Γιατί οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη και δεν θα τα σπάσουν με την Τουρκία

του Κώστα Γρίβα

Εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει μια διαδικασία γεωπολιτικού μετασχηματισμού της Ευρασίας επικών διαστάσεων. Αυτή η διαδικασία προκύπτει ως προϊόν της σύνθεσης μιας σειράς παραγόντων και πολύ δύσκολα μπορούμε να προσδιορίσουμε με ασφάλεια το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον. Βασικός κρίκος αυτού του μετασχηματισμού είναι η Τουρκία.

Το γεγονός, όμως, παραμένει ότι έχουμε εισέλθει ορμητικά σε έναν νέο κόσμο και μια νέα ιστορική περίοδο, η οποία προκαλεί ανασφάλεια ακόμη και στους πιο ισχυρούς πλανητικούς δρώντες, όπως είναι οι ΗΠΑ. Κατά την άποψη του γράφοντος, αυτή ακριβώς η ανασφάλεια των ΗΠΑ ενδέχεται να διαιωνίσει μια στενή στρατηγική σχέση με την Τουρκία, εις βάρος των τρεχουσών αντιλήψεων περί επερχόμενης ολοκληρωτικής ρήξης των σχέσεων Ουάσιγκτον-Άγκυρας.

Ένας από τους παράγοντες που διαμορφώνουν μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα στην Ευρασία είναι η εξελισσόμενη τήξη των αρκτικών πάγων, εν παραλλήλω με την αύξηση του αριθμού και την ενίσχυση των ικανοτήτων των ρωσικών παγοθραυστικών. Ο συνδυασμός αυτός σταδιακά καθιστά τον Αρκτικό πλεύσιμο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, προσθέτοντας έναν νέο θαλάσσιο δρόμο στο παγκόσμιο σύστημα συγκοινωνιών.

Τι ζήτησαν οι Αμερικανοί από την Άγκυρα για το "Γιαβούζ"

του Μιχάλη Ιγνατίου

Εντυπωσιακή παρέμβαση έκανε χθες το βράδυ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ με ισχυρή δήλωση στην ιστοσελίδα Hellas Journal και στο κανάλι OPEN απαντώντας σε ερώτηση της ιστοσελίδας και του καναλιού. Σύμφωνα με τη δήλωση, οι Αμερικανοί ουσιαστικά απαίτησαν από την Τουρκία να τερματίσει άμεσα τις παράνομες δραστηριότητές της, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν, και να απομακρύνει το γεωτρύπανο Yavuz από τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, είναι το προκλητικό βήμα της Τουρκίας, μέσω του Yavuz, που «δημιουργεί εντάσεις στην περιοχή».

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρει ότι «μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία, ενεργώντας μέσω της κυβέρνησής της, μπορεί να συναινέσει σε δραστηριότητες όπως η γεώτρηση εντός των χωρικών της υδάτων». Η αμερικανική κυβέρνηση ενθαρρύνει «όλα τα μέρη να ενεργήσουν με αυτοσυγκράτηση. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να προωθήσει τη συνεργασία και να αποτελέσει τη βάση για βιώσιμη ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική ευημερία σε ολόκληρη την περιοχή», σημειώνεται.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι ΗΠΑ «συνεχίζουν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη μιας ακριβοδίκαιης λύσης (equitable solution) για την κατανομή των πλεονεκτημάτων των πόρων των υδρογονανθράκων της Κύπρου μεταξύ των δύο κοινοτήτων». Διευκρινίζεται ότι η φράση «ακριβοδίκαιη λύση» για την κατανομή του φυσικού αερίου, δεν σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο θέση για μοίρασμα του στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους στη βάση 50-50, όπως απαιτεί η Τουρκία.

Οι ΗΠΑ κάνουν τους λογαριασμούς τους για την μετά Ερντογάν εποχή - Του ετοιμάζουν βαριά "καμπάνα"

Ινφογνώμων Πολιτικά

Ο Ερντογάν απειλεί τους Αμερικανούς ότι θα τους διώξει από το Ιντζιρλίκ αν επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400

Του Σάββα Καλεντερίδη

-Τη στιγμή που τα τουρκικά στρατεύματα είναι έτοιμα να εισβάλουν στη Β. Συρία, έχοντας απέναντί τους τεθωρακισμένα οχήματα και επιθετικά ελικόπτερα Boeing AH-64 Apache του στρατού των ΗΠΑ, 

-τη στιγμή που ο Ερντογάν σε δηλώσεις που έκανε την Παρασκευή, σε σύσκεψη των προέδρων όλων των Νομαρχιακών Επιτροπών του ΑΚΡ επιτέθηκε εναντίον των ΗΠΑ ξεκαθαρίζοντας ότι «όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των συνομιλιών που κάνουμε με τις ΗΠΑ, για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας κατά μήκος των συνόρων μας με τη Συρία, εμείς είμαστε αποφασισμένοι να κατακερματίσουμε τον διάδρομο της τρομοκρατίας (σ.τ.μ. κουρδικό διάδρομο),.. χωρίς να ζητήσουμε την άδεια κανενός… Δίνουν στους Κούρδους του PYD δεκάδες χιλιάδες φορτηγά με όπλα και πυρομαχικά, όλα δωρεάν. Σε ποιους τα δίνουν; Τα δίνουν στην τρομοκρατική οργάνωση*, στο ΡΚΚ και τους συντρόφους τους. Ποιος τα δίνει; Εκείνοι που μας παρουσιάζονται ως στρατηγικός μας σύμμαχος»…, 

-τη στιγμή που το NBC News γράφει ότι με βάση πληροφορίες από τέσσερις αξιωματούχους, ο Ερντογάν απείλησε τον Τραμπ, στη συνάντησή τους στην Οσάκα, ότι αν οι ΗΠΑ επιβάλουν κυρώσεις στην Τουρκία για τους S-400, τότε θα οδηγήσει τη χώρα του εκτός ΝΑΤΟ και θα κλείσει τη βάση του Ιντζιρλίκ για τους Αμερικανούς, 

όσο γίνονται όλα αυτά και άλλα τόσα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Αϊντινλίκ, οι ΗΠΑ εργάζονται πάνω σε σχέδια για την επόμενη ημέρα μετά τον Ερντογάν, για την πολιτική που θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ την μετά Ερντογάν εποχή απέναντι στην Τουρκία.

Για να έχουν οι αναγνώστες μας ξεκάθαρη εικόνα, μεταφράσαμε το σχετικό άρθρο και το παραθέτουμε αυτούσιο:

Τίτλος: Λογιαριασμοί στις ΗΠΑ για «μετά τον Ερντογάν»

Του İsmet Özçelik, εφημερίδα Aydınlık Gazetesi, 24.7.2019

Στις ΗΠΑ εξετάζεται διεξοδικά η Τουρκία και η στροφή της στην Ευρασία. Ο Τραμπ κατηγορεί για όλα αυτά τον Ομπάμα.

Μια ομάδα τονίζει ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να χαθεί». Σε αντίθετη περίπτωση τα συμφέροντα των ΗΠΑ θα πληγούν βαρύτατα.

«Ανερρίφθω Kύβος» (*)

του Κώστα Κόλμερ

Ιούλιον πάλι, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ «διέβη τον Ρουβίκωνα», απαγορεύσας την πώληση και την συμπαραγωγή του «αοράτου (στα ραντάρ) μαχητικού της «Λόκχιντ-Μάρτιν» ΕΦ 35 στην Τουρκία, κατόπιν της προμηθείας του Ρωσσικού αντιαεροπορικού συστήματος πυραύλων ΕΣ 400, που επέμεινε ο Τούρκος πρόεδρο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογκάν.

Οι εντεύθεν Αμερικανικές κυρώσεις εις βάρος της Τουρκίας ξεκινούν με την ακύρωση της συμπαραγωγής των ΕΦ 35 και επεκτείνονται  σε άλλες 12 πρόνοιες του Αμερικανικού νόμου CAATSA και στον οικονομικό τομέα με ενδεχομένη απαγόρευση εξαγωγής Αμερικανικής τεχνογνωσίας στην Τουρκική βιομηχανία.

Τιμωρητικά μέτρα κατά της Τουρκίας  πήρε για την παραβίαση της Κυπριακής Αυτονόμου Οικονομικής Ζώνης και η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά συγκρινόμενα με την Αμερικανική αντίδραση, θεωρούνται «κώνωψ επί κέρατος βοός» ως παρεδέχθη ο χαλίφης Ερντογκάν.

Πάντως δεν αναμένεται απομάκρυνση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ, καθώς η γεωπολιτική αξία της χώρας θεωρείται ανεκτίμητη για τους στρατοκράτες της Βορειατλαντικής συμμαχίας και τα Γερμανικά συμφέροντα.

Κάτι σκαρώνουν ο Τραμπ και ο γαμπρός του με τον Ερντογάν

του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι δηλώσεις του προέδρου της ΗΠΑ Τραμπ στην Οσάκα, πριν και μετά τη συνάντηση του με τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν, προκάλεσαν αγανάκτηση για πολλούς και διάφορους λόγους. Πρώτος και βασικός είναι ότι ύμνησε ένα αυταρχικό ηγέτη, ο οποίος διακρίνεται για τον άκρατο αντιαμερικανισμό και αντισημιτισμό του και ο οποίος συντάσσεται με τους μεγαλύτερους εχθρούς των ΗΠΑ: Τη Ρωσία, το Ιράν, τη Βενεζουέλα, την Κούβα και άλλες χώρες με τις οποίες η Ουάσιγκτον βρίσκεται σε αντιπαράθεση.

Υπήρχε και ένας άλλος λόγος: Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης του κ. Τραμπ, σε όλα τα επίπεδα, στάθηκαν ισχυρά στο αρχικό αφήγημα τους: «Ή τα S-400, ή τα F-35, όχι και τα δύο μαζί» στο τουρκικό έδαφος. Τόνιζαν επίσης σε όλους τους τόνους ότι η Τουρκία θα πληρώσει με κυρώσεις στη βάση του νόμου CAATSA, που έχει ψηφιστεί για να αντιμετωπίζονται σκληρά και χωρίς οίκτο όλες οι χώρες που θέτουν σε κίνδυνο τα συμφέροντά των ΗΠΑ. Και η Τουρκία είναι μία κλασσική περίπτωση.

Σημειώνουμε ότι αυτή η γραμμή εγκρίθηκε και από τον Λευκό Οίκο. Αποτελούσε, με λίγα λόγια, και θέση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι πρώτοι, λοιπόν, που έμειναν άφωνοι ακούγοντας τα λόγια του προέδρου των ΗΠΑ ήταν οι αξιωματούχοι της κυβέρνησής του, οι οποίοι ξαφνικά είδαν να εκτίθενται και να επιβεβαιώνεται ο κ. Ερντογάν, που δήλωσε δημόσια πως ο Αμερικανός Πλανητάρχης δεν συμφωνεί με τις θέσεις των συνεργατών του.

Τα δίκαια και τα συμφέροντα

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Οι ηγέτες των χωρών του G20, ανάμεσά τους οι πρόεδροι των ΗΠΑ και της Τουρκίας, θα συναντηθούν στις 28 και 29 Ιουνίου στην Οσάκα. Η Οσάκα μου είπαν ότι μεταφράζεται στα ιαπωνικά ως μεγάλος λόφος. Τι τόπος! Εκεί, όπου τα ελληνοτουρκικά και η Κύπρος θα ανέβουν έναν λόφο, αλλά ίσως κατέβουν ένα βουνό.

Αυτό φρονώ. Στην Οσάκα φαίνεται ότι θα κριθεί το βασικό: οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία του Ερντογάν. Θα καταφέρουν να γεφυρώσουν τις ουκ ολίγες διαφορές τους ή μήπως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι -η ανακοίνωση αγοράς των ρωσικών S-400- θα μετατραπεί σε πραγματική κρίση;

Μπορεί να υπάρξουν εξελίξεις στη συνάντηση Τραμπ - Ερντογάν στο περιθώριο του G20. Η συγκυρία είναι εξόχως αρνητική για να την αγνοήσει ο Τούρκος πρόεδρος. Το ράπισμα της Κωνσταντινούπολης είναι ηχηρό, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος άνοιξε τον χορό, μετατρέποντας τις δημοτικές εκλογές σε γενικές εκλογές ή ακόμη και σε εκλογές που θα κρίνουν τη μοίρα της χώρας. Η οικονομία δεν αισθάνεται πολύ καλά τελευταία, η ατμόσφαιρα δεν είναι ωραία, η Ευρώπη προειδοποιεί με μέτρα συγκεκριμένα, ενώ στην Αμερική φαίνεται ότι έχει συντελεστεί μια αλλαγή. Η δυσφορία για τον δύσκολο σύμμαχο Ερντογάν -οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η Τουρκία μένει- είναι πραγματική.

Βαθιά Δυσφορία ΗΠΑ για Τουρκία

του Αθανάσιου Έλλις

Ο παραλληλισμός που έκανε ο Αμερικανός υπουργός Αμυνας, Πάτρικ Σάναχαν, ανάμεσα στις «επικίνδυνες και αντιεπαγγελματικές» κινήσεις της Ρωσίας στη θάλασσα των Φιλιππίνων –ένα αμερικανικό πλοίο παραλίγο 

να συγκρουσθεί με ένα ρωσικό– με αυτές της Τουρκίας, λέει πολλά. Εκπέμπει κάτι βαθύτερο και πιο σημαντικό από τις περιοδικές δηλώσεις και ενημερώσεις.

Καθώς περίμενε τον Ελληνα ομόλογό του στο Πεντάγωνο, ο κ. Σάναχαν κλήθηκε να σχολιάσει την επιθετικότητα της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο και στο Αιγαίο, και ανέφερε ότι οι κινήσεις της είναι παρόμοιες με εκείνες της Ρωσίας στο συγκεκριμένο περιστατικό. Εσπευσε να προσθέσει ότι θα ήταν προσεκτικός σε ό,τι αφορά τη διασύνδεση των δύο, αλλά η ουσία δεν αλλάζει.

Για τους Αμερικανούς, η Τουρκία των τελευταίων δύο δεκαετιών είναι ένας δύσκολος εταίρος. Η τοποθέτηση του υπ. Αμυνας των ΗΠΑ καταδεικνύει το σκεπτικό που διαπνέει πλέον το αμερικανικό κατεστημένο εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Το βαρύ «πακέτο» ΗΠΑ - Τουρκίας

Το Ποντίκι

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ένα ογκώδες «πακέτο» θεμάτων χωρίζει ΗΠΑ και Τουρκία. Ενεργειακά θέματα, κατάσταση ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, Συρία και Κουρδικό, οι συμμαχίες της Άγκυρας με Μόσχα και Τεχεράνη, τα εξοπλιστικά της Τουρκίας και η συμβατότητα οπλικών συστημάτων με αυτά του ΝΑΤΟ αποτελούν μια πολύ δύσκολη ατζέντα.

Η καχυποψία μεταξύ τους, εγκατεστημένη από τον δεύτερο πόλεμο στον Κόλπο, εντάθηκε με την ισλαμική στροφή του Ερντογάν, τη συμμαχία με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο, την απόπειρα διεκδίκησης της ηγεσίας του σουνιτικού ισλάμ, τη συνεπακόλουθη αντιπαλότητα με το Ισραήλ και τη συνεργασία με το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), τον πόλεμο στη Συρία, τη στήριξη των Κούρδων της χώρας αυτής από τους Αμερικανούς, τη στροφή της Τουρκίας προς τη Ρωσία και την προμήθεια των ρωσικών πυραύλων S-400.

Την εικόνα διαρκούς κρίσης συμπληρώνουν η απόπειρα πραξικοπήματος το καλοκαίρι του 2016, του οποίου η υποκίνηση αποδόθηκε από τον Ερντογάν στην Ουάσιγκτον, η «φιλοξενία» του Φετουλά Γκιουλέν στις ΗΠΑ και το προοίμιο οικονομικού πολέμου εναντίον της Τουρκίας.

Αμφιλεγόμενα

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Ανεξαρτήτως πώς θα εξελιχθή η διαμάχη Αμερικής-Τουρκίας για την παραγγελία 100 ΕΦ 35 από την Λόκχην-Μάρτιν , συζήτησις άρχισε στην ηγεσία των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, εάν και κατά πόσον είναι σκόπιμη η προμήθεια ενός ή δύο σμηνών του «αοράτου» μαχητικού, δια την άμυνα της χώρας μας.

Η εμπλοκή της Τουρκικής παραγγελίας με την αγορά συστοιχίας αντιαεροπορικών πυραύλων ΕΣ 400 από την Ρωσσία κλιμακούται. Εχθές απεκαλύφθη ,από το Αμερικανικόν Πεντάγωνον, ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι «πρόσθετοι Τούρκοι πιλότοι κι τεχνικοί συντηρήσεως για εκπαίδευση επάνω σε ΕΦ 35 , στην Αμερικανική βάση Λιούκ της Αριζόνα , εφ’ όσον ο Τούρκος πρόεδρος Ταγήπ Ερντογκάν εμμένει στην συμφωνία με τους Ρώσσους.

Πρόκειται περί οξύνσεως της διαμάχης και πρώτο βήμα των Αμερικανικών κυρώσεων εις βάρος της Τουρκίας ενώ αναμένονται κι’ άλλες σοβαρότερες εις εποχάς δυστοπίας της Τουρκικής οικονομίας  καθώς επιδεινούνται οι σχέσεις της μετά των ΗΠΑ  με επίκεντρο την Συρία , Ιράν και φυλακίσεις Αμερικανών προξενικών υπαλλήλων.

Υπό το αίσθημα της «περικύκλωσης» η Τουρκία

Ινφογνώμων Πολιτικά

του Σάββα Καλεντερίδη

Το θέμα της προμήθειας των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία έχει απασχολήσει τις ΗΠΑ και το NATO και έχει αποτελέσει αιτία σοβαρής διπλωματικής κρίσης ανάμεσα σε Ουάσιγκτον και Άγκυρα. Ενώ συζητούνται ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το πρόγραμμα παραγωγής των αεροσκαφών 5ης γενιάς F-35, η επιβολή σοβαρών οικονομικών κυρώσεων και εμπάργκο στην προμήθεια οπλικών συστημάτων και πυρομαχικών, καθώς και η άσκηση πίεσης για αποχώρηση της Τουρκίας από το NATO, υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Ερντογάν το… ξανασκέφτεται το θέμα.

Στο πλαίσιο αυτό ανέθεσε στον υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ την αποστολή να λύσει το πρόβλημα S-400 με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των ΗΠΑ και να μειωθούν στο ελάχιστο οι πιθανές αντιδράσεις της Ρωσίας. Όντως ο Ακάρ φαίνεται ότι έχει πετύχει ορισμένα πράγματα, με το πιο πιθανό σενάριο να είναι η αποδοχή από πλευράς ΗΠΑ της συγκρότησης μιας «επιτροπής τεχνικών» στο πλαίσιο του NATO, η οποία θα εξετάσει το εάν και κατά πόσο η συνύπαρξη των S-400 με τα F-35 αλλά και με άλλα συστήματα του NATO, δημιουργεί προβλήματα που αποδυναμώνουν την άμυνα της συμμαχίας.

Όσο διαρκούν οι εργασίες της επιτροπής αυτής είναι πιθανόν να παραδοθούν οι S-400 στην Τουρκία, πλην όμως θα παραμείνουν στα κιβώτια συσκευασίας τους, μέχρι την ολοκλήρωση του πορίσματος.

Η Τουρκία Θέτει Διλήμματα

του Κωνσταντίνου Φίλη

Η Τουρκία παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο στόχος της είναι διττός: αφενός, να συμπεριληφθεί τόσο απευθείας όσο και μέσω των Τουρκοκυπρίων στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων

αφετέρου, να ανασχέσει τη δυναμική των συμπράξεων μεταξύ Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου σε τομείς πέραν της ενέργειας.

Επειδή οι σχέσεις της με Κάιρο και Τελ Αβίβ είναι σχεδόν εχθρικές και οι προοπτικές αποκατάστασης ισχνές, δεν μπορεί να διασπάσει το μέτωπο μέσω αυτών. Αλλά δεν αρκείται σε αυτό. Θέλει με την απειλή μεταφοράς της έντασης στο Αιγαίο, να μην εμβαθυνθούν αυτές οι σχέσεις, με το επιχείρημα ότι έτσι διαμορφώνεται ένα αντιτουρκικό μέτωπο· παρότι γνωρίζει ότι η Αθήνα έχει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μετριάσει τις προθέσεις Αλ Σίσι και Νετανιάχου για την ανάληψη πρωτοβουλιών με αντιτουρκικό πρόσημο.

Ομοίως και με τις ΗΠΑ, ενώ οι σχέσεις Αγκυρας – Ουάσιγκτον δοκιμάζονται, η τελευταία ισχυρίζεται ότι οι στενότεροι δεσμοί Ελλάδας – ΗΠΑ εκλαμβάνονται ως κίνηση περιορισμού της τουρκικής επιρροής στην ευρύτερη περιοχή. Προκειμένου να μη συντηρηθεί η ένταση θα πρέπει η Αθήνα να απόσχει από ενέργειες που «ερεθίζουν» την Τουρκία, όπως είναι η προσέγγιση με τις ΗΠΑ σε μία συγκυρία που οι αντίστοιχες αμερικανοτουρκικές κλονίζονται.

Μιχάλης Ιγνατίου: Οι Αμερικανοί είπαν στον Ερντογάν να φύγει από την κυπριακή ΑΟΖ: Τα παιγνίδια πολέμου…

Το Ποντίκι

Για τις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ και τα «παιχνίδια πολέμου» στην Ανατολική Μεσόγειο και την κατάσταση στην Κυπριακή, γράφει ο δημοσιογράφος και χρόνια ανταποκριτής στην Ουάσιγκτον Μιχάλης Ιγνατίου. 

«Η κατάσταση περιγράφεται δύσκολη, διότι ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν είναι μέχρι της στιγμής αμετάπειστος, παρά το γεγονός ότι γνωρίζει πως οι κυρώσεις από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «μία πολύ πιθανή εξέλιξη», αν και δεν υπάρχει ακόμα η απαιτούμενη ομοφωνία (consensus). Ενημερώνοντας τους ηγέτες των χωρών-μελών της Ε.Ε. στη Ρουμανία, ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης ήταν απόλυτος για την ανάγκη οι εταίροι της στην Ευρώπη να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να σταθούν στο πλευρό της Κύπρου», αναφέρει μεταξύ άλλων στο άρθρο στο HellasJournal ο Μιχάλης Ιγνατίου. 

Το πλήρες άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου  

Η διεθνής κοινότητα, με πρώτη την αμερικανική υπερδύναμη, κάνει ενέργειες προς την πλευρά της Τουρκίας για να την πείσει να τερματίσει τα «παιγνίδια πολέμου» στην ανατολική Μεσόγειο και να σταματήσει το άνευ προηγουμένου «μπούλιγκ» εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους της Κυριακής» οι προσπάθειες είναι μαζικές αλλά μέχρι της στιγμής δεν έχουν στεφθεί με επιτυχία, καθώς η Τουρκία προβάλλει το έωλο «επιχείρημα» ότι βρίσκεται στα όρια της κυπριακής ΑΟΖ για να προστατεύσει δήθεν τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων, τους οποίους χρησιμοποιεί ασύστολα. 

Πολύτιμος Σύμμαχος

Η επίσκεψη του υπουργού Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Αακάρ, στο Αμερικανικό Πεντάγωνο και του γαμβρού του Ερντογκάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, στον Λευκό Οίκο στοχεύει να ματαιώσει την επιβολή κυρώσεων στην γείτονα, εάν τον Ιούλιον εγκαταστήσει το Ρωσσικό αντιπυραυλικό σύστημα S-400 στα εδάφη της.

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Η Αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται διαλλακτικότερη στο ζήτημα των κυρώσεων, αλλά το Αμερικανικό κογκρέσο είναι ανυποχώρητο στην παράδοση των μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εφ’ όσον εμείνει στη συμφωνία με την Ρωσσία.

Εν τούτοις, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε στην Αγκυρα ότι «η κυβέρνησή του οφείλει να λάβει υπ’ όψιν τις ανησυχίες των συμμάχων για τους S-400»

Είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται μία προσέγγιση μεταξύ των δύο συμμάχων που «έφτασαν στα μαχαίρια» εξ αιτίας της Ρωσσικής παραγγελίας της Τουρκίας. Δεν αποκλείεται συνεπώς η παραγγελία ν’ ανασταλεί είτε και ν’ ακυρωθή. Προς τούτο συνηγορούν πολλοί παράγοντες.

Πρώτον, η πολιτική αποδυνάμωση του Τούρκου προέδρου, ο οποίος εγκατέλειψε την προσπάθειά του να ανακτήσει το κόμμα του την δημαρχία της Κωνσταντινουπόλεως μετά την λαϊκή ετυμηγορία της περασμένης Κυριακής. Ο Ταγήπ Ερντογκάν αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δεν αντέχει νέα αντιπαράθεση με την Αμερική.

Γεωπολιτική Αμοιβαιότητα

Μπορεί, προς το παρόν, ο Ερντογκάν να ερωτοτροπεί με την Ρωσσική άρκτο. Δυνατόν ο υπουργός Άμυνας της γείτονος Καρ-πασάς να διατείνεται ότι έχει χρήματα για το αντιπυραυλικό σύστημα των ΕΣ 400. Ενδέχεται οι νέοι Τούρκοι πιλότοι να συνεχίσουν να εκπαιδεύονται στην Αμερική στο μαχητικό αεροσκάφος ΕΦ-35, αλλά τελικώς η Τουρκία θα παραμείνει στο ΝΑΤΟ ως αναντικατάστατη χώρα - μέλος της βορειοατλαντικής συμμαχίας. 

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Το υπαγορεύει η Γεωγραφία και η στρατηγική, διότι χωρίς αυτήν εξασθενεί το αίσθημα ασφαλείας της δύσεως. Η Τουρκία, παρά τις μεγαλοστομίες του προέδρου της, απέχει παρασάγγας από του να γίνει μεγάλη περιφερειακή δύναμις. Με μία οικονομία γονατισμένη, στρατό κολοβωμένο και δύο πολέμους υπό εξέλιξιν στη Συρία και με τους Κούρδους, θα ακολουθήσει την Ελληνική σύγκληση ως προς την Δύση. Η Ρωσσία δεν μπορεί να την βοηθήσει οικονομικώς διότι έχει τα δικά της προβλήματα και τα Τουρκικά χρέη είναι μεγάλα και ληξιπρόθεσμα…

Είναι ζήτημα χρόνου να αποσταλεί Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα, όπου λείπει από διετίας. Η προσφυγή της Τουρκίας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για μία πίστωση 150 δισ. δολαρίων έχει ανάγκη της Αμερικανικής συγκαταθέσεως (οι ΗΠΑ έχουν το 17% των ψήφων στο Δ.Σ. της μαντάμ Λαγκάρντ). Άλλως, εντός του τρέχοντος έτους το Τουρκικό δημόσιο χρεωκοπεί.

Το νομοσχέδιο Μενέντεζ-Ρούμπιο – Πως η Ελλάδα γίνεται χώρα πρώτης γραμμής

του Σταύρου Λυγερού

Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες της Ουάσιγκτον να επαναφέρει την Τουρκία στο δυτικό “μαντρί”, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Η άρνηση του καθεστώτος Ερντογάν να ματαιώσει την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 φέρνει τον κόμπο στο χτένι. Υποχρεώνει τον αμερικανικό παράγοντα όχι απλώς να μπλοκάρει την παράδοση των μαχητικών F-35, αλλά και να κλιμακώσει τις πιέσεις του προς την Άγκυρα. Στο πλαίσιο αυτό εγγράφεται και η πρωτοφανής διακομματική νομοθετική πρωτοβουλία Μενέντεζ-Ρούμπιο, η οποία όλα δείχνουν ότι έχει εξασφαλίσει ευρεία στήριξη.

Όπως είναι γνωστό από την ειδησεογραφία, το σχέδιο νόμου προβλέπει την άρση του εμπάργκο πώλησης αμερικανικών όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία, την υποστήριξη της τριμερούς Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, την μη παράδοση των F-35, την παροχή μίας μικρής στρατιωτικής βοήθειας στην Ελλάδα και την ενημέρωση για τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η πρωτοβουλία των δύο γερουσιαστών συνιστά αναμφίβολα ένα ηχηρό μήνυμα της Ουάσιγκτον προς τον Ερντογάν. Και επιβεβαιώνει ότι το αμερικανοτουρκικό ρήγμα επηρεάζει -ίσως και καθοριστικά- τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. Προς το παρόν, η Αθήνα κρατιέται στην άκρη, δεδομένου ότι η μπάλα παίζεται πάνω από το κεφάλι της και επιπλέον η μπίλια ακόμα γυρίζει.

Αρχικά, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν αντιπροσώπευε το μετριοπαθές φιλοδυτικό πολιτικό Ισλάμ, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για όλο τον μουσουλμανικό κόσμο. Η θεώρηση αυτή έχει προ πολλού καταρρεύσει. Υπενθυμίζουμε ότι στην αρχή της θητείας του ο Ομπάμα είχε επισκεφθεί το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη για να στείλει αυτό το μήνυμα. Η θεώρηση αυτή, όμως, έχει προ πολλού καταρρεύσει.

Το διπλωματικό παίγνιο πίσω από τους S-400 και τα F-35

του Γιώργου Μαργαρίτη

Το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S-400, το οποίο σχεδιάζει να προμηθευτεί και να αναπτύξει η Τουρκία στα αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, φαίνεται πως είναι ένα πολύ αποτελεσματικό –ως προς τους στόχους που εξυπηρετεί- στρατιωτικό σύστημα. Το αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενεάς F-35, το οποίο παραλαμβάνει επίσης η Τουρκία, υπόσχεται ότι θα είναι ένα εξαιρετικά προηγμένο στην κατηγορία του οπλικό σύστημα.

Ο συνδυασμός των δύο αυτών οπλικών συστημάτων, μετά από κάποιο αναγκαίο για την επιχειρησιακή τους ένταξη χρονικό διάστημα θα δώσει πρόσθετες στρατιωτικές δυνατότητες στην γειτονική χώρα. Σε μια εποχή έντασης στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, είναι πολύ φυσικό οι εξοπλισμοί της Τουρκίας με όπλα προχωρημένων δυνατοτήτων να απασχολούν και να ανησυχούν ιδιαίτερα τη χώρα μας, και όχι μόνο αυτή.

Το χαρακτηριστικό των εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας είναι οι φιλοδοξίες που τα συνοδεύουν. Η χώρα επιθυμεί να αποκτήσει το πλέον προηγμένο σύστημα του δυτικού στρατοπέδου και ταυτόχρονα το πλέον προηγμένο σύστημα της Ρωσίας. Και τα δύο οπλικά συστήματα σχετίζονται με την εναέρια κυριαρχία, με ένα πεδίο όπου η τεχνολογική ανωτερότητα δίνει προφανές πλεονέκτημα στις μεγάλες δυνάμεις σε σχέση με τις μικρές. Σε αυτό ακριβώς το πεδίο επιθυμεί η Τουρκία να αυξήσει τις δυνατότητές της.

Όλο και πιο μακριά Τουρκία και ΗΠΑ: Κίνδυνοι και αυταπάτες για την Αθήνα από την κόντρα Άγκυρας - Ουάσιγκτον

Το Ποντίκι

του Δημήτρη Μηλάκα

Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, όπως υποστηρίζει σε κάθε ευκαιρία ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ, «είναι καλύτερες από οποιαδήποτε άλλη περίοδο στο παρελθόν». Η ελληνική κυβέρνηση – αφήνοντας κατά μέρος την «αριστερή της φυσιογνωμία» και προβάλλοντας τον κυβερνητικό της ρεαλισμό – εμφανίζει ως επίτευγμά της τη στρατηγική αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. 

Ωστόσο, για να έχει κάποιος μια σαφή εικόνα των δεδομένων που χαρακτηρίζουν το τρέχον ελληνοαμερικανικό ειδύλλιο, θα πρέπει να λάβει υπόψη μια ακόμη παράμετρο που διαμορφώνει ένα τοπίο κινούμενης άμμου στην περιοχή: Ουδέποτε στο παρελθόν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις είχαν βρεθεί στο χαμηλό επίπεδο που βρίσκονται σήμερα. 

Τα προβλήματα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις άρχισαν να καταγράφονται δημοσίως από το 2003, όταν η τουρκική ηγεσία αρνήθηκε να προσφέρει το έδαφος της χώρας ως ορμητήριο για την από Βορράν έφοδο κατά του Ιράκ. Με το πέρασμα του χρόνου οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις υπονομεύτηκαν από το βάρος της προσπάθειας του Ερντογάν να διεκδικήσει για τον εαυτό του και τη χώρα του αυτονομία κινήσεων έναντι της Ουάσιγκτον. 

Τι επιδιώκει η Τουρκία με το δόγμα «Γαλάζια Πατρίδα»

της Αντωνίας Δήμου

Οι προσδοκίες της Άγκυρας για άμεση αποκατάσταση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων και απόδοση σε αυτή κεντρικού εποπτικού ρόλου στη ζώνη αποκλιμάκωσης που πρόκειται να δημιουργηθεί στην βόρεια Συρία διαψεύστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ στην Ουάσιγκτον. Στην πραγματικότητα, ο δρόμος για την ολοκληρωμένη αποκατάσταση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων είναι τραχύς. Αυτό αποδεικνύουν οι αντιδράσεις των ΗΠΑ σε νομοθετικό και προεδρικό επίπεδο, τόσο ως προς το ζήτημα της απόκτησης του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 από την Τουρκία, όσο και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δεν είναι τυχαίο ότι αν και ο Τούρκος κυβερνητικός αξιωματούχος βρίσκονταν την Ουάσιγκτον, το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέδωσε ανακοίνωση εκφράζοντας ανησυχίες για τον περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης στην Τουρκία με αφορμή την καταδίκη από τουρκικό δικαστήριο 16 εκπροσώπων από τους χώρους της δημοσιογραφίας, του επιχειρείν και της κοινωνίας των πολιτών.

Tα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει η Τουρκία λόγω των πολιτικών που αναπτύσσει στο εσωτερικό της σε συνδυασμό με την ανεπιτυχή υλοποίηση του δόγματος Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» την έχουν κατατάξει στους γεωπολιτικούς ταραξίες που θέτουν σε κίνδυνο την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια.

Οι Αμερικανοί ξανάρχονται και απειλούν με διαμελισμό την Τουρκία

του Ιωάννη Μπαλτζώη

Με μια ανάρτησή του στο αγαπημένο του twitter στις 19 Δεκεμβρίου 2018, ο πρόεδρος Τραμπ αιφνιδίασε τους πάντες. Αφού διαπίστωσε ότι οι ΗΠΑ είχαν «νικήσει το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία», που ήταν ο μόνος λόγος παραμονής τους στη Συρία, ανακοίνωσε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις (περίπου 2.200 άνδρες) θα αναχωρήσουν σύντομα. Η ξαφνική αυτή αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, τόσο εντός όσο και εκτός των ΗΠΑ, ιδιαίτερα από το Πεντάγωνο και από το Ισραήλ. Μετά από όλα αυτά, η αποχώρηση θα γίνει σταδιακά και υπό κάποιες προϋποθέσεις, ανάλογα με τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Και ενώ κάποια οπλικά συστήματα αποσύρονται, αποκαλύπτεται να συμβαίνουν περίεργα και αλλοπρόσαλλα πράγματα.

Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη βορειοανατολική Συρία εξακολουθεί να μην συμβαίνει. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο CBS, ο πρόεδρος Τραμπ είπε και πάλι ότι τα στρατεύματα θα φύγουν, αλλά το Πεντάγωνο στην πράξη κάνει το αντίθετο. Αν και μερικές εκατοντάδες μαχητών του Ισλαμικού Κράτους παραμένουν ακόμη σε θύλακες βορείως του Ευφράτη και κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, εκτιμάται ότι δεν αποτελούν αξιόμαχη απειλή. Επίσης, υπάρχει η εκτίμηση πως θα μπορούσαν να εξαλειφθούν με μικρής και μεσαίας κλίμακας επιχειρήσεις των ΗΠΑ, με τους συμμάχους του SDF (Syrian Demokratic Forces), δηλαδή τους Κούρδους της Συρίας και μετριοπαθείς αραβικές φυλές. Οπότε οι ΗΠΑ τότε θα μπορούσαν να αποσυρθούν από τη Συρία.

Όμως, εδώ είναι το παράδοξο. Οι δυνάμεις των ΗΠΑ στη Συρία συνεχίζουν να αυξάνονται, όπως και οι προμήθειές τους στην περιοχή. Κατά το τελευταίο δίμηνο, ο αριθμός των στρατιωτών των ΗΠΑ στη βορειοανατολική Συρία αυξήθηκε σχεδόν κατά 50%. Αντί των επίσημα αναγνωρισμένων 2.200 στρατιωτών, σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 3.000 στρατιώτες των ΗΠΑ στη βορειοανατολική Συρία. Νέα όπλα και εξοπλισμός καταφθάνουν καθημερινά.

Αν ο Ερντογάν διάβαζε Μαζαρίνο

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Οι επικρίσεις του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν κατά του Αμερικανού συμβούλου εθνικής ασφαλείας Τζων Μπόλτον, που του συνέστησε οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις να μην δράσουν εις βάρος των Κούρδων μαχητών στη Συρία, έχουν υψηλό κόστος για τη γείτονα. Συνάμα όμως, αποτελούν και σημαντικό πλεονέκτημα για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, αν βέβαια η βυζαντινίζουσα κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπορεί να το αξιοποιήσει.

Πρώτον, διότι με την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τα συριακά εδάφη που εξήγγειλε μονομερώς ο πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ, η Τουρκία επιδιώκει την κάλυψη του «στρατηγικού κενού» σε συνεργασία με το Ιράν, που αποτελεί «κόκκινο πανί» για τον Αμερικανό «ταύρο». Και αυτό ενδυναμώνει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Δεύτερον, καθόσον τοιουτοτρόπως διανοίγεται η δυνατότης ρωσικής επεμβάσεως, μέσω του υποστηριζομένου συριακού στρατού, υπέρ του YPG (Moνάδες Προστασίας του Λαού) που καταδιώκουν οι Τούρκοι. Το YPG θεωρείται ως το αντίπαλον δέος της Τουρκίας στη Συρία και σύμμαχος του ανατρεπτικού PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν) στο εσωτερικό της. Και ό,τι βλάπτει τον αντίπαλό σου αποβαίνει υπέρ σου, που θα έλεγε ο Σουν Τζου.