Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Ύμνος εις την Ελευθερίαν - A' συναυλιακή εκτέλεση




Κέντρο Χορωδιακής Πράξης στην Κεφαλονιά - 2η Συνάντηση Χορωδιών 1999
Διονύσιος Σολωμός - Νικόλαος Μάντζαρος-Χαλικιόπουλος:
Ύμνος εις την Ελευθερίαν (στο Youtube αποσπάσματα), Αργοστόλι,10.9 1999 - LIVE
Ενορχήστρωση & χορωδιακή επεξεργασία: Άλκης Μπαλτάς, (ανάθεση του ΚΧΠ)
ΧΟΡΩΔΙΕΣ: ΕΡΤ (Α. Κοντογεωργίου), Πολυφωνική Πάτρας (Στ. Σολωμός), Παιδική Πολυφωνικής Πάτρας (Λ. Σουρμελή), "Αρμονία¨Πρέβεζας (Β. Στεφάνωφ), Παιδική "Αρμονία" Πρέβεζας (Α, Στεφάνοβα), Παιδική Δήμου Ροδίων (Γ. Σακελλαρίδης), Παιδική & Γυναικεία Δήμου Αργοστολίου (Α. Γεωργακάτος), Αργοστολίου (Β. Μουντάκης).
Συντονισμός Χορωδιών: Αντώνης Κοντογεωργίου
Η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ
Διεύθυνση: ΑΛΚΗΣ ΜΠΑΛΤΑΣ

    Η Στιγμή του 2014

    ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


    Του Δημήτρη Μηλάκα
    Τι να περιμένει κανείς το 2014; Το φως στο τούνελ που υπόσχεται ο πρωθυπουργός; Το πρωτογενές πλεόνασμα που «μετράει» ο Στουρνάρας; Την ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού των δομών του Δημοσίου, για τον οποίο σκλη­ρά εργάζεται ο Μητσοτάκης; Τη μετατροπή της Ελλάδας σε «Σουηδία» του Νότου στον τομέα της υγείας, για την οποία παλεύει ο Γεωργιάδης; Τον δίκαιο και εποικοδομητικό τρόπο με τον οποίο θα μοιράσει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ ο Χατζηδάκης; Την είσοδο του ελληνικού συστή­ματος παιδείας στον εικοστό πρώτο αιώνα, για το οποίο μόχθησε ο Αρβανιτόπουλος; Τη μετα­τροπή της ΝΕΡΙΤ σε CNN, σύμφωνα με το όρα­μα των Κεδίκογλου και Καψή;
     
    Τι να περιμένει κανείς το 2014; Την επιβρά­βευση των θυσιών της ελληνικής κοινωνίας από τους τοκογλύφους – εταίρους και δανει­στές μας; Την έξοδο στις αγορές; Την επανεκ­κίνηση της ελληνικής βιομηχανίας; Την έξαρση των εξαγωγών; Την πλημμύρα των ξένων επεν­δύσεων;
     
    Τι να περιμένει κανείς το 2014; Τον μεγαλει­ώδη πολιτικό χειρισμό και την αξιοποίηση της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε. από τους μετρ Σαμαρά και Βενιζέλο, που θα αλλάξει τους πα- γκόσμιους συσχετισμούς; Την κάθαρση του κυκλώματος των μιζαδόρων των εξοπλιστικών και άλλων δημόσιων δαπανών; Την παραδειγ­ματική τιμωρία των ενόχων; Την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης των λαλίστατων υπεύθυ­νων, συνοδευόμενη από μια γνήσια συγγνώμη, σιωπή και αποχώρηση;

    Προπαγάνδα – πολιτικός λόγος – διαφήμιση

    ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


    Του Περικλή Κοροβέση
    Με τον όρο προπαγάνδα καταλαβαίνουμε την εκστρατεία που κάνει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς για να πείσει τους υπηκόους του πως ζουν σ’ έναν παράδεισο (για το οποίο κανείς δεν πείθεται) και να βρει συμμάχους στον διεθνή χώρο. Στήνονται τεράστιοι μηχανισμοί, ξοδεύονται αμύθητα ποσά, και κάποιες φορές τα καταφέρνουν. 
    Η πρώην ΕΣΣΔ, μέχρι την πτώση της, είχε πολλούς πιστούς σε δεκάδες χώρες που δεν έβλεπαν την πραγματικότητα, αλλά την ειδυλλιακή εικόνα του σοσιαλισμού, όπως αυτή είχε παραχθεί στα εργαστήρια της KGB (που ήξερε επακριβώς ποιος είναι ο αυθεντικός κομμουνισμός και ποιοι είναι οι εχθροί του).
    Eνα άλλο πετυχημένο κέντρο προπαγάνδας είναι το Χόλιγουντ, που σχεδόν όλες του οι παραγωγές, έμμεσα ή άμεσα, είναι στην υπηρεσία του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ και του αμερικανικού τρόπου ζωής. Φυσικά υπάρχουν και αριστουργήματα που έχουν παραχθεί, αλλά αυτά αποτελούν ελάχιστες εξαιρέσεις σε σχέση με τις δεκάδες χιλιάδες ταινίες που έχουν γυριστεί. Γνήσιο προϊόν αυτής της σχολής είναι τα σίριαλ. Οι γνωστές σαπουνόπερες που εθίζουν τον κόσμο στο ασήμαντο σε όλα τα επίπεδα. Ασήμαντα σενάρια, σκηνοθεσίες, ηθοποιοί κ.λπ., που στοχεύουν να εγκλωβίσουν τους τηλεθεατές στο τίποτα και να τεθούν εθελοντικώς εκτός κοινωνίας.

    Αποχαιρετώντας το 2013 - Καλωσορίζοντας το 2014

    The Press Project


    Κυβέρνηση και διαπλοκή αντέχουν. Η κοινωνία γονατίζει.
    Της Βασιλικής Σιούτη
    «Η Ελλάδα άντεξε» είπε ο Αντώνης Σαμαράς στο μήνυμα του προς τον ελληνικό λαό για το 2014. Η αλήθεια είναι ότι αυτή που άντεξε είναι η κυβέρνηση. Πέρα από κάθε προσδοκία. Και η διαπλοκή φυσικά. Δηλαδή οι τράπεζες και η παρέα των επιχειρηματιών που κατέχουν ΜΜΕ και κάνουν δουλειές με το δημόσιο. Γιατί αυτή είναι η Ελλάδα για τον πρωθυπουργό. Η κυβέρνηση και οι πυλώνες της διαπλοκής. Και αυτοί, παρά τις ανησυχίες τους, τα κατάφεραν να βγάλουν το 2013 όχι μόνο χωρίς να υποστούν ζημιές, αλλά και με κέρδη. Έχει κάθε λόγο λοιπόν ο πρωθυπουργός να αποχαιρετά το 2013 με ανακούφιση και να υποδέχεται το 2014 με ελπίδα.
    Όλα τα επώδυνα αντιλαϊκά μέτρα της ακραίας λιτότητας που ήθελαν να περάσουν, αλλά θεωρούσαν σχεδόν ακατόρθωτο, τα πέρασαν. Συνέχισαν να φορτώνουν άδικα όλα τα βάρη μόνο στις πλάτες των μισθωτών, περίπου χωρίς αντιδράσεις. Άρχισαν να κυκλοφορούν και πάλι δημοσίως, σχεδόν άνετοι, χωρίς να τρέμουν, όπως το 2010, τη λαϊκή οργή. Οι μέρες που ο κόσμος πίστευε ότι θα το έσκαγαν με ελικόπτερο, μοιάζει να ανήκουν στο μακρινό παρελθόν. Οι τραπεζίτες και οι εκπρόσωποι της διαπλοκής είναι ικανοποιημένοι. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ παρέμειναν απολύτως ελεγχόμενες από την κυβέρνηση. Τι περισσότερο να ήθελαν από το 2013;

    ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΠΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ, ΕΠΙ ΜΙΖΩΝ ΚΑΙ «ΛΑΔΩΜΑΤΩΝ»

    iskra

    Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
    Πλιάτσικο επί πτωμάτων, επί μιζών και «λαδωμάτων»
    «Ο περί ου ο λόγος Υπουργός γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα, εκ των οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή…» (Εμμανουήλ Ροΐδης)
    Παρατήρηση πρώτη: «Μίζα», «ρουσφέτι», «μέσο», «δόντι», «διαπλοκή», «λάδωμα», «φακελάκι», «δωράκι», «βύσμα»... Περίεργο πράγμα. Πώς γίνεται να υπάρχει τέτοιο πλούσιο λεξιλόγιο, σε μια χώρα όπου βασιλεύει η«κάθαρση» και όπου οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν αφήνουν τη διαφθορά σε χλωρό κλαρί;…
    Παρατήρηση δεύτερη: Χρηματιστήριο, κυκλώματα στα εξοπλιστικά, κυκλώματα παραδικαστικά, κυκλώματα παραεκκλησιαστικά, κότερα, Πανάγοι, κουμπάροι, Τομπούλογλου, Ζήμενς, αναψυκτήρια, Βατοπέδια, Τσουκάτοι, Μαντέληδες, Ακηδες κοκ. Περίεργο πράγμα. Πώς γίνεται να υπάρχει τόσο πλούσιο ρεπερτόριο, σε μια χώρα που κατά τα άλλα «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο»;…
    Παρατήρηση τρίτη: Πώς φτάσαμε ως εδώ; Να πώς φτάσαμε: «Εγώ απλώς προήδρευα». «Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του» (Αντρέας Παπανδρέου). «Αυτή είναι η Ελλάδα». «Όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα» (Κώστας Σημίτης). «Το ξέρω ότι είναι μεγάλο το πρόβλημα της διαφθοράς. Είναι προτεραιότητά μου η καταπολέμησή της... Το ξέρετε κι εσείς ότι υπάρχουν επίορκοι υπάλληλοι που παραπέμπονται και δεν τιμωρούνται. Τι θέλετε να κάνω;» (Κώστας Καραμανλής).  Είτε κάποιες από αυτές τις φράσεις εκστομίστηκαν ευθέως από τα χείλη των παραπάνω πρωθυπουργών, είτε άλλες από αυτές απλώς τους αποδόθηκαν ή τους τις «χρέωσαν», ένα είναι σίγουρο: Όλες καταγράφηκαν στη συλλογική συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας ως μια «απόλυτη» αλήθεια. Μια αλήθεια που εμπεδώνεται από την καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα μέσα από την οποία ο απλός πολίτης προσλαμβάνει τη σχέση πολιτικής εξουσίας - διαφθοράς ως αδιατάρακτη συνέχεια του πολιτικού συστήματος. Συνεπώς, προϋπόθεση για να πάψει το φαινόμενο της διαφθοράς να θεωρείται πολιτικά «κατοχυρωμένο», είναι να σπάσει η αδιατάρακτη συνέχεια του φθαρμένου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος που «κατοχυρώνει» τη διαφθορά.

    ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ «ΚΟΛΑΣΗ» ΤΟΥ 2014!

    iskra

    Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
    Κατηγορηματικός και απόλυτος ήταν ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας: «Κόλαση θα είναι έως τον Ιούνιο!», είχε δηλώσει στο «Βήμα» στα μέσα Οκτωβρίου. Το εντελώς αντίθετο υποστήριξε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δύο μήνες αργότερα, στα μέσα Δεκεμβρίου: «Το πρώτο εξάμηνο του 2014 θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα σημάδια εξόδου από την κρίση!», δήλωσε εξίσου κατηγορηματικά και αυτός σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή». Ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα;
    Οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα θα ζήσει μια πραγματική «κόλαση χρέους» το πρώτο πεντάμηνο του νέου χρόνου που αρχίζει αύριο. Με το «καλημέρα σας», τον Ιανουάριο, η κυβέρνηση πρέπει να πληρώσει 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ στους δανειστές: τα 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ θα τα δώσει στην ΕΚΤ, τα 197 εκατομμύρια σε διεθνείς «γύπες» που έχουν στα χέρια τους ελληνικά κρατικά ομόλογα από εκείνα που δεν «κουρεύονται» και 238 εκατομμύρια πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα για τόκους δανείων που έχει πάρει.
    Οταν ο Γ. Στουρνάρας μιλάει για «κόλαση» έως τον Ιούνιο του 2014 είναι επειδή ξέρει άριστα λόγω της θέσης στην οποία βρίσκεται ότι μέσα στο πρώτο πεντάμηνο του νέου χρόνου η χώρα μας πρέπει να πληρώσει στους δανειστές της... 15,7 δισεκατομμύρια ευρώ! Εφιαλτικός κυριολεκτικά είναι ο Μάιος του 2014, καθώς η κυβέρνηση πρέπει να δώσει στους δανειστές της τα... 9,8 δισεκατομμύρια από το προαναφερθέν ποσό! Η κατάσταση είναι ακόμη πιο τραγελαφική ή κωμικοτραγική για τον Αντώνη Σαμαρά και τον Βαγγέλη Βενιζέλο, αν ψάξει κανείς τις λεπτομέρειες του θέματος.
    Η εβδομάδα των ευρωεκλογών είναι πραγματικός Γολγοθάς γι' αυτούς. Την Κυριακή 25 Μαΐου γίνονται οι ευρωεκλογές ως γνωστόν. Ε, λοιπόν, την Τρίτη 20 Μαΐου η κυβέρνησή τους πρέπει να βρει και να πληρώσει 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ στην ΕΚΤ και την επόμενη μέρα, την Τετάρτη 21 Μαΐου πρέπει να βρει άλλα 4,4 δισεκατομμύρια για να πληρώσει λεφτά που είχε πάρει δάνειο για χάρη των ελληνικών τραπεζών προ πενταετίας, το 2009, επί Αλογοσκούφη! Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να... «σκάσει» 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ στους ξένους δανειστές και την Κυριακή να πάει να μαζέψει τις ψήφους των Ελλήνων!

    Ανακεφαλαιωτικά

    economia


    του Αντώνη Παπαγιαννίδη

    Αν η Ελλάδα λειτουργούσε κανονικά, δηλαδή σαν χώρα – και σαν πληθυσμός: την Ελλάδα την αποτελούν οι Έλληνες, όχι κάποιοι τρίτοι… - που ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα, για την βελτίωση των πραγμάτων, πάντως για το καλύτερο που γίνεται κάθε φορά, κλείνοντας το εξαιρετικά δυσάρεστο 2013 και μπαίνοντας σ’ ένα εξαιρετικά προβληματικό 2014 σ’ ένα θα δινόταν προτεραιότητα. Σε μια συνολική ανακεφαλαίωση.
    Τι εννοούμε; Υπήρξε η φετινή χρονιά, με λίγη συνέχεια των τελευταίων εβδομάδων του 2012 (μετά το διαβόητο Eurogroup για την Ελλάδα του Νοεμβρίου 2012) , μια χρονιά όπου καταιγισμός μέτρων και αποφάσεων και διευθετήσεων – όλων τους με κοινωνικό κόστος, σημαντικό – άλλαξαν εκ βάθρων την καθημερινότητα των ανθρώπων. Φορολογικά, εργασιακά, κοινωνικοασφαλιστικά, μοίρα του ακινήτου (ΕΝΦΙΑ+πλειστηριασμοί), τραπεζικά έγιναν – κυριολεκτικά – αγνώριστα.

    Η ιρλανδική πρόκληση

    analyst

    Από τον τρόπο που διαπραγματεύθηκε η χώρα τα πολλαπλάσια οικονομικά της προβλήματα, σε σχέση με την Ελλάδα, τεκμηριώνεται η τεράστια ανικανότητα των ελληνικών κυβερνήσεων – στις οποίες οφείλεται αποκλειστικά και μόνο η καταστροφή της πατρίδας μας
    του Βασίλη Βιλιάρδου

    «Σε γενικές γραμμές, οι κάτοικοι της Ιρλανδίας είναι «φυλετικά δεμένοι» μεταξύ τους -  γεγονός που ίσως οφείλεται στα μεγάλα δεινά του παρελθόντος. Η παρουσία και ο ρόλος της οικογένειας είναι εντονότατος σε όλες τις βαθμίδες του κοινωνικού ιστού – ενώ οι Ιρλανδοί δείχνουν να είναι ικανοί, δραστήριοι και απλοί.
    Οι περισσότεροι θυμούνταν την Ιρλανδία ως μια χώρα με υπερβολικά αδύναμη οικονομία – μία χώρα που υπέφερε από φτώχεια, από υψηλή ανεργία, καθώς επίσης από αναγκαστική μετανάστευση των Πολιτών της στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία, στη Βρετανία και σε διάφορα άλλα μέρη της Ευρώπης. Είναι επίσης γνωστή η καταπίεση των Ιρλανδών από τους Άγγλους κατακτητές – οι φυλετικές διακρίσεις, όπως και ο απροκάλυπτος ρατσισμός που βίωσαν ως μετανάστες.
    Η οικονομική έκρηξη του «Κέλτικου Τίγρη», ως αποτέλεσμα της υπερβολικής συσσώρευσης ξένου κεφαλαίου, τη μεταμόρφωσε κυριολεκτικά από μία αγροτική περιφέρεια, σε έναν «καπιταλιστικό παράδεισο». Επομένως, σε πόλο έλξης φτωχών μεταναστών, κυρίως από τις πρώην «κομμουνιστικές» χώρες – επίσης, σε αγαπημένο προορισμό αιτούντων ασύλου από χώρες του «τρίτου κόσμου».

    Η επανεθνικοποίηση της Ε.Ε.

    protagon

    του Γιάννη Βαρουφάκη
    Πριν από μερικές βδομάδες, ο ευρωπαϊστής François Heisbourg, πρόεδρος του (γαλλικού) Διεθνούς Ιδρύματος Στρατηγικών Σπουδών, δημοσίευσε το «Τέλος του Ευρωπαϊκού Ονείρου» (La Fin du Rêve Européen). Χωρίς περιστροφές, γράφει: «Το όνειρο έγινε εφιάλτης. Καιρός να αποδεχθούμε ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλείται από το ευρώ. Ήταν λάθος μας να πιστέψουμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ομοσπονδιακές δομές για να σώσουμε ένα νόμισμα. Τα χρήμα πρέπει να εξυπηρετεί τις πολιτικές δομές. Όχι το αντίθετο.».
    Ανεξάρτητο αν έχει δίκιο ή όχι, μόνο και μόνο ότι τέτοιες φωνές ακούγονται στον πυρήνα της Ευρώπης από τέτοιες προσωπικότητες σηματοδοτεί κάτι σημαντικό. Μια στροφή που προαναγγέλλει αυτό που έρχεται: τη σταδιακή επανεθνικοποίηση των κεντρικών πολιτικών της ΕΕ και την αποδόμηση του πυρήνα της.

    Εκταμιεύσεις και πληρωμές του ελληνικού προγράμματος μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2014.

    του Κώστα Μελά

    Σύμφωνα με το υπάρχον  πρόγραμμα  η Ελλάδα , μετά από την έγκριση της Τρόικας, έχει να λαμβάνει τη δόση του Δεκεμβρίου 2013 , των 4,9δις ευρώ ((€ 3,1 δις από το ESM και € 1,8 δις από το ΔΝΤ), με την οποία θα καλυφθεί η εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας από ομόλογα κυρίως έναντι Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών ύψους € 2,1 δις τον Ιαν.2014.
    Στη συνέχεια για το 1ο 3μηνο 2014 έχει προγραμματιστεί η εκταμίευση δόσεων ύψους € 9,2 δις (€ 5,7 δις από το ESM και € 3,5 δις από το ΔΝΤ) για να καλυφθούν οι
    συσσωρευμένες λήξεις ομολόγων τον Μάιο 2014 ύψους € 9,2 δις (€ 4,1 δις έναντι κυρίως Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών, € 4,4 δις έναντι των ειδικών ομολόγων με τα οποία αγοράστηκαν το 2009 από το Δημόσιο οι προνομιούχες μετοχές από τις Τράπεζες και € 0,7 δις έναντι του ΔΝΤ).
    Όλα αυτά βεβαίως μετά τις αξιολογήσεις της ελληνικής οικονομίας εκ μέρους της τρόικας.
    Είναι γνωστόν λόγω της καταστατικής υποχρέωσης του ΔΝΤ ότι απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου η Ελλάδα να λάβει έως το τέλος Μαρτίου 2014 δόσεις συνολικού ύψους 5,4 δισ. ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποτελεί η επίλυση του ζητήματος κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού του ελληνικού προγράμματος ύψους 4,5 - 5,5 δισ. ευρώ.

    Το πολιτικό αλφαβητάρι της χρονιάς

    Νέα Κρήτη


    Από το Α στο Ω τα πρόσωπα της πολιτικής έτσι όπως τα επέλεξε το news247.gr με κριτήριο τα όσα είπαν και έκαναν και με διάθεση σάτιρας


    Το 2013 φεύγει και το 2014 έρχεται. Εμείς θα τηρήσουμε την παράδοση και θα πούμε και φέτος τα "κάλαντα" στους πολιτικούς μας,  αλλά πάντα με το δικό μας τρόπο.
    Άλλωστε μόνο αν τους αντιμετωπίσεις χιουμοριστικά, μπορείς να απευθυνθείς στους περισσότερους από αυτούς, καθώς μάλλον έχουν επιλέξει συνειδητά να ζουν σε απόσταση από την κοινωνία, στο γυάλινο κόσμο τους που δεν μπορεί να κλονιστεί από τα καθημερινά προβλήματα επιβίωσης, που ταλανίζουν την πλειοψηφία των ψηφοφόρων τους.

    Ας δούμε λοιπόν το πολιτικό αλφαβητάρι της χρονιάς που μας πέρασε:
    Α
    Άδωνις Γεωργιάδης: Και αλφαβητικά να μην το παίρναμε πάλι από αυτόν θα ξεκινούσαμε. Η χρονιά που μας πέρασε γι' αυτόν ήταν γεμάτη. Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε πολλά περιστατικά, αλλά για να μη φλυαρούμε μας "άρεσε" το μάθημα για το τι εστί βερίκοκο προς τους απεργούς της πολυκλινικής Αθηνών και κυρίως τα γρήγορα αντανακλαστικά του, στο θέμα του Χάρη Τομπούλογλου. Ειδικά το πώς πέρασε από τα ρομαντικά βράδια  και τα συντροφικά γιαουρτώματαστα αναθέματα και τις αποπομπές.


    Β
    Βύρων Πολύδωρας με κεφαλαίο: Ένα βιβλίο μόνος του με άπαντα. Από τον στρατηγό άνεμο στην πολύκροτη αποχώρηση του από τη Ν.Δ. όταν αρνήθηκε να ψηφίσει το νομοσχέδιο για το φόρο ακινήτων, τον οποίο χαρακτήρισε ως δήμευση της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας. Το τι θα πράξει στο μέλλον. Τα σενάρια δίνουν και παίρνουν. Σύμφωνα πάντα με αυτά, Καρατζαφέρης και Καμμένος κονταροχτυπιούνται και υπόσχονται θέση στο Επικρατείας, όμως ο ίδιος δεν διαψεύδει και τα σενάρια που τον θέλουν να πρωτοστατεί σε κίνηση για τη σύσταση φορέα στο χώρο της λαϊκής δεξιάς, άλλωστε εδώ και μήνες απευθύνεται στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, επιχειρώντας προσέγγιση.

    Σινιάλο από έναν κόσμο που ανατέλλει



    Της Ντίνας Δασκαλοπούλου
    Είναι κάτι στιγμές που θες να ξεφωνίσεις από χαρά. Ή να αρχίσεις να μοιράζεις σβουριχτά φιλιά. Οπως όταν φτάνεις στην κορφή ενός βουνού έπειτα από ατέλειωτες ώρες πεζοπορίας ή όταν, επιτέλους, σαλπάρεις για εκείνο το ταξίδι που ονειρευόσουν για μήνες. Να ξεφωνίσω ή να φιλήσω;
    Το πρότζεκτ «κλικ στην αλληλεγγύη» γέννησε πολλές τέτοιες στιγμές χαράς τους τελευταίους μήνες. Το Ημερολόγιο της Αλληλεγγύης έκανε την επίσημη πρώτη του στις 11 του μήνα. Μέσα σε μια εβδομάδα από την έκδοσή του σχεδόν 30.000 αντίτυπα διανεμήθηκαν σε όλη τη χώρα. Μέσα σε μια εβδομάδα σχεδόν εξαντλήθηκε! Αυτό πρακτικά σημαίνει κοντά στις 60.000 ευρώ για να αξιοποιηθούν σε τρόφιμα και φάρμακα από τις δομές. Σημαίνει όμως και πολλά περισσότερα.
    Μπορείτε να προμηθευτείτε το ημερολόγιο από τις δομές αλληλεγγύης της γειτονιάς σας. Πληροφορίες: http://www.solidarity4all.gr

    Cheat the Poor, subsidise the banks

    The Slog

    by John Ward

    That won’t be the new Conservative slogan for 2014. But it will be the reality.
    Even with a measure that smacks of common sense, there is something about this Government that cannot resist the chance to cheat. What is perhaps worse, they’re cheating the little people out of the little things, and leaving the enormous elephants untouched as they busy themselves chucking the furniture all over the place.
    I must declare an interest here, in that I am retired and live in France nowadays. Mostly.
    Quite sensibly, the DWP has decreed that people living expat in “hot” countries shouldn’t get winter fuel payments. But they’ve included France as a “hot” country. Much of central massif and entre deux mers France (where most of the Brits are) is colder – considerably so – in winter than Britain. But the bureaucrats who took such care after 2006 to feather-bed their retirement have chosen to include Francophone former colonies as also “France”. As these are all hot, their mean French average temperature pops just above the maximum for receipt of winter fuel allowance.

    Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

    Ζεν (ιαπωνικά «Zen», κινεζικά «Ch’an», κορεατικά «Seon», ινδικά «Dhyana», «Διαλογισμός»).

    Μία από τις μορφές του Βουδισμού Χιναγιάνα (Hinayana), η οποία επιδιώκει την φώτιση μέσα από συστηματικό καθιστικό διαλογισμό «Ζαζέν» («Zazen» στα ιαπωνικά), δίνοντας μεγάλη σημασία στην λεπτό με λεπτό αφύπνιση και στην δυνατότητα να βλέπει κανείς «βαθιά στην φύση των πραγμάτων» μέσα από την άμεση εμπειρία, ξεπερνώντας τους φραγμούς της ανθρώπινης λογικής (η Αλήθεια δεν χρειάζεται να κατανοηθεί αλλά να βιωθεί).

    του Βλάση Γ. Ρασσιά


    Επηρεασμένο ίσως από τις προγενέστερες διδασκαλίες των Σενγκ Τσάο (Sengzhao ή Seng - Chao, 384 - 414) και Τάο Σεγκ (Tao - Sheng, περ. 360 - 434), το Ζεν διακρίνεται για την σκληρή ατομική προσπάθεια και την επίσης σκληρή πειθαρχία που ορίζει ότι χρειάζονται για να φθάσει κάποιος στην γνώση του εαυτού.

    ΔΙΑΔΟΣΗ

    Κατά την παράδοση, το Ζεν διαδόθηκε κατά τον 5ο αιώνα στην Κίνα της δυναστείας Λιού Σονγκ (Liu Song, 420 – 479) ή κατά τον 6ο (ανάλογα με τις αναφορές) από τον Ινδό μοναχό Μποντιντάρμα (Bodhidharma, τον οποίο πολλοί δυτικοί ιστορικοί θεωρούν μυθικό πρόσωπο) και από εκεί στο Βιετνάμ (κατά το έτος 580, από τον Ινδό μοναχό Βινιταρούσι, Vinitaruci, στα βιετναμικά Tinidalu’uchi), την Κορέα (κατά τον 9ο αιώνα) και τέλος στην Ιαπωνία από τον

    νεαρό ακόμα διδάσκαλο Ντόγκεν (Dogen Zenji, 1200 - 1253), κατά τον ταραχώδη λόγω των αλλεπάλληλων εμφυλίων πολέμων 13ο αιώνα.

    ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

    To «Grexit» επιστρέφει το 2014;

    Το Ποντίκι


    Το φάντασμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ δεν έχει εξαφανιστεί. Μπορεί να επανέλθει, όχι επειδή η οικονομική της κατάσταση χειροτερεύει, αλλά για το αντίθετο. Θα ήταν πάντως τεράστιο σοκ για τις αγορές.
     
    Με την οικονομική προοπτική για το νέο χρόνο και την τυχόν επανεμφάνιση των «φαντασμάτων» από τα προηγούμενα χρόνια ασχολούνται οι αρθρογράφοι της γερμανικής έκδοσης της Wall Street Journal. Και υποστηρίζουν ότι η ελληνική κρίση δεν είναι κάτι που τρομάζει πλέον τις αγορές, κυρίως μετά τις καλές ειδήσεις ότι ο «Έλληνας ασθενής» αναρρώνει καθώς καθώς και ότι προφητείες για έξοδο από το ευρώ δεν επαληθεύτηκαν μέχρι στιγμής.

    «Θα διαθέτει τα αποθέματα για να βγει από την ευρωζώνη» 

    Το ηρωικό πρότυπο ενός νέου αιώνα

    The Press Project


    Χωρίς άλλο κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα με τους ήρωες του παρελθόντος ― χωρίς στρατηγικές ικανότητες, χωρίς λαϊκή αναγνώριση, χωρίς να είναι καν στοιχειωδώς γνωστοί σε έναν μικρό πολιτικό/επαναστατικό κύκλο ― οι νέοι ήρωες υψώθηκαν υπηρετώντας την παλαιότερη επαναστατική αξία: την Αλήθεια.
    «Ήρωας είναι εκείνος που κατανοεί την ευθύνη που κουβαλάει μαζί της η Ελευθερία» Μπομπ Ντύλαν

    της Λαμπρινής Θωμά

    Το 2013 υπήρξε έτος μεγάλων αποχαιρετισμών ― ειδικά πολιτικών. Οι δύο ήρωες του 20ου αιώνα που έφυγαν από τη ζωή, ο βιετναμέζος στρατηγός Γιάπ (Vo Nguyen Giap) και ο Νέλσων Μαντέλα, αποτελούν την επιτομή των αγώνων κατά της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού. Νίκησαν με τελείως διαφορετικά μέσα, ο πρώτος την μεγαλύτερη στρατιωτική μηχανή του δυτικού κόσμου και ο δεύτερος την απληστία και το ρατσισμό της αποικιοκρατίας και του καπιταλισμού.

    Οι αγώνες τους υπήρξαν συνέχεια άλλων, αντίστοιχων και με πολλές ομοιότητες, αγώνων. Κατά κάποιο τρόπο, υπήρξαν η κατακλείδα, ο μεν της απελευθέρωσης των ασιατικών λαών, ο δε της αυτοδιάθεσης των αφρικανικών. Ακόμη και αν δεν κατόρθωσαν όλα όσα ονειρεύτηκαν οι λαοί τους, κατόρθωσαν αρκετά για να γεννήσουν αισιοδοξία και ελπίδα για την επικράτηση του Καλού.

    Το πρωτοχρονιάτικο παραμύθι του Ράδιο 9.84 (Ηχητικό)

    Νέα Κρήτη


    Ήτανε να μην πάρουμε φόρα! Μετά το χριστουγεννιάτικο, ήρθε και το πρωτοχρονιάτικο παραμύθι στο Ράδιο 9,84! Παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, με την ευχή το 2014 να μας βρει όλους καλά και πιο έτοιμους για μεγάλες αλλαγές εντός και εκτός μας...


    Και αυτή τη φορά το Ράδιο 9,84 έκανε... θάματα! Στην αφήγηση ο Γ. Σαχίνης, στα φωνητικά η Μαίρη Καριωτάκη, στο μοντάζ ο Άγγελος Βερτούδος, συνεπικουρούμενος από τους Μανώλη Μπινιχάκη, Κατερίνα Δασκαλάκη και Νίκο Σφακιανάκη.

    Η ευρωζώνη υπό κατάρρευση, η Ελλάδα υπό διάλυση...

    freepen


    Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

    Έχουμε την άποψη ότι, η δημιουργία της Ευρωζώνης, αν και προς τη σωστή κατεύθυνση (καμία χώρα της ΕΕ δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα, εάν δεν ανήκει σε μία ισχυρή ένωση κρατών), ήταν αφενός μεν πολύ βιαστική, αφετέρου λανθασμένη – αφού έπρεπε να προηγηθεί η πολιτική, η δημοσιονομική και η τραπεζική ένωση ανεξάρτητων μεταξύ τους, ισότιμων εθνών.

    Δυστυχώς δε κινδυνεύει να διαλυθεί κάθε στιγμή – επειδή στηρίζεται σε πολύ «σαθρά» θεμέλια, ενώ απειλείται σοβαρά από την απίστευτα αλαζονική, ηγεμονική, πλήρως υποταγμένη στις αγορές «πρωσική» κυβέρνηση της Γερμανίας.

    Στα πλαίσια αυτά έχουμε την άποψη ότι, για να αντιμετωπισθούν οι μεγάλες ελλείψεις της οικονομίας της Ελλάδας, θα πρέπει να δραστηριοποιηθούμε «ατομικά και από κοινού». Οφείλουμε δηλαδή από τη μία πλευρά να βρούμε ρεαλιστικές λύσεις για τη δική μας χώρα, χωρίς να περιμένουμε βοήθεια από κανέναν, ενώ από την άλλη πλευρά να συνεργασθούμε με όλους τους υπόλοιπους - έτσι ώστε να επιλυθούν, κατά το δυνατόν ορθολογικά και δίκαια, τόσο τα ενδοευρωπαϊκά, όσο και τα παγκόσμια προβλήματα.

    Πρώτη προτεραιότητα μας πρέπει να είναι η εξασφάλιση της επιβίωσης της πατρίδας μας, χωρίς να είναι απαραίτητο το κοινό νόμισμα – στο οποίο είμαστε σήμερα απόλυτα εγκλωβισμένοι. Άλλωστε, όπως συμβαίνει και σε κάθε ανθρώπινη σχέση, η επιτυχία της συμβίωσης εξαρτάται από το βαθμό ανεξαρτησίας των συμμετεχόντων – γεγονός που σημαίνει ότι, εάν δεν λειτουργήσει σωστά η οικονομία μας (το βασικότερο πρόβλημα της οποίας είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία), δεν πρόκειται να υπάρξει ούτε «ατομικό», ούτε κοινό ευρωπαϊκό μέλλον.

    Λόγος για αισιοδοξία κι ελπίδα



    του Κώστα Λαπαβίτσα

    Κλείνουμε πλέον έξι χρόνια ύφεσης, τέσσερα των οποίων ήταν χρόνια Μνημονίων. Οι φανατικοί υποστηρικτές τους συνεχίζουν ακόμη να καθορίζουν την πορεία της χώρας. Υπάρχει, λοιπόν, κάποιος λόγος αισιοδοξίας; Ναι, υπάρχει.

    Η καταστροφή που επέφεραν τα Μνημόνια είναι φυσικά χωρίς προηγούμενο: συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 25%, ανεργία περίπου 28% και των νέων πάνω από 60%, συντριβή μισθών και συντάξεων, πτώση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 30%, κατάρρευση των επενδύσεων, υποχώρηση της κατανάλωσης, συνεχής πτώση των λιανικών πωλήσεων, χλωμές επιδόσεις εξαγωγών. Ούτε ένας – επαναλαμβάνω, ούτε ένας – δείκτης της πραγματικής οικονομίας δεν έχει ακόμη θετική δυναμική. 

    Ο αντίκτυπος στην κοινωνία είναι εξίσου τρομακτικός: εκτόξευση των ποσοστών φτώχειας, μετανάστευση των καλύτερα εκπαιδευμένων, αποδιάρθρωση της παιδείας, επιδείνωση της δημόσιας υγείας, έξαρση των ψυχικών διαταραχών, επιδημία αυτοκτονιών. Τα εργατικά και μικρομεσαία στρώματα είναι βαρύτατα τραυματισμένα, ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, κυριαρχεί η αίσθηση της ανησυχίας, της απογοήτευσης και της φυγής για όποιον μπορεί.

    Παρ’ όλα αυτά, οι υποστηρικτές των Μνημονίων ισχυρίζονται ότι η επιλογή του 2010 ήταν σωτήρια γιατί οποιαδήποτε άλλη θα ήταν πολύ χειρότερη. Το επιχείρημα αυτό δείχνει πόσο φανατικός και στενόμυαλος είναι ο σκληρός πυρήνας των Μνημονιακών. Όποια απίστευτη καταστροφή κι αν συμβεί στη χώρα, θα συνεχίσουν να λένε ‘σκεφτείτε τι θα είχε γίνει αν παίρναμε τον άλλο δρόμο’. Η ιστορική ετυμηγορία όμως ήδη διαφαίνεται: τα Μνημόνια ήταν τραγική εθνική αποτυχία.

    14 Σκέψεις για τη Νέα Χρονιά

    Νέα Κρήτη


    Ο πιο αξιόπιστος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον, είναι να κατανοήσεις τι γίνεται στο παρόν.
    John Naisbitt

    Αν στον κόσμο σήμερα υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούσε τη δική του ευτυχία περισσότερο απ' ό,τι επιθυμούσε τη δυστυχία των άλλων, σε μερικά χρόνια θα είχαμε έναν παράδεισο.
    Bertrand Russell

    Η ζωή σταματά να έχει νόημα από τη στιγμή που χάνεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι αιώνιος.
    Jean-Paul Sartre

    Ο χρόνος δίνει όλες τις απαντήσεις χωρίς να χρειάζεται καν τις ερωτήσεις.
    Ευριπίδης

    Μην παίρνετε τη ζωή πολύ στα σοβαρά. Όπως και να 'χει, κανένας δεν βγαίνει απ' αυτήν ζωντανός.
    Elbert Hubbard

    Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη. Ο ηλίθιος ποτέ.
    Γκαίτε

    Κανείς δεν μπορεί να με πληγώσει χωρίς τη συγκατάθεσή μου.
    Γκάντι

    Η γεωπολιτική σκακιέρα

    analyst

    Η βασική περιοχή του πλανήτη είναι η Ευρασία – η οποία συμπεριλαμβάνει δύο από τις τρεις πλέον ανεπτυγμένες περιοχές παγκοσμίως, το μεγαλύτερο μέρος του υλικού πλούτου, το 60% του ΑΕΠ, καθώς επίσης το 75% των ενεργειακών αποθεμάτων της γης
    Σύμφωνα με τον Z.Brzezinski, ένα από τα ηγετικά πολιτικά και στρατηγικά «μυαλά» των Η.Π.Α., καθώς επίσης το βιβλίο του «Η μεγάλη σκακιέρα», η Ευρασιατική ήπειρος αποτελεί τη βασική «περιοχή προβολής» της αμερικανικής παγκόσμιας πολιτικής – με την έννοια πως μόνο ο απόλυτος έλεγχος της θα μπορούσε να εξασφαλίσει την παγκόσμια ηγεμονία των Η.Π.Α.
    Κατά τον ίδιο, η θέση των Η.Π.Α. ως μία μοναδική παγκόσμια υπερδύναμη δεν αποτελεί μία απαίτηση, αλλά ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, το οποίο στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες: ικανότητα για παγκόσμια παρουσία, επαρκή οικονομική ισχύς για την εξασφάλιση της παγκόσμιας ανάπτυξης, υπεροχή σε τεχνολογίες-κλειδιά, καθώς επίσης παγκόσμια «υιοθέτηση» ή/και αποδοχή της αμερικανικής κουλτούρας, ειδικά από τους νέους. Ο συνδυασμός των τεσσάρων αυτών παραγόντων είχε σαν αποτέλεσμα να αναδειχθούν οι Η.Π.Α. ως η μοναδική παγκόσμια υπερδύναμη.

    Η FIFA, οι σκλάβοι του Κατάρ και οι φυλακές της Βραζιλίας

    ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


    του Ντέιβ Ζιρίν
    μετάφραση: Αγάπιος Λάνδος
    Η πρώτη αποκάλυψη έγινε από τον Sam Borden στους New York Times και αφορά την προσπάθεια να κατασκευαστεί το πρώτο «μουντιαλικών προδιαγραφών» γήπεδο στη μέση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου, για το παγκόσμιο κύπελλο του 2014. Στη μέση του Αμαζόνιου, του «πνεύμονα του πλανήτη», που παράγει το 20% του οξυγόνου όλης της Γης! Η Βραζιλία θα ξοδέψει γι’ αυτό 325 εκατομμύρια δολάρια. Ο Ρομάριο, παλιός αστέρας της Εθνικής Βραζιλίας και σήμερα μέλος του Κοινοβουλίου, χαρακτηρίζει το έργο παράλογο: «Θα γίνουν δυο-τρεις αγώνες και μετά; Ποιος θα το χρησιμοποιεί; Πρόκειται για την απόλυτη σπατάλη χρόνου και χρήματος».
    Μια επιλογή που συζητιέται –και μόλις και μετά βίας την αναφέρουν οι Νew York Times– είναι, μετά το τέλος του Μουντιάλ, ολόκληρο το στάδιο να μετατραπεί σε φυλακή. Ο δικαστής Σαμπίνο Μάρκες, αρμόδιος για την Αμαζονία, είπε: «Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο, πολλοί χώροι θα μείνουν αναξιοποίητοι. Στην Αμαζονία κάθε μέρα γίνονται συλλήψεις και δεν έχουμε πού να τους βάλουμε». Η χρήση των γηπέδων ως φυλακών στη Λατινική Αμερική ανακαλεί ματωμένες μνήμες περασμένων δεκαετιών — και ας μην ξεχνάμε όλους αυτούς που διαμαρτύρονται στους δρόμους εναντίον των επιλογών τόσο της FIFA όσο και της κυβέρνησης της Βραζιλίας.

    Ανάγκη αλλαγής

    analyst

    Είναι αποτυχημένη η πολιτική του εθνικού εξευτελισμού, της αναξιοπιστίας και της επαιτείας, η οποία στηρίζεται στην αύξηση των φόρων, στην κατάλυση της ατομικής ιδιοκτησίας, στη λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και στις συνεχείς μειώσεις των μισθών
    του Βασίλη Βιλιάρδου
    «Εάν υπάρχει κάποια ελπίδα αλλαγής, θα έπρεπε να προέλθει από τους Proles – επειδή μόνο εκεί, σε αυτό το συνονθύλευμα της εγκαταλειμμένης και αδιάφορης (για την ελίτ) μάζας, η οποία όμως αποτελεί το 85% του πληθυσμού της Ωκεανίας, θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάποτε εκείνη η δύναμη, η οποία θα κατάστρεφε το κόμμα» (Orwell 1984).
     .
    Άρθρο
    Στο παραπάνω μυθιστόρημα, το ονομαζόμενο «εξωτερικό κόμμα» αποτελούσε το 13% του πληθυσμού της μυθικής Ωκεανίας – ενώ ήταν εκτεθειμένο στην ιδεολογική πληροφόρηση, καθώς επίσης στο «φίλτρο της σκέψης» (πλύση εγκεφάλου), τα οποία προέρχονταν από το «υπουργείο της αλήθειας» και από την υπόλοιπη δημόσια διοίκηση.
    Τα μέλη του κόμματος αυτού ανήκαν στους πλέον φανατικούς υποστηρικτές της κυβέρνησης – οι οποίοι όμως παρακολουθούνταν από τη μυστική υπηρεσία όσο κανένας άλλος κάτοικος της Ωκεανίας.
    Η πλειοψηφία των προλεταρίων (Proles), των κατοίκων δηλαδή της Ωκεανίας που αποτελούσαν το 85% του πληθυσμού, ήταν ελάχιστα σημαντική για το κράτος – τουλάχιστον για εκείνο το χρονικό διάστημα, για το οποίο η πολιτική τους συνείδηση παρέμενε υποανάπτυκτη.

    2014 GLOBAL ECONOMY: However many times the central bank voices say yes, the markets they claim to worship say no.

    The Slog

    by John Ward

    osppuzzledTITLEIt’s a crock for a hardface

    10 year yields in the US & UK are above 3%. Take note.

    The 10-year yield on British gilts went to 3.083% last Friday, more than double the record low touched in 2012 – and a full percentage point above where it started the year.
    So despite the Tsunami of bullsh*t emanating from Nobsore the Draper about Britain’s bright future as the Strong Man of Europe, the cost of UK borrowing went UP as opposed to, um, down. Er….if things are going well (and the markets are on board with the Party Line) then yields are supposed to go DOWN, as opposed to, er, up.

    Καταρρέει το κύρος ΕΕ και θεσµών

    ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

    του Γιώργου Δελαστίκ
    Ούτε καν ο ένας στους τρεις πολίτες των κρατών που συµµετέχουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν εµπιστεύεται πλέον την ΕΕ. Μόλις το 31% την εµπιστεύεται κατά µέσο όρο στις 28 χώρες µέλη της, ενώ το 2007, τη χρονιά πριν ξεσπάσει η οικονοµική κρίση, το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 57%! Το ποσοστό δηλαδή έµεινε σχεδόν το µισό! Η πτώση είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή – 26 ολόκληρες εκατοστιαίες µονάδες. Αυτό αποκαλύπτουν τα ευρήµατα του Ευρωβαρόµετρου, της δηµοσκόπησης που διενεργείται κατ’ εντολή της Κοµισιόν δύο φορές κάθε χρόνο, Μάιο και Νοέµβριο, και στις 28 χώρες της ΕΕ, αλλά και σε όσα κράτη είναι επισήµως υποψήφια προς ένταξη.
    Είναι προφανές ότι από το 2008 που ξέσπασε η οικονοµική κρίση ο τρόπος που την αντιµετωπίζει η ΕΕ, φορτώνοντας εξοντωτικά βάρη στους λαούς για να σώσει τις τράπεζες και τις περιουσίες των πλουσίων, έχει οδηγήσει σε ραγδαία καταβαράθρωση του κύρους της στα µάτια των λαών της Ευρώπης και ιδίως των λαϊκών και µεσαίων στρωµάτων. Συνιστά πρωτοφανές γεγονός το 70% των ευρωπαίων πολιτών να µην εµπιστεύεται την ΕΕ. Η ζηµιά όµως για το σύστηµα δεν περιορίζεται µόνο στην επιδείνωση της εικόνας της Ένωσης και στην καταρράκωση του κύρους της. Υποσκάπτεται ταχύτατα και το κύρος των κορυφαίων θεσµών της αστικής δηµοκρατίας σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Μόλις το 25% των πολιτών –ο ένας στους τέσσερις δηλαδή!– εµπιστεύεται σε πανευρωπαϊκή κλίµακα την κυβέρνηση της χώρας του, ενώ το 2007 το ποσοστό αυτό ανερχόταν στο 43%, πάντα σύµφωνα µε τα δηµοσκοπικά ευρήµατα του Ευρωβαρόµετρου. Ακόµη µικρότερο ποσοστό, µόνο το 23%, εµπιστεύεται πλέον το εθνικό του κοινοβούλιο. Όσο και αν το Ευρωβαρόµετρο είναι µια µεγάλη δηµοσκόπηση που γίνεται ταυτόχρονα και στις 28 χώρες της ΕΕ και τίποτα παραπάνω, δεν µπορεί να αρνηθεί κανείς ότι σε ποιοτικό επίπεδο αποκαλύπτει την ύπαρξη µιας σοβαρής θεσµικής κρίσης. Όταν το 77% δεν εµπιστεύεται το κοινοβούλιο και το 75% δεν έχει εµπιστοσύνη στην κυβέρνηση της χώρας του, τα µεν ποσοστά µπορούν να αγνοηθούν ως παροδικά, όχι όµως και το πρόβληµα που αποκαλύπτουν και το οποίο προκαλεί τα απαξιωτικά φαινόµενα.