Το απεραντο κενο γεμιζει το συμπαν και το συμπαν τροφοφοτει το απεραντο κενο.

του Νικόλαου Τσώνη

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΟΥΙΛΙΑΜ ΜΠΛΕΗΚ ΕΡΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ Η ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΙΡΡΑΣΙΟΝΑΛΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΝ ΕΝΑΝ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΑΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΝΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΔΥΝΑΤΑ ΣΤΑ ΜΗΝΙΓΓΙΑ.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΓΚΕΛΑΚΗ.(η απαντηση ειναι γραμμη γραμμη).

Τον καιρο της σπορας τραγουδουσε,τον καιρο του θερισμου γελουσε,τον χειμωνα εκλαιγε.

Οδηγησε τον εαυτο σου να γονατισει πανω απο τα κοκκαλα των νεκρων,τοτε ισως νιωσεις.

Πεσε και κολυμπα,ισως τοτε μαθεις μπανιο.

Η ικανοτητα ειναι ο φτωχος συγγενης της ανυπερβλητης αξιας της σοφιας

Η γνωση ειναι δυναμη μονον οταν μεσα απο αυτη πυγαζει η δυναμη της πραξης...αλλιως η γνωση ειναι η μεγαλυτερη αδυναμια.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟ ΤΣΩΝΗ , ΕΝΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΚΦΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΙΡΡΑΣΙΟΝΑΛΙΣΜΟΥ. Ένα αποσπασμα απο τις ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ,απο τους Γαμους του Ουρανου και της Κολασης,του Ουλιαμ Μπλεηκ.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ

Τον καιρο της σπορας μαθαινε,τον καιρο του θερισμου διδασκε,τον χειμωνα απολαμβανε.
Οδηγησε το καρο και το αλετρι σου πανω απο τα κοκκαλα των νεκρων.
Ο δρομος της υπερβολης οδηγει στο παλατι της σοφιας.
Η Συνεση ειναι μια πλουσια ασχημη γεροντοκορη,που τη φλερταρει η Ανικανοτητα.

Από τον μοναδικό στον συμπαντικό.

του Νίκου Τσώνη 


Η απολυτη ελευθερια της σκεψης της δυναμης του μυαλου να συνθετει ακορεστα εικονες
που μεσα απο το πλουσιο λεξιλογιο μπορει και συνθετει προτασεις απλες,συνθετες μοναδικες.

Ρασσιοναλιστες,ολοι εμεις που ξεκινησαμε απο την αφετηρια και φτασαμε στην απευλευθερωση του ταξιδιου της ψυχης και της ελευθεριας της εκφρασης και της σκεψης.

Ολοι εμεις που καταστρατηγησαμε το ειναι και το πρεπει μεσα απο συνεχη αναζητηση της μεταφορας ηλεκτροδιων στα μαλακα μορια του εγκεφαλου,στην συνθεση και απολαυση εικονων και γευσεων σαν τραπεζι φαγητου με πολλων λογιων φαγια μεσα απο εκρηξη αισθησεων.

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΙΡΡΑΣΙΟΝΑΛΙΣΜΟ

rationero62

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΕΝ ΓΚΙΝΣΠΕΡΓΚ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΣΩΝΗ…

… Ω Καρλ, όσο εσύ δεν είσαι ασφαλής δεν είμαι ούτε εγώ, και τώρα είσαι
στ’ αλήθεια μέσα στη ζωική σούπα του χρόνου -
και όποιος εν τέλει έτρεξε μέσα στους παγωμένους δρόμους
κυριευμένος από την ξαφνική αναλαμπή της αλχημείας της χρήσης της γεωμετρικής έλλειψης του καταλόγου του μέτρου και του δονητικού πεδίου, που ονειρεύτηκε και δημιούργησε ενσαρκωμένα χάσματα στον Χώρο και τον Χρόνο μέσα από εικόνες συγκρινόμενες, και παγίδεψε τον αρχάγγελο της ψυχής ανάμεσα σε δύο οπτικά είδωλα και συνένωσε τα βασικά ρήματα και έβαλε το ουσιαστικό και την παύλα της
συνείδησης μαζί αναπηδώντας με την αίσθηση του
Pater Omnipotens Aeterna Deus
για να δημιουργήσει πάλι το μέτρο
και την σύνταξη της φτωχής ανθρώπινης πρόζας
και να σταθεί μπροστά σου άφωνος και ευφυής και
τρεμάμενος από ντροπή, απορριμμένος μα εξoμολογώντας την ψυχή για συμπόρευση με τον ρυθμό της σκέψης μες στο
γυμνό του και ατέλειωτο κεφάλι,
ο τρελός αλήτης και άγγελος μπιτ μέσα στον Χρόνο, άγνωστος,
θέτοντας όμως εδώ αυτό που ίσως αξίζει να ειπωθεί
στον χρόνο μετά τον θάνατο,
και αναστήθηκε μετενσαρκωμένος με τα φασματικά ρούχα της τζαζ μέσα στον χρυσοκέρατο ίσκιο της μπάντας και έπαιξε τον πόνο του
γυμνού μυαλού της Αμερικής για την αγάπη μ’ ενός σαξόφωνου την κραυγή ηλί ηλί λαμά σαβαχθανί που ρίγησε
τις πόλεις ως το τελευταίο ραδιόφωνο,
με την απόλυτη καρδιά του ποιήματος της ζωής σφαγμένη βγαλμένη απ’ τα κορμιά τους τροφή καλή για χίλια χρόνια.