Ποιος αποφασίζει για το Grexident

«Η απομάκρυνση του Βαρουφάκη από το τιμόνι της διαπραγμάτευσης μπορεί στα αλήθεια να αλλάξει κάτι;» αναρωτιούνται αρκετοί αναλυτές σε Ελλάδα και εξωτερικό. «Εξαρτάται» απαντάνε όσοι επισημαίνουν ότι «αν αυτή γίνεται επειδή η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να κάνει περισσότερες υποχωρήσεις από αυτές που ήταν διατεθειμένος να επιτρέψει ο Βαρουφάκης και αν ο Τσίπρας φοβήθηκε ότι με το ταπεραμέντο του ο Γιάνης μπορεί να εναντιωθεί δημόσια σε μια μεγάλη υποχώρηση, τότε μπορεί να έχει σοβαρό πολιτικό νόημα». Αηδίες θα έλεγα εγώ, η απομάκρυνση του Βαρουφάκη δεν επηρεάζει καθόλου τις εξελίξεις για έναν πολύ απλό λόγο.

του Κώστα Εφήμερου

Επειδή τίποτα από αυτά που μπορεί ή θέλει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση δεν έχουν σημασία. Η απόφαση για το αν θα έχουμε κάποιο Grexit ή Grexident βρίσκεται στα χέρια της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Τούτο έγινε σαφές στο τελευταίο Eurogroup όταν οι υπουργοί οικονομικών ζήτησαν από τον Βαρουφάκη όχι μόνο τις «μεταρρυθμίσεις» που περιγράφονται στο email Χαρδούβελη αλλά επιπλέον δυσβάσταχτα εισπρακτικά μέτρα προκειμένου να κλείσουν οι τρύπες του προϋπολογισμού.

Διαπραγμάτευση ή εικονικός πνιγμός;

Νέα Κρήτη

Όσο διαιωνίζεται η διαπραγμάτευση των Βρυξελλών, δίχως ορατό τέλος και με ασαφές επίδικο, τόσο παρατείνεται η ανησυχία και ανασφάλεια όχι μόνον από ελληνικής πλευράς, αλλά και όχι λιγότερο από ευρωπαϊκής. Αφού το Grexit και το Graccident έχουν αποκλεισθεί ως ενδεχόμενα από όλες τις πλευρές, παραμένει σε άμεση αβεβαιότητα και εκκρεμότητα το ζήτημα της σταθεροποίησης και ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, που ενδιαφέρει πάνω από όλα τα αλλά την ελληνική πλευρά και για το οποίο όσο τα χρονικά περιθώρια εκμετρούνται, οι προοπτικές καταλήγουν όλο και πιο σκοτεινές. Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει διόλου ότι η ευρωπαϊκή πλευρά δεν ανησυχεί και μάλιστα πολύ περισσότερο για τις δικές της προσδοκίες από τη χώρα μας.

Του Κώστα Βεργόπουλου

Δεν είναι μόνο το πρόβλημα των πρωτογενών πλεονασμάτων και της λιτότητος, που θεωρεί ότι δε θα έπρεπε να διακόπτεται σε κανένα σημείο της Ευρωζώνης, δεν είναι μόνον η εξασφάλιση ομαλής αποπληρωμής του εκκρεμούντος τεράστιου και ασυμμάζευτου ελληνικού χρέους, αλλά είναι επίσης το ζήτημα του πολιτικού εξευτελισμού και της παραδειγματικής τιμωρίας της πρώτης κυβέρνησης που τόλμησε να αμφισβητήσει τον "εξυγιαντικό" χαρακτήρα της γερμανικής και ευρωπαϊκής συνταγής.

Οι Ευρωπαίοι διαπραγματευτές έχουν μέχρι σήμερα απορρίψει τουλάχιστον τέσσερις λίστες ελληνικών προτάσεων υπό το επιχείρημα ότι δεν ήσαν "πειστικές", ούτε "συγκεκριμένες" ούτε "ολοκληρωμένες". Από την πλευρά της, η ελληνική κυβέρνηση δεν παύει να επανέρχεται με διαρκώς πρόσθετες παραχωρήσεις, χωρίς όμως να εγκαταλείπει τον πυρήνα του προγράμματος με το οποίο έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Αποδέχτηκε να μετατεθεί στο μέλλον το ζήτημα του χρέους, δεσμεύτηκε στο να μην προβεί σε μονομερείς ενέργειες, παρουσίασε κατάλογο διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, συναίνεσε σε αξιόλογο αριθμό αποκρατικοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων.

Το βελούδινο διαζύγιο με προσωρινό Grexit και συνύπαρξη δπλού νομίσματος ευρώ και δραχμής

του Θεόδωρου Κατσανέβα

Ύστερα από το φανερό αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων στο Eurogroup, τη σκληρή στάση που τηρεί το Βερολίνο  και τους περιορισμούς ρευστότητας που  μας έχει επιβάλλει η ΕυρωπαΊκή Κεντρική Τράπεζα,, αυξάνονται ανησυχητικά οι πιθανότητες  σύντομα,  μέχρι τα μέσα ή τα τέλη Μαρτίου, το ελληνικό δημόσιο και  οι ελληνικές τράπεζες να μη διαθέτουν ρευστότητα. Ας μη γελιόμαστε. Η  ασφυξία ρευστότητας είναι προ των πυλών , αν και πολύ καλά κάνει ο Αλέξης Τσίπρας να καθυσυχάζει τους πολίτες για το αντίθετο. Είναι λογικό να μην προκαλούμε τους δαίμονες της οικονομίας αλλά ούτε και  τους "Εταίρους" μας. ¨Όπως είναι προτιμότερο το βάρος της εξόδου μας από το ευρώ να βαρύνει εκείνους και όχι εμάς.

Όμως, το τελευταίο που μας χρειάζεται είναι το λεγόμενο Gexident,  η απότομη δηλ. αναγκαστική πληρωμών λόγω έλλειψης ρευστότητας, η οποία θα  μας οδηγήσει είτε σε παράδοση άνευ όρων στις σκληρές απαιτήσεις του Βερολίνου, ή σε μια άναρχη έξοδο χωρίς σχέδιο έξοδο από το ευρώ με το συνακόλουθο πανικό. Γι αυτό οφείλουμε να έχουμε έτοιμες εναλλακτικές λύσεις για την άρση του αδιεξόδου.  Πολύ φοβάμαι ότι το σχέδιο ενός Grexident βρίσκεται μέσα στους σχεδιασμούς του Βερολίνου και αυτό διαφαίνεται απο την πολύ πρόσφατη ποσοτική χαλάρωση-υποτίμηση του ευρώ που αποφάσισε η ΕΚΤ . Σε όλο αυτό το σκηνικό, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται φυσικά ο ρόλος των ΗΠΑ, και οι διεθνείς γεωπολιτικές ισορροπίες . Στην παραζάλη του σήμερα, ακούγονται και ακραίες σκέψεις όπως η προσφυγή στην ομπρέλα των BRICS, της Ρωσίας και της Κίνας, κάτι που είναι ιδιαίτερα παράτολμο και παρακινδυνευμένο. 

Τα εναλλακτικά σενάρια για τις πολιτικές εξελίξεις

του Θεόδωρου Κατσανέβα

Ύστερα και από την τελευταία συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με την Αγκέλα Μέρκελ στο Βερολίνο στις 23/3/2015, αλλά και τις τρέχουσες εξελίξεις, τα ακόλουθα έξι σενάρια διαφαίνονται στον ορίζοντα για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις.

1."Κολοτούμπα" ( Προσαρμογή στις απαιτήσεις του Βερολίνου) .Το πρώτο αλλά όχι κατ΄αναγκη το επικρατέστερο, είναι να υπάρξει σταδιακή υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης στις αυστηρές απαιτήσεις των Βρυξελών που υπαγορεύονται από το Βερολίνο. Θα συνοδευτεί από επικοινωνιακή επίθεση μιας εικονικής πραγματικότητας ότι, δήθεν επιτεύχθηκε ένας έντιμος συμβιβασμός προς όφελος της χώρας μας. Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης και της λιτότητας θα συνεχιστεί, με συνέπεια την πτώση ή τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και την υποκατάστασή του από δουλόφρονα κυβερνητικά σχήματα.

2. Αργός θάνατος
Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο παραμένουμε στο ευρώ, υπό αδιευκρίνιστους όρους και υπό την πίεση της περιορισμένης ρευσότητας. Η αβεβαιότητα, ο χειρότερος εχθρός της οικονομίας παραμένει και η χώρα θα συνεχίσει να σέρνεται μέσα στην ατέρμονη διαδικασία του αργού θανάτου. Η καθυστέρηση στη λήψη απόφασης είναι χειρότερη από τη λήψη μιας κακής απόφασης. Αλίμονο αν αυτός ο αργός θάνατος είναι μακρύς.

Μάριο Ντράγκι : Η ΕΚΤ επεξεργάζεται σχέδιο εξόδου της Ελλάδας απο το ευρώ

Απαντώντας σε ερώτηση για το αν η ΕΚΤ επεξεργάζεται σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι ανέφερε εμφατικά ότι "είνα συνήθης πρακτική στην ΕΚΤ οι ερευνητές - κινδύνου της να εξετάζουν όλους τους κινδύνους που μπορούν να υπάρξουν, αυτοί είναι η δουλειά τους».Επιβεβαιώνει έτσι τα σενάρια για προετοιμασία των επιλεγόμενων θεσμών σε ενδεχόμενο Grexit. Υπενθυμίζεταιεδώ ότι όπως δημιεύσαμε και εμείς, από το 2012 η Τράπεζα της Ελλάδος επεξεργάζεται σενάρια εξόδου από το ευρώ.

Την ίδια ώρα περίπου που ο Αλέξης Τσίπρας είχε πολύωρη συνάντηση με την Αγκάλα Μέρκελ, ο γερμανοποιημένος Ιταλός Μάριο Ντράγκι,  στέλνει σκληρό  μήνυμα στην Αθήνα απαντώντας ουσιαστικά στην επιστολή Τσίπρα ο οποίος προειδοποίησε με στάση πληρωμών τους πιστωτές. Ο επικεφαλής της ΕΚΤ τόνισε ότι η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει όλα της τα χρέη σε όλους τους πιστωτές της.« Η Ελλάδα και οι εταίροι πρέπει να θέσουν τις συνθήκες για μια επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις για το χρέος», υπογράμμισε.

"Ο κίνδυνος ελληνικού δυστυχήματος είναι μεγάλος"

Νέα Κρήτη

«Ο κίνδυνος ενός ελληνικού δυστυχήματος (Graccident) είναι πολύ υψηλός, ενώ μεγαλώνει κάθε ημέρα που δεν υπάρχει μία καθαρή στρατηγική "από και για" την Ελλάδα.

Η Αθήνα κάθεται με έναν αναμμένο αναπτήρα επάνω σε ένα βαρέλι με πυρίτιδα. 

Η κυβέρνηση της χώρας έχει χάσει την αξιοπιστία, καθώς και την προκαταβολική εμπιστοσύνη των εταίρων της.

Η κάθε λάθος απόφαση στις επόμενες εβδομάδες θα μπορούσε να μετατρέψει την κατάσταση στην Ελλάδα σε εκρηκτική», είπε μιλώντας στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη ο οικονομικός αναλυτής Βασίλης Βιλιάρδος.

Επικοινωνιακός Πόλεμος

του Κώστα Βεργόπουλου

Με ελάχιστη αίσθηση σοβαρότατος, ευκολά θα διαπιστωνόταν ότι η ευρωπαϊκή συζήτηση για το ελληνικό πρόβλημα έχει ήδη διαβεί τα όρια της παράνοιας. Και αυτό όχι τόσο από ελληνικής πλευράς, όσο κυρίως από ευρωπαϊκής. Ενώ η συμφωνία με την Ελλάδα έχει κλείσει από τις 20 Φεβρουάριου 2015 και δεν παραμένει σε εκκρεμότητα παρά η διαπραγμάτευση για την υλοποίηση της, εν τούτοις επισείεται από την άλλη πλευρά με αφάνταστη ευκολία και επιπολαιότητα το ύστατο όπλο του Grexit, παρά το γεγονός ότι ακόμη και σε περίπτωση που οι συμφωνίες δεν τηρούνται με ελληνική ευθύνη, υπάρχουν πολλά αλλά μέσα εξαναγκασμού της οφειλετριας χωράς, προτού φθάσουμε στο ύστατο, το οποίο εμπεριέχει φυσικά σοβαρό κόστος όχι μόνον για την τελευταία, αλλά ακόμη περισσότερο για τους δανειστές και εταίρους της.

Κορυφαίος στο νοσηρό «παιχνίδι του θανάτου» ο Γερμανός υπουργός Σόιμπλε, αλλά και ο κεντρικός του τραπεζίτης Γιένς Βέλτμαν, ο οποίος κάθε δεύτερη ημέρα δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ότι οι διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση είναι περιττές, καθόσον η τελευταία παραμένει απολύτως «αναξιόπιστη». Ομοίως, ο υπουργός του δεν περνά ούτε εάν 24ωρο που να μην προβεί σε δηλώσεις για την ελληνική «έξοδο», επιρρίπτοντας για αυτό την ευθύνη στην βούληση του ελληνικού λαού.

Η αμερικανική «βοήθεια»*

Το Ποντίκι 

του Σταύρου Χριστακόπουλου

Παράλληλα με την αξιολόγηση – και σε άμεση συνάρτηση με αυτήν – τρέχει και η διαπραγμάτευση για το επόμενο πρόγραμμα. Η γερμανική διάθεση, η οποία είναι άγνωστο αν και πώς μπορεί να ξεπεραστεί, κατευθύνει τη διαπραγμάτευση σε ένα νέο δάνειο και ένα νέο μνημόνιο. Εκεί έμεινε η ιστορία με την κυβέρνηση Σαμαρά και από εκεί θέλουν οι Γερμανοί να συνεχιστεί.

Για όσους δεν έχουν πολύ καλή μνήμη, να υπενθυμίσουμε ότι ακόμη και η ιδέα περί «πιστωτικής γραμμής» υπάκουε στην ίδια λογική, καθώς από τους δύο τύπους «γραμμής» η μία προέβλεπε μνημόνιο με τη συμφωνία για την παροχή της και η δεύτερη σε περίπτωση χρήσης της. Η Γερμανία επέμενε στη σκληρή εκδοχή «πιστωτικής γραμμής».

Τώρα, προ του κινδύνου αδιεξόδου στην εξέλιξη της αξιολόγησης από τα τεχνικά κλιμάκια, η κυβέρνηση επαναφέρει στο τραπέζι την επιδίωξή της για πολιτική διαπραγμάτευση, η οποία ενισχύεται από την έξωθεν βοήθεια – δηλαδή κυρίως τις ΗΠΑ. Ας δούμε λοιπόν τις κινήσεις που όλα δείχνουν πως συνέβαλαν τα μέγιστα και στη διατύπωση της πρόσκλησης από τη Μέρκελ στον Τσίπρα.