Κρυφτό με τα μονοπώλια του ίντερνετ

Όταν μια οικονομία δεν μπορεί να υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα, μειώνει τους μισθούς. Κι όταν μια άλλη οικονομία  δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα μονοπώλια επιδίδεται σε δικαστικές έρευνες και διαμάχες. Προς απόδειξη όσα συμβαίνουν και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού με τα διαδικτυακά μονοπώλια.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Στις Ηνωμένες Πολιτείες το υπουργείο Δικαιοσύνης ξεκίνησε έρευνα για να εξακριβώσει αν κατά τη γιγάντωσή τους οι μεγάλοι του διαδικτύου χρησιμοποίησαν μεθόδους που παραβίαζαν τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Με βάση ενημέρωση του ίδιου του υπουργείου Δικαιοσύνης, που όταν έγινε γνωστή την Τρίτη 23 Ιουλίου οι μετοχές του Facebook, της Amazon και της εταιρείας – ιδιοκτήτριας της Google μειώθηκαν κατά 1% (δεν επήλθε δηλαδή κι η συντέλεια του κυβερνοχώρου), αντικείμενο της έρευνας θα είναι αν οι τεχνολογικές πλατφόρμες «έχουν πετύχει δύναμη επί της αγοράς κι αν εμπλέκονται σε πρακτικές που έχουν μειώσει τον ανταγωνισμό, έχουν καταπνίξει την καινοτομία ή έχουν με άλλους τρόπους βλάψει τους καταναλωτές». Η αμερικανική δικαιοσύνη έχει ήδη επιβάλλει ένα πρόστιμο – μαμούθ ύψους 5 δισ. δολ. στο Facebook για την παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών του, ενώ μόλις πριν λίγες ημέρες η Google υποχρεώθηκε να καταβάλλει 13 εκ. δολ. για τον ίδιο λόγο με αφορμή την εφαρμογή Street View.

Η …δικομανία έχει καταβάλλει και την από δω μεριά του Ατλαντικού, απ’ όπου ξεκίνησε άλλωστε και η τάση κοντέματος των μεγάλων του διαδικτύου μέσω της δικαστικής οδού. Αναφερόμενοι στο παρελθόν, ξεχωρίζουν οι αποφάσεις και τα πρόστιμα κατά της Google, εναντίον του Google Android και της Microsoft, με αφορμή την προεγκατάσταση λογισμικού που ευνοούσε την κυριαρχία δικών τους εφαρμογών, έναντι ανταγωνιστικών, και φυσικά το πρόστιμο ύψους 13 δισ. ευρώ εναντίον της Apple για φοροαποφυγή.

Marie Charlotte Roques-Bonnet: Έχουμε κατανοήσει επαρκώς «το πνεύμα του GDPR»;

Σχεδόν ένα χρόνος πέρασε από το D-Day του GDPR και είναι πλέον σαφές ότι αποτελεί μια δύσκολη πρόσκληση για το επιχειρηματικό κόσμο.

Σύμφωνα με τη Marie Charlotte Rocques Bonnet, πρώην Data Privacy EMEA Director της Microsoft, με θητεία σε CNIL και WP29, είναι απαραίτητο για τους οργανισμούς να ενδυναμώσουν τους τελικούς χρήστες ώστε να έχουν καλύτερο έλεγχο επί των δεδομένων τους, ώστε να συμμορφώνονται όχι μόνο με τις επιταγές, αλλά και το όραμα του GDPR.

Ποια είναι τα κύρια «γκρίζα» σημεία στο τρέχον πλαίσιο GDPR ή / και στις οδηγίες εφαρμογής του;

Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε την κατάσταση ως εξής:  Ακόμα και με το καλύτερο βιβλίο μαγειρικής, χρειάζεσαι πάντα έναν ταλαντούχο μάγειρα για να μάθεις από αυτόν!

Αυτό αφορά εν μέρει τις εταιρείες και τα μέτρα που πρέπει να λάβουν για να συμμορφωθούν πλήρως με το GDPR. Αλλά ποιος κάνει πραγματικά όσα βήματα απαιτούνται; Στις 23 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους, η Γαλλική Αρχή Προστασίας Δεδομένων (CNIL) επέβαλε στην Google πρόστιμο ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή δεν ήταν αρκετά σαφής και δεν καθιστούσε αρκετά απλή τη διαδικασία  για να φτάσει ένας χρήστης στην κατάλληλη πληροφόρηση / έλεγχο, θέτοντας έτσι τον πήχη πολύ ψηλά!

Κοινωνικό Συμβόλαιο για το Διαδίκτυο

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Aγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Το Internet σήμερα δεν είναι όπως το είχε φαντασθεί ο Τιμ Μπέρνερς-Λι όταν δημιουργούσε το World Wide Web, πριν από περίπου τρεις δεκαετίες. Ο «πατέρας» του Διαδικτύου προειδοποιεί ότι ο παγκόσμιος ιστός βρίσκεται σε «σημείο καμπής», καθώς αντιμετωπίζει πολλαπλές απειλές, όπως τάσεις συγκέντρωσης, παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων και κυβερνοεπιθέσεις, αλλά και η μάστιγα των fake news και της ρητορικής μίσους.

«Για πολύ καιρό νόμιζα ότι το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να κρατήσω το Ιnternet ελεύθερο και ανοικτό και τότε οι άνθρωποι θα έκαναν υπέροχα πράγματα», αναφέρει ο Μπέρνερς-Λι σε συνέντευξή του στο CNBC. Μόνο που ο παγκόσμιος ιστός δεν αποτελεί πλέον την ανοικτή, εποικοδομητική πλατφόρμα που είχε οραματισθεί ο Μπέρνερς-Λι πριν από 29 χρόνια.

Το γεγονός ότι ορισμένοι τεχνολογικοί κολοσσοί έχουν γιγαντωθεί αποτελεί ακόμη ένα σημείο προβληματισμού, με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι εταιρείες όπως το Google και το Facebook ίσως θα πρέπει να διασπαστούν, διακρίνοντας επικίνδυνη τάση συγκέντρωσης στο Διαδίκτυο. «Εάν με ρωτούσατε προ δεκαετίας, θα σας έλεγα ότι η ανθρωπότητα θα κάνει καλή δουλειά με αυτό (το World Wide Web). Εάν συνδέσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους, είναι τόσο θαυμάσιοι άνθρωποι και θα τα πάνε καλά μεταξύ τους. Έκανα λάθος», παραδέχεται.

Τέλος (;) στη λεηλασία της είδησης

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Μωυσή Λίτση

mlitsis@naftemporiki.gr

Μια πολύ σημαντική απόφαση έλαβε προ ημερών το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσον αφορά τις εφημερίδες αλλά και τους ίδιους εμάς τους δημοσιογράφους, επιχειρώντας να βάλει τάξη στον άναρχο κόσμο του διαδικτύου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία -438 ψήφους υπέρ, 226 κατά και 39 αποχές- κείμενο θέσεων όσον αφορά τα πνευματικά δικαιώματα δημοσιογράφων και εκδοτών.

Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε ότι οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας (Google, Facebook κ.λπ.) θα πρέπει να αποζημιώνουν τους δημοσιογράφους και τους καλλιτέχνες όταν χρησιμοποιούν τα έργα τους. Οι δημοσιογράφοι θα πρέπει επίσης να εισπράττουν μέρος από τα πνευματικά δικαιώματα που πρέπει οι εν λόγω εταιρείες να καταβάλλουν στον εκδότη.

Εταιρείες όπως η Google και η Facebook θα υποχρεωθούν να καταβάλλουν αντίτιμο στους εκδότες όταν παρουσιάζουν στην ιστοσελίδα τους μέρος μιας είδησης (συνήθως τον τίτλο και την αρχή της) ή όταν προβάλλουν συνδέσμους για ειδήσεις που φιλοξενούνται σε άλλες ιστοσελίδες.

Αναζητώντας τη νέα άνοδο

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Αυτός που συνήθως λαμβάνει πολλά, ζητά και πολλά. Και οι επενδυτές ζητούν πολλά από τον κλάδο της τεχνολογίας. Την εβδομάδα που πέρασε, το Facebook, το οποίο «είδε» τα έσοδά του να ενισχύονται 42% στο δεύτερο τρίμηνο, «ανταμείφθηκε» με πτώση 19% της μετοχής του, γνωρίζοντας το χειρότερο πλήγμα στην ιστορία των αμερικανικών μετοχών. Έπειτα ήρθε η Intel, η οποία ξεπέρασε, επίσης στο δεύτερο τρίμηνο, όλες τις προβλέψεις, για να εξανεμιστούν όμως 20 δισ. δολάρια από την κεφαλαιοποίησή της. Λίγο νωρίτερα η μετοχή του Netflix βούλιαξε, παρότι τα καθαρά του κέρδη εξαπλασιάστηκαν. Και η Amazon μόλις που κατάφερε να κινηθεί σε θετικό έδαφος την Παρασκευή. 

Για τις περισσότερες επιχειρήσεις έχει ήδη αρχίσει η περίοδος ανακοινώσεων εταιρικών αποτελεσμάτων δεύτερου τριμήνου. Όμως για τους «τιτάνες» στον χώρο λογισμικού και Διαδικτύου, που καθοδήγησαν τους «ταύρους» στη Wall Street για εννέα ολόκληρα έτη, oι προσδοκίες των επενδυτών έχουν παραμείνει πολύ υψηλά και αυτό προκαλεί ένταση. Σε μία περίοδο που οι επενδυτές έχουν και άλλες επιλογές για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά εδώ και αρκετά έτη σε αυτόν τον ιδιαίτερα ελκυστικό κλάδο. Και το εύλογο ερώτημα που προκύπτει... πόσο ακόμη μπορούν να αναπτυχθούν αυτές οι εταιρείες; 

Οι συνήθειες δύσκολα αλλάζουν

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

της Έφης Τριήρη

etriiri@naftemporiki.gr

Αναμφισβήτητα, το πρόστιμο ύψους 4,3 δισ. ευρώ που επέβαλε χθες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην Google δεν είναι κάτι καλό για τον μητρικό της όμιλο Alphabet. Παρότι το νούμερο είναι «τσουχτερό», δεν φαίνεται να ταρακουνά ιδιαίτερα τον αμερικανικό κολοσσό.

Άλλωστε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει αναλυτής του Reuters, τα μεγάλα πρόστιμα έχουν γίνει κάτι σαν συνήθεια για την Alphabet.

Πέρυσι, οι αντιμονοπωλιακές αρχές της Ε.Ε. επέβαλαν στην εταιρεία πρόστιμο ύψους 2,7 δισ. δολαρίων με το αιτιολογικό ότι προωθούσε, με αθέμιτο τρόπο, δικές της προσφορές για αγορές σε ανταγωνιστικές υπηρεσίες. Όμως, με μία κεφαλαιοποίηση 840 δισ. δολαρίων και με ρευστό που ξεπερνά τα 100 δισ. δολάρια στα ταμεία του, ο γίγαντας τεχνολογίας μπορεί εύκολα να αντεπεξέλθει σε αυτή την τελευταία ποινή. Επιπλέον, πρόκειται για μία εταιρεία με φιλοδοξίες που εκτείνονται στην αγορά αυτοοδηγούμενων αυτοκινήτων, βιοπληροφορικής και κυρίως τεχνητής νοημοσύνης.

Ο πόλεμος για την τεχνολογία

Στον κόσμο της τεχνολογίας, το μέγεθος μετράει, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Η Apple κατέχει ακόμη τα σκήπτρα, με την κατασκευάστρια των iPhones και iPads να «φλερτάρει» με κεφαλαιοποίηση ενός τρισ. δολαρίων. Η Τencent, όμως, κατάφερε ήδη να ξεπεράσει το Facebook σε κεφαλαιοποίηση. Ωστόσο, η περιουσία του επικεφαλής της Πόνι Μα -αν και ο πλουσιότερος Κινέζος επιχειρηματίας- δεν μπορεί να συγκριθεί με την αντίστοιχη του Μαρκ Ζούκερμπεργκ.

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Tης Αγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Είναι οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη, δύο υπερδυνάμεις που μάχονται σε πολλά μέτωπα. Και μπορεί Κίνα και ΗΠΑ να έθαψαν προσωρινά το τσεκούρι του πολέμου στο εμπόριο, υπάρχει όμως ένα σιωπηρό μέτωπο που συνεχίζει να σιγοκαίει: η τεχνολογία.

Για τις ΗΠΑ, το βαρύ πυροβολικό είναι οι τεχνολογικοί κολοσσοί FAANG -Facebook, Amazon, Apple,Netflix και Google-, που απειλούνται όμως σοβαρά από το δυναμικό τρίο ΒΑΤ της Κίνας - Baidu, Alibaba και Tencent.

Το Διαδίκτυο της Κίνας -online υπηρεσίες αναζήτησης, ηλεκτρονικό εμπόριο και περιεχόμενο- κυριαρχείται από τις ΒΑΤ. Η Tencent, στην οποία ανήκει η δημοφιλής εφαρμογή WeChat, έχει πρόσβαση σε περισσότερους από ένα δισ. μηνιαία ενεργούς χρήστες, ενώ η Baidu αποτελεί τη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στην Κίνα. Όσο για την Alibaba, αποτελεί τη μεγαλύτερη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου. Παρά τις διαφορές, το τρίο της Κίνας έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό με τους τεχνολογικούς κολοσσούς της Αμερικής: φιλοδοξίες για επέκταση, πέραν των γεωγραφικών ή επιχειρηματικών συνόρων. Και φαίνεται ότι τα καταφέρνουν. Alibaba και Tencent ανήκουν ήδη στη λέσχη των ισχυρών, με κεφαλαιοποίηση άνω των 300 δισ. δολαρίων, με την Tencent του Πόνι Μα να υπερβαίνει τα 500 δισ. δολάρια και την Alibaba του Τζακ Μα να υπερβαίνει τα 400 δισ. δολάρια.

Από τον Καρλ Μαρξ στον Τομά Πικετί

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αθάν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ο Κάρολος Μαρξ (1818-1883), από τη στιγμή που άρχισε να μελετά τον βιομηχανικό τρόπο παραγωγής, χωρίς ποτέ να έχει επισκεφθεί ένα εργοστάσιο, συνειδητοποίησε ότι αυτό το σύστημα είχε τεράστιες δυνατότητες να δημιουργεί πλούτο μέσα από νέους όρους καινοτομίας. Σε αντίθεση, όμως, με μεταγενέστερους θαυμαστές του, όπως ο Γιόζεφ Σουμπέτερ για παράδειγμα, ο Μαρξ πίστευε ότι ο καπιταλισμός ήταν ένα σύστημα περισσότερο προσοδοθηρικό παρά δημιουργικό. Κατά την εκτίμησή του, τότε, οι καπιταλιστές από ένα σημείο και μετά αντί να δημιουργούν πλούτο από το τίποτε, εκμεταλλεύονται και απαλλοτριώνουν τον πλούτο των άλλων. 

Ο  Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

Αυτή η εκτίμηση του Μαρξ δεν επιβεβαιώθηκε στις πρώτες φάσεις της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Οι πρώτοι μεγάλοι καπιταλιστές, όπως ογδόντα χρόνια αργότερα τους περιέγραφε ο Σουμπέτερ, συσσώρευαν μεν πλούτο αλλά μέσω μίας διαδικασίας «δημιουργικής καταστροφής». Δηλαδή, παράγοντας νέα προϊόντα και ανοίγοντας νέες αγορές. Επίσης, ο ίδιος ο Μαρξ είχε υποστηρίξει ότι, επειδή ο καπιταλισμός είναι ένα από τη φύση του επεκτατικό σύστημα και άρα «παγκοσμιοποιείται», δεν μπορεί παρά να εγκαθίσταται παντού και να δημιουργεί διασυνδέσεις σε όλα τα επίπεδα. Όσο σωστό είναι αυτό σήμερα, άλλο τόσο ήταν και στη Βικτωριανή εποχή. 

Τα τελευταία σαράντα χρόνια, η ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, εμπορευμάτων, γνώσεων και ανθρώπων, σε συνδυασμό με τη κατάργηση των εμποδίων στο εμπόριο, φέρνει στο προσκήνιο και νέους διεθνείς οικονομικούς παίκτες, κυρίως από τον αναδυόμενο κόσμο. Έτσι, από 1.000 περίπου που ήταν οι πολυεθνικές εταιρείες το 1980, σήμερα οδεύουν προς τις 80.000 και τα ανώτατα στελέχη παγκόσμιων επιχειρήσεων, από 200.000 πριν μία τριακονταετία, στις μέρες μας πλησιάζουν τα τρία εκατομμύρια. 

Τέλος του ειδυλλίου ;

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Αγγελικής Κοτσοβού
akots@naftemporiki.gr

Μήπως το ειδύλλιο των επενδυτών με τις μετοχές τεχνολογίας και ειδικότερα με τις λεγόμενες μετοχές FAANG -Facebook, Amazon, Apple, Netflix και Google- έχει φθάσει στο τέλος του; Μετά τα εντυπωσιακά κέρδη 37% του τεχνολογικού κλάδου στη διάρκεια του 2017 και την «απογείωση» 150% της τελευταίας πενταετίας, άρχισαν να συγκεντρώνονται τα πρώτα σύννεφα, προμηνύοντας τη μεγάλη καταιγίδα, η οποία ξέσπασε σε πολλά μέτωπα.

Το Facebook βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα εξαιτίας του σκανδάλου Cambridge Analytica με τη διαρροή προσωπικών δεδομένων περισσότερων από 50 εκατ. χρηστών. Η υπόθεση άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, συμπαρασύροντας όλες τις μεγάλες κυρίες της τεχνολογίας. Στο στόχαστρο και η Amazon, αυτήν τη φορά από την ίδια την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, κατηγορώντας τον κολοσσό ηλεκτρονικού εμπορίου ότι δεν καταβάλλει αρκετούς φόρους, εκμεταλλεύεται το αμερικανικό ταχυδρομικό σύστημα και οδηγεί σε λουκέτο τις μικρές επιχειρήσεις λιανικής. Οι αιχμές της Ουάσιγκτον περί φόρων έρχονται να προστεθούν στην εκστρατεία των Βρυξελλών κατά της φοροαποφυγής.

Η «νεωτερική οικονομία» είναι εδώ!

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πώς η καινοτομία και η ψηφιακή έκφραση κυριολεκτικά σαρώνουν συστήματα παραγωγής και οικονομικές αρχές που έμοιαζαν να αντέχουν στον χρόνο. Η ακινησία ή οι ποδηλάτες που κάνουν επί τόπου πάντα καταλήγουν στην πτώση. Και η τελευταία σίγουρα μπορεί να προσλάβει εξαιρετικά οδυνηρές μορφές.

Κάποιοι το έμαθαν αυτό με δικές τους δαπάνες. Το 1998 η μεγάλη αμερικανική πολυεθνική Kodak απασχολούσε ανά τον κόσμο 160.000 υπαλλήλους, είχε πάνω από 1.600 ηγετικά στελέχη και κάλυπτε το 85% των πωλήσεων στην παγκόσμια αγορά φωτογραφικού χαρτιού. Επτά χρόνια αργότερα, αυτή η εταιρεία-κολοσσός, από τις πρώτες θέσεις του παγκόσμιου επιχειρηματικού τζετ-σετ έπαιρνε τον δρόμο της χρεοκοπίας. Όμως το 1975, παρά το γεγονός ότι ένας ερευνητής της είχε εφεύρει την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, η Kodak ποτέ δεν θέλησε να τη λανσάρει, φοβούμενη ότι θα κατέστρεφε την αγορά φωτογραφικών φιλμ στην οποία πρωτοπορούσε. Το λάθος ήταν μοιραίο. Η επιχείρηση κατέρρευσε και, έπειτα από πολλές περιπέτειες, σήμερα φυτοζωεί.

Ο Αθαν. Χ.Παπανδρόπουλος

Την τύχη της θα μπορούσαν να έχουν χιλιάδες επιχειρήσεις. Είναι αυτές που για ποικίλους λόγους δεν θέλουν, δεν μπορούν να δουν την πραγματικότητα της εποχής μας, η οποία, δυστυχώς για αυτές, έχει πάρει πλέον παλιρροϊκό χαρακτήρα. 

Καλώς ήλθατε λοιπόν στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Καλώς ήλθατε στην εποχή των καινούργιων εκθεμάτων, επιτευγμάτων και ανατροπών.

Αν πρέπει να επιλέξω μία μόνο μετοχή

Ο τεχνολογικός γίγαντας που ξεκίνησε από ένα γκαράζ και έφτασε κεφαλαιοποίηση ύψους 820 δισ. δολαρίων. Πού οφείλει την επιτυχία και την απήχησή της. Τα προϊόντα της και οι... ιδανικές συνθήκες εργασίας. 

Γράφει ο Β. Παζόπουλος.

Κάθε άρθρο που ετοιμάζω, το στέλνω σε δύο παραλήπτες. Τον αρχισυντάκτη και τον διευθυντή του Euro2day.gr. Έτσι και την τελευταία φορά, άνοιξα το gmail και επέλεξα το όνομα του αρχισυντάκτη. Μετά, κατά λάθος, πάτησα στον δεύτερο παραλήπτη κάποιον άλλον από τις επαφές μου. Και τότε βγαίνει μήνυμα από το gmail που με ρώτησε: μήπως θέλεις να βάλεις αυτόν (και μου πρότεινε τον διευθυντή) και όχι αυτόν που έβαλες;

Έμεινα άφωνος, σκεφτόμενος πόσο έχει βελτιώσει ακόμα και τις απλές εφαρμογές της η Google. Για αυτό σήμερα κάνω ένα ακόμα αφιέρωμα στην αγαπημένη μου εταιρία. Το πρώτο ήταν πριν από μια πενταετία, στα πρώτα μου άρθρα. Είχα μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά πως αν έπρεπε να επιλέξω μία μόνο μετοχή, χωρίς αμφιβολία αυτή θα ήταν η Google.

Μπορεί να άλλαξε όνομα, να έγινε ένας όμιλος εταιριών με την επωνυμία Alphabet(GOOG ή GOOGL), όμως δεν άλλαξε χρηματιστηριακές συνήθειες. Ακόμα δεν απογοήτευσε κανέναν. Κοιτάζοντας το διάγραμμά της, παρατηρούμε πως οποτεδήποτε και σε οποιαδήποτε τιμή κι αν την αγοράζαμε, πάντα έβρισκε τον τρόπο να σκαρφαλώσει υψηλότερα.

Φοβού τις μηχανές και δώρα φέρουσας

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

To 2017 ήταν η χρονιά κατά την οποία το Alpha Zero της Google έμαθε μέσα σε τέσσερις ώρες να παίζει καλύτερα από τον καθένα στον πλανήτη σκάκι και σόγκι, το «σκάκι των Σαμουράι». Ήταν ένα επίτευγμα ενδεικτικό της προόδου που σημειώνεται στο μέτωπο της τεχνολογίας, αν και χωρίς ιδιαίτερο αντίκτυπο στην κοινωνία. Το 2018 ίσως να είναι η χρονιά που οι νέες τεχνολογίες, η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση θα κάνουν την παρουσία τους πιο αισθητή από ποτέ. 

Τα ρομπότ είναι εδώ και κάποιοι υπόσχονται ότι στο άμεσο μέλλον θα φέρουν σωτήριες εφαρμογές στην ιατρική, επαναστατικές λύσεις που θα διευκολύνουν την καθημερινότητά μας, νέες συναρπαστικές ευκαιρίες που δεν έχουμε καν φανταστεί. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που προειδοποιούν: Φοβού τις μηχανές και δώρα φέρουσας. Τα οφέλη δεν έρχονται χωρίς προκλήσεις. Και οι τελευταίες αφορούν κατά κύριο λόγο την απασχόληση. Μελέτη του Ινστιτούτου Ερευνών Δημόσιας Πολιτικής, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, προειδοποίησε ότι η χρήση των ρομπότ στους χώρους εργασίας θα μπορούσε να οξύνει περαιτέρω τις οικονομικές ανισότητες, που θεωρούνται μία από τις κύριες αιτίες για την άνοδο των άκρων και του λαϊκισμού ανά τον ανεπτυγμένο κόσμο.

Οι πόλεμοι της νοημοσύνης

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Του Αθαν.Χ. Παπανδρόπουλου

Είναι χειρουργός, νευρολόγος, συγγραφέας, επιχειρηματίας και ο άνθρωπος που καθημερινά ασχολείται με την τεχνητή νοημοσύνη. Σε τελευταίο βιβλίο του, με τίτλο «Ο Πόλεμος της Νοημοσύνης» (La guerre des intelligences, εκδόσεις J.C.Lattes), ο δρ Λοράν Αλεξάντρ (Laurent Alexandre) κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

«Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ)», μας λέει, «ανατρέπει τα πάντα στη ζωή του ανθρώπου. Η ισχύς των υπολογιστών δεν θα πάψει, ως φαίνεται, να προοδεύει και, αν δεν ληφθούν μέτρα προσαρμογής σε αυτήν, οι επιπτώσεις του φαινομένου θα είναι δραματικές. Η ήδη παρατηρούμενη έκρηξη της ΤΝ γεννήθηκε από την ικανότητα των υπολογιστών να ενσωματώνουν εκατομμύρια δισεκατομμυρίων δεδομένα της εποχής των Big Data. Έχουμε έτσι το φαινόμενο της “βαθιάς μάθησης” (deep learning), μέσω του οποίου η ΤΝ βιομηχανοποιείται και αποτελεί ήδη κορυφαίο συντελεστή παραγωγής απίστευτου πλούτου».

Ο Αθαν.Χ. Παπανδρόπουλος

Και όχι μόνον. Αυτή η βιομηχανοποίηση της ΤΝ, επειδή παράγει απίστευτο πλούτο με μεγάλη ταχύτητα, είναι σήμερα και η κατ’ εξοχήν πηγή μεγάλων ανισοτήτων. Κάτι που πεισματικά αρνούνται να καταλάβουν τόσον οι πολιτικοί όσο και οι περισσότεροι επώνυμοι οικονομολόγοι. Έτσι, στην παραγωγή πλούτου, για παράδειγμα, δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ένα πολύ απλό γεγονός: Πώς γίνεται και 135 ερευνητές-παραγωγοί λογισμικού στη Microsoft παράγουν μέσα σε έναν χρόνο 100 φορές περισσότερο πλούτο απ’ ό,τι 200.000 εργαζόμενοι στη βιομηχανία Ρενό; Παράλληλα, μοιράζονται μέρος του πλούτου αυτού, με αποτέλεσμα η μέσα ετήσια αμοιβή της εργασίας στα ερευνητικά κέντρα της Microsoft, της Google ή της Intel να είναι από δέκα έως και τριάντα φορές υψηλότερη από την αντίστοιχη ενός εξειδικευμένου εργαζόμενου στην αυτοκινητοβιομηχανία.

Ένα διαδικτυακό ψυχογράφημα

Απο την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

ktzor@naftemporiki.gr

Οι αναζητήσεις στην πιο δημοφιλή διαδικτυακή μηχανή είναι κατά κάποιον τρόπο ένα είδος ψυχογραφήματος. Συλλογικού.

Τι ψάξαμε το 2017; Σύμφωνα με την Google, η πεντάδα των ταχύτερα αυξανόμενων αναζητήσεων στην Ελλάδα για το 2017 είναι: Survivor, κοινωνικό μέρισμα, Eurovision 2017, Nomads και Ζωή Λάσκαρη.

Δύο τηλεπαιχνίδια επιβίωσης, δύο νότες, ο θάνατος του crazy girl, από τα ελάχιστα κορίτσια για τα οποία οι Φώτηδες θα «έκοβαν μουστάκι» και το μέρισμα. Έχουν εγκριθεί 1.222.657 αιτήσεις, σε σύνολο 2.970.889 και την Παρασκευή το αναλογούν ποσό στους τραπεζικούς λογαριασμούς θα πιστωθεί.

Παρά τις αντιρρήσεις ότι η «διανομή του στην πλάτη της ιδιωτικής οικονομίας και χωρίς πρόβλεψη για κάποια φορολογική ελάφρυνση της μισθωτής εργασίας ή των επιχειρήσεων τείνει να αντιστρατεύεται την επιδιωκόμενη και αναγκαία δυναμική ανάπτυξη» ή τις τοποθετήσεις ότι «η αναδιανομή προς τους ασθενέστερους έχει νόημα όταν παράγεται νέος πλούτος και όχι μέσω της υπερφορολόγησης» ή της περικοπής κοινωνικών δαπανών, και χωρίς φυσικά να δικαιολογούνται οι χαρές και τα πανηγύρια που τόσοι συμπολίτες μας βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση.Χωρίς να υπολογίζονται άλλοι τόσοι που γλιστρούν «προς τα κάτω», δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν έκτακτα έξοδα, να κάνουν μία εβδομάδα διακοπές, να έχουν ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη μέρα, καθώς και να έχουν θέρμανση στο σπίτι.

Μηχανή λογοκρισίας κι όχι εγγυητής της ισότητας η Google

Μάννα εξ ουρανού ήταν για τη δημοφιλή μηχανή αναζήτησης και απόλυτο κυρίαρχο του διαδικτύου ο συντηρητικός 28χρονος μηχανικός που σε ένα εσωτερικό σημείωμα 3.500 λέξεων απέδωσε σε βιολογικές διαφορές τις αιτίες της μικρής συμμετοχής των γυναικών στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Οι απόψεις του Τζέιμς Νταμόρ, διδάκτορα της Χάρβαρντ στη βιολογία των συστημάτων, ότι «οι άνδρες κλίνουν προς τη συστηματική σκέψη εξ ου και γίνονται προγραμματιστές ενώ οι γυναίκες είναι πιο ανοικτές στην αισθητική και στα αισθήματα και όχι στις ιδέες, οπότε αυτό το γεγονός τις οδηγεί στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών και της τέχνης» υποβαθμίζουν αν δεν εξαφανίζουν τις κοινωνικές αιτίες που κρατούν τις γυναίκες μακριά από θέσεις ευθύνης σε έντονα ανταγωνιστικά περιβάλλοντα και συμπλέουν με τον πολύπλευρο ρατσισμό που είναι σε έξαρση στις ΗΠΑ από το 2016 και μετά όταν ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε επίσημη υπόσταση και νέα ώθηση στις πιο αντιδραστικές θεωρίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο μηχανικός της Google έκανε γνωστή την απόλυσή του στο ακροδεξιό ιστότοπο Breitbart, πολιορκητικό κριό των περιθωριακών και θρησκόληπτων ακροδεξιών Μέσων Ενημέρωσης που ανέδειξαν τον Τραμπ. Ενδεικτικό στοιχείο της εκλεκτικής συγγένειας μεταξύ Τραμπ και του δικτύου ενημέρωσης Breitbart είναι ότι ο επικεφαλής του Στίβεν Μπανόν ήταν υπεύθυνος στρατηγικής του Τραμπ.

Ωστόσο, η αυξημένη ευαισθησία που επέδειξε η Google απέναντι στον εργαζόμενό της δείχνοντάς του την πόρτα της εξόδου δεν μπορεί να ερμηνευθεί μόνο στη βάση της μαχητικής στράτευσής της στο στρατόπεδο του φιλελεύθερου κατεστημένου, μαζί με όλους σχεδόν τους τεχνολογικούς γίγαντες και με μοναδικές εξαιρέσεις την Uber και την Tesla. Μια στράτευση που κορυφώθηκε όταν η Κοιλάδα της Σιλικόνης προσέφυγε εναντίον της απόφασης του Τραμπ τον Ιανουάριο να απαγορεύσει τη βίζα στους υπηκόους επτά μουσουλμανικών κρατών. Μέτρο που τίναζε στον αέρα τον κλάδο της πληροφορικής των ΗΠΑ ο οποίος στηρίζεται στην ικανότητά του να τραβά σαν μαγνήτης τα πιο λαμπρά μυαλά του κόσμου: Από το Πακιστάν μέχρι το Μεξικό.

Η Google και ο ΣΥΡΙΖΑ

analyst

του Βασίλη Βιλιάρδου

Ο καπιταλισμός της επιτήρησης, του οποίου ηγείται η τεράστια αυτή εταιρεία, είναι το ξεκίνημα μίας νέας υποομάδας του συστήματος – τα κέρδη της οποίας πηγάζουν από την παρακολούθηση και την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Πριν από λίγο καιρό υπήρξε ένα πλήθος δημοσιευμάτων, σε σχέση με ένα άρθρο που αναδημοσίευσε μία αριστερή εφημερίδα (πηγή) – όσον αφορά τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, από την πανίσχυρη μηχανή αναζήτησης.

Προβλήθηκε όμως η θεωρία συνωμοσίας, με βάση την οποία η Google προσπαθούσε να ανατρέψει τον πρωθυπουργό – ενώ δεν δόθηκε καμία σημασία στις πραγματικές έρευνες που διεξάγονται για τον παγκόσμιο κολοσσό, αναφορικά με το βασικό επιχειρηματικό του μοντέλο. Ειδικά στο ότι μετατρέπει τους ανθρώπους σε σκλάβους, ενώ δεν κερδίζει από τις διαφημίσεις, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά από την πώληση των στοιχείων που συγκεντρώνει από τους χρήστες του.

Ουσιαστικά πρόκειται για τον καπιταλισμό της επιτήρησης, όπως πολύ σωστά αναφέρεται σε μία εξειδικευμένη ανάλυση (πηγή) – για έναν νέο επιχειρηματικό κλάδο, τα κέρδη του οποίου προέρχονται από τη μονόπλευρη παρακολούθηση, καθώς επίσης από την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στα πλαίσια αυτά, οι τεχνικές που έχουν ανακαλύψει οι αμερικανικές εταιρίες, πρώτη η Google και αμέσως μετά η Facebook, τους προσφέρουν τη δυνατότητα ακόμη και να ανατρέπουν κυβερνήσεις – χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως ισχύει για την Ελλάδα, όπου προφανώς δεν έχουν χρησιμοποιηθεί. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικός ο πρόλογος της ανάλυσης, σύμφωνα με τον οποίο τα εξής: