Τι αλλάζει από 1.1.2012 στο φορολογικό τοπίο για επιχειρήσεις, επιτηδευματίες και ιδιώτες.

Άρθρα  

( via taxheaven)

Τι αλλάζει από 1.1.2012 στο φορολογικό τοπίο για επιχειρήσεις, επιτηδευματίες και ιδιώτες. Οι σημαντικότερες αλλαγές που ισχύουν από 1.1.2012 ή που θα εφαρμοστούν κατά τη διάρκεια του έτους 2012

Κωνσταντίνος Αντ. Κουλογιάννης
Λογιστής - Φοροτεχνικός

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μιου Πειραιά
Λογιστής - Φοροτεχνικός

Ημερομηνία αρχικής ανάρτησης: 12.1.2012
Ημερομηνία πρώτης ενημέρωσης: 14.1.2012*


‘Όπως πέρυσι έτσι και φέτος, μέσα από την παρούσα ανάλυση θα προσπαθήσουμε να κάνουμε μια μικρή κωδικοποίηση των σημαντικότερων αλλαγών που ισχύουν από 1.1.2012 ή αυτών που θα εφαρμοστούν μέσα στο έτος 2012 – οι οποίες αφορούν επιχειρήσεις, επιτηδευματίες ή ιδιώτες – έτσι ώστε ο αναγνώστης να έχει μια πλήρη εικόνα αυτών που θα τον απασχολήσουν στο έτος που διανύουμε.

EΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ: Αυθαίρετη και αστεία κινδυνολογία

του Λ. Βατικιώτη

Με μια άγαρμπη επιχείρηση καλλιέργειας φόβου έκανε ποδαρικό ο νέος χρόνος. «Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω» είπε ο Β. Ράπανος, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας, κατά την κοπή της πίτας στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Προβόπουλος, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Καθημερινή που παρομοίασε την επιστροφή στην δραχμή με έναν όρο από την αθλητική δημοσιογραφία: «αληθινή κόλαση»! Αυτό το ενδεχόμενο «θα ισοδυναμούσε στην πρώτη κρίσιμη φάση με επάνοδο στη δεκαετία του 50», ήταν τα λόγια του.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ

Η ολιγαρχία δια μέσου κάποιου «νόμου» που φτιάχνει (πχ μνημόνιο, ασφαλιστικό, διόδια κλπ) ή προτίθεται να φτιάξει ή δια μέσου κάποιας υπουργικής απόφασης προκαλεί ένα μεγάλο πρόβλημα στο λαό .

Το πρόβλημα αυτό προκαλεί κοινωνική δυσαρέσκεια. 

Η δυσαρέσκεια με τη σειρά της δημιουργεί την αντίδραση ή την τάση για αντίδραση των θιγομένων. Στόχος των αντιδράσεων θα είναι η άρση εκείνου του κανόνα της υπάρχουσας ολιγαρχικής εξουσίας που τους προκαλεί το πρόβλημα και θα προτείνουν την  αντικατάσταση  του με κάποιον άλλον κανόνα  που θεωρούν ότι είναι καλός για αυτούς.
Ο λαός λοιπόν κινητοποιείται για να πιέσει και να αναγκάσει την κυβέρνηση να αλλάξει τη στάση της προς μια άλλη κατεύθυνση.

Για να ξεπεραστεί όμως το πρόβλημα δηλαδή για την αλλαγή της πραγματικότητας προς μια άλλη κατεύθυνση, δύο τινά μπορούν να συμβούν.

Το 2012 ας φερθούμε επιτέλους ως Έλληνες

Ολίγιστοι Φραγκολεβαντίνοι πολιτικοί υπαγορεύουν σε σπιθαμιαίους εγχώριους ομολόγους τους πως να καταστρέψουν την Ελλάδα.
Κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες παριστάνουν τους εκδότες και επιβάλουν τους λογιστές/τραπεζίτες τους ως πρωθυπουργούς.
Χαλιναγωγημένοι μεγαλοδημοσιογράφοι ισοπεδώνουν τα πάντα, ενδιαφερόμενοι μόνο για το ύψος του προσωπικού του λογαριασμού στην τράπεζα.
Αποτυχημένοι «επαναστάτες» ως διαχειριστές του συστήματος.
Δήθεν «αριστεροί» ως βολεμένοι απολογητές της καθεστηκυίας τάξης.
Ανεγκέφαλοι διανοούμενοι, … αδέξιοι δεξιοί, ατάλαντοι καλλιτέχνες, άφωνοι τραγουδιστές..

ΟΤΑΝ Ο ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ

Γράφει η Λίλιαν Αργυρίου, αναγνώστρια
(από το : Κουρδιστό Πορτοκάλι)
Ο έγκλειστος στις φυλακές των Σκοπίων Μάκης Ψωμιάδης, προσεβλήθη από την ταύτιση της προσωπικότητάς του με τον «Αγαπούλα» της...
τηλεοπτικής διαφήμισης της εταιρείας Wind. Ακόμη και ο Μάκαρος δεν άντεξε να βλέπει τον «εαυτό» του σ’ αυτό το διαφημιστικό τσουνάμι πλύσης εγκεφάλου του χρεοκοπημένου Έλληνα πολίτη.

Το κίνημα δεν χρειάζεται υποταχτικούς και υπάκουους

 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Του Δημήτρη Καζάκη      

  

Αναδημοσιεύτηκε από την Σεισάχθεια  

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Σπίθας ήταν ευθύς εξαρχής το πατριωτικό κάλεσμα που απεύθυνε προς όλο τον λαό ο Μίκης Θεοδωράκης. Ένα κάλεσμα αφύπνισης και αγώνα ενάντια σ’ έναν εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό που δεν επιδιώκει απλά να καθυποτάξει τη χώρα και το λαό της με τα όπλα, αλλά να εγκαθιδρύσει έναν πολύ χειρότερο ζυγό, μια δουλοπαροικία χρέους από την οποία δεν υπάρχει διαφυγή για τις τωρινές και τις μελλοντικές γενιές. Πρόκειται για την μεγαλύτερη απειλή που γνώρισε ποτέ στην ιστορία του αυτός ο τόπος.

Brother, Can You Spare A Dime?

Του Πέτρου  Αρβανίτη

«Αδελφέ, Μπορείς να μου δώσεις μια δεκάρα;", είναι ένα από τα πιο γνωστά αμερικανικά τραγούδια της Μεγάλης Ύφεσης που γράφτηκε το 1931 από τον στιχουργό EY "Yip" Harburg και τον συνθέτη Jay Gorney. 

Το τραγούδι διερωτάται γιατί οι άνδρες που έχτισαν το έθνος , τους σιδηροδρόμους, τους ουρανοξύστες , που πολέμησαν στον πόλεμο, που καλλιεργούσαν τη γη, που έκαναν ότι το έθνος τους είπε ότι έπρεπε να κάνουν, τώρα που το έργο τους τελείωσε και η εργασία τους δεν είναι πλέον απαραίτητη, βρίσκονται εγκαταλελειμμένοι , στις ουρές παραλαβής ψωμιού.

Η Brunswick Crosby το ηχογράφησε κι έγινε το πρώτο σε πωλήσεις , ρεκόρ της περιόδου, και ήρθε να θεωρηθεί ως ο ύμνος των γκρεμισμένων ονείρων της εποχής.

Κρατικός τομέας και ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα του νεοφιλελευθερισμού

Πηγή aformi.gr

Στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής οι κοινωνικές σχέσεις αρέσκονται στο παίγνιο της παράλλαξης.[1] Οι σχέσεις εκμετάλλευσης στη διαδικασία της παραγωγής μεταμφιέζονται ως σχέσεις μεταξύ ίσων. Το αφεντικό «απλώς» έχει το κεφάλαιο, ο εργαζόμενος την ικανότητα προς εργασία. Ο καθένας παίρνει στο τέλος της παραγωγικής εργασίας ότι του αναλογεί: ο εργαζόμενος μισθό, το αφεντικό κέρδος. Η απλήρωτη υπεραξία που παρήγαγε ο εργαζόμενος εξαφανίζεται μαγικά, μεταμφιέζεται σε κάτι που δεν είναι: ως δίκαια, αμοιβαία επωφελής σχέση μεταξύ «κοινωνικών εταίρων».

Να μ' αγαπάς

Στίχοι:  Ανδρέας Θωμόπουλος 

Μουσική: Ανδρέας Θωμόπουλος 

Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος

Σου γράφω πάλι από ανάγκη

η ώρα πέντε το πρωί

το μόνο πράγμα που 'χει μείνει

όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ

Σου γράφω πάλι από ανάγκη

η ώρα πέντε το πρωί

το μόνο πράγμα που 'χει μείνει

όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ

Τι να τις κάνω τις τιμές τους

τα λόγια τα θεατρικά

μες στην οθόνη του μυαλού μου

χάρτινα είδωλα νεκρά

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη

βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό

Κι ίσως η ασκήμια του να μείνει

μόλις πλυθώ και ξυριστώ

Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα

Βαραίνει ο νους σου απ' τα πολλά

στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα

σε φέρνει ακόμα πιο κοντά

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Να μ' αγαπάς

Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα

η ανάγκη μου δεν σταματά

σαν το πουλί πάνω στο σύρμα

σαν τον αλήτη που γυρνά

Θέλω να 'ρθεις και να μ' ανάψεις

το παραμύθι να μου πεις

σα μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις

σαν άσπρο φως να ξαναπεί

AN ΟΧΙ ΤΩΡΑ , ΠΟΤΕ?

του Πέτρου Αρβανίτη 

Ο καπιταλισμός της ανάπτυξης έχει πεθάνει. Ο σοσιαλισμός της ανάπτυξης , που του μοιάζει σαν αδελφός , μας δίνει την παραμορφωμένη εικόνα του παρελθόντος. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων , χάρη στην οποία η εργατική τάξη θα έσπαγε τις αλυσίδες της και θα θεμελίωνε την παγκόσμια ελευθερία , αφαίρεσε από τους εργάτες και τα τελευταία υπολείμματα ανεξαρτησίας και κατέστρεψε τις υλικές και υπαρξιακές βάσεις για κάποια εξουσία των παραγωγών. Η οικονομική ανάπτυξη που θα έπρεπε να εξασφαλίσει σε όλους την αφθονία και την ευημερία, επαύξησε τις ανάγκες με μεγαλύτερο ρυθμό , δεν επέτυχε πια να τις ικανοποιήσει και κατέληξε σε πλήθος αδιεξόδων που δεν είναι μόνον οικονομικά. Μπορούν να επινοηθούν διάφορες θεραπείες για τα αδιέξοδα στα οποία καταλήγει αυτή η κρίση , ο νεωτερισμός της όμως βρίσκεται στο ότι κάθε επιμέρους και διαδοχική λύση , με την οποία ισχυρίζονται ότι θα την ξεπεράσουν , καταλήγει να την επιδεινώνει. Εκτός από την ολοκληρωτική ανατροπή των θεσμών , της τεχνικής και της συμπεριφοράς που ισχύουν σήμερα , έφερε , όχι το καλύτερο που υπόσχεται αλλά ελλείψεις και καταναγκασμούς όλο και πιο δυσβάσταχτους. Τελικά χρειάζεται αλλαγή της ανάπτυξης , ή αλλαγή των προϊόντων , του τρόπου παραγωγής , του προσδιορισμού των αναγκών , του τρόπου ικανοποίησης τους και με λίγα λόγια , του τρόπου ζωής? Μέχρι ποιο σημείο η υποτιθέμενη «οικονομική επιστήμη» έχει διαμορφωθεί από a priori ιδεολογίες , πολιτικές επιλογές , από αναπόδεικτα ανθρωπολογικά αξιώματα ;

ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ ΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Εντάξει. Το γιατί οι αστοί και οι παρατρεχάμενοί τους  αποκαλούν τον κοινοβουλευτισμό Δημοκρατία ή αστική Δημοκρατία κλπ μπορεί να το καταλάβει ο καθένας. Το γιατί  όλοι οι συστημικοί ολιγάρχες ( οι στρατιωτικοί Απριλιανοί και οι μετέπειτα πολιτικοί)  επιλέγουν να αποκαλούν  Δημοκρατία τα ολιγαρχικά συστήματά τους, είναι κατανοητό.

Το ακατανόητο όμως εκ πρώτης όψεως (αλλά όχι ανεξήγητο) βρίσκεται στο γεγονός ότι και η αριστερά υιοθετεί ακριβώς τους ίδιους χαρακτηρισμούς με αυτούς των  αστών (αστική δημοκρατία, κοινοβουλευτική δημοκρατία, αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δημοκρατία, έμμεση δημοκρατία) για να αποδώσει την ουσία του πολιτικού συστήματος του κοινοβουλευτισμού.

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑΣ: ΔΥΝΑΜΗ ΩΘΗΣΗΣ Ή ΝΑΥΑΓΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

 Γραφει ο Παναγιώτης Σπυρόπουλος*

Το τελευταίο διάστημα, κυρίως μέσα από τις κινητοποιήσεις των ιδιοκτητών taxi και τα μπλοκαρίσματα των λιμανιών, αναδείχτηκε ευρύτερα το θέμα του τουρισμού κρουαζιέρας και πιο συγκεκριμένα τονίστηκε προπαγανδιστικά, θα λέγαμε, από τα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξημέρωσης), ότι πλήττεται βαθύτατα ο τουρισμός αυτή την περίοδο μέσω τέτοιων φαινομένων και κατ’ επέκταση η ελληνική οικονομία (αφού ο τουρισμός αντιπροσωπεύει περίπου το 16% του ΑΕΠ της χώρας). Χρόνια, όμως, διακηρύττεται από διάφορους φορείς (Υπ. Τουρισμού, ΣΕΤΕ, ΟΛΠ, ΟΛΘ, νομάρχες, περιφερειάρχες κλπ) ότι η κρουαζιέρα δίνει ώθηση στο ελληνικό τουριστικό προϊόν και την οικονομία μας και πρέπει να κάνουμε ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση διευκολύνοντας τις επιχειρήσεις αυτές με μια σειρά διευκολύνσεων και δημιουργία υποδομών δις ευρώ προς αυτή την κατεύθυνση.

ΥΠΕΡΦΟΛΟΓΗΣΗ ΑΔΥΝΑΜΩΝ = ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ?

Γραφει ο Παναγιωτης Σπυροπουλος*

Έκκληση στους εστιάτορες να μην κάνουν πράξη την απειλή τους για στάση πληρωμών προς το Δημόσιο, λόγω της αύξησης του ΦΠΑ σε 23%, απευθύνει εκ μέρους της κυβέρνησης ο Ηλίας Μόσιαλος.

«Καταβάλλουμε μια πρωτόγνωρη εθνική προσπάθεια για να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Τα φαινόμενα ανομίας και όσοι τα προωθούν, βλάπτουν την προσπάθεια αυτή. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούμε όλοι. Καλούμε όσους επιχειρηματίες του κλάδου της εστίασης μιλούν για “στάση πληρωμών προς το δημόσιο” να μην προχωρήσουν σε ενέργειες που υπονομεύουν τον αγώνα που δίνουμε όλοι και αφορά το μέλλον όλων μας» δήλωσε ο κ. Μόσιαλος.

Σε ελεύθερη, λοιπόν, «μετάφραση» ο εκπρόσωπος τύπου του καθεστώτος, λέει εν μέσω πλην σαφώς ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αρνούνται  (επειδή αδυνατούν) να καταβάλουν τα χαράτσια που επιβάλλει η τρόικα, δεν είναι πατριώτες. Ας εξετάσουμε, κ. Μόσιαλε, ορισμένα - ελάχιστα δείγματα, που καταδεικνύουν τον ακραιφνή πατριωτισμό των έως τώρα πρακτικών των κυβερνήσεων σας, ώστε να πείσουμε τους «απείθαρχους» και «απάτριδες», «μικρούς», ελεύθερους επαγγελματίες:

«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ» ΣΕ REMAKE

(«καθώς τα φώτα στις γειτονιές σβήνουν...»

Η οικονομική ύφεση έβαλε πολλούς οικονομολόγους και ερευνητές «στην πρίζα» (συμπεριλαμβανομένου και εμού του ιδίου) να ασχοληθούν με μακροοικονομικά μεγέθη και να προβούν σε οικονομοτεχνικές αναλύσεις, με κύριο στόχο να διαφωτιστεί ο κόσμος με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και επηρεάζουν τις ζωές μας, είτε λέγονται δάνεια, ασφάλιστρα κινδύνου, δανειακές συμβάσεις, πιστωτικά γεγονότα κλπ. Μια ύφεση που τελικά οφείλεται στη συνέπεια των ελληνικών κυβερνήσεων να υπερδανείζονται (ερήμην του ελληνικού λαού) τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια, να αποπληρώνουν τους δανειστές – αφεντικά τους, μέσω αφαίμαξης των «αδυνάμων» με νόμους κενούς από ηθική, μειώνοντας δραματικά τα εισοδήματά τους και τις κοινωνικές προς αυτούς παροχές και οδηγώντας τους, μέρα με τη μέρα στην εξαθλίωση.

inside the black box" the credit channel of monetary policy transmission

των Ben Bernanke και Mark Gertler

inside the black box" the credit channel of monetary policy transmission

ΠΩΣ Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΖΕΙ (ΕΠΙΛΕΓΕΙ) ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΝΟΜΟ

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

 (ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ)

                               
Ο κάθε λαός μαζί με τις αντιολιγαρχικές δυνάμεις (κόμματα, οργανωμένες ομάδες ) θα παλέψει για την εξουδετέρωση – συντριβή του υπάρχοντος ολιγαρχικού κρατικού μηχανισμού χτυπώντας θανάσιμα τον σκληρό κεντρικό πυρήνα του.

Μετά την ανατροπή αυτού του συστήματος, οι οργανωμένες αντιολιγαρχικές δυνάμεις σχηματίζουν μια προσωρινή μεταβατική κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει τουλάχιστον τρεις βασικές επαναστατικές αλλαγές σε κεντρικό επίπεδο:

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ ΓΙΑ ΑΝΤΙΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ‘ΑΜΕΣΗΣ’ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 

 1. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΩΝ (ΟΡΩΝ) ΓΙΑ ΑΝΤΙΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

 Από την παγκόσμια πρακτική και θεωρητικά εμπειρία θα μπορούσαμε να καταλήξουμε ότι οι αρχές-προϋποθέσεις της εργατικής Δημοκρατίας είναι οι πιο κάτω.
Για να έχουμε την εξουσία του λαού απαιτούνται κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Η έλλειψη μιας ή περισσότερων εξ αυτών οδηγεί σε ολιγαρχικές καταστάσεις. Έτσι η ολιγαρχία θα κοιτά να επεμβαίνει πάνω σε αυτές τις υλικές προϋποθέσεις της δημοκρατίας για να οδηγήσει τη λειτουργία της κοινωνίας σε ολιγαρχικά αποτελέσματα.

"Η ΚΑΤΑΡΑ" ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΕΙΝΑΙ :

Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΛΑΪΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Ας κοιτάξουμε την ιστορία.

Μετά από κάθε μεγάλη καταπίεση κάποιου λαού  είχαμε μεγάλη λαϊκή εξέγερση. Ακόμα και αν η εξέγερση ήταν επιτυχημένη, μετά από λίγο χρονικό διάστημα αποδεικνυόταν ότι αυτή η επιτυχία ήταν πολύ προσωρινή και ότι επανερχόταν η απογοήτευση στο χώρο των απλών εξεγερμένων.

Οι εξουσιαζόμενοι είχαν «προδοθεί»  από τους «ηγέτες» τους οι οποίοι κατά την διάρκεια της εξέγερσης ήταν μεν πρωτοπόροι εξουσιασμένοι αλλά μετά τη νίκη της εξέγερσης μετατρέπονταν σε ολιγαρχικούς εξουσιαστές (ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑΝ ΕΞ ΑΡΧΗΣ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ-ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΕ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ; )

ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Ζούμε σε μια εποχή τεράστιας οικονομικής κρίσης. Πιστεύουμε ότι τα δεινά που υποφέρουν οι άνθρωποι τόσο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες οφείλονται στο γεγονός ότι μια ισχνή μειοψηφία παίρνει αποφάσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας ισχνής μειοψηφίας και όχι του κοινωνικού συνόλου. Αυτό γίνεται κατορθωτό μέσω του πολιτικού συστήματος που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην υφήλιο, δηλαδή αυτό του κοινοβουλευτισμού. 

Financial Times: Ποιο 1929, εδώ μιλάμε για "νέο Μεσαίωνα"

Ο Μαρξ στο "Κεφάλαιο" παρέθετε τα λόγια του Άγγλου βουλευτή Στάμπλτον, ο οποίος έλεγε το 1873 ότι: "Αν η Κίνα γίνει μεγάλη βιομηχανική χώρα, δε βλέπω πώς ο εργατικός πληθυσμός της Ευρώπης θ’ αντέξει στον αγώνα, χωρίς να κατέβει ίσαμε το επίπεδο των ανταγωνιστών του". Ο ίδιος ο Μαρξ συμφωνούσε ότι κάπως έτσι θα εξελίσσονταν τα πράγματα: “Σήμερα προχωρήσαμε πολύ πιο πέρα χάρη στον ανταγωνισμό που γίνεται στην παγκόσμια αγορά (…) Όχι πια ηπειρωτικά, αλλά κινέζικα μεροκάματα, αυτός είναι τώρα ο σκοπός που επιδιώκει το αγγλικό κεφάλαιο”. (πηγή)

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ (Ολόκληρο το ντοκυμαντέρ)

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το Debtocracy αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ διανέμεται δωρεάν από τις 6 Απριλίου 2011 χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και υποτιτλίστηκε σε έξι γλώσσες.

Όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Αυτός είναι ο λόγος που η Ισλανδία δεν είναι στις ειδήσεις !

Η ιστορία ή οποία αποκαλύφθηκε από ένα ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό για την συνεχιζόμενη επανάσταση στην Ισλανδία είναι ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα για το πόσο λύγο τα δικά μας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μας ενημερώνουν πραγματικά ή όχι για τα γεγονότα στον κόσμο. Το 2008, κατά την έναρξη της «κρίσης», η Ισλανδία κυριολεκτικά πτώχευσε. Από τότε αυτό το ελάχιστα γνωστό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «έχει χαθεί από τα ραντάρ της ενημέρωσης».
Κατά την διάρκεια που οι ευρωπαϊκές χώρες, η μια μετά την άλλη, απειλούνται από την πτώχευση, η οποία (η πτώχευση) απειλεί την ύπαρξη του Ευρώ, το πέσιμο της οποίας θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλο τον κόσμο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι εξουσιαστές αυτού κόσμου είναι να γίνει η Ισλανδία παράδειγμα για άλλες χώρες.

Ας δούμε γιατί.

"Έτσι κατέρρευσε η Αργεντινή"

Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Γιώργου Αυγερόπουλου με τον πρώην υπουργό Οικονομίας της Αργεντινής Ντομίνγο Καβάλο για τo ντοκιμαντέρ του Εξάντα "Το Πείραμα της Αργεντινής", που  μεταδόθηκε από τη ΝΕΤ σε δύο μέρη στις 23 & 30 Μαρτίου

Ο πρώην υπουργός οικονομικών Ντομίνγο Καβάλο θεωρείται από τους αντιπάλους του ως ένας από τους πιο βασικούς υπεύθυνους για την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής το 2001. Είναι ο άνθρωπος που σχεδίασε και υλοποίησε για χρόνια όλο το μοντέλο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η χώρα μέχρι την καταστροφή.
Σήμερα ο Ντομίνγο Καβάλο, άλλοτε μια από πιο σημαντικές πολιτικές φιγούρες της Αργεντινής, είναι ένας από τους πιο μισητούς ανθρώπους στην χώρα.

Pink Floyd HD - PULSE Full Concert (Live at Earls Court, 1994)

Alone again or - The Damned

Lyrics 

Yeah I said it's alright 

I won't forget 

All the times 

I waited patiently for you 

As you do just what you choose to do 

And I will be alone again tonight my dear 

[ Lyrics from: http://www.lyricsfreak.com/d/damned/alone+again+or_20035610.html ]

Yeh I heard a funny thing 

Somebody said to me 

That you could be in love 

With almost anyone 

You think people are the greatest fun 

And I will be alone again tonight for you 

Hey I said it's alright 

You know I won't forget 

All the times 

I waited patiently for you 

Now, you do just what 

You choose to do 

And I will be alone again tonight it's true