Το μαντείο των δελφών

Filosofoi tou Dromou



Ένα ντοκιμαντέρ που αναφέρετε στους γρίφους του Μαντείου των Δελφών. 

Ντοκιμαντέρ: Νίκος Καζαντζάκης (Δεύτερο Μέρος)

Φιλόσοφοι του Δρόμου



Ο Νίκος Καζαντζάκης (18 Φεβρουαρίου 1883 - 26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως. Έγινε ακόμα γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσης των έργων του Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός.

Ντοκιμαντέρ: Νίκος Καζαντζάκης (Πρώτο Μέρος)

Φιλόσοφοι του Δρόμου


Ο Νίκος Καζαντζάκης (18 Φεβρουαρίου 1883 - 26 Οκτωβρίου 1957) ήταν Έλληνας μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες και ως ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως. Έγινε ακόμα γνωστότερος μέσω της κινηματογραφικής απόδοσης των έργων του Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά και Ο Τελευταίος Πειρασμός.

Απολογία του Σωκράτη

Filosofoi tou Dromou


Το κείμενο της Απολογίας του Σωκράτη σε βίντεο! 

Μεγάλοι Έλληνες - Σωκράτης

Filosofoi tou Dromou


Ένα ντοκιμαντέρ απ την σειρά Μεγάλοι Έλληνες που αναφέρεται στον σπουδαίο Έλληνα φιλόσοφο Σωκράτη.

Μεγάλοι Έλληνες - Πλατωνας

Filosofoi tou Dromou


Παρακολουθήστε το αφιέρωμα του Σκαι στον Πλάτωνα.

Μεγάλοι Έλληνες: Αριστοτέλης

Filosofoi tou Dromou


Ένα ακόμα ντοκιμαντέρ για έναν Μεγάλο Έλληνα Φιλόσοφο. Αυτήν την φορά για τον Μαθητή του Πλάτωνα και Δάσκαλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον Αριστοτέλη. 

Μεγάλοι Έλληνες - Μέγας Αλέξανδρος

Filosofoi tou Dromou


Παρακολουθήστε το αφιέρωμα του Σκαι στον Μέγα Αλέξανδρο.

Ελευσίνια Μυστήρια

Filosofoi tou Dromou


Ένα ντοκιμαντέρ που αναφέρεται στα Μυστήρια του Ναού της Ελευσίνας. 

Η αλληγορία του Σπηλαίου από τον Πλάτωνα

Νέα Κρήτη

Μια ομάδα ανθρώπων ζουν σε ένα σπήλαιο όλη τους τη ζωή, αλυσοδεμένοι σε έναν τοίχο, χωρίς να μπορούν να δουν την επιφάνεια ούτε να δουν πίσω τους, όπου βρίσκεται μια φλόγα, η οποία φωτίζει αντικείμενα που κινούνται και ρίχνει σκιές στα τοιχώματα του σπηλαίου. Οι φυλακισμένοι αρχίζουν να αποδίδουν αυτά τα σχήματα με όρους και έννοιες, ενώ πιστεύουν ότι οι σκιές αυτές είναι η πραγματικότητα.

Το ότι οι φυλακισμένοι, ωστόσο, μπορούν να δουν μόνο τις σκιές αυτές, δε σημαίνει ότι ο υπαρκτός κόσμος περιορίζεται μόνο μες στο σπήλαιο.

Αν κάποιοι καταφέρουν να λυθούν από τις αλυσίδες και βγουν από το σπήλαιο, θα τυφλωθούν από τη λάμψη του Ήλιου και θα επιστρέψουν πίσω.

Αν, ωστόσο, συνηθίσουν το φως, θα δουν καθαρά τον Ήλιο, που συμβολίζει το Αγαθό, και θα καταλάβουν ότι όσα έβλεπαν μες στο σπήλαιο ήταν απλά αντίγραφα των αληθινών. Ίσως σκεφτούν να επιστρέψουν πίσω, λυπούμενοι τους φυλακισμένους συντρόφους τους. Πίσω, όμως, στο σπήλαιο, δε θα μπορούν να συνηθίσουν στο σκοτάδι, και, προσπαθώντας να διδάξουν στους υπόλοιπους την αλήθεια, ίσως δεχτούν το μίσος και την αντίδρασή τους. Ωστόσο, όσοι ελευθερώθηκαν, οι φιλόσοφοι, έχουν χρέος να επιστρέψουν πίσω και να διδάξουν και τους υπόλοιπους.

Πλάτωνας: Η Ζωή & το Έργο του

Ο Πλάτων, υπήρξε ο δεύτερος της μεγάλης τριάδας των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων -Σωκράτης, Πλάτων και Αριστοτέλης- που έθεσαν σε συνάφεια ο ένας προς τον άλλον τα φιλοσοφικά θεμέλια του Δυτικού πολιτισμού. Ήταν φιλόσοφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Κολλυτό της Αττικής το 427 π.Χ. ήταν γιός των αριστοκρατικών Αρίστωνα και Περικτιόνης. Ο πατέρας του καταγόταν από τη γενιά του Κόδρου και η μητέρα του απ’ τη γενιά του Σόλωνα. Είχε δύο αδερφούς, τον Αδείμαντο και το Γλαύκωνα. Το πρώτο του όνομα ήταν Αριστοκλής, στην εφηβεία του όμως ονομάστηκε Πλάτωνας λόγω του ότι είχε πλατύ στέρνο και μέτωπο.

Ως Αθηναίος ευπατρίδης ο Πλάτων έλαβε στην παιδική και στην εφηβική του ηλικία επιμελημένη γνώση και παιδεία με τους καλύτερους δασκάλους της εποχής, για τα γράμματα, τη μουσική, τη γυμναστική. Αρχικά, ασχολήθηκε με τη μελέτη της ποίησης- αφού υπήρξε και ποιητής- όπως επίσης υπήρξε και αθλητής. Συγκεκριμένα, αναφέρεται πως ανάγνωση και γραφή του δίδαξε κάποιος Διονύσιος, γυμναστική ο Αρίστων ο Αργείος, και μουσική ο Ακραγαντίνος Μέτελλος. Παραδίδονται επίσης, η μαθητεία του κοντά στον Κράτυλο, οπαδό της σκέψης του Ηρακλείτου, και η ενασχόληση του με τον τραγικό λόγο. Ό,τι όμως υπήρξε αποφασιστικό για τον ηθικοπνευματικό του προσανατολισμό, ήταν η γνωριμία του με τον δαιμόνιο άνδρα των Αθηνών, τον Σωκράτη, σε ηλικία είκοσι χρονών. Θα πρέπει ακόμα να σημειωθεί, πως οι πρώιμες προσωπικές του φιλοδοξίες, ήταν πιθανώς πολιτικές, όμως η σχέση του με τη Σωκρατική διδασκαλία και το Σωκρατικό ήθος, μετέβαλαν οριστικά τον πνευματικό προσανατολισμό του, τον έκαναν να καταστρέψει τα νεανικά του ποιητικά έργα και τον μετέστρεψαν οριστικά στη φιλοσοφία. Άλλωστε, γρήγορα αισθάνθηκε απέχθεια για τις βιαιότητες που διαδραματίζονταν στην πόλη του. Μετά την πτώση της ολιγαρχίας, ήλπιζε να βελτιωθεί η κατάσταση με την παλινόρθωση της δημοκρατίας. Τελικά όμως, διαπίστωσε πως δεν υπήρχε θέση για έναν ευσυνείδητο άνθρωπο στην αθηναϊκή πολιτική. Η θανάτωση λίγο αργότερα του δικαιότατου Σωκράτους και η επακόλουθή της ψυχολογική ατμόσφαιρα είχαν και τη συνέπεια να καταφύγει ο Πλάτων μαζί με άλλους σωκρατικούς στα Μέγαρα. Τότε έκλεινε τα τριάντα του χρόνια. Στα Μέγαρα έμεινε λίγο καιρό και από εκεί πήγε στην Κυρήνη όπου παρακολούθησε μαθήματα γεωμετρίας, έπειτα μετέβη στην Αίγυπτο. Ακόμα, ταξίδεψε στην Κάτω Ιταλία και από εκεί πήγε στη Σικελία όπου συνδέθηκε φιλικά με τον εικοσάχρονο τότε Δίωνα που με σύστασή του συναναστράφηκε με τον τύραννο Διονύσιο τον Πρεσβύτερο. Εκεί όμως, πουλήθηκε από τον τύραννο Διονύσιο ως δούλος σε κάποιον Αιγινήτη, επειδή επιχείρησε να πείσει τον ίδιο για τις αρχές της δικαιοσύνης που πρέπει να διέπουν την άσκηση της εξουσίας. Έπειτα ελευθερώθηκε με λίτρα από τον Κυρηναίο τον Ανίκκερη, ο οποίος ήταν πληροφορημένος για την προσωπικότητά του. Το 387 ο Πλάτων βρίσκεται και πάλι στην πατρίδα του όπου ιδρύει την Ακαδημία της φιλοσοφικής σχολής του, η οποία πήρε την ονομασία της από τον χώρο στον οποίο βρισκόταν το ιερό του ήρωα Ακάδημου. Το 347 επισφραγίζεται η ζωή του, με ήρεμο θάνατο και θάβεται στην Ακαδημία όπου δίδασκε.

Σωκράτης: Ο Βίος και η Διδασκαλία Ενός Μεγάλου Φιλοσόφου

Όταν αποφάσισα να γράψω το πρώτο μου άρθρο για τον Σωκράτη ο οποίος είναι και ο αγαπημένος μου φιλόσοφος, σκέφτηκα πως το εγχείρημα μου μάλλον είναι τολμηρό. Και αυτό γιατί αναρωτήθηκα πως μπορεί κάποιος να συλλάβει τον τρόπο σκέψης και διδασκαλίας ενός τέτοιου ανθρώπου και να μπορέσει σε μερικές σελίδες του Word να αποτυπώσει, πόσο μάλλον να αναλύσει ότι έχει σχέση με αυτόν. Σταδιακά όμως το χέρι μου άρχισε να τρέχει και σιγά γύρισα πίσω στην εποχή του βίου του και της διδασκαλίας του.Αυτό το άρθρο δεν είναι παρά ένας φόρος τιμής σε έναν άνθρωπο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας και μετά το τέλος του, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια στον τρόπο σκέψης πολλών ανθρώπων από την εποχή του μέχρι και σήμερα, δημιουργώντας μια αίσθηση για το ήθος και την αξιοπρέπεια όπως πολύ λίγοι το έκαναν στο πέρασμα του χρόνου, με την πορεία της ζωής του και του αξιοπρεπή αλλά άδικου θανάτου του που αποτέλεσε μια από τις μελανότερες σελίδες του θεσμού της Δημοκρατίας. Αυτό το άρθρο είναι μια ευκαιρία ώστε όσοι ενδιαφέρονται για τον Σωκράτη να βρουν μια μικρή και συνοπτική πηγή γι αυτόν, και όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα και να πάρουν μια γεύση, να μπορέσουν να το κάνουν χωρίς περίπλοκες διαδικασίες ή έρευνες.

Ο Σωκράτης γεννήθηκε το 470 π.Χ. και πέθανε το 399π.Χ. στην Αθήνα, στον Δήμο Αλωπεκής. Ήταν από μια ταπεινή οικογένεια όπου οπατέρας του Σωφρονίσκος ήταν γλύπτης και η μητέρα του Φαιναρέτη μαμή. Ακολούθησε στην αρχή το επάγγελμα του πατέρα του αλλά τα παράτησε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη φιλοσοφία. Δεν είναι πολλά πράγματα γνωστάγια τη μόρφωση που ακολούθησε αλλα το πιο πιθανό είναι να μορφώθηκε όπως όλοιοι νέοι της εποχής του δείχνοντας όμως προσωπική προτίμηση στα έργα τουΑρχέλαου και του Αναξαγόρα που τον επηρρέασαν ιδιαίτερα στον τρόπο σκέψης του. Κατά πάσα πιθανότητα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης του όφειλε και σε προσωπική τουαυτοδιδαχή. Παντρεύτηκε την Ξανθίππη, μια γυναίκα που φημιζόταν για τονδύστροπο και ιδιότροπο χαρακτήρα της. Έκαναν τρείς γιους, τονΛαμπροκλή, τον Σωφρονίσκο και τον Μενέξενο. Τα πενιχρά εισοδήματα τους λόγο του γεγονότος πωςο Σωκράτης δεν δεχόταν δώρα και χρήματα προκαλούσαν την οργή τηςΞανθίππης πουόμως όπως λέγεται εκείνος δεχόταν με παρομοιώδη καρτερία και ηρεμία.Μάλιστααπο τον Πλάτωνα μαθαίνουμε πως ενώ ο Σωκράτης δεν έπαιρνε τίποτα, οισοφιστές,όπως ο Πρόδικος ο Κέιος έπαιρνε 50 δραχμές (μισή μνα) για σειράμαθημάτωνγραμματικής, και 1 δραχμή για περιληπτικό μάθημα. Παρόλα αυτά ηοικογένεια τουδεν πρέπει να ήταν ιδιαίτερα φτωχή, και ειδικά ο πατέρας του, άσχετααπό τηνγεμάτη πενία ζωή που ο Σωκράτης ακολούθησε.

Σοφιστές: Κίνημα, Σκέψη, Φιλοσοφία

Σημαντική περίοδος σε φιλοσοφικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο η Σοφιστική, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ρεύματα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας που ανέδειξε τα κοινωνικά προβλήματα της τότε εποχής, ενώ ουσιαστικά αποκάλυψε τη δύναμη του νοητικού πεδίου καθώς και τους αμφίσημους τρόπους χρήσης του.

 Σοφιστές και η Εικόνα τους

 Στην εποχή μας, όταν χαρακτηρίζουμε κάποιο “σοφιστή”, εννοούμε συνήθως εκείνον που εσκεμμένα παρουσιάζει επιλεκτικά όψεις της πραγματικότητας, ώστε να εξυπηρετεί το δικό του συμφέρον. Βάσει αυτής της λογικής ονομάζουμε συνήθως “σοφιστείες” τα ψευδή επιχειρήματα που χρησιμοποιεί κάποιος για να πείσει τους άλλους. 

 Στο λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας [1] είναι αποτυπωμένη όλη η ιστορική διαδρομή της λέξης “σοφιστής” και ταυτόχρονα η τάση αντικειμενικής αξιολόγησης της προσφοράς των σοφιστών και αποκατάστασης της ιστορικής πραγματικότητας:

Οι Σαμουράι της Σύγχρονης Οικονομίας

Η Ιαπωνία προχώρησε στον εκμοντερνισμό και στην οικονομική ανάπτυξη, αργά στην αρχή στα 1820-1830, γρήγορα αργότερα με την παλινόρθωση το 1868. Αυτή την εποχή το κατα κεφαλήν προϊόν ήταν μόλις το ένα τέταρτοή πέμπτο των δυτικών χωρών.Σήμερα, η Ιαπωνία είναι η δεύτερη οικονομική δύναμη του κόσμου.Κάνουμε έναν απολογισμό αυτού ,που έκανε δυνατή αυτή τη μεγάλη  ανάπτυξη, απαλλαγμένο από τις καθιερωμένες ιδέες και τις βασικές αντιλήψεις των δικών μας δυτικών κοινωνιών.  

Ευχαριστούμε το Μορφωτικό Τμήμα της Ιαπωνικής Πρεσβείας για το υλικό που έθεσε με ευχαρίστηση στη διάθεσή μας.

ΚΥΡΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ

Η αρχή της σύγχρονης εποχής για την Ιαπωνία ανάγεται στο 1868 και στην παλινόρθωση που άφησε πράγματι εποχή εισάγοντας θεαματικές κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Η αρχή της μακρόχρονης και θεαματικής ανάπτυξης της Ιαπωνίας που συνεχίζεται εκατό χρόνια, πρέπει να αναζητηθεί σ'αυτή την περίοδο. Σε δύο δεκαετίες είχαν σχεδιαστεί οι κατευθυντήριες γραμμές του νέου συστήματος: