Σχέδιο νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες: Μαξίμουwagen

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ και ειδικότερα το Μέγαρο Μαξίμου έχουν βαλθεί να αντιγράψουν τις μεθόδους βιομηχανικής εξαπάτησης της Volkswagen, καταφεύγοντας σε αντίστοιχα τρικ πολιτικής εξαπάτησης.

Όπως η γερ­μα­νι­κή αυ­το­κι­νη­το­βιο­μη­χα­νία απο­πει­ρά­θη­κε να πα­ρα­πλα­νή­σει ως προς τις αλη­θι­νές τιμές των ρύπων στους κι­νη­τή­ρες της, έτσι και στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου επι­χει­ρούν να πα­ρα­πλα­νή­σουν και να συ­σκο­τί­σουν ως προς την αλη­θι­νή, πο­λι­τι­κή πο­ρεία που έχουν χα­ρά­ξει για τη χώρα και την κοι­νω­νία. Τον ρόλο του πε­ρι­βό­η­του πια λο­γι­σμι­κού πα­ρα­πλά­νη­σης, συ­σκό­τι­σης και απο­προ­σα­να­το­λι­σμού κα­λεί­ται να παί­ξει σε πρώτη φάση το σχέ­διο νόμου για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες, το οποίο προ­α­ναγ­γέλ­θη­κε με τυ­μπα­νο­κρου­σί­ες, «αγω­νιώ­δεις» αντί­στρο­φες με­τρή­σεις από τα φι­λι­κά, κυ­ρί­ως δια­δι­κτυα­κά, προς τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ΜΜΕ, πρω­θυ­πουρ­γι­κές κο­ρό­νες από το βήμα της Βου­λής και φυ­σι­κά δια­βε­βαιώ­σεις ότι «έτσι μπαί­νει τάξη στο τη­λε­ο­πτι­κό τοπίο της δια­πλο­κής και της πα­ρα­νο­μί­ας». Είναι όμως… έτσι;

Αν και κα­νο­νι­κά το νήμα πρέ­πει να το πιά­σει κα­νείς από την αρχή, εκεί κάπου στο 1989, νο­μί­ζω ότι το 2013 είναι πιο πρό­σφο­ρο, εξάλ­λου συ­ντο­μεύ­ει έτσι και η έκτα­ση αυτού του κει­μέ­νου. Και αυτό γιατί εκεί­νο το έτος συ­ντε­λέ­στη­κε το γε­γο­νός που κα­θο­ρί­ζει κα­τα­λυ­τι­κά το ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κό τοπίο από τότε έως το άδηλο μπρο­στά μας μέλ­λον : Το «μαύρο στην ΕΡΤ», το σα­μα­ρο­βε­νι­ζε­λι­κο­κου­βε­λι­κό λου­κέ­το στην ΕΡΤ. Όπως τότε είχε επι­ση­μά­νει ορθά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – όντας μα­χη­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση και προ­τού γίνει κυ­βέρ­νη­ση που στρί­βει το τι­μό­νι τέρμα νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρα… – το κλεί­σι­μο της ΕΡΤ είχε γίνει πρω­τί­στως για να εκ­χω­ρη­θεί η πίτα του ψη­φια­κού φά­σμα­τος και της εγκα­τά­στα­σης ενός μο­νο­πω­λια­κού δι­κτύ­ου στον σκύλο των συ­να­σπι­σμέ­νων ιδιω­τι­κών κα­να­λιών, την DIGEA. Το λου­κέ­το, όμως άνοι­ξε την όρεξη των κα­να­λαρ­χών και για μια άλλη διευ­θέ­τη­ση η οποία ήταν – και είναι – πιε­στι­κή για τα δικά τους συμ­φέ­ρο­ντα : Την – ας τη χα­ρα­κτη­ρί­σου­με επιει­κώς – ανα­διάρ­θρω­ση του ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κού το­πί­ου συ­νο­λι­κά, προ­κει­μέ­νου να απαλ­λα­γούν από τα συσ­σω­ρευ­μέ­να χρέη προς τις τρά­πε­ζες χωρίς να θι­γούν ούτε οι αξιώ­σεις των τρα­πε­ζών και οι εκα­τέ­ρω­θεν εκ­δου­λεύ­σεις ούτε τα κε­κτη­μέ­να ετών στην ιδιω­τι­κή τη­λε­ό­ρα­ση, τις ισορ­ρο­πί­ες ισχύ­ος με­τα­ξύ τους και την επιρ­ροή που επι­χει­ρού­σαν να ασκή­σουν στις μάζες των πο­λι­τών, μιας και όπως λέει με­τα­ξύ άλλων και η συ­ντο­νι­σμέ­νη δια­φη­μι­στι­κή και προ­πα­γαν­δι­στι­κή κα­μπά­νια των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών,  «(η ιδιω­τι­κή τη­λε­ό­ρα­ση) είναι δω­ρε­άν στο σα­λό­νι μας» – τί­πο­τα βέ­βαια πιο ψευ­δές από αυτό…

Το σχέ­διο νόμου για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες απο­τε­λεί την προ­σπά­θεια της συ­γκυ­βέρ­νη­σης και προ­σω­πι­κά του υπουρ­γού Επι­κρα­τεί­ας, αρ­μό­διου – να μην ξε­χνιό­μα­στε –  ταυ­τό­χρο­να για τα ΜΜΕ  και τις επεν­δύ­σεις – καμιά οσμή… δια­πλο­κής στα χαρ­το­φυ­λά­κια…! – να συμ­βι­βα­στούν τα φαι­νο­με­νι­κά ασυμ­βί­βα­στα :  Η πίτα ενός νέου τη­λε­ο­πτι­κού το­πί­ου που πρέ­πει να μεί­νει ολό­κλη­ρη και οι σκύ­λοι της δια­πλο­κής που πρέ­πει να συ­νε­χί­σουν να είναι χορ­τά­τοι – στα πρό­τυ­πα και της DIGEA, ζη­μιώ­νο­ντας το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και τη δη­μο­κρα­τία. Η κο­λο­κυ­θιά που ήδη έχει ξε­κι­νή­σει για το πόσες άδειες θα δη­μο­πρα­τή­σει ο υπουρ­γός (τρεις, πέντε, οκτώ, και αν δεν είναι τόσες, πόσες να είναι;) με το Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Ρα­διο­τη­λε­ό­ρα­σης (ΕΣΡ) σε ρόλο που θυ­μί­ζει την πρό­σφα­τη «Επι­τρο­πή Σοφών για το Ασφα­λι­στι­κό» – βο­λι­κή σύν­θε­ση ενός νέου ΕΣΡ που θα προ­κύ­ψει άμεσα από την με τη σειρά της ιδα­νι­κή σύν­θε­ση της αρ­μό­διας Επι­τρο­πής Θε­σμών και Δια­φά­νειας και κα­τό­πιν πο­ρί­σμα­τα και γνω­μο­δο­τή­σεις κομ­μέ­νες και ραμ­μέ­νες στα θέλω και τα μέτρα της συ­γκυ­βέρ­νη­σης  – είναι απλώς η κο­ρυ­φή του πα­γό­βου­νου.

Ο κύ­ριος όγκος του κρύ­βε­ται στις δια­βο­λε­μέ­νες λε­πτο­μέ­ρειες. Για πα­ρά­δειγ­μα στις δυ­να­τό­τη­τες δη­μο­πρά­τη­σης και με­τα­τρο­πής αδειών από ενη­με­ρω­τι­κού σε ψυ­χα­γω­γι­κού χα­ρα­κτή­ρα – πρα­κτι­κή που ακο­λού­θη­σαν για να προσ­δώ­σουν νο­μι­μο­φά­νεια σε απο­λύ­σεις προ­σω­πι­κού και «επα­νεκ­κι­νή­σεις» εται­ριών από μη­δε­νι­κή βάση, πολ­λοί ρα­διο­σταθ­μοί τα τε­λευ­ταία χρό­νια και θα πλημ­μυ­ρί­σει, σε πρώτη φάση, τους τη­λε­ο­πτι­κούς δέ­κτες με εκ­πο­μπές τζό­γου και στοι­χή­μα­τος, εμπο­ρί­ου κάλ­πι­κης ελ­πί­δας και φτη­νών, κί­τρι­νων προ­γραμ­μά­των και γε­νι­κευ­μέ­νης πο­λι­τι­κο­κοι­νω­νι­κής τύ­φλω­σης της κοι­νής γνώ­μης. Στις ανα­φο­ρές στην τή­ρη­ση της «οι­κεί­ας ασφα­λι­στι­κής και ερ­γα­σια­κής νο­μο­θε­σί­ας» σε ένα κλάδο ερ­γα­ζο­μέ­νων και ει­δι­κο­τή­των που έχει χάσει κάθε προ­στα­τευ­τι­κό πλαί­σιο συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων τα τε­λευ­ταία μνη­μο­νια­κά χρό­νια, με την τρο­μο­κρα­τία των ερ­γο­δο­τών να ορ­γιά­ζει, τις ατο­μι­κές συμ­βά­σεις ημια­πα­σχό­λη­σης να πλη­θαί­νουν  και την ανερ­γία να καλ­πά­ζει. Στις «διευ­κο­λύν­σεις» για τη με­τα­φο­ρά της έδρας των εται­ριών και των κοι­νο­πρα­ξιών «στην αλ­λο­δα­πή», με ό, τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται για την πλήρη κα­ταρ­χάς φο­ρο­λο­γι­κή ασυ­λία που θα απο­λαμ­βά­νουν οι ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κές εται­ρί­ες, αλλά και την προ­σέλ­κυ­ση των δήθεν νέων – ξένων ή Ελ­λή­νων δεν έχει ση­μα­σία – «επεν­δυ­τών» – πει­ρα­τών – πά­ντως ήδη οι φήμες πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται για αρα­βι­κών συμ­φε­ρό­ντων εται­ρία που εν­δια­φέ­ρε­ται για ένα από τα με­γά­λα, ιδιω­τι­κά κα­νά­λια το οποίο υπήρ­ξε εξαι­ρε­τι­κά φι­λι­κό προς τα κόμ­μα­τα της συ­γκυ­βέρ­νη­σης στη διάρ­κεια της προ­ε­κλο­γι­κής εκ­στρα­τεί­ας. Στο θέμα της ΕΡΤ ως πα­ρό­χου και δι­κτύ­ου, μέσω θυ­γα­τρι­κής εται­ρί­ας, που μόνο αυ­το­δύ­να­μος και δυ­να­μι­κός πά­ρο­χος δεν θα είναι,  αλλά φτω­χός συγ­γε­νής που θα κα­λύ­ψει τα εσκεμ­μέ­να και κο­στο­βό­ρα κενά που έχει αφή­σει στον χάρτη της επι­κρά­τειας η DIGEA, στε­ρώ­ντας νο­μι­μο­φα­νώς πάντα πε­ριο­χές στη νη­σιω­τι­κή και την ορει­νή χώρα από τη­λε­ο­πτι­κό σήμα. Στο θέμα του Μη­τρώ­ου ΜΜΕ στο Δια­δί­κτυο που και μόνο η «εθε­λο­ντι­κή», η «προ­αι­ρε­τι­κή» κα­τα­γρα­φή των εν­δια­φε­ρο­μέ­νων προ­κα­λεί θυ­μη­δία, αλλά και οργή, για έναν χώρο που απο­τε­λεί το νέο ασύ­δο­το Ελ­ντο­ρά­ντο των αε­το­νύ­χη­δων ερ­γο­δο­τών του συμ­βα­τι­κού και ηλε­κτρο­νι­κού Τύπου, με εξο­ντω­τι­κές συν­θή­κες υπα­μει­βό­με­νης απα­σχό­λη­σης για το προ­σω­πι­κό, με εκτε­τα­μέ­να φαι­νό­με­να μαύ­ρης ερ­γα­σί­ας, φο­ρο­δια­φυ­γής και ει­σφο­ρο­δια­φυ­γής και φυ­σι­κά σε ένα πε­ρι­βάλ­λον το­ξι­κής πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, δια­στρέ­βλω­σης και συ­γκά­λυ­ψης γε­γο­νό­των και συμ­βά­ντων.

Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, το σχέ­διο νόμου για τις τη­λε­ο­πτι­κές άδειες μόνο απο­κα­τά­στα­ση μιας συ­νταγ­μα­τι­κής και δη­μο­κρα­τι­κής νο­μι­μό­τη­τας δεν είναι. Βάζει τα θε­μέ­λια για την εμπέ­δω­ση ενός νέου τρι­γώ­νου δια­πλεγ­μέ­νων σχέ­σε­ων και συμ­φε­ρό­ντων, με πυ­ρή­να το Μα­ξί­μου, και πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το γρα­φείο του υπουρ­γού Επι­κρα­τεί­ας, και τη συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛΛ, και κο­ρυ­φές του, το νέο τρα­πε­ζι­κό και ρα­διο­τη­λε­ο­πτι­κό τοπίο. Τυ­πι­κός γα­το­παρ­δι­σμός, αλ­λά­ζουν όλα, φαι­νο­με­νι­κά, για να μην αλ­λά­ξει τί­πο­τα, στην ουσία. Πα­ράλ­λη­λα όμως η εκ­στρα­τεία εξω­ραϊ­σμού του επι­κεί­με­νου νόμου καλά κρα­τεί.  Το Μα­ξί­μου, επο­μέ­νως, φαί­νε­ται να έχει με­λε­τή­σει καλά το πα­ρά­δειγ­μα της Volkswagen, μόνο στην πρώτη φάση του, τη φάση της πα­ρα­πλά­νη­σης. Ας με­λε­τή­σουν και τη δεύ­τε­ρη φάση, όταν ξε­κί­νη­σε η χιο­νο­στι­βά­δα των απο­κα­λύ­ψε­ων συ­μπα­ρα­σύ­ρο­ντας την εται­ρία στα Τάρ­τα­ρα της ανα­ξιο­πι­στί­ας.

πηγή – rproject