Πως κέρδισε τον οικονομικό πόλεμο η Γερμανία

του Κώστα Μελά

Είναι γνωστό ότι η Γερμανία έχει μεγάλο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της. Από που προέρχεται αυτό το πλεόνασμα; Η πρώτη οικονομία της Ευρώπης ωφελήθηκε τα μέγιστα από τη δημιουργία της Ευρωζώνης. Η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ είχε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του γερμανικού πλεονάσματος.

Οι καθαρές εξαγωγές είχαν, επίσης, σημαντική επίδραση στη μεγέθυνση του γερμανικού ΑΕΠ. Οι μεταρρυθμίσεις στη Γερμανία επέδρασαν σημαντικά στον περιορισμό των μισθών, οδηγώντας σε σταθερό μοναδιαίο κόστος εργασίας ή και σε μειούμενο. Αυτό αντιστρόφως αύξησε το μερίδιο των κερδών και το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Στη Γερμανία, μετά τις αρχικές επιπτώσεις της επανένωσης, τα εργατικά συνδικάτα στο τέλος της δεκαετίας του 1990 συμφώνησαν να διατηρήσουν τον ρυθμό αύξησης των μισθών χαμηλότερα από τον αντίστοιχο της παραγωγικότητας. Ακολούθησε η μεταρρύθμιση που ονομάσθηκε “Ατζέντα Σρέντερ 2010” και η οποία είχε στόχο να αποτρέψει την εκροή των γερμανικών επενδύσεων στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Η λεγόμενη μεταρρύθμιση Hartz και ειδικά η τέταρτη μεταρρύθμιση (αρχές της δεκαετίας του 2000) μείωσε τον καταβαλλόμενο φόρο για τους χαμηλόμισθους, μείωσε την ανεργία και κατηύθυνε όλες τις ωφέλειες της αύξησης της απασχόλησης στη γερμανική οικονομία.

Η Γερμανία εξάγει ύφεση

Γράφει ο Κώστας Μελάς  – 

Για περίπου 50 χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η αμερικανική οικονομία λειτουργούσε ως ο βασικός παράγοντας αύξησης της παγκόσμιας ζήτησης. Απορροφούσε (εισάγοντας) σημαντικές ποσότητες εξαγωγών (αγαθών και υπηρεσιών) από τον υπόλοιπο κόσμο (κυρίως από Γερμανία και Ιαπωνία και στη συνέχεια και από Κίνα), με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα σημαντικό έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ.

Φυσικά, ήταν εύκολο να χρηματοδοτήσει το συγκεκριμένο έλλειμμα μέσω κεφαλαιακών εισροών, δεδομένου ότι ήταν και είναι η χώρα που κατέχει το βασικό αποθεματικό νόμισμα στον πλανήτη. Είναι γεγονός ότι οι ΗΠΑ επέβαλαν στον υπόλοιπο κόσμο, εν τοις πράγμασι, να πληρώνει για την εξάπλωση της αμερικανικής οικονομίας. Παράλληλα, όμως, αυτή η εξάπλωση είχε θετικές επιδράσεις στη μεγέθυνση των οικονομιών του υπόλοιπου κόσμου.

Το πλεόνασμα της οργής

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Αγγελικής Κοτσοβού

akots@naftemporiki.gr

Δεν είναι μόνο η Βόρεια Κορέα που αναγκάζει τον Τραμπ να αντιδράσει με «πυρ και οργή». Το πλεόνασμα του εμπορικού «γίγαντα» της Ευρώπης έχει προκαλέσει το μένος του Αμερικανού προέδρου, φουντώνοντας την «κόντρα» μεταξύ Ουάσιγκτον και Βερολίνου. Με βάση τα στοιχεία Ιουνίου, το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας συνεχίζει να αυξάνεται, αγγίζοντας υψηλά δεκαμήνου, στα 21,2 δισ. ευρώ. Αυτό συμβαίνει διότι το ποσό των γερμανικών αγαθών που πωλήθηκαν σε αγορές του εξωτερικού ανήλθε στα 104,9 δισ. ευρώ, την ώρα που το ποσό των εισαγομένων αγαθών ήταν σημαντικά μικρότερο, στα 83,7 δισ. ευρώ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πλάστιγγα του εμπορικού ισοζυγίου κλίνει προς τις εξαγωγές - αποτελούν εξάλλου τη βασική κινητήριο δύναμη στην οποία στηρίζεται το «θαύμα» της γερμανικής οικονομίας. Εξαιτίας αυτού του πλεονάσματος -όπως και του πλεονάσματος που εμφανίζει ο γερμανικός προϋπολογισμός, την ώρα που οι χώρες του Νότου παλεύουν με χρόνια ελλείμματα- η Γερμανία έχει δεχθεί έντονη κριτική, τόσο από τους Ευρωπαίους εταίρους της όσο και από τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, όπως η Αμερική, το έλλειμμα της οποίας είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο.

Το 2016 ανήλθε στα 452 δισ. δολάρια (386 δισ. ευρώ), σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο σε σύγκριση με το έλλειμμα της Βρετανίας, που είναι το δεύτερο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Γι’ αυτό και εξαπολύει μύδρους εναντίον της Γερμανίας για το εμπορικό της πλεόνασμα, που πέρυσι ανήλθε σχεδόν στα 300 δισ. δολάρια και είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο, έχοντας ξεπεράσει ακόμη και την άλλοτε πρωταθλήτρια Κίνα, που είχε πλεόνασμα 200 δισ. δολαρίων. Βέβαια, οι λύσεις που προτείνει η Ουάσιγκτον -όπως για παράδειγμα να μπλοκάρει τις πωλήσεις γερμανικών αυτοκινήτων στις ΗΠΑ- δεν δίνουν απάντηση στα προβλήματα της αμερικανικής οικονομίας.

Εθισμένη στο «λίπος» η Γερμανία

Το Ποντίκι

του Βασίλη Γαλούπη

Γιατί αντιστέκεται στις πιέσεις για μοιρασιά πλεονασμάτων κι εξελίσσεται σε βαρίδι της παγκόσμιας οικονομίας

Η καινούργια διαμάχη εγκαινιάστηκε και τυπικά στη Σύνοδο των G20 στο Αμβούργο και στο σκηνικό θα πρωταγωνιστήσουν μια Αμερική υπέρ του προστατευτισμού και μια Γερμανία υπέρ του ελεύθερου εμπορίου. 

 

Όμως, το τελευταίο διάστημα υπάρχει και μια – αυξανόμενης έντασης – κόντρα μεταξύ πολλών μεγάλων αγγλοσαξονικών εντύπων, με ναυαρχίδα τον «Economist», και της γερμανικής πλευράς, με επίκεντρο το πλεόνασμα της Γερμανίας. Την κατηγορούν ότι το μεγάλο της πλεόνασμα βλάπτει την παγκόσμια οικονομία αλλά και ότι το μέγεθος και η επιμονή της γερμανικής αποταμίευσης έρχεται πρακτικά σε αντίθεση με την εικόνα της Άνγκελα Μέρκελ ως υπερασπίστριας του ελεύθερου εμπορίου. 

Από τη μια κατηγορείται το δόγμα του Τραμπ περί εμπορίου ως «οικονομικά αναλφάβητο» κι από την άλλη το πλεόνασμα της Γερμανίας, το γεγονός δηλαδή ότι αποταμιεύει πάρα πολλά και ξοδεύει συγκριτικά πολύ λίγα, ως πρόβλημα για τον υπόλοιπο κόσμο.

 

Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας ήταν πέρσι σχεδόν 300 δισ. δολάρια, το μεγαλύτερο του κόσμου. Συγκριτικά, της Κίνας ανερχόταν στα 200 δισ. δολάρια. Στην ουσία, ένα εμπορικό πλεόνασμα είναι μια υπέρβαση της εθνικής αποταμίευσης έναντι των εγχώριων επενδύσεων.

Η Γερμανία εξάγει ύφεση και οδηγεί σε σύγκρουση

Το σαρωτικό εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας έναντι των ΗΠΑ δηλητηριάζει τις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών. Το 2016 ανερχόταν σε 65 δισ. δολάρια, αυξημένο κατά 35% σε σχέση με τις επιδόσεις της τελευταίας 10ετιας. Ο πρόεδρος Τραμπ δεν παύει να διατυμπανίζει ότι «αυτό είναι πολύ κακό για την Αμερική και θα το σταματήσει». Ωστόσο, το ακαταμάχητο γερμανικό πλεόνασμα απειλεί εξ ίσου την παγκόσμια οικονομία.

του Κώστα Βεργόπουλου

Με το διογκούμενο πλεόνασμα της, η Γερμανία αποσπά από τον υπόλοιπο κόσμο περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, έναντι 200 δισεκατομμυρίων που με τη σειρά της αφαιρει η Κίνα με το δικό της πλεόνασμα. Οι διεθνείς επικρίσεις προς την δεύτερη ωχριούν σε σύγκριση με ότι προσάπτεται στην πρώτη.

Η Γερμανία δεν ανακυκλώνει μέσω επενδύσεων της στο εξωτερικό παρά μόνον 11,5% του πλεονάσματός της, κατακρατώντας το υπόλοιπο. Αντιθέτως, οι Κινέζοι επενδύουν στο εξωτερικό, ανακυκλώνοντας σχεδόν το σύνολο του δικού τους πλεονάσματος.

Η αρχή της ανακύκλωσης

Οι διεθνείς ανισορροπίες –είτε ελλείμματα είτε πλεονάσματα- αναγνωρίζονται ως εμπόδια στο διεθνές εμπόριο και με αρνητική επίπτωση στη διεθνή σταθερότητα. Προς διόρθωση αυτών, εξηγούσε ο Κέυνς, μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν οι πλεονασματικές χώρες παρά οι ελλειμματικές.

Mervyn King: Το πρόβλημα είναι η Γερμανία και η ευρωζώνη!

iskra

Ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Βρετανίας, Mervyn King, επιτίθεται ως καταπέλτης στον Schaeuble και το ευρώ.

Στο ζήτημα των εκ διαμέτρου αντίθετων οικονομικών πολιτικών που χρειάζεται η Γερμανία σε σχέση με τις χώρες του Νότου και την ευρωκρίση αναφέρεται ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Βρετανίας, Mervyn King.

Σύμφωνα με την Handelsblatt, ο King βάλλεi κατά του υπ. Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schaeuble και οποιουδήποτε άλλου επιμένουν ότι αν οι υπόλοιπες χώρες της νομισματικής Ένωσης ακολουθήσουν την Γερμανία το πρόβλημα στην ευρωζώνη θα επιλυθεί.

«Το γερμανικό εμπορικό πλεόνασμα πλησιάζει το 8% του ΑΕΠ. Όποιος, όπως ο Schaeuble, επιχειρηματολογεί ότι αυτό βοηθά ολόκληρη την ευρωζώνη γιατί ισοσκελίζει το υπάρχον έλλειμμα κάπου αλλού, δεν έχει αντιληφθεί τις οικονομικές επιπτώσεις μιας νομισματικής ένωσης».