Ευρωζώνη: Η επαγγελία της σύγκλισης, η πραγματικότητα της απόκλισης

του Κώστα Μελά

Η μέχρι σήμερα πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πραγματοποιήθηκε χωρίς ποτέ να αντιμετωπισθούν οι θεμελιώδεις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ. Θεμελιώδεις και πάγιες αντιθέσεις, όχι απλές αποκλίσεις θέσεων, ποικιλία απόψεων, ή έστω ιδεολογικές συγκρούσεις. Αναφερόμαστε σε αντιθέσεις που άπτονται της πολιτικής ενοποίησης, η οποία, άλλωστε, αποτελούσε τον καταληκτικό στόχο του ενοποιητικού εγχειρήματος.

Τις αντιθέσεις αυτές οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ, με την μέχρι σήμερα ακολουθούμενη διαδικασία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, δεν θέλησαν να την αντιμετωπίσουν. Παραμερίστηκαν με επιμέλεια, κρύφτηκαν κάτω από το χαλί. Η προώθηση της ολοκλήρωσης ουσιαστικά στηρίχθηκε σε «μη-λύση» των βασικών προβλημάτων. Αυτή η λογική της ολοκλήρωσης ήταν απολύτως σύμφωνη με τη «μέθοδο Μονέ», η οποία στηρίζεται ως γνωστό, στην αλληλουχία κρίσεων.

Με τα ίδια τα λόγια του Μονέ «Η Ευρώπη θα συντίθεται μέσω κρίσεων και δεν θα είναι παρά το άθροισμα των λύσεων που η ίδια θα φέρει στις λύσεις αυτές». Η κρίση αποτέλεσε πάντοτε ανάγκη γιατί μόνο έτσι η λύση, ο τελικός συμβιβασμός, επεκτεινόταν και σε άλλους τομείς. Διευρυνόταν το φάσμα των τομέων της κοινής δράσης, βαθαίνοντας την ολοκλήρωση. Αποτέλεσμα αυτής της νεολειτουργικής λογικής ήταν και η διαμόρφωση των ευρωπαϊκών θεσμών κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο με προεξάρχουσα την Κομισιόν.

Χωρίς αντίλογο στη λογική των δανειστών

του Χρήστου Γιανναρά

Η λογική του κ. Σόιμπλε, λογική του Ευρωπαίου, είναι απλή, «τετράγωνη». Μας λέει στους Ελληνες: Ζητήσατε και επιμείνατε να γίνετε δεκτοί στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Επικαλεστήκατε λόγους πολιτικούς και ιστορικούς. Δεν άργησε να φανεί ότι το μόνο που πραγματικά σάς ενδιέφερε, ήταν το χρήμα. Η πρώτη εικοσαετία της μετοχής σας στην Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν για σας ένα ξέφρενο πανηγύρι. Ποτέ στην ιστορία του νεωτερικού ελλαδικού κράτους δεν είχαν εισρεύσει τέτοιοι πακτωλοί χρημάτων στη χώρα σας. Σας χαρίστηκαν οι πακτωλοί από την Ευρωπαϊκή Ενωση, για να κατορθώσετε τη σύγκλιση της οικονομίας σας με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

«Σύγκλιση» δεν σήμαινε εξίσωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος στις χώρες της Ε.Ε. – αποτέλεσμα μιας γαλαντομίας των πλουσίων που μοιράζουν ελεημοσύνες στους φτωχούς. Το χρήμα σάς δόθηκε για να οργανωθεί η παραγωγικότητα της χώρας σας, να μεθοδευτούν οι καλλιέργειες, να ενισχυθεί η δημιουργική επιχειρηματικότητα, να γίνουν έργα υποδομής απαραίτητα για την ανάπτυξη της παραγωγής και την προώθηση της παραγωγής – δρόμοι, λιμάνια, τρένα, αεροδρόμια, εκσυγχρονισμένη ακτοπλοΐα, αποδοτική δημοσιοϋπαλληλία, προηγμένη έρευνα.

2013 στην Ευρώπη, 1964 στην Ελλάδα!

ΕΛεύθερη Λαική Αντιστασιακή Συσπείρωση

Του Τζώρτζη Ρούσσου

 Πενήντα χρόνια πίσω γύρισε ο δείκτης πραγματικής σύγκλισης με τους υπόλοιπους εταίρους

Οι αποδοχές μισθωτών και αυτοαπασχολουμένων μειώθηκαν την τελευταία τριετία κατά 41 δισ. ευρώ

Πίσω στο παρελθόν, στις ταραγμένες ημέρες της δεκαετίας του 1960, εκεί που οι παππούδες και οι γονείς μας αδυνατούσαν να βρουν και τα στοιχειώδη για να επιβιώσουν, οδηγείται η ελληνική κοινωνία σύμφωνα με τα συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης για την ελληνική οικονομία του Ινστιτούτου Εργασίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Η πάντοτε έγκυρη αυτή ανάλυση, που θα δημοσιευτεί τις επόμενες μέρες, καταστρέφει την εικονική πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας που επιχειρεί να επιβάλει μέσω της επικοινωνιακής πομφόλυγας του success story η κυβέρνηση Σαμαρά. Ούτε λίγο-ούτε πολύ, όλοι οι οικονομικοί δείκτες δείχνουν άλμα στο κενό για την ελληνική οικονομία και βέβαια αφήνουν πλήρως εκτεθειμένο τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, ο οποίος επιχειρεί με ύβρεις να κάνει το άσπρο μαύρο για να δώσει μια άλλη και όχι την πραγματική εικόνα της κατάστασης που βιώνει η χώρα. Κάθε δείκτης που αφορά την ελληνική οικονομία δείχνει πού οδηγούν οι μνημονιακές πολιτικές, με την Ελλάδα να επιστρέφει ολοταχώς σε δεκαετίες που έμοιαζαν χαμένες στη λήθη του χρόνου.

Μπορεί, σύμφωνα με τις προβλέψεις των πάντα έγκυρων επιστημόνων του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, να απαιτούνται τουλάχιστον 20 χρόνια για να καταφέρει η ελληνική οικονομία να δημιουργήσει 1 εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας και να ρίξει το ποσοστό του δείκτη ανεργίας σε μονοψήφιο νούμερο, όμως αυτό που κυρίως εξάγεται από τη φετινή έρευνα για την ελληνική οικονομία είναι το «όπισθεν ολοταχώς». Αναλυτικότερα:

* Η ψαλίδα με τις οικονομίες της υπόλοιπης Ευρώπης χάσκει ορθάνοιχτη, αφού ο δείκτης πραγματικής σύγκλισης των οικονομιών των χωρών-μελών έχει οπισθοχωρήσει στο επίπεδο του 1964!!!

Τι σταματάει την ανάπτυξη της Ευρώπης;

Σοφοκλέους 10

Σε μια πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε ότι η παρακμή της Ευρώπης μάλλον τελείωνε, και κάλεσε τις γαλλικές εταιρείες να επενδύσουν στην Ελλάδα. Κακές συμβουλές. Το γαλλικό κόστος παραγωγής είναι υψηλό, αλλά το ελληνικό ακόμα υψηλότερο. Παρά τη σημαντική μείωση στο ελληνικό (και ιταλικό και ισπανικό) πραγματικό ΑΕΠ από το 2007, η προσαρμογή δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Στην πραγματικότητα, μάλλον πουθενά στην Ευρώπη δεν ισχύει η εκτίμηση του Ολάντ. Πριν από τον πρόσφατο ιταλικό εκλογικό αγώνα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές έδειξαν σημάδια αισιοδοξίας, ενθαρρυμένες από την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διασφάλιση του δημόσιου χρέους των μελών της ευρωζώνης, την επέκταση του ισολογισμού της, καθώς και τη μείωση των επιτοκίων. Ομολογιούχοι κερδίζουν όταν τα επιτόκια μειώνονται. Ωστόσο, η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται στις υπερχρεωμένες χώρες του νότου, και η παραγωγή συνεχίζει να υστερεί σε σχέση με τη Γερμανία και άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης.

Ο κύριος λόγος για την υστέρηση δεν είναι απλώς η χαμηλή ζήτηση ή τα μεγάλα χρέη. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος - οι πραγματικοί μισθοί προσαρμόζονται στην παραγωγικότητα - στη Γερμανία και στις υπερχρεωμένες χώρες του νότου. Όταν ξέσπασε η κρίση, το κόστος παραγωγής στην Ελλάδα ήταν περίπου 30% υψηλότερο από ότι στη Γερμανία, έτσι ώστε η Ελλάδα εξήγαγε πολύ λίγα και εισήγαγε πολλά. Το κόστος παραγωγής σε άλλες υπερχρεωμένες χώρες ήταν 20-25% υψηλότερα από ότι στη Γερμανία.