Ακατάληπτη

του Κώστα Κόλμερ

Η πραξικοπηματική προσάρτηση του Κασμίρ από την Ινδία, την περασμένη εβδομάδα, εγένετο «χωρίς ν’ ανοίξει μύτη», ενώ σ’ άλλες εποχές θα ξεσήκωνε θύελλα διαμαρτυριών, διαδηλώσεων – ακόμη και πόλεμο με το Πακιστάν, καθώς η κυβέρνηση του Ισλαμ-α-μπάτ διεκδικεί, ως γνωστόν, τις «αυτόνομες», υπό Ινδική 

διοίκηση περιοχές του νοτίου Κασμίρ και της επαρχίας Τζαμού. Η Ινδική κυβέρνηση του εθνικιστή πρωθυπουργού Νερέντα Μόντι προετοίμασε μεθοδικά την κατάργηση του ειδικού καθεστώτος αυτονομίας που απολαύει το νότιο Κασμίρ ήδη από εβδομηκονταετίας. Ούτε στο εσωτερικό προκλήθησαν προβλήματα μήτε στο εξωτερικό ακούσθησαν διαμαρτυρίες. 

Όλες οι μεγάλες δυνάμεις «εποίησαν την νήσσαν». Ακόμη και ο λαλίστατος θείος-Τράμπ, που πυροδότησε το πραξικόπημα Μόντι, με την πρόθεση του να μεσολαβήσει στην διένεξη Ινδίας-Πακιστάν (αμφότερες με πυρηνικά όπλα) δεν σχολίασε στο διαδίκτυο την αντιδημοκρατική συμπεριφορά του Ινδουϊστικού κόμματος, το οποίον συμπεριεφέρθη έναντι της μουσουλμανικής κοινότητος του Κασμίρ, περίπου ως ο Χίτλερ στο Πολωνικό Ντάντσιγκ το 1939. Η Κίνα, προετοιμάζουσα την ιδική της προσάρτηση της πρώην Βρεταννικής αποικίας του Χόνγκ-Κόνγκ, είδε στην περίπτωση του Κασμίρ την επανάληψη της Αγγλογαλικής επεμβάσεως στο Σουέζ, που δικαιολόγησε την Σοβιετική εισβολή και κατοχή της Ουγγαρίας το 1956. Η Ρωσσία πάλι, για λόγους που γνωρίζει μόνο ο Ρώσσος πρόεδρος Πούτιν, καλωσόρισε την Ινδική αυθαιρεσία.

Το πραξικόπημα Μόντι ήταν απολύτως εναρμονισμένο με την εποχή της πολιτικής ενσωμάτωσης. Αντί , όπως έκαμαν προ τριετίας οι Τούρκοι στρατιωτικοί να βγάλουν τα τάνκς στους δρόμους και ν’ αφήσουν τις πληροφορίες ελεύθερες, η Ινδική κυβέρνηση απλώς διέκοψε την ροή των πληροφοριών εντός και εκτός του νοτίου Κασμίρ. Το διαδίκτυο, οι αλληλογραφία μέσω Ιντερνέτ και η κινητή τηλεφωνία διεκόπησαν επί σειράν ημερών προ, κατά και μετά το πραξικόπημα και η επαρχία απεμονώθη από τον «έξω κόσμο».

Έτσι, οι λαϊκές μάζες όχι μόνο δεν κινητοποιήθησαν, όπως αντίθετα στην Τουρκία, που κατέπνιξαν το «ντε μοντέ» κίνημα των τάνκς, αλλ’ ούτε οι οικογενειακές ειδήσεις κυκλοφόρησαν, πολλώ δε μάλλον οι πολιτικές «πληροφορίες». Τα δικαιώματα των μουσουλμάνων στο Σριγκάρ, πρωτευούσης του Κσμίρ, περιορίσθησαν και του λοιπού, Ινδουϊστές θα μπορούν να εγκαθίστανται και ν’ αγοράζουν ακίνητα που μέχρι πρότινος αποκλείοντο από την συνταγματική εξαίρεση του Κασμίρ.

Τριάκοντα ετών διαμάχες για το Κασμίρ, σε δύο πολέμους Ινδίας- Πακιστάν με 50.000 νέκρους, παρεκάμφθησαν από την απλή διακοπή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης , που κατέστησαν την όλη υπόθεση ακατάληπτη για τον όχλο και γι’ αυτούς που τον ποδηγετούν.

Πηγή energia.gr