Πόσο φταίει το ευρώ για την ακρίβεια

Ξανθή Γούναρη

Όταν οι Έλληνες ξύπνησαν με ευρώ την Πρωτοχρονιά του 2002 και άρχισαν να πληρώνουν για το εμφιαλωμένο νερό 0,5 ευρώ από 50 δραχμές.Η είσοδος του ευρώ στην καθημερινότητα εκατομμυρίων Ευρωπαίων συνοδεύτηκε από τις διαβεβαιώσεις των εκπροσώπων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ αλλά και τις προσδοκίες των πολιτών ότι η κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος δεν θα προκαλούσε αύξηση των τιμών. Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε διαφορετική, κάτι που οι Ελληνες καταναλωτές βίωσαν περισσότερο από κάθε άλλο Ευρωπαίο. Στρογγυλοποιήσεις προς τα πάνω, σύγχυση για την πραγματική ισοτιμία ευρώ – δραχμής και αισχροκέρδεια.

Αν και ήταν γνωστό ότι η εισαγωγή του ευρώ θα προκαλούσε πληθωριστική έκρηξη και κάτι τέτοιο είχε προβλεφθεί από τις κεντρικές τράπεζες κρατών όπου το ευρώ ήταν σχεδόν ισότιμο ή πολύ κοντά στο παλαιό νόμισμα, όπως στη Γερμανία και τη Γαλλία, στη χώρα μας εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι δεν υπήρξε ποτέ πολιτική βούληση για πραγματικό έλεγχο των τιμών.

 

Ετσι όταν οι Ελληνες ξύπνησαν με ευρώ την Πρωτοχρονιά του 2002 άρχισαν να πληρώνουν για το εμφιαλωμένο νερό 0,5 ευρώ από 50 δραχμές (υπερτριπλασιασμός της τιμής) και για τον καφέ 2 ευρώ ή 681 δραχμές από 450 δραχμές. Το κουλουράκι ανατιμήθηκε αμέσως από 100 δραχμές στο 1 ευρώ, ενώ η επίσκεψη στον γιατρό «τσίμπησε» αρκετά – από 10.000 δραχμές στα 35 ευρώ, δηλαδή 11.926 δραχμές. H είσοδος σε κλαμπ με ποτό κόστιζε 5.000 δρχ. και έγινε 20 ευρώ (6.815 δρχ.). Αντίστοιχο σουξέ όμως γνώρισε ο μαϊντανός: από τις 50 δραχμές σκαρφάλωσε με άνεση στα 50 λεπτά του ευρώ – αύξηση 257%. 

Εισάγουμε τα πάντα για αυτό οι τιμές δεν πέφτουν

inprecor

του Αλέξανδρου Κλώσσα

Η χθεσινή ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ ότι ο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή διατηρεί για 20ο συνεχόμενο μήνα αρνητικό πρόσημο, αντικατοπτρίζει πλήρως τη στρεβλή εικόνα που υπάρχει μεταξύ τιμών στην αγορά και στατιστικών στοιχείων.

Αν και ο αποπληθωρισμός έχει κάνει στατιστικά την επανεμφάνιση του από το Μάρτιο του 2013, οι τιμές αρκετών προϊόντων συνεχίζουν να καταγράφουν αυξήσεις. Ως αποτέλεσμα είναι ο αρνητικός ρυθμός που καταγράφει ο πληθωρισμός να μην έχει φέρει καμία αλλαγή στον οικογενειακό προϋπολογισμό και αυτό γιατί το κόστος διαβίωσης στην Ελλάδα παραμένει στα ύψη.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας το κόστος ζωής στην Ελλάδα ξεπερνά κατά 24% τον παγκόσμιο μέσο όρο μεταξύ 177 κρατών, μεταξύ αυτών της Κύπρου (20%) και της Πορτογαλίας (12%), που και αυτές βρίσκονται ή βρέθηκαν σε μνημόνιο.

Αντίθετα σύμφωνα με την ίδια έκθεση, το κόστος ζωής είναι πολύ κοντά σε κράτη με πολύ πιο υψηλά εισοδήματα όπως η Γερμανία η οποία αντιμετωπίζει τιμές 39% μεγαλύτερες του μέσου όρου, την Ιταλία (37,8%), την Ισπανία (26,5%), τις ΗΠΑ (126%) και τη Μεγάλη Βρετανία (44,2%).

Αντίστοιχα, μελέτη της ΓΣΕΕ καταδεικνύει ότι την περίοδο της κρίσης 2010-2014, οι μισθοί μειώθηκαν 23,1% κατά μέσο όρο, την στιγμοί που οι τιμές σε 43 προϊόντα και υπηρεσίες που μετρά η ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης του υπουργείου Ανάπτυξης, για την ίδια περίοδο αυξήθηκαν κατά 2,9%

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ο δείκτης διατροφής, οποίος αυξήθηκε 0,4%, γεγονός που σύμφωνα με το υπουργείο Ανάπτυξης οφείλεται στο ότι «Η υψηλή εξάρτηση της Ελλάδας από τις εισαγωγές, τόσο των πρώτων υλών όσο και των τελικών προϊόντων, σε συνδυασμό με τις διαχρονικά υψηλές τιμές της ενέργειας, εμποδίζει τη μεγαλύτερη προσαρμογή των τιμών»