Τι έμαθε η Πορτογαλία από τις πυρκαγιές

Στις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές πέρυσι, 115 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Πορτογαλία. Η κυβέρνηση αποφάσισε να ιδρύσει μια ειδική υπηρεσία για τη διαχείριση των πυρκαγιών.

Επιχειρησιακά σχέδια και χάρτες είναι κολλημένοι στον τοίχο. Εδώ στον πέμπτο όροφο, όπου συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο στη Λισαβόνα, εργάζεται και ο δασολόγος Τιάγο Ολιβέιρα. Διευθύνει μια υπηρεσία από το περασμένο φθινόπωρο, η οποία ακόμα δεν λειτουργεί πλήρως.

Στις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές πέρυσι, 115 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Πορτογαλία. Η κυβέρνηση αποφάσισε να ιδρύσει μια ειδική υπηρεσία για τη διαχείριση των πυρκαγιών:

«Θα πρέπει να αναπτύξουμε μια νέα στρατηγική και να διασφαλίσουμε τον καλύτερο συντονισμό των διαφορετικών υπουργείων. Στη υπηρεσία που δημιουργήσαμε τρεις είναι οι βασικοί τομείς: η γενική διαχείριση των δασών, η πρόληψη των πυρκαγιών και η αντιμετώπιση των φωτιών».

Ο Τιάγο Ολιβέιρα τονίζει πως η πρόληψη και η αντιμετώπιση των πυρκαγιών θα πρέπει να γίνει πάνω σε μια εντελώς νέα βάση, με εξειδικευμένο προσωπικό και σαφή διάκριση αρμοδιοτήτων. Η πρόταση για την ίδρυση της συγκεκριμένης υπηρεσίας προήλθε από μια ανεξάρτητη επιτροπή, η οποία είχε μελετήσει τις αιτίες που προκάλεσαν τις πυρκαγιές του 2017 και είχε διαπιστώσει πληθώρα ελλείψεων. Ο Πορτογάλος ειδικός τονίζει πως απαιτείται μεγαλύτερη αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης.

Επτά χιλιάδες καρφιά στο φέρετρο της Ελλάδας

Της Αγγελικής Κώττη

«Εσύ που μπαίνεις εδώ, άφησε έξω κάθε ελπίδα» γράφει σύμφωνα με τον Ντάντε η επιγραφή στην Κόλαση. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει περάσει από τον προθάλαμο και έχει μπει για τα καλά μέσα. Ο,τι στοιχείο και να «σηκώσεις» θα βρεις από κάτω αριθμούς που δημιουργούν βαθύτατη απελπισία. Αλλά κανείς δεν φαίνεται πλέον να προσέχει και να υπολογίζει τίποτα...

Ίσως να είναι και μόλις τρεις χιλιάδες, όπως εν τη υπερβολή του λέει νεαρός εκδότης. Μπορεί και επτά χιλιάδες, σύμφωνα με τους υπολογισμούς άλλων συναδέλφων του. Αριθμοί συντριβής και εθνικής κατάθλιψης, δηλωτικοί πως η χώρα έχει οριστικά χρεοκοπήσει. Στα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων, μόλις επτά χιλιάδες με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς είναι οι σταθεροί αναγνώστες βιβλίων. Η καταστροφή βρίσκεται μέσα στο σχολείο και στις οικογένειές μας και διαπερνά τον κοινωνικό ιστό απ' άκρου εις άκρον. Φοβάμαι, δε, ότι δεν είναι σε καμία περίπτωση αναστρέψιμη, έστω και μετά από δεκαετίες.

Μόνη διέξοδος ο «επαναστατικός πλούτος» της γνώσης

Παρά την κρίση του δυτικού κόσμου, δύο συγγραφείς ανατέμνουν τη μεταβιομηχανική κοινωνία και αποκαλύπτουν πώς, με πρώτη ύλη τη γνώση, ο άνθρωπος έχει μπροστά του ανεξάντλητο πλούτo. Η δημιουργία ενιαίας αγοράς κεφαλαίων. 

Γράφει ο Α. Παπανδρόπουλος.

Το ζεύγος Άλβιν και Χάιντι Τόφλερ κάθε άλλο παρά άγνωστο και τυχαίο είναι. Διάσημοι συγγραφείς του «Πρώτου και Δεύτερου Κύματος του Μέλλοντος», ο Άλβιν και η Χάιντι δούλεψαν πέντε χρόνια σε εργοστάσια, έμειναν άνεργοι, έχασαν μετά από μακρά ασθένεια τη μονάκριβη κόρη τους, αλλά ποτέ δεν το έβαλαν κάτω. Πάντα προσπαθούσαν να ανιχνεύσουν και να καταλαβαίνουν τον κόσμο μέσα στον οποίο ζουν και να προβλέπουν ποιες είναι οι πιθανές εξελίξεις και ανατροπές που θα τον σημαδέψουν.

Αυτό συμβαίνει και με το τελευταίο βιβλίο τους «Ο Επαναστατικός Πλούτος» (Revolutionary Wealth), που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2007 και έχει επανεκδοθεί και μεταφραστεί σε δέκα γλώσσες.

Αν και το βιβλίο εκδόθηκε τη χρονιά-αφετηρία της χρηματοοικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ, εντούτοις κάνει λόγο γι' αυτήν και εξηγεί ποιες είναι οι βαθιές μεταμορφώσεις του καπιταλισμού και οι συνέπειές τους. Ευθύς εξαρχής δε, οι συγγραφείς εξηγούν πώς το σημερινό σύστημα παραγωγής πλούτου -με κύρια πρώτη ύλη του τη γνώση και την άυλη υπεραξία- θέτει υπό αμφισβήτηση την έννοια της ιδιοκτησίας και αυτού του ίδιου του καπιταλισμού. Δίνουν έτσι έμφαση στα άυλα στοιχεία που όλο και περισσότερο συνδέονται με την υλική ιδιοκτησία και τονίζουν ότι η εξαΰλωση της τελευταίας επόμενο είναι να μεταβάλει και τη φύση της.

«Ο κόσμος που το 2004 συνωστιζόταν για να αγοράσει μετοχές της Google, ήταν έτοιμος να επενδύσει σε μία επιχείρηση της οποίας οι δραστηριότητες και τα ιδιοκτησιακά της στοιχεία ήσαν άυλα. Το ίδιο ισχύει και με αυτούς που επενδύουν στο λογισμικό της Oracle ή σε επιχειρήσεις ηλεκτρονικού εμπορίου. Στις περιπτώσεις αυτές, ούτε πρώτες ύλες υπάρχουν, ούτε φούρνοι με κάρβουνο, ούτε, βέβαια, φουγάρα εργοστασίων», γράφουν οι Άλβιν και Χάιντι Τόφλερ. Για να επισημάνουν στη συνέχεια ότι, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς, το 2005 το 68% του ενεργητικού των παραδοσιακών αμερικανικών επιχειρήσεων ήταν το προϊόν άυλων στοιχείων. Επίσης, σήμερα, 80 στις 100 νεοϊδρυόμενες αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν, σε ποσοστό 90%, άυλα ενεργητικά στοιχεία, γεγονός που προδικάζει ότι σε βάθος χρόνου οι ΗΠΑ θα είναι εκ νέου πρωταγωνιστές της παγκόσμιας οικονομίας -αυτή δε τη φορά θα τελούν και υπό καθεστώς πλήρους ενεργειακής ανεξαρτησίας.

Τρέξε ανθρωπάκο, τρέξε

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Εγώ τρέχω, εσύ τρέχεις, αυτός τρέχει. Πολύ, περισσότερο, άπειρα. Να προλάβω, να προλάβεις, να προλάβει την ροή της πληροφορίας, σε όλη της την απροσμέτρητη ταχύτητα. Διάσπαση προσοχής, έλλειψη συγκέντρωσης, μη αφομείωση της πληροφορίας, διογκούμενη ανικανότητα της μετατροπής της σε γνώση. Ένας νέος Μεσαίωνας. Τότε οι πληροφορίες απειροελάχιστες, οπότε και η δυνατότητα αποκόμισης γνώσης ισχνή. Τώρα οι πληροφορίες αναρίθμητες, άρα και η δυνατότητα αποκόμισης γνώσης ισχνότερη. Αμφιβάλλετε;

Ας δούμε ένα απλό παράδειγμα. Ένα παιδί, μια απόχη, μια λίμνη. Αν η λίμνη περιέχει απειροελάχιστα ψάρια, το παιδί ή δεν θα πιάσει καθόλου ή, αν είναι ικανός ψαράς, θα πιάσει ένα ή ελάχιστα. Αν, όμως, η λίμνη είναι γεμάτη με κοπάδια ψαριών, τόσα πολλά που θα μπορούσες, ως σχήμα λόγου, «να βαδίσεις κι επάνω τους», κάθε φορά που το παιδί θα ανεβάζει την απόχη, θα είναι τόσο μεγάλο το βάρος της από τα ψάρια, που θα είναι, τις περισσότερες φορές, αδύνατο να τη σηκώσει.