Ένα παράξενο μούδιασμα

του Αντώνη Δ, Παπαγιαννίδη

Ένα παράξενο μούδιασμα σαν να ’ρχεται να εγκατασταθεί στην πολιτική ατμόσφαιρα, μετά το κύμα ευφορίας που επικράτησε με την επίσκεψη Ομπάμα και την εκπληκτική προβολή της Ελλάδας που άφησε πίσω του ο Αμερικανός Πρόεδρος. Ένα μούδιασμα που προέκυψε από την διάψευση (στην πράξη: κακό πράγμα η πράξη!) των προσδοκιών ότι, στο Βερολίνο, ο Ομπάμα θα κατέβαινε από το Air Force One και θα βάδιζε στο κόκκινο χαλί κραυγάζοντας «meaningful debt relief for Greece!».

Ακόμη περισσότερο όμως τη συνειδητοποίηση ότι οι διαβόητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα απαιτήσει μια γρήγορη –σε λιγότερο από δυο εβδομάδες!– διεκπεραίωση της τωρινής, δεύτερης αξιολόγησης του Μνημονίου-3, ακόμη κι αν ολοκληρωθούν πολιτικά (δηλαδή σφραγισθούν στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου) με "μερικά προαπαιτούμενα" εκκρεμή για τις αρχές του 2017, αποτελούν μεν ΑΝΑΓΚΑΙΑ συνθήκη προκειμένου να αρχίσει η συζήτηση/κάποια συζήτηση για το χρέος. 

Πλην, όμως, δεν είναι με τίποτε ΙΚΑΝΗ συνθήκη ώστε μια τέτοια συζήτηση για το περιεχόμενο της αναδιάρθρωσης, ρύθμισης, αναδιάταξης ή οτιδήποτε άλλο ονομαστεί η παρέμβαση στο χρέος, να καταλήξει σε κάτι.

Αυτό, σημειωτέον, το γνωρίζει απόλυτα ο Βόλφγκανγκ Σώυμπλε, που διαθέτει δυο και τρεις γραμμές πολιτικά ασφαλούς υποχώρησης από το κάθετο «Nein!» του. Το γνωρίζει, όμως, και ο δικός μας Ευκλείδης, που γι’ αυτό και μαζεύεται (και παραλείπει εκφράσεις όπως debt relief κι ακόμη περισσότερο write-off) και αρκούμενος στο «κινδυνεύουμε αν δεν υπάρξει λύση για το χρέος»...

Έως τότε, μούδιασμα!

economia