analyst
Μπορεί να μην έχει ξεσπάσει πόλεμος στη χώρα μας και να μη βομβαρδίσθηκε όπως η Συρία, αλλά η καταστροφή που έχει προκληθεί δεν είναι σημαντικά μικρότερη – ενώ θα φανεί σε όλη την έκταση της αργότερα, όταν τελειώσουν εντελώς οι αποταμιεύσεις των Ελλήνων και καταρρεύσουν οι πάσης φύσεως υποδομές, δημόσιες και ιδιωτικές.
.
Επικαιρότητα
- του Ιάκωβου Ιωάννου
Οι μακροχρόνια άνεργοι, καθώς επίσης όλοι όσοι επιβιώνουν με τη βοήθεια του κράτους προνοίας, μετρούνται συνήθως επακριβώς από τα κράτη – κάτι που δεν συμβαίνει με μία άλλη ομάδα, η οποία σχετικά πρόσφατα απέκτησε όνομα: με το «πρεκαριάτο», στο οποίο ανήκουν άνθρωποι μίας ενδιάμεσης κοινωνικής ζώνης. Αυτοί που δεν έχουν μεν εξωθηθεί εντελώς στο περιθώριο, αλλά δεν διαθέτουν μία σίγουρη θέση εργασίας, ούτε ανέμελες συνθήκες διαβίωσης. Που εργάζονται τον περισσότερο χρόνο, αλλά δεν είναι σίγουροι για τη θέση εργασίας τους – ενώ τα καταφέρνουν με δυσκολία, αλλά πολύ σπάνια είναι σε θέση να προγραμματίσουν τη ζωή τους.
Μία πρόσφατη τώρα γερμανική έρευνα (πηγή), η οποία μέτρησε το «πρεκαριάτο» βρίσκοντας πως περί τα 4.000.000 Γερμανοί ή το 12% των εργαζομένων στη χώρα ανήκει σε αυτό, χρησιμοποίησε δύο βασικά κριτήρια: (α) την «πρεκαριάτικη» θέση εργασίας και (β) τις «πρεκαριάτικες» συνθήκες διαβίωσης.
(α) Όσον αφορά το πρώτο, όρισε τρία υπό-κριτήρια: (1) Το χαμηλό μικτό ωρομίσθιο, όπου είναι μικρότερο από τα 2/3 του μέσου μισθού στη χώρα – ενώ σε ετήσια βάση βρίσκεται κάτω από το αφορολόγητο όριο (9.000 € το 2018), (2) Τη μη δυνατότητα υπαγωγής στο ταμείο ανεργίας, την έλλειψη συνταξιοδοτικών απαιτήσεων και τη μη προστασία από απολύσεις (ισχύει για εταιρείες κάτω των 5 ατόμων), καθώς επίσης (3) Τη μη σίγουρη θέση εργασίας, όπως είναι συνήθως αυτή των ανειδίκευτων ή των απασχολουμένων σε δουλειές με υψηλό ρίσκο για την υγεία και με μεγάλη σωματική κούραση.
