικός 8 και κωδικός 1 στο αρχείο βεβαιώσεων από μερίσματα, κ.λπ.

α) Με κωδικό 1

Τα μερίσματα (προ φόρου) Ν.Π. και Νομικών Οντοτήτων μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών με διπλογραφικά βιβλία (εκτός προμερισμάτων ΑΕ και προσωρινών απολήψεων Ε.Π.Ε.- Ι.Κ.Ε.) και στα οποία, οι δικαιούχοι δεν είναι μέλη στο Δ.Σ. (σ.σ. είναι απλοί μέτοχοι) ή και αν είναι μέλη στο Δ.Σ., η συμμετοχή τους στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι σε ποσοστό μικρότερο του 3%.

Από τον κωδικό αυτό και για τα εν λόγω εισοδήματα, δεν προκύπτουν ασφαλιστικές εισφορές Ε.Φ.Κ.Α., διότι τα πρόσωπα αυτά δεν έχουν ασφαλιστέα ιδιότητα.

β) Με κωδικό 8

Τα μερίσματα (προ φόρου) μετόχων Α.Ε. με ποσοστό συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο τουλάχιστον 3% ανεξάρτητα αν λαμβάνουν ή όχι αμοιβή λόγω της συμμετοχής τους στο Δ.Σ. (δηλαδή είναι ταυτόχρονα και μέλη στο Δ.Σ. και δεν εξετάζεται αν λαμβάνουν ή όχι αμοιβές).

Από τον κωδικό αυτό και για τα εν λόγω εισοδήματα, προκύπτουν ασφαλιστικές εισφορές Ε.Φ.Κ.Α., διότι τα πρόσωπα αυτά έχουν ασφαλιστέα ιδιότητα.

■ Χρήσιμες απαντήσεις για τους κωδικούς 049-050 (αποδείξεις)

■ Η διανομή κερδών σε προσωπικές εταιρείες με απλογραφικά βιβλία - Παραδείγματα - Το λάθος στο έντυπο «Ν»

■ Πως αντιμετωπίζονται οι αγροτικές επιδοτήσεις στο έντυπο E3;

■ (Upd) Έντυπο Ν: Συχνές ερωτήσεις - απαντήσεις από την ΑΑΔΕ

■ ΟΕΕ: Ανακοίνωση σχετικά με την αδυναμία υποβολής του εντύπου Ε3 από την επιλογή μισθωτού λογιστή 

Το σχόλιο της Δευτέρας - Ας ζήσουμε όλες τις μικρές στιγμές της ζωής που δεν αγοράζονται με το χρήμα

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Ο Νίκος είχε μεγαλώσει, ήταν ώριμος πλέον, κατασταλαγμένος με πλούσιο βιογραφικό και περγαμηνές. Είχε γνώσεις, μπορούσε να συζητά άνετα για πολλά θέματα, τόσο επαγγελματικά, όσο και γύρω από την πολιτική. Πολυσχιδή προσωπικότητα θα τον χαρακτήριζα. Ένα καλοκαίρι, θαρρώ πως ήταν Αύγουστος, επισκέφτηκε το ορεινό χωριό της μητέρας του, είχε πάρα πολλά χρόνια να πάει. Πέρασε πρώτα από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς που έστεκε ακόμη όρθιο, έστω και εμφανώς ταλαιπωρημένο από τη φθορά του χρόνου. Κανείς πια εδώ και χρόνια δεν ζούσε εκεί. Έρημος και γεμάτος ξερά χόρτα ο κήπος εκεί που άλλοτε οι ντοματιές, οι φασολιές και όλα τα κηπευτικά γέμιζαν με χρώματα και μυρωδιές το χώρο. Στάθηκε στην αυλή που κάποτε ήταν γεμάτη από τενεκεδένιες γλάστρες με γεράνια και βασιλικούς που μοσχοβολούσαν, τώρα πια παρέμεναν μόνο κάποια αχνά σημάδια από τη σκουριά στο τσιμεντένιο δάπεδο. Κοίταξε το πέτρινο δίπατο σπίτι που σε κάθε πέτρα του είχε αποτυπωθεί όλο το μεράκι των μαστόρων μιας άλλης εποχής, αλλά και η αγάπη του παππού. Μνήμες πλημμύρισαν ξαφνικά το μυαλό του, εικόνες και χαρούμενες φωνές από τα παιδικά χρόνια, τότε που όλα εκεί έσφυζαν από ζωή. Συγκράτησε με δυσκολία ένα δάκρυ που γέμισε τα μάτια του μα δεν κύλησε ποτέ, βλέπεις δεν ήθελε να δείξει τη συγκίνησή του, τον είχαν κάνει σκληρό οι συνθήκες στη μεγαλούπολη. Κατά βάθος όμως ήταν ευαίσθητος άνθρωπος. 

Έπειτα πέρασε από το νεκροταφείο να ανάψει το καντήλι στον τάφο του παππού και της γιαγιάς, κοίταξε λιγάκι τις ξεθωριασμένες από τον ήλιο φωτογραφίες κι έφυγε. Περπάτησε για λίγο, δυο λεπτά δρόμο έκανε με τα πόδια και έφτασε σε ένα καφενείο, ξέρετε από αυτά που μέσα μοιάζουν και με μικρά μπακάλικα. Κάθισε κάτω απ΄το γέρικο πλατάνι ενώ το δροσερό αεράκι που φυσούσε από το βουνό ανακάτευε τα μαλλιά του δίνοντας τους ένα ατημέλητο αλλά συνάμα όμορφο χτένισμα. Δίπλα του καθόταν ένας ηλικιωμένος κύριος, ροδαλός που ακουμπούσε τα χέρια σε μια βακτηρία. Ρούφηξε δυο γουλιές καφέ και πριν προλάβει να ανάψει το τσιγάρο, ο ηλικιωμένος με τα ροζιασμένα χέρια και το ρυτιδιασμένο πρόσωπο του έπιασε κουβέντα. Δεν είχε τελειώσει καν το δημοτικό ο ορεσίβιος αυτός παππούς, όμως έβλεπες μια σπίθα ακόμη στα μάτια του και μια όρεξη για ζωή, παρά τις δυσκολίες στης ζωής στο χωριό. 

Το σχόλιο της Δευτέρας- Συχνές ερωτήσεις των συναδέλφων για το Ε1, Ε3 και στιγμές της ζωής μας

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Μέσα στον ορυμαγδό των εξελίξεων τόσο στο γενικότερο οικονομικό, όσο και στο αμιγώς επαγγελματικό γίγνεσθαι, ο λογιστής καλείται να ασκήσει με συνέπεια το επάγγελμά του καταβάλλοντας τεράστια προσπάθεια. Από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και μετά οι εξελίξεις τρέχουν με φρενήρεις ταχύτητες, ενώ η αδάμαστη πολυνομία εξακολουθεί να απλώνει τα πλοκάμια της παντού, στραγγαλίζοντας συνάμα κάθε προσπάθεια προγραμματισμού ή μακρόπνοου σχεδιασμού. Τα επαχθή μέτρα δημιούργησαν τοξικό κλίμα στην οικονομία, η αγορά ακόμη παραπαίει, οι επιχειρήσεις κλείνουν, οι πελάτες φεύγουν και οι εναπομείναντες αδυνατούν να πληρώσουν, ενώ απ΄την άλλη ο όγκος εργασίας αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Παράλληλα, οι δυσβάστακτοι φόροι, αλλά και το νέο ασφαλιστικό,αποτελούν τροχοπέδη, με αποτέλεσμα το επάγγελμά μας να βαίνει προς το χειρότερο με ορατές τάσεις εκφυλισμού. Αυτή η κατάσταση, οι τρέχουσες υποχρεώσεις, οι ασφυκτικές προθεσμίες και τα πρόστιμα που καραδοκούν μας έχουν μεταμορφώσει σε ανδρείκελα, σε όντα που δρούμε μηχανικά, με σκυμμένο κεφάλι —πραγματικοί είλωτες— χωρίς πρωτοβουλίες και το πιο οδυνηρό είναι πως το ζιζάνιο της διχόνοιας έχει ακόμη γερές ρίζες.  

   

Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει να πάρουμε σοβαρές αποφάσεις αν θέλουμε πραγματικά το επάγγελμα που ασκούμε να υφίσταται και στο μέλλον. Οι λύσεις εν προκειμένω είναι δύο, είτε μένουμε απαθείς στην κλίνη του Προκρούστη ή διεκδικούμε δυναμικά την αλλαγή του υφιστάμενου σκηνικού. Σε λίγο καιρό θα αλλάξει άρδην το τοπίο στο χώρο μας (βλ. ΑΑΔΕ - Ηλεκτρονική τιμολόγηση και ηλεκτρονική τήρηση βιβλίων υποχρεωτικά από 1.1.2020), οπότε πρέπει να ανασκουμπωθούμε, να ξεφύγουμε για λίγο από την καθημερινότητα που μας απομυζεί και να δούμε κατάματα τα προβλήματα, αλλά και τις νέες προοπτικές που ενδεχομένως ανοίγονται στο χώρο (βλ «Ανοίγει ο δρόμος για την εναρμόνιση των διατάξεων που προβλέπουν την υπογραφή των δηλώσεων κάθε οντότητας από τον κατά το νόμο υπεύθυνο λογιστή»), πάντα μέσα από τη συλλογικότητα. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι είμαστε επιστήμονες και όχι απλοί διεκπεραιωτές ή γραφεία εξυπηρέτησης φορολογουμένων. Αν δεν θέλουμε να παραμείνουμε ουραγοί ας προσπαθήσουμε να κοιτάξουμε μακροπρόθεσμα δίνοντας λύσεις στα αδιέξοδα που ταλανίζουν τον κλάδο. Με μεθοδικές κινήσεις, ομαδική δράση και αξιολόγηση των νέων δεδομένων στην αγορά, μακριά από μικροκομματικά συμφέροντα και ανούσιες αντιπαλότητες και διαξιφισμούς. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να απεμπολήσουμε την ανθρώπινη και την επαγγελματική μας αξιοπρέπεια, τις αξίες, τα ιδανικά και τα όνειρά μας.  

Οι αλλαγές στους κωδ. 659-660, 657-658 και 781-782 του νέου Ε1 φορ. έτους 2017

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς 
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά 
Λογιστής - φοροτεχνικός 
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Δείτε τις αλλαγές που αφορούν στο περιεχόμενο των κωδ. 659-660, 657-658 και 781-782 έτσι όπως προκύπτουν μετά τη δημοσίευση της ΠΟΛ. 1068/2018. Με πράσινο χρώμα θα δείτε τις σχετικές αλλαγές σε σχέση με όσα ίσχυαν πέρυσι. 

 

α. Στους κωδικούς 659-660 (σ.σ. ή 619-620 αν υπάρχει ηλεκτρονική πληροφόρηση), συμπληρώνονται τα εισοδήματα που απαλλάσσονται του φόρου ή φορολογούνται με ειδικό τρόπο και εμφανίζεται πίνακας στον οποίο αναλύονται ανάλογα με την προέλευσή τους.

Όλες οι περιπτώσεις ασφάλισης διαχειριστών και εταίρων για ΟΕ-ΕΕ, ΕΠΕ, ΙΚΕ

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Με τη δημοσίευση της εγκυκλίου Δ.15/Δ'/619/15/13-04-2018 του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με τις ασφαλιστικές εισφορές μελών εταιρειών ή/και διαχειριστών σύμφωνα με το νόμο 4387/2016, δόθηκαν διευκρινίσεις για το μείζον αυτό θέμα που απασχολούσε επιχειρηματίες και φοροτεχνικούς από την έναρξη εφαρμογής του νέου ασφαλιστικού νόμου.

Ομολογουμένως υπήρξε μεγάλη χρονική καθυστέρηση μέχρι να φτάσουμε στην κοινοποίηση της εν λόγω εγκυκλίου γεγονός που δημιούργησε όλο αυτό το διάστημα ανασφάλεια και προβληματισμό στους επαγγελματίες, αλλά και σε όσους καλούνται να εφαρμόσουν στην πράξη τις νέες διατάξεις του ασφαλιστικού νόμου. Επιπροσθέτως να σημειώσουμε ότι, εγείρονται αρκετά ερωτήματα αναφορικά με το κατά πόσο συνάδει η ασφάλιση βάσει των διατάξεων του άρθρου 38 —για παράδειγμα των μελών μιας Ε.Π.Ε. που συγχρόνως ασκούν και καθήκοντα διαχείρισης και αμείβονται γι΄ αυτό— με τη βασική αρχή που ίσχυε και βάσει των προϊσχύοντος νομοθετικού πλαισίου (Ι.Κ.Α.) που ορίζει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει ουσιαστικά ο εργοδότης προς τον οποίο παρέχεται η εργασία. Είναι πολλές οι περιπτώσεις ακύρωσης ασφάλισης από το Ι.Κ.Α. διαχειριστών Ε.Π.Ε. που εργαζόταν ταυτόχρονα και ως μισθωτοί στην ίδια εταιρεία. Οι ενδιαφερόμενοι στις περιπτώσεις αυτές προσέφευγαν στις διατάξεις περί τυπικής ασφάλισης προκειμένου να έχουν ελπίδες δικαίωσης (σ.σ. όχι με επιτυχία σε όλες τις περιπτώσεις).    

Το σχόλιο της Δευτέρας - «Αν κυνηγήσεις τα όνειρά σου είσαι καταδικασμένος να πετύχεις. Τι κάθεσαι;»

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Τελικά δεν ήθελε και πολλή σκέψη, τα πράγματα στη ζωή έρχονται όπως εμείς τα θέλουμε, όμως συχνά μοιάζουν δύσκολα επειδή ενδεχομένως δεν τα ποθήσαμε αρκετά, όπως έλεγε και ο παππούς μας ο κρητικός. Ανάμεσα σ΄ αυτό που τώρα είσαι και σ’ αυτό που θέλεις να γίνεις βρίσκονται όλα εκείνα που πρέπει να κάνεις. Αυτή η μετάβαση δεν γίνεται με μια δρασκελιά, ούτε με την κίνηση ενός μαγικού ραβδιού, αλλά απαιτεί καθημερινό αγώνα και πείσμα. Δεν υπάρχουν εμπόδια αν κάτι το θελήσεις αληθινά. Μην μεμψιμοιρείς για όσα δεν έκανες όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχει νόημα αυτό, ούτε σου κάνει καλό. Όσο καθυστερείς να περπατήσεις πάνω στην ξύλινη γέφυρα, να αισθανθείς τις σανίδες που τρίζουν στο κάθε σου βήμα και να βρεθείς ανάντη του ποταμού, τόσο περνάει ο χρόνος και σύντομα πάλι θα ζητάς ευθύνες από τον εαυτό σου επειδή κιότεψες. Ξεκίνα, μην αργείς, μη φοβάσαι!

Αν χαθείς περιπλανώμενος σε δύσβατα μονοπάτια, αν η ομίχλη κρύβει τα περάσματα, αν τρυπούν αγκάθια το κορμί σου καθώς προσπαθείς να κάνεις την υπέρβαση, μην πτοηθείς, συνέχισε. Αν αισθανθείς μόνος στο σκοτάδι μη σταματήσεις να προχωράς, φώτισε την ατραπό με το λυχνάρι της ψυχής σου που παραμένει άσβεστο. Αν το ξεροβόρι τρυπά σαν χίλια βελόνια τα πλευρά σου, σφίξε τα δόντια και πείσε την καρδιά σου να χτυπά πιο γρήγορα για να αντέξεις.

Αν ανεβαίνεις ασθμαίνοντας τις ανηφοριές ή αν χάνεις το βηματισμό σου όντας δεσμώτης αυτού του ιδιόμορφου ιλίγγου, μη χάσεις το κουράγιο σου, να θυμάσαι ότι ξεκίνησες τη διαδρομή κι αυτό έχει σημασία. Μην κοιτάς πίσω σου, ρίξε μόνο μερικές κλεφτές ματιές για να δεις που έχεις φτάσει. Προχώρα με όλες σου τις δυνάμεις, αυτές που κρατούσες καλά κρυμμένες τόσο καιρό. Ακολούθα αυτά που προστάζει η ψυχή σου, γιατί αυτό θα σε κάνει να νιώσεις πως σ΄ αυτό το σύντομο πέρασμα που λέγεται ζωή όλα είχαν κάποιο νόημα, όμως εσύ αναλωνόσουν σε άλλα ανούσια πράγματα. Αν δεν τολμήσεις δεν θα μάθεις ποτέ μέχρι που μπορείς να φτάσεις…

Το σχόλιο της Δευτέρας - Ο ορός της αλήθειας, το νέο έντυπο Ε3 και τα δικαιώματα του λογιστή

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς

Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά

Λογιστής - φοροτεχνικός

Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Η βροχή σταμάτησε, τα σύννεφα χάθηκαν στο ξαφνικό φύσημα του ανέμου και οι χλομές αχτίδες του σεληνόφωτος πάσχιζαν να φωτίσουν τα σκοτεινά σοκάκια του μυαλού. Τα φύλλα της καρδιάς έσταζαν ακόμη δάκρυα. Μέσα του μεγάλωναν οι μνήμες και τα συναισθήματα σαν κλαδιά, πύκνωναν, τα δέντρα είχαν γίνει δάσος. Στις λόχμες του κρύβονταν τα όνειρα και η γυμνή ψυχή του που περίμεναν να ντυθούν με λέξεις και με πράξεις. Τα σκλαβωμένα του πνευμόνια είχαν συνηθίσει στην υγρή ατμόσφαιρα τόσα χρόνια. Πήρε δυο βαθιές ανάσες ελευθερίας κι έκανε το μεγάλο άλμα αναφωνώντας συνάμα εκείνη τη στιγμή τα λόγια του ποιητή¹:

«καὶ τί δὲν κάνατε γιὰ νὰ μὲ θάψετε
ὅμως ξεχάσατε πὼς ἤμουν σπόρος»

Η λήθη μαζί με τους προστάτες της πάλεψαν σθεναρά, αλλά δεν κέρδισαν τη μνήμη και τα συναισθήματα. Γιατί τελικά πάντα το φως νικά το σκοτάδι, γιατί πάντα η αγάπη κονιορτοποιεί το μίσος, γιατί η ανθρωπιά θα βγαίνει πάντα στην επιφάνεια σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής όσο κι αν κάποιοι θέλουν να μας αλλοτριώσουν εντελώς, γιατί πάντα όταν αγαπάς κάτι, μοιραία θα πετύχεις σ΄αυτό, γιατί πάντα όταν παλεύεις να υλοποιήσεις τα όνειρά σου στο τέλος βρίσκεις το αληθινό νόημα της ζωής. Ποτέ μην ακούς τους άλλους όταν βάζουν όρια στα όνειρά σου. Πάλεψε να πετύχεις τους στόχους σου. Είμαι σίγουρος πως θα φτάσεις.

Το σχόλιο της Δευτέρας - «Με την ψυχή γεμάτη κόσμους, χωρίς χαλινάρια ή παρωπίδες»

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος

Το φθινόπωρο του 1929 ο Γιώργος Θεοτοκάς είχε γράψει το δοκίμιο με τίτλο «ελεύθερο πνεύμα» ένα μέρος του οποίου παραθέτω σήμερα αντί προλόγου χωρίς ψιμύθια και περαιτέρω σχολιασμό:

«[…] Τη φωτιά της δημιουργίας δεν την συντηρούν οι φυλακισμένοι φύλακες της κληρονομιάς των νεκρών, ούτε οι λογικοί και πραχτικοί που περπατούν πάντα στα σίγουρα και αποφεύγουν να κάνουν ένα βήμα εκεί που το έδαφος κουνιέται κάτω από τα πόδια τους, ούτε οι ήρεμοι επιστήμονες οι φορτωμένοι σοφία μα χωρίς μακρινά οράματα και καμμιά ανησυχία στην ψυχή, ούτε οι μικροί φιλόδοξοι, που έταξαν ως σκοπούς της ζωής τους, τους επαίνους των πρεσβυτέρων, την κοινωνική υπόληψη κι ένα τιμητικό αξίωμα. Είναι γεμάτοι τέτοιους ανθρώπους οι δρόμοι της Αθήνας κι ωστόσο η Ελλάδα δε δημιουργεί, η Ελλάδα δεν πραγματοποιεί τίποτα όμορφο. Η Ελλάδα -ας πω την τρομερή λέξη- δεν επιδιώκει τίποτα το μεγάλο. Τη φωτιά την συντηρούν οι ανυπόταχτοι, οι ανικανοποίητοι, οι τυχοδιώκτες της ψυχής και τους πνεύματος, οι άνθρωποι που τους σέρνει το πλεόνασμα των δυνάμεών τους, πιο μακριά από τους ορίζοντες και πιο υψηλά από το επίπεδο του πλήθους. Τη συντηρεί ο Άσωτος Υιός. Αν αυτός λείψει, ο τόπος σας όσο κι αν τον νοικοκυρέψετε δε θα αξίζει πολλά.
Αλίμονο στην Ελλάδα, αν στηρίζει το μέλλον της μονάχα στις άμορφες μάζες των φρόνιμων παιδιών. Το ιδανικό τους είναι μια ήρεμη και γλυκιά μεσημβρινή Ελβετία, υπόδειγμα τάξης, άνεσης και μακαριότητας, χωρίς καμμία αγωνία, κανένα μεγάλο όνειρο, καμμιά τρέλα, καμμιά δημιουργική πνοή. Μα είναι δυνατό να καταντήσει Ελβετία αυτή η χώρα του Οδυσσέα; […]».

ΙΙ. Εξωδικαστικός για ελεύθερους επαγγελματίες

■ Νέες ερωτήσεις - απαντήσεις για τη ρύθμιση οφειλών προς Δημόσιο και ΦΚΑ για ελ. επαγγελματίες

Να είστε σε ετοιμότητα σήμερα γιατί σας έχουμε έκπληξη γύρω από το θέμα αυτό...

ΙΙΙ. Daily briefing...

Η συνοπτική παρουσίαση των γεγονότων της ημέρας μέσω του daily briefing συνεχίστηκε και την περασμένη εβδομάδα. Έχοντας πάντα ως γνώμονα τη συνεχή και σφαιρική ενημέρωσή σας, αλλά ταυτόχρονα βάζοντας και τη δική μας πινελιά, προσπαθούμε να συνοψίσουμε τα σημαντικότερα γεγονότα και να σας μεταφέρουμε όσα γίνονται καθημερινά στα επαγγελματικά μας δρώμενα. Να σημειώσω ότι δεν γίνεται πλήρης ανάλυση των θεμάτων μέσα από το briefing, όμως δίνουμε το στίγμα της επικαιρότητας και συχνά κάνουμε έναν μικρό σχολιασμό ορισμένων θεμάτων ή κάνουμε μια γενικότερη συζήτηση.