Ηλίας Κουσκουβέλης : Σε παροξυσμό ο Ερντογάν

Νέα Κρήτη

Σε διαρκή παροξυσμό βρίσκεται πλέον ο Ερντογάν, δηλώνει στον 9.84 ο καθηγητής διεθνών σχέσεων Ηλίας Κουσκουβέλης, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να μιλάει πλέον για  τοποθετήσεις εσωτερικής κατανάλωσης ή με το βλέμμα στη Μοσούλη, καθώς η πλευρά της Τουρκίας έχει θέσει όλα τα ζητήματα αναθεώρησης πάνω στο τραπέζι από τη Θράκη και το Αιγαίο μέχρι το Καστελόριζο και την Κύπρο.

Κατά τον κ. Κουσκουβέλη , πολιτική αποτροπής, σημαίνει ανάδειξη με ψυχραιμία , όλων των αυταρχικών και αντιδημοκρατικών  λειτουργιών στο εσωτερικό της Τουρκίας , από τις φυλακίσεις Κούρδων και δημοσιογράφων μέχρι τις εσωτερικές εκκαθαρίσεις, ως απόδειξη ότι η γειτονική χώρα έχει εκτραπεί από κάθε έννοια δικαίου.

Ο Ερντογάν, η Ελλάδα και η ρευστοποίηση του status quo

Νέα Κρήτη

Το τελευταίο διάστημα ο παραδοσιακός τουρκικός επεκτατισμός θυμίζει σεισμικό ρήγμα σε διέγερση. Οι "δονήσεις" είναι αλλεπάλληλες και η μία ανταγωνίζεται την άλλη σε ένταση όσον αφορά την αμφισβήτηση του στάτους κβο στο Αιγαίο και στη Θράκη. Όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, η ευθεία αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης δεν ήταν ένα πυροτέχνημα του Ερντογάν αποκλειστικά για εσωτερική πολιτική κατανάλωση.

Του Σταύρου Λυγερού

Είναι αληθές ότι ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί να αποδομήσει τον κεμαλισμό ως θεμέλιο ιδεολογικό λίθο της Τουρκικής Δημοκρατίας. Ο ίδιος αυτοπροβάλλεται ως ο ηγέτης που κλείνει την κεμαλική παρένθεση και που μέσω του νεοοθωμανισμού επαναφέρει στο προσκήνιο το άτυπο αυτοκρατορικό όραμα των Τούρκων. Δικό του σημείο αναφοράς είναι ο Μωάμεθ ο Πορθητής κι όχι ο Κεμάλ.

Η εσωτερική πολιτική σκοπιμότητα δεν είναι, όμως, η μόνη, όπως αρέσκονται να πιστεύουν πολλοί στην Αθήνα για να παρακάμψουν το πρόβλημα και να υπερβούν την πολιτική αμηχανία τους. Η άλλη όψη του νομίσματος είναι η δεδηλωμένη πρόθεση του Τούρκου προέδρου να ρευστοποιήσει και το εδαφικό στάτους κβο σ' όλα τα μέτωπα.

Αυτό το νόημα έχουν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις του, με τις οποίες αμφισβητεί τη συνθήκη της Λωζάννης. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και το ξεθάψιμο του Εθνικού Συμβολαίου, στο οποίο περιγράφονται οι τότε εδαφικοί στόχοι εκείνης της Τουρκίας και εμμέσως πλην σαφώς οι στόχοι της τωρινής νεοοθωμανικής Τουρκίας. Στο καλάθι δεν είναι μόνο η Μοσούλη, το Κιρκούκ, το Αρμπίλ, το Χαλέπι και το Μπατούμ. Είναι και τα νησιά του Αιγαίου, η Θράκη, η Θεσσαλονίκη και η Βάρνα.

Γεωπολιτική και Δίκαιο: Περίπτωση ερντογανικού αναθεωρητισμού

Νέα Κρήτη

Λέγω συχνά, κάνοντας δηλητηριώδες χιούμορ, ότι: «Διεθνές Δίκαιο καλείται το συμφέρον μας, εφοδιασμένο με στρατό, Ναυτικό και Αεροπορία».Τα εμπρηστικά λεχθέντα εσχάτως από τον κο Ερντογάν είναι γνωστά. Και δεν εκπλήτουν τους αναγνώστες των επιστημονικών πονημάτων του εκπαραθυρωθέντος από τον Ερντογάν, αλλά μονίμως ιδεολογικώς παρόντος, Καθηγητού Κου Νταβούτογλου εις το πόνημά τουStratejik derinlik. Türkiyie'nin uluslararası konumu (Στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας,¹2001).

Του Ι.Θ. Μάζη*

Για τον Νταβούτογλου ο «βαλκανικός άξων» και ο «άξων Μεσοποταμίας-Βασόρας» ο οποίος χαρακτηρίζεται, κατά την ιμπεριαλιστική μυθοπλαστική άποψίν του, από «τουρκικούς πληθυσμούς» αλλά και ο «άξων Κύπρου-Μέσης Ανατολής-Ευρασίας» ο οποίος επίσης κατ' αυτόν αποτελούν ισλαμικού πολιτισμικού υποβάθρου οθωμανικούς «ζωτικούς χώρους», αποτελούν απόλυτη προτεραιότητα για την νεο-οθωμανική Τουρκία, η οποία αναζητά και αυτή (κατά την θεμελιώδη φράση του φον Μπύλοβ υιθετηθείσα από τον Κάιζερ Γουλιέλμο Β', που εδήλωσε την έναρξη της αποικιοκρατικής πολιτικής της Γερμανίας και οδήγησε τελικώς στον Ναζισμό), μια «θέση στον ήλιο»! Άλλωστε η σχέσις της νεοτουρκικής και μετέπειτα κεμαλιστικής Τουρκίας με τον ναζισμό, υπήρξε γνωστή και θρυλική. Ας θυμίσουμε απλώς εκείνη την θρυλική φράση του Ράινχαρντ Xάϊντριχ (SS-Obergruppenführer) που ακούστηκε στην σατανική σύναξη των ναζιστών γερμανών ηγετών στο Bερολίνο, στην Grossen Wannsee Villa, την 20η Ιανουαρίου του 1942, όταν επεξεργάζοντο την «Τελική Λύση του Ιουδαϊκού Ζητήματος» (Εndlösung der Judenfrage), το εβραϊκό δηλαδή ολοκαύτωμα: «ποιός θυμάται τους Αρμένιους;». Ο ναζί αρχιεγκληματίας, εννούσε την γενοκτονία των Αρμενίων (1915) από το νεοτουρκικό κίνημα στην ισχύουσα εισέτι Οθωμανική Αυτοκρατορία του «Χαλίφου του Ισλάμ», Abdülhamid του Β' (1842-1918) που είχε μείνει, μέχρι τότε, αλλά και μέχρι σήμερα, ατιμώρητο διεθνές έγκλημα.

Ιωάννης Μάζης : Καταγγελία στον ΟΗΕ για την Αγιά Σοφιά

Νέα Κρήτη

Ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν ,  έχει στο βάθος  την μεθόδευση παραπομπής ακόμη και της Συνθήκης της Λωζάννης στο Σύμφωνο της Βιέννης του 1959, όπου υποτίθεται ότι επιλύονται όλες οι αμφισβητήσεις των διεθνών συνθηκών, επανέλαβε μιλώντας στον 9.84 ο καθηγητής οικονομικής γεωγραφίας και γεωπολιτικός αναλυτής Ιωάννης Μάζης . Με αφορμή δε το διορισμό μόνιμου ιμάμη στην Αγιά Σοφιά, σημείωσε ότι  το θέμα δεν συνιστά προσβολή μόνο για το χριστιανικό αίσθημα, αλλά προσβολή για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και η Ελλάδα θα έπρεπε ήδη να καταγγείλει το θέμα στον ΟΗΕ.

Ο κ. Μάζης , υποστήριξε ότι ο συνολικός αναθεωρητισμός του Ερντογάν, δεν εκκινεί μόνο από τις εξελίξεις στη Μοσούλη και η πολιτική του κατευνασμού μονόπλευρα από εμάς δεν ωφελεί . Χρειάζεται μία πολιτική πειστικής αποτροπής γιατί στο διεθνές δίκαιο , χωρίς ισχύ και αποφασιστικότητα  τίποτα δεν έχει σημασία.

Ο αυτισμός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής

ardin-rixi

Από την ιστοσελίδα liberal.gr 

Συμπτώματα βαρύτατου και επικίνδυνου αυτισμού, εμφανίζει η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης συγχέοντας πλέον την πραγματικότητα, με τις επιθυμίες της, αποδεχόμενη απαιτήσεις και διεκδικήσεις γειτόνων, τις οποίες κατόπιν επιχειρεί να εμφανίσει ως …ελληνικές επιτυχίες.

Ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς εμφανίστηκε έτσι, μετά από ένα θετικό (για τους Αλβανούς) ταξίδι του στα Τίρανα και έναν τραγικό χειρισμό μιας πολύ ευαίσθητης υπόθεσης όπως ήταν η ανάγνωση του Κορανίου στην Αγιά Σοφιά να επιχειρεί να εξωραΐσει την εικόνα και των Αλβανών και του Τ. Ερντογάν!

Σε μια εντυπωσιακή μάλιστα επίδειξη υποκειμενικής αντίληψης της πραγματικότητας, ο υπουργός εξωτερικών σε δυο συνεντεύξεις του επεχείρησε λίγο πολύ να εμφανίσει το άσπρο μαύρο, εκφράζοντας …ικανοποίηση για τα αποτελέσματα της επίσκεψης του στα Τίρανα, αλλά και στην διαχείριση της τουρκικής προκλητικότητας και αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Το κουτσό σκυλί

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Στην εξωτερική πολιτική ισχύει – δυσάρεστο να το δεχτεί κανείς όταν βρίσκεται στην λάθος θέση, αλλά έτσι είναι! – η απόλυτα κοινότοπη παρατήρηση «το κουτσό το σκυλί, όλοι το κλωτσάνε». Εκείνο που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες με τα επεισόδια στην Αλβανία για Τσαμουριά κατά την επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά στα Τίρανα, παράλληλα με την «κατάληψη» του μνημείου της ΑγιαΣοφιάς από το σε ισλαμιστική διολίσθηση καθεστώς της Τουρκίας για να εκφωνείται σε τηλεοπτική μετάδοση κάτω από τον Παντοκράτορα η προσευχή-πρόσκληση του Ραμαζανιού είναι ακριβώς εφαρμογή αυτής της παρατήρησης. Με εμάς, την Ελλάδα του Ιουνίου 2016, στην λάθος θέση…

Διαισθανόμαστε ότι πολλοί αναγνώστες ίσως τσινίσουν με την διατύπωση. Όμως, το ζήτημα δεν είναι τόσο/δεν είναι πάντως μόνο ότι στο διεθνοπολιτικό πεδίο η χώρα εμφανίζεται λαβωμένη. Ούτε ότι οι άσπονδοι φίλοι της – η Αλβανία, που ακόμη και σήμερα ένα σημαντικό μέρος του ΑΕΠ της προκύπτει χάρις στην φιλοξενία της Ελλάδας (κι ας βρίσκεται σε κρίση) προς υπολογίσιμο ποσοστό του Αλβανικού πληθυσμού. η Τουρκία, που στην υπόθεση του Προσφυγικού έπαιξε και συνεχίζει να παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι ισορροπιών στην περιοχή, με δυσάρεστα γεωπολιτικά πλοκάμια – της συμπεριφέρονται με τέτοιου τύπου διαχείριση συμβολικών καταστάσεων. Το ζήτημα είναι ότι εμείς, εμείς οι ίδιοι «εσωτερικεύουμε» μια στάση αποδοχής των προκλήσεων αυτού του τύπου, προσπερνώντας ή υποβαθμίζοντας.

Η Ελλάδα αντιμέτωπη με άγνωστα σενάρια υβριδικής επίθεσης

Νέα Πολιτική

του Μελέτη Μελετόπουλου

 Τρεις αναθεωρητικοί εθνικισμοί περιβάλλουν την χώρα μας: ο τουρκικός, ο αλβανικός και ο σκοπιανός. Εσχάτως, με την τερατογένεση του ΙSIS, μία μείζων απειλή προβάλλει σε όλη την Ευρώπη και σε όλη τον δυτικό κόσμο, ανατολικό όριο του οποίου και μεθόριο προς την βαρβαρότητα αποτελεί η Ελλάδα.

Ο αλβανικός εθνικισμός και ψευδο-αλυτρωτισμός εστιάζει την προσοχή του στην ελληνική Ήπειρο. Πιθανή ενεργοποίησή του  δεν θα εμπλέξει το επίσημο αλβανικό κράτος, αλλά θα εκδηλωθεί με την μορφή υβριδικής επίθεσης, δηλαδή τρομοκρατικής δ

Ο σκοπιανός εθνικισμός και ψευδοαλυτρωτισμός παραλύει μεν από την εσωτερική πολιτική αποσύνθεση της FYROM, αλλά ακριβώς αυτή η αποσύνθεση μπορεί να βρει διέξοδο σε μία επιθετική κίνηση προς την Ελλάδα. Ας μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι στον Καναδά ο Μιλοσόσκι μίλησε σε σκοπιανούς μετανάστες με φόντο έναν χάρτη της «Μακεδονίας του Αιγαίου», όπου τα όρια του κρατιδίου του έφταναν μέχρι τον….Όλυμπο.

Ο τουρκικός εθνικισμός, επεκτατισμός  και αναθεωρητισμός και η πιθανή εκδήλωση τουρκικής προέλευσης υβριδικών ανθελληνικών ενεργειών στην Θράκη ή στο Αιγαίο, εκπορεύονται από τους παρακρατικούς μηχανισμούς του τουρκικού κράτους. Μην ξεχνάμε ότι στέλεχος των «Γκρίζων Λύκων» είχε δηλώσει προ ετών ότι «Εμείς βάλαμε τις φωτιές στα ελληνικά δάση» (οι δηλώσεις αναδημοσιεύθηκαν σε ελληνικές εφημερίδες).

Αλλά η μεγάλη, ανεξέλεγκτη και μη διαχειρίσιμη με τον συμβατικό τρόπο σκέψης ασύμμετρη υβριδική απειλή, είναι η μαζική μετανάστευση προσφύγων από την Εγγύς Ανατολή στην Ελλάδα, στο μέτρο που ένα μέρος αυτών των προσφύγων συνδέονται με εξτρεμιστικούς και τρομοκρατικούς μηχανισμούς.

Ο υβριδικός πόλεμος , όπλο των αναθεωρητικών δυνάμεων

Νέα Πολιτική

του Γιάννη Χατζόπουλου

 Η γένεση μίας νέας μορφής πολέμου

 Η κρίση στην Ουκρανία, με την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσσία, και η αναζωπύρωση της βίας στην Μέση Ανατολή με την ανάδυση του Ισλαμικού Κράτους, έδειξαν πως η παραδοσιακή μορφή πολέμου, με την αποκλειστική σύγκρουση εθνικών ενόπλων δυνάμεων, ανήκει πλέον στο παρελθόν. Πλέον ο πόλεμος έχει εξελιχθεί σε μια πιο πολύπλοκη και πολυσύνθετη διαδικασία, που είναι αποτέλεσμα της αλλαγής στα μέσα διεξαγωγής του, με τρομοκρατικά κτυπήματα, χρήση μικρότερων μονάδων «άτακτου» πολέμου, αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως εργαλεία προπαγάνδας, και την ενεργειακή και την οικονομική διπλωματία ως όπλο της εξωτερικής πολιτικής, καθώς και την ανάδειξη πολεμάρχων/ηγετών μικρών παρα-στρατιωτικών μονάδων ως σημαντικών παικτών στην θέση των στρατηγών.Η νέα αυτή μορφή πολέμου, που ονομάζεται υβριδικός πόλεμος(Hybrid Warfare), δεν αναγνωρίζει τα συμβατικά όρια μεταξύ ειρήνης και πολέμου, και ενοποιεί τον πόλεμο και τον μη πόλεμο σε ενιαία και αδιαίρετη γκρίζα ζώνη. Το σημαντικώτερο στοιχείο του υβριδικού πολέμου είναι η σύζευξη συνδυαστικών συμβατικών και μη συμβατικών μεθόδων προβολής ισχύος σ’ ένα ενιαίο σχήμα.

O Wess Mitchell, πρόεδρος του Aμερικανικού Κέντρου Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής(CEPA), σε συνέντευξή του στο Defence Matters, μιλώντας για τηn φύση του υβριδικού πολέμου τόνισε πως   ‘ο περιορισμένος( υβριδικός) πόλεμος είναι η μέθοδος χαμηλού κόστους, χαμηλού κινδύνου με την οποία οι ρεβιζιονιστικές δυνάμεις μπορεί να επιταχύνουν τις γεωπολιτικές αλλαγές προς όφελός τους. Αυξάνει τα βάρη της εξουσιάζουσας δυνάμεως για να διεξαγάγει μια αποτελεσματική άμυνα του συστήματος. Ένας περιορισμένος πόλεμος δοκιμάζει την ικανότητα ή την βούληση του ηγεμόνα να συνεχίσει να προβάλει την αποτροπή πάνω στην οποία βασίζονται τα συστήματα της συμμαχίας και η ηγετική της θέση. Η ουσία του περιορισμένου πολέμου είναι να χρησιμοποιήσει έναν επαρκή βαθμό ισχύος για να επιτύχει μια σημαντική πολιτική ή εδαφική κατάκτηση, από την οπτική γωνία του ρεβιζιονιστή, αλλά να παραμένει κάτω από το όριο της στρατιωτικής πρόκλησης που απαιτείται για την ενεργοποίηση των παρατεταμένων μηχανισμών αποτροπής ή πολέμου της Μεγάλης Δυνάμεως’.