Το σκηνικό και η αποδυναμωμένη δυνατότητα αναθεώρησης

Ίσως το σκηνικό της παρουσίασης των προτάσεων Αλέξη Τσίπρα για την Συνταγματική Αναθεώρηση - η παραπομπή στον ορίζοντα 2021, η αναφορά σε Νέα Μεταπολίτευση, συν ένα φόντο που είχε μεν το κόκκινο, αλλά κάπου "έφευγε" προς το πορτοκαλί - να είχε περισσότερα να πει για τις προοπτικές αυτού του γυμνάσματος πολιτικής...

του Αντώνη Παπαγιαννίδη

Ίσως το σκηνικό της παρουσίασης των προτάσεων Αλέξη Τσίπρα για την Συνταγματική Αναθεώρηση - η παραπομπή στον ορίζοντα 2021, η αναφορά σε Νέα Μεταπολίτευση, συν ένα φόντο που είχε μεν το κόκκινο, αλλά κάπου "έφευγε" προς το πορτοκαλί - να είχε περισσότερα να πει για τις προοπτικές αυτού του γυμνάσματος πολιτικής. Μαζί και με την επιμελημένη απουσία όποιων ουσιαστικών συντελεστών της Αντιπολίτευσης (από "ηγετικές φιγούρες" μόνον Βασίλης Λεβέντης και Φώτης Κουβέλης: θέλει πολύ τράβηγμα η έννοια "ηγετικές" για να βγει πέρα).

Από πλευράς της Κυβέρνησης, το εύρος των θεμάτων που άγγιξε η παρουσίαση Τσίπρα - προσπάθεια επαναφοράς της συζήτησης για την απλή αναλογική μέσω Συντάγματος. εκλογή και ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας.αμεσοδημοκρατικές κινήσεις (χρήση δημοψηφισμάτων). δημιουργία εμβρυϊκού Συνταγματικού Δικαστηρίου.απόσυρση της αθλιότητας περί μη-ευθύνης υπουργών και ποινικής ασυλίας των βουλευτών. μια κάποια άμβλυνση του εναγκαλισμού Εκκλησίας/Κράτους. τέλος, συλλογικές διαπραγματεύσεις και διαιτησία (μ' ένα πυροτέχνημα περί "δημοσίου ελέγχου ΔΕΗ και νερού) - θεωρείται ότι σηματοδοτεί μια προσπάθεια βαθύτερης παρέμβασης στην δημόσια ζωή. Συν, η προσπάθεια να υπάρξει εκτεταμένη δημόσια συζήτηση, με συνελεύσεις σε τοπικό επίπεδο και παρέμβασης διαδικτυακά. Προληπτικά από πλευράς Ν.Δ. (Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως), είχαμε απόκρουση με κατηγορίες για "θεσμικό λαϊκισμό" καθώς και έκκληση για "αναθεώρηση ευρείας κλίμακας" και όχι "μπαλώματα σκοπιμοτήτων". Ενώ  από πλευράς ΠΑΣΟΚ/ΔηΣυμπ είχαμε το "ο κ. Τσίπρας επέλεξε το σώου αντί της ουσίας".

Το θέμα είναι ότι, με το πολιτικό σκηνικό σε κατάσταση άκρας αντιπαραθετικότητας, οι συναινέσεις που χρειάζονται για να ψηφιστούν ουσιαστικές αλλαγές στο Σύνταγμα - με 180 ψήφους σ' αυτήν την Βουλή, ύστερα 151 στην επόμενη, ή 151 τώρα αλλά 180 στην Αναθεωρητική Βουλή - δεν δείχνουν να συγκεντρώνονται. Άρα... πορεία χωρίς αληθινό τέρμα.

Διδάσκουν ότι το Σύνταγμά μας "είναι αυστηρό" , δηλαδή δεν επιδέχεται αναθεώρηση με άλλον τρόπο παρά αυτόν που ορίζει το άρθρο 110 του - α, ναι, και δεν αγγίζονται οι θεμελιώδεις διατάξεις του όπως εκείνες που προσδιορίζουν την μορφή του πολιτεύματος. Όπως όμως ο παλαίμαχος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παγίως επεσήμαινε, όλες οι άξιες λόγου αναθεωρήσεις της σύγχρονης εποχής (οι δυο τελευταίες, του 2001  και του 2008, καίτοι με ευρεία πλειοψηφία, ήταν δευτερότριτης κατηγορίας!) έγιναν παρά τις -τότε, εκάστοτε - ισχύουσες διατάξεις.

Ήταν, δηλαδή, "αντισυνταγματικές"! Σίγουρα εκείνες των Συνταγμάτων της Δημοκρατίας (του 1926/1927), εν πολλοίς ήδη εκείνη του Συντάγματος του 1911 (του "Βενιζέλου" (Ελευθερίου), που, σημειωτέον, προνοούσε για χαλαρότερη διαδικασία αναθεώρησης), εκείνη του Συντάγματος του 1952 (ξεκίνησε ήδη το 1935, από ... μειοψηφία!  των βουλευτών, που επανέφεραν προσωρινά το Σύνταγμα του 1911) και οπωσδήποτε εκείνη του 1974 (μ' ένα δημοψήφισμα για την μορφή του πολιτεύματος και με μια βροχή Συντακτικών Πράξεων - καθώς η επαναφορά, το 1974, του Συντάγματος του 1952 ήταν ρητώς "προσωρινή).

Όμως, ποιους από το σημερινό πολιτικό προσωπικό θάβλεπε κανείς να λαμβάνουν τέτοιου αναστήματος πρωτοβουλίες;

economia