Σε σταδιακή αποδόμηση η κοινωνική Ευρώπη

των Σάββα Ρομπόλη και Βασίλη Μπέτση

Το Νοέμβριο του 2017, στη σύνοδο κορυφής του Γκέτεμποργκ (Σουηδία) υιοθετήθηκε ο «Ευρωπαϊκός Πυλώνας Κοινωνικών Δικαιωμάτων» Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία ισχυρίζεται ότι συμβάλλει στον περιορισμό του ανησυχητικού πλέον για την προοπτική της ΕΕ διευρυμένου κοινωνικού ελλείμματος, ενώ στην πραγματικότητα αποδομείται η κοινωνική Ευρώπη. Πρόκειται για τάση, η οποία δεν φαίνεται πως θα ανακοπεί μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

Πράγματι, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και οι συμμετέχοντες στη σύνοδο θεωρούσαν ότι με ένα κατάλογο είκοσι αρχών και στόχων (μη δεσμευτικού χαρακτήρα) για τη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, τα επιδόματα ανεργίας, τις αποδοχές και τις ασφαλιστικές εισφορές των διασυνοριακών εργαζομένων, ενισχύουν την κοινωνική διάσταση της ΕΕ.

Η προαναφερόμενη ουτοπική θεώρηση βασίζεται στην επιμελημένη παραγνώριση της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ότι οι ασκούμενες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές λιτότητας στην ΕΕ, από το 1970 μέχρι σήμερα, έχουν προκαλέσει -όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος- συνθήκες υπαρξιακής κρίσης. Αυτό συνέβη με την εγκαθίδρυση του «μοντέλου του οικονομικού και κοινωνικού δυϊσμού», καθώς και του «δυϊσμού των ευρωπαϊκών και περιφερειακών ανισοτήτων», με τη σταδιακή εγκαθίδρυση της Ευρώπης των πολλαπλών ταχυτήτων.

Αποκαθηλώνεται η κοινωνική Ευρώπη

των Σάββα Ρομπόλη και Βασίλη Μπέτση

Το Νοέμβριο του 2017, στη σύνοδο κορυφής του Γκέτεμποργκ (Σουηδία) υιοθετήθηκε ο «Ευρωπαϊκός Πυλώνας Κοινωνικών Δικαιωμάτων» Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία ισχυρίζεται ότι συμβάλλει στον περιορισμό του ανησυχητικού πλέον για την προοπτική της ΕΕ διευρυμένου κοινωνικού ελλείμματος, ενώ στην πραγματικότητα αποδομείται η κοινωνική Ευρώπη.

Πράγματι, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και οι συμμετέχοντες στη σύνοδο θεωρούσαν ότι με ένα κατάλογο είκοσι αρχών και στόχων (μη δεσμευτικού χαρακτήρα) για τη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, τα επιδόματα ανεργίας, τις αποδοχές και τις ασφαλιστικές εισφορές των διασυνοριακών εργαζομένων, ενισχύουν την κοινωνική διάσταση της ΕΕ.

Η προαναφερόμενη ουτοπική θεώρηση βασίζεται στην επιμελημένη παραγνώριση της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ότι οι ασκούμενες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές λιτότητας στην ΕΕ, από το 1970 μέχρι σήμερα, έχουν προκαλέσει -όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος- συνθήκες υπαρξιακής κρίσης. Αυτό συνέβη με την εγκαθίδρυση του «μοντέλου του οικονομικού και κοινωνικού δυϊσμού», καθώς και του «δυϊσμού των ευρωπαϊκών και περιφερειακών ανισοτήτων», με τη σταδιακή εγκαθίδρυση της Ευρώπης των πολλαπλών ταχυτήτων.

Μ.Σπουρδαλάκης: Σε υποχώρηση τα κοινωνικά δικαιώματα

Νέα Κρήτη

Το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου η εκδήλωση που πραγματοποιεί το Συμπόσιο Πολιτισμού, με θέμα: «Κοινωνικά Δικαιώματα, Σοσιαλδημοκρατία και Συνταγματική Αναθεώρηση». Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι ο καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών & κοσμήτορας της σχολής Πολιτικής Επιστήμης & Δημόσιας Διοίκησης Μιχάλης Σπουρδαλάκης.  Η φιλοδοξία της συνάντησης είναι να ορίσει και να συζητήσει κριτικά την ιστορική διαδρομή τριών σημαντικών ζητημάτων που απασχολούν την επικαιρότητα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες της χώρες της ΕΕ.  Με δεδομένη τη συχνή σύγχυση ανάμεσα στα κοινωνικά δικαιώματα και τις άλλες κατηγορίες δικαιωμάτων η συζήτηση θα έχει αφετηρία μια σύντομη αναφορά στους σχετικούς ορισμούς των θεμελιωδών, ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, που ιστορικά προηγούνται και προϋποθέτουν τα κοινωνικά δικαιώματα.   Παράλληλα θα εστιάσει στο πως ιστορικά η σοσιαλδημοκρατία ως διακριτό ρεύμα της Αριστεράς συνέβαλε αποφασιστικά, αλλά όχι αποκλειστικά, στην ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους.

Πυλώνες και πύλες της κόλασης

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

της Δήμητρας Μυρίλλα

Χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια και πολύ αίμα μέχρι οι άνθρωποι να σπάσουν τις αλυσίδες της δουλείας, εκείνης δηλαδή της κατάστασης όπου το άτομο ήταν αντικείμενο, κτήμα, χωρίς κανένα δικαίωμα πάνω στη ζωή του, στο εαυτό του, στη ζωή. Και οι αλυσίδες έσπασαν όχι για να κατακτηθεί μία πλήρης, αληθινή ελευθερία, αλλά για να αντικατασταθεί η δουλεία από μία κατάσταση λιγότερης δουλείας, μέχρι να ‘ρθει η στιγμή που η «λιγότερο δουλεία» χρειαζόταν να δώσει τη θέση της σε μία κατ’ ευφημισμόν ελευθερία, δηλαδή την ελευθερία του ανθρώπου να πουλάει την εργασία του. Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν άλλαξε τον βασικό πυρήνα… ο άνθρωπος  ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και πηγή αμύθητων κερδών. Πάντως ήρθαν κάποτε  μέρες και χρόνια όπου το αίμα «κάρπιζε» και έδινε δικαιώματα, ένα εργασιακό βίο, μια κάποια αξιοπρέπεια, μια κάποια ζωή. Κάπου σε ετούτο τον πλανήτη ήρθαν χρόνια, υπήρξαν τόποι όπου η ζωή δεν είχε προσφορά και ζήτηση, κέρδη και απώλειας, φυσικά ποσοστά ανεργίας, αυτορρυθμιζόμενη αγορά ως την ίδια όψη της ζούγκλας με ωραία λόγια…

Χρειάστηκαν, όμως, μια – δυο δεκαετίες και κάποιες εκατοντάδες τεχνοκρατικά γραμμένων σελίδων για να επιστρέψει ο άνθρωπος κάπου πριν την εποχή του Σπάρτακου. Αυτό που τα ευρωπαϊκά εργαλεία πολυεθνικών επιχειρήσεων – πρωθυπουργοί μαριονέτες, καλογραβατωμένοι αξιωματούχοι με ύφος και νύχια γύπα, αδίστακτοι λομπίστες – ονομάζουν Ευρώπη των Κοινωνικών Δικαιωμάτων είναι ένας δρόμος που οδηγεί κατ’ ευθείαν στην κόλαση. Ενας δρόμος, ο οποίος για όποιον το διαβεί (δηλαδή όλοι εμείς) θα είναι ένας ατελείωτος εφιάλτης.

Η Ευρώπη σε αναζήτηση κοινωνικότερου προσώπου

Νέα Πολιτική

του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Ήδη στην Κορυφή των ηγετών του Νότου, όπου διάφορα επιχειρήθηκαν να δρομολογηθούν – ή, πάντως, να διακηρυχθούν – προς μια λιγότερο μονοδιάστατη Ευρώπη, από μιαν απροσδόκητη πλευρά (τον πρωθυπουργό της Μάλτας, Τζόζεφ Μουσκάτ) ανακινήθηκε πάλι το ζήτημα της Κοινωνικής Ευρώπης.

Συνέπεσε, τώρα, στο Μέγαρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -προχθές, Τρίτη και 13 – να συζητιέται ο “Ευρωπαϊκός Πυλώνας Κοινωνικών Δικαιωμάτων”, με όλους τους κοινωνικούς εταίρους επι σκηνής, συν με Κατρούγκαλο – Φωτίου – Αντωνοπούλου (γι’ αυτούς είχε στηθεί συνδικαλιστική “Επιτροπή Υποδοχής” που είχε μπλοκάρει συρρεαλιστικά και την είσοδο…) και με τον Γενικό Διευθυντή της Commission M. Servoz στον ρόλο του εισηγητή (δημόσια διαβούλευση στο europa.eu/!JH69uJ).

Με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο, ο Κατρούγκαλος – για κάτι τέτοια είναι χρησιμότατος – περιέγραψε /εξήγησε πώς κάτι σαν κοινωνική Ευρώπη πήγε να στηθεί παλιότερα· πως προσπεράστηκε από το κύμα Νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη (Κατρούγκαλος χωρίς αναφορά σε νεοφιλελευθερισμό δεν υπάρχει)· πώς ακόμη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην νομολογία του επ’ εσχάτων “απωθεί” την κοινωνική διάσταση. Η συζήτηση αυτή για τον Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων έρχεται πολύ επίκαιρα. Ιδού γιατί: