Πέντε Μοντέλα Πρόβλεψης Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (Foreign Exchange Models)

Γιώργος Πρωτονοτάριος, Αναλυτής Διεθνών Αγορών | Πρόβλεψη Συναλλαγματικών Ισοτιμιών από την Θεωρία στην Πράξη

Τα παραδοσιακά μοντέλα συναλλαγματικών ισοτιμιών αποτελούν μοντέλα θεμελιώδους ανάλυσης που στοχεύουν στην ταυτοποίηση μιας ισορροπίας μεταξύ δύο οικονομιών, προκειμένου να υπολογιστεί η εύλογη αξία της συναλλαγματικής ισοτιμίας τους. Μια ισορροπία ή αλλιώς μια ισοδυναμία που μπορεί να βασίζεται στη σχετική αποτίμηση ενός κοινού εμπορεύματος, στο σχετικό πληθωρισμό, στο σχετικό επίπεδο των πραγματικών επιτοκίων, στις τιμές των ομολόγων κ.λπ.

Τα Πέντε (5) Μοντέλα Συναλλαγματικών Ισοτιμιών Συνοπτικά

Αυτά είναι τα πέντε (5) βασικά μοντέλα πρόβλεψης συναλλαγματικών ισοτιμιών διεθνώς και η σχετική μέθοδος τιμολόγησης που ακολουθούν:

1. Ισοδυναμία Αγοραστικής Δύναμης (Purchasing Power Parity -PPP) → Σχετική τιμολόγηση ίδιων εμπορευμάτων
2. Νομισματική Ισοδυναμία (Monetary Approach) → Σχετική τιμή του χρήματος
3. Ισοδυναμία Ισοζυγίου Πληρωμών (Balance of Payments Approach) → Σχετικό μέγεθος ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών
4. Ισοδυναμία Επιτοκίου (Interest Rate Approach) → Σχετική τιμή των πραγματικών επιτοκίων
5. Ισοδυναμία Χαρτοφυλακίου (Portfolio Balance Approach) → Σχετική τιμή χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων (ομολόγων)

Τα Πέντε (5) Μοντέλα Συναλλαγματικών Ισοτιμιών Αναλυτικά

1. Ισοδυναμία Αγοραστικής Δύναμης (Purchasing Power Parity -PPP) → Σχετική τιμολόγηση εμπορευμάτων

Το μοντέλο Ισοδυναμία Αγοραστικής Δύναμης ή αλλιώς PPP ή αλλιώς «νόμος της μίας τιμής" υπολογίζει την αναπροσαρμογή που απαιτείται στη συναλλαγματική ισοτιμία δύο χωρών, ώστε η αναπροσαρμογή αυτή να είναι ισοδύναμη με την αγοραστική δύναμη του κάθε νομίσματος. Με λίγα λόγια υπολογίζει τη συναλλαγματική ισοτιμία σύμφωνα με την οποία η αγοραστική δύναμη δύο οικονομιών θα είναι ίδια.

SLAVEROO: ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

iskra

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*

Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ –ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΟΠΩΣ Η AIRBNB, Η UBER ΚΑΙ Η DELIVEROO– ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΚΑΤΙ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΑ

«Ο χαμένος χρόνος είναι χειρότερος και από τον θάνατο»

Μάνος Χατζιδάκις

Ο Τζον κάνει πετάλι για να ζήσει. Περιμένει όλη την ημέρα να λάβει στοsmartphone του ένα μήνυμα, που θα του ζητά να μεταφέρει μερικές μερίδες φαγητού από κάποιο εστιατόριο σε κάποιο σπίτι.

Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ντελιβεράδες, που εργάζονται για ένα συγκεκριμένο εστιατόριο, ο Τζον εργάζεται στο Λονδίνο με την υπηρεσία Deliveroo, μία ακόμη από τις εταιρείες-θαύμα της λεγόμενηςδιαμοιραστικής οικονομίας, όπως η Airbnb και τα ταξί Uber, η οποία μέσω μιας ειδικής εφαρμογής φέρνει σε επαφή τον αγοραστή με τον πωλητή ή τον ενοικιαστή.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Τζον δεν προσφέρει το σπίτι του, όπως συμβαίνει με την Airbnb, αλλά την εργατική του δύναμη και τον εξοπλισμό του (το μηχανάκι ή το ποδήλατο με το οποίο θα μεταφέρει το φαγητό).

Εδώ και χρόνια η Deliveroo προσπαθεί να πείσει τον Τζον, όπως και όλους τους ντελιβεράδες με τους οποίους συνεργάζεται, ότι δεν είναι υπάλληλοι αλλά ελεύθεροι επαγγελματίες.

Παρ' όλα αυτά, τους αναγκάζει να φορούν καθημερινά τη στολή της εταιρείας και να ακολουθούνσυγκεκριμένους κανόνες στη μεταφορά των παραγγελιών. Εάν αρνηθούν πολλές φορές να δεχτούν παραγγελίες, ξέρουν ότι δεν θα τους ξανακαλέσουν ποτέ.

Το Μοντέλο των Πέντε Δυνάμεων του Michael E. Porter

Εάν υπάρχει ένα μοντέλο που κάθε φοιτητής της διοίκησης επιχειρήσεων -είτε είναι σε επίπεδο bachelor είτε σε MBA- έχει διδαχθεί αυτό είναι σίγουρα το Μοντέλο των Πέντε Δυνάμεων (ή οι Πέντε Δυνάμεις ή το Μοντέλο των Πέντε Δυνάμεων του Ανταγωνισμού) του διάσημου αμερικανού καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και συμβούλου επιχειρήσεων Michael E. Porter.

Ο Porter έγινε ευρέως γνωστός με το βιβλίο του “Competitive Strategy: Techniques for Analysing Industries and Competitors” το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1980. Εξίσου σημαντικό θεωρείται και το δεύτερο βιβλίο του, το “Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance“, το οποίο εκδόθηκε το 1985.

Όποτε γίνεται λόγος σχετικά με θέματα που έχουν να κάνουν με την “ανταγωνιστική στρατηγική” (competitive strategy) ή το “ανταγωνιστικό πλεονέκτημα” (competitive advantage) είναι σίγουρο ότι το όνομα του Porter και το Μοντέλο των Πέντε Δυνάμεων θα αναφερθούν στην συζήτηση.

Κάποιοι λένε ότι οι ιδέες του Porter βασίζονται σε παλαιές οικονομικές θεωρίες, αλλά κι ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί ότι ισχύει κάτι τέτοιο και μάλιστα έχει πει ότι χρωστάει πολλά για τις ιδέες του στον διάσημο οικονομολόγο Joseph A. Schumpeter.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που κάνει πολύ καλά ο Porter είναι να συστηματοποιεί και να εξηγεί με τρόπο κατανοητό διάφορα αναλυτικά μοντέλα. Ο Porter ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε όρους της αγοράς για να περιγράψει την “επιχειρησιακή στρατηγική” (corporate strategy) αντί για δυσνόητα θεωρητικά / οικονομικομαθηματικά μοντέλα.

Η έρευνα του σχετικά με τις δυνάμεις που καθορίζουν την σχετική ελκυστικότητα / κερδοφορία μιας βιομηχανίας (industry) είχε ως αποτέλεσμα να προκύψει το Μοντέλο των Πέντε Δυνάμεων. Οι πέντε αυτές δυνάμεις είναι: