Η κοινωνική Ευθύνη της Επιχείρησης

Των Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Πολυτεχνείο Κρήτης, Επίτιμος Διδάκτορας, ΑΠΘ, Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας, Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Καθηγητή Μιχάλη Δούμπου,

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering του Πολυτεχνείου Κρήτης

Καθηγητή Ευάγγελο Γρηγορούδη,

Μέλος του Εργαστηρίου ΕΡΓΑΣΥΑ, Πολυτεχνείο Κρήτης

Μαριάννα Εσκαντάρ, MBA

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering του Πολυτεχνείου Κρήτης

La Responsabilité Sociale de l'Entreprise

Jean-Pascal Gond

Jacques Igalens

Que sais-je?

PUF 2018

Η επιχείρηση μπορεί να ξεπεράσει όλες τις υποχρεώσεις της εκτός από νομικές και οικονομικές σε σχέση με το κοινωνικό, ανθρώπινο, πολιτικό και οικολογικό περιβάλλον της;

Τη στιγμή της θέρμανσης του πλανήτη, των επαναλαμβανόμενων χρηματοοικονομικών σκανδάλων και της παγκοσμιοποίησης των ανταλλαγών, η ανάπτυξη της ιδέας της “Κοινωνικής Ευθύνης της Επιχείρησης” (ΚΕΕ)1 είναι αποκαλυπτική μιας νέας έννοιας της θέσης της επιχείρησης στο εσωτερικό της κοινωνίας.

Οι συγγραφείς προσπαθούν να διαφωτίσουν τις διάφορες έννοιες με χαρακτήρα συχνά ασαφή και πολύπλοκο τόσο σε ένα θεωρητικό επίπεδο (ποιοι είναι οι περιορισμοί αυτής της ευθύνης;) όσο και σε μια εταιρική πρακτική (η ΚΕΕ δεν θα είναι παρά μια νέα μορφή επικοινωνιακού μάρκετινγκ;) και παρουσιάζουν το παρόν περίγραμμα.

Εδώ και είκοσι χρόνια οι γίγαντες της ψηφιακής τεχνολογίας Google, Amazon, Facebook, Apple, Microsoft επεμβαίνουν για να ελέγξουν και να αλλάξουν τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Μήπως ήλθε η ώρα να τους... επιβλέψουμε και εμείς;

του Κων. Ζοπουνίδη*

Με βάση το πρόσφατο βιβλίο της καθηγήτριας στο Harvard Business School Shoshana Zuboff, “The Age of Surveillance Capitalism”, 2019, επανέρχεται το θέμα της παρέμβασης των κολοσσών του διαδικτύου στις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων. Εδώ και είκοσι χρόνια οι γίγαντες της ψηφιακής τεχνολογίας GAFAM (Google, Amazon, Facebook, Apple, Microsoft) επεμβαίνουν για να ελέγξουν και να αλλάξουν τις ανθρώπινες συμπεριφορές. Τον Οκτώβριο 2017,είχαμε δημοσιεύσει εμπεριστατωμένα τις σημαντικές προβληματικές που τίθενται:

1. χρησιμότητα της τεχνητής νοημοσύνης,

2. ρύθμιση των κολοσσών GAFAM σε σχέση με τα δημόσια αγαθά,

3. οι αγορές και πως επηρεάζουν τις δημοκρατικές ελευθερίες και

4. πως οι αλγόριθμοι σχετίζονται με την ανθρώπινη βούληση και αξιοπρέπεια (βλ. Ζοπουνίδης, από τη Δημοκρατία στην Αλγοριθμοκρατία, Ναυτεμπορική, 23/10/2017).

Νέα οικονομία και ατομικές ανάγκες

Πώς θα κάνετε καλύτερα... «παζάρια»

Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε τους «δύσκολους» διαπραγματευτές. Γιατί η πειθώ και η συνέπεια είναι τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία. 

Γράφει ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος

Ο Σκωτσέζος καθηγητής Γκάβιν Κέννεντυ, γνωστός για τα περί διαπραγματεύσεων βιβλία του, τους διαπραγματευτές συνολικά τους χωρίζει σε μπλε και κόκκινους. Οι μπλε, κατά την εκτίμησή τους είναι οι πανούργοι αλλά και οι δογματικοί. Οι κόκκινοι είναι οι επιθετικοί, αλλά και οι υποχωρητικοί, οι οποίοι παρέχουν κάτι με αντάλλαγμα κάτι άλλο.

Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν εντάσσεται και η διαπραγμάτευση με τους δύσκολους διαπραγματευτές. 

Κάθε άτομο με τo οποίο διαπραγματευόμαστε μας δημιουργεί μικρότερες ή μεγαλύτερες δυσκολίες. Το πιθανότερο είναι πως στην αρχή μιας διαπραγμάτευσης το άτομο αυτό θα δείξει πως δεν συμφωνεί, ή τουλάχιστον δεν θα δείχνει ευχαριστημένο, ακούγοντας τα δικά μας αιτήματα. Σ’ ένα τέτοιο διαπραγματευτικό πλαίσιο οι δύσκολοι διαπραγματευτές είναι αυτοί που εφαρμόζουν τη διαπραγματευτική προσέγγιση που ταιριάζει στους επιθετικούς κόκκινους.

Ο συγκεκριμένος τύπος συμπεριφοράς αναγνωρίζεται εύκολα όταν διαπραγματεύεστε μαζί του και το ερώτημα που τίθεται, είναι πως μπορείτε να τον αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά σε ένα πλαίσιο λήψης αποφάσεων.

Οι Στρατηγικές της Επιχείρησης

Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Καθηγητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης, επίτιμος διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας και Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Μιχάλη Δούμπου,

Καθηγητή στο Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, MBA, μέλος εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει και θέτει σε προοπτική τις κυριότερες στρατηγικές που ακολουθούν οι επιχειρήσεις για να οικοδομήσουν μια ανταγωνιστική θέση.

Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης.

Η στρατηγική συνιστά για μια επιχείρηση, τη χρησιμοποίηση των πόρων της ώστε να αποκτήσει ένα πλεονέκτημα σχετικά με τους ανταγωνιστές της. Για το λόγο αυτό, η επιχείρηση πρέπει:

• να ορίσει την περίμετρο της δραστηριότητάς της,
• να αναλύσει το περιβάλλον της,
• να εξακριβώσει τους ανταγωνιστές της και τους επιχειρηματικούς εταίρους της,
• να επιλέξει να διαφοροποιηθεί ή όχι,
• να προσδιορίσει τους διάφορους τρόπους ανάπτυξης: διεθνοποίηση, εσωτερική μεγέθυνση, συγχωνεύσεις - εξαγορές. συμμαχίες, outsourcing ή ολοκλήρωση.

Αυτή η 5^η έκδοση περιέχει πολλά πρόσφατα παραδείγματα και είναι εμπλουτισμένη με νέες προβληματικές. Ο συγγραφέας είναι διδάκτωρ της HEC σε επιστήμες του μάνατζμεντ και καθηγητής της στρατηγικής στο GROUP HEC Paris.

ΔΕΛΤΊΟ ΤΎΠΟΥ

Ο Μιχάλης Δούμπος.

Ο όρος στρατηγική έχει μια στρατιωτική προέλευση. Σύμφωνα με την ελληνική ετυμολογία, η στρατηγική είναι η τέχνη να οδηγήσεις ένα στρατό και να διαθέσεις με σύνεση τα στρατεύματά σου ώστε να κερδίσεις τη νίκη. Ο ορισμός αυτός μπορεί να μεταφερθεί στον κόσμο των επιχειρήσεων. Η στρατηγική ης επιχείρησης συνιστά «να οριστούν οι στόχοι σε συνάρτηση με τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος και των διαθέσιμων πόρων ώστε να επιτευχθεί ένα διαρκές και υποστηρίξιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα». Η στρατηγική είναι μια λειτουργία της γενικής διεύθυνσης, αφορά το σύνολο της επιχείρησης και εγγράφεται σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Για την επεξεργασία της στρατηγικής, η επιχείρηση πρέπει να εξακριβώσει τους παράγοντες ανταγωνιστικότητας και να προσπαθήσει να τους κυριαρχήσει καλύτερα από τους ανταγωνιστές της. Η στρατηγική είναι πάντα σχετική και εκτιμάται σε σχέση με τους ανταγωνιστές. Θα εκλαμβάνεται στον πληθυντικό και είναι πολλαπλή. Για το λόγο αυτό ο συγγραφέας στο βιβλίο αναφέρεται σε στρατηγικές της επιχείρησης. Η στρατηγική οδηγεί επίσης στο μετασχηματισμό της επιχείρησης, να λάβει υπόψη και να προσαρμόσει τις δομές της, τις συμπεριφορές της και την κουλτούρα της.

Δημιουργία ηγετών, η δύναμη του λόγου και της ερμηνείας

Ο ηγέτης πρώτα ακούει και αφουγκράζεται τον λόγο...

της Έλενας Παναρίτη

Δημιουργία ηγετών, η δύναμη του λόγου και της ερμηνείας

• Πώς μεγάλοι ηγέτες εμπνέουν αλλαγές χρησιμοποιώντας τον λόγο;
• Πώς αποκωδικοποιούν τον λόγο από ομάδα σε ομάδα και από χώρα σε χώρα;
• Ποιος είναι ο ρόλος του «ΕΓΩ»,
  • η πραγματικότητα του «ΦΟΒΟΥ»,
  • η αναγκαιότητα της «ΤΟΛΜΗΣ», ως προς την ερμηνεία του λόγου. 

Τι θα πει ηγέτης; Είναι ένας εμπνευστικός χαρακτήρας ο οποίος φτιάχνει ένα περιβάλλον δράσης για αλλαγή. Αντιπροσωπεύει μια ανάγκη πρωτοπορίας που στην πραγματικότητα ήδη υπάρχει όμως δεν έχει ερμηνευτεί συγκροτημένα ακόμη.

Ο ηγέτης εμπνέει εμπιστοσύνη και τη δυναμική της αλλαγής ούτως ώστε οι ίδιοι οι ανθρώποι, να γίνονται κοινωνοί αυτής της αλλαγής. Η αλλαγή είναι δική τους και όχι του ηγέτη.

Ηγέτης λοιπόν δεν είναι αυτός ο οποίος κατέχει την εξουσία ή εξουσιάζει, είναι εκείνος που δουλεύει από κάτω προς τα πάνω και εμπνευστικά ενώνει τον λόγο προς μια πράξη, δράση, στόχο, προοπτική. Ο ηγέτης πρώτα ακούει και αφουγκράζεται τον λόγο, ο οποίος μπορεί να έχει διαφορετικές ερμηνείες, από κοινωνία σε κοινωνία, λόγω διαφορετικών βιωματικών αντιλήψεων και ιστορίας.

Η σωστή συνταγή για επιβράβευση των εργαζομένων

Διίστανται οι απόψεις για το αν μια επιχείρηση πρέπει να ενθαρρύνει ή όχι με βραβεία τις επιδόσεις των εργαζομένων στους κόλπους της. Tι αποκαλύπτει έρευνα για τα προγράμματα επιβράβευσης.

της Dina Gerdeman*

Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι, όταν οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν τους εργαζομένους τους με βραβεία, είναι πιθανό να διαπιστώσουν μια ώθηση στο ηθικό και ίσως μάλιστα να τους εμπνεύσουν για να εργαστούν σκληρότερα.

Προκύπτει όμως ότι μερικές φορές η ανταμοιβή των υπαλλήλων για καλή συμπεριφορά μπορεί πραγματικά να αποτύχει, οδηγώντας σε μείωση του κινήτρου και της παραγωγικότητας.

Οι επιχειρήσεις σε ποσοστό άνω του 80% μοιράζουν με το σταγονόμετρο βραβεία που σχετίζονται με την εργασία, όπως «υπάλληλος του μήνα» ή «καλύτερος πωλητής». Τα στελέχη συχνά αντιμετωπίζουν αυτά τα βραβεία ως ανέξοδους τρόπους να βελτιωθεί η απόδοση των εργαζομένων. Επίσης, πολλοί υποστηρίζουν ότι, όταν οι εργαζόμενοι γνωρίζουν τον έπαινο στο εταιρικό περιβάλλον, ενδέχεται ακόμη και να αισθανθούν παρακινημένοι για σκληρότερη εργασία μακροπρόθεσμα.

Ωστόσο από τις πρόσφατες έρευνες προκύπτει ότι ορισμένα βραβεία μπορεί στην πραγματικότητα να έχουν αντίθετη επίδραση. Αυτό υποστηρίζει και μια πρόσφατη μελέτη με τίτλο “The Dirty Laundry of Employee Award Programs: Evidence from the Field”, την οποία συνέταξαν από κοινού ο Ian Larkin, αναπληρωτής καθηγητής στο Harvard Business School, και ο καθηγητής Lamar Pierce με τον υποψήφιο διδάκτορα Timothy Gubler από το Olin School of Business στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεν Λούις.

O Charles Handy και ο καπιταλισμός που... τρώει τον εαυτό του!

Ο γκουρού της διοίκησης των επιχειρήσεων θεωρεί ότι οι εταιρείες πρέπει να αναθεωρήσουν σε βάθος τον ρόλο τους. Ποιος είναι ο «νέος καπιταλισμός» και γιατί χρειάζεται ο «σωστός εγωϊσμός». 

Γράφει ο Αθ. Χ. Παπανδρόπουλος.

O Charles Handy, 87 ετών, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους γκουρού του μάνατζμεντ. Ο ίδιος όμως χαρακτηρίζει τον εαυτό του «κοινωνικό φιλόσοφο» –και είναι αλήθεια ότι τα είκοσι τελευταία χρόνια ασχολείται περισσότερο με την οικολογία και την φιλοσοφία παρά με το μάνατζμεντ.

Μεγαλωμένος σε ιερατικό περιβάλλον στην Ιρλανδία, ο άνθρωπος που έγινε γνωστός με τα βιβλία «Οι Αρχαίοι Θεοί του Μάνατζμεντ» (1978) και «Κατανοώντας τις Οργανώσεις» (1976), στην συνέχεια συνέγραψε άλλα 17 βιβλία, με τελευταία αυτό της αυτοπροσωπογραφίας του και το «Οι Νέοι Φιλάνθρωποι». Δεύτερος στην λίστα του 2001 Thinkers-50 πίσω από τον αείμνηστο Πήτερ Ντράκερ, σήμερα ασχολείται έντονα με την οικολογία και με την χρηματοοικονομία.

Στην βάση των θεωριών του για το ασυγκράτητο πέταγμα των ψύλλων, την κατάρρευση των ελεφάντων, την διαχείριση των χαρτοφυλακίων και την διατύπωση ενός γραπτού συντάγματος για τις επιχειρήσεις, ο μοναχικός γκουρού, που πρόσφατα έχασε την πολύτιμη πνευματική σύντροφό και συζυγό του Ελίζαμπεθ, φιλοσοφεί και θέλει να προβλέπει.

Η δύναμη των πολυεθνικών

Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Καθηγητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης, επίτιμος διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας και Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Μιχάλη Δούμπου,

Καθηγητή στο Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, MBA, μέλος εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

Ο  Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Τι είναι μια πολυεθνική εταιρεία; Αυτή η ερώτηση, απλή στην εμφάνιση, είναι στο κέντρο πολλών πρόσφατων πολιτικών συζητήσεων, έντονα πολωμένων, που μαρτυρούν τη δυσκολία κατανόησης αυτών που είναι και κάνουν επιχειρήσεις όπως Google, Apple, Facebook, Amazon, Microsoft (οι περίφημες GAFAM) και πολλές άλλες.

Παρουσιαζόμενες μερικές φορές ως καταφύγια οικονομικής ανάπτυξης, μερικές φορές ως κοινωνικές κολάσεις, είναι σε όλες τις περιπτώσεις παγκόσμια κοινωνικά συμπτώματα, που επαναφέρουν το ερώτημα των εθνικών ρυθμίσεων. Το βιβλίο αυτό έχει για φιλοδοξία να αναλύσει τις πολυεθνικές εταιρείες ως το αποτέλεσμα μιας οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής διαδικασίας στην καρδιά της παγκοσμιοποίησης. Διασταυρώνοντας επιστημονικές εργασίες οικονομολόγων, νομικών, πολιτικών επιστημόνων, κοινωνιολόγων και γεωγράφων, το διακύβευμα είναι να καταλάβουμε καλύτερα τις βάσεις της δύναμής τους και να ανακαλύψουμε τις διαδρομές σκέψης της ρύθμισής τους.

Είναι ένας συλλογικός τόμος που συντονίστηκε από τον οικονομολόγο δημοσιογράφο Christian Chavagneux και την  επίκουρο καθηγητή πολιτικών επιστημών (Crenoble) Marieke Louis. Αποτελείται από έξι ανεξάρτητα κεφάλαια τα οποία είναι:

Επτά μαθήματα ζωής από το Ironman

του Ευθύμη Παπαδόπουλου

Senior trainer ICAP People Solutions

Το Ironman είναι το πιο γνωστό brand στο χώρο του Τριάθλου παγκοσμίως και ένα από τα πιο απαιτητικά μονοήμερα αθλητικά γεγονότα αντοχής στον κόσμο. Υπάρχουν 2 κατηγορίες αγώνα: το full Ironman και το “Ironman 70.3”. Το δεύτερο περιλαμβάνει κολύμβηση 2 χλμ, ποδήλατο 90 χλμ και τρέξιμο 21,1 χμ το ένα μετά το άλλο.

Για να πάρει κάποιος το μετάλλιο του “Ironman 70.3” πρέπει να κάνει και τα τρία αθλήματα σε χρόνο λιγότερο από 8 ώρες και 30 λεπτά. Δεν είναι περίεργο ότι ο όρος "ironman" έχει γίνει συνώνυμο της υπεράνθρωπης προσπάθειας!

Την Κυριακή 14 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στη Μεσσηνία, ο πρώτος αγώνας “Ironman 70.3” που έγινε ποτέ στην Ελλάδα. Είχα την τιμή να συμμετάσχω και να τερματίσω, μετά από μια επίπονη αλλά και στοχευμένη προετοιμασία 6 μηνών περίπου, με προπονήσεις διάρκειας 10-12 ωρών την εβδομάδα. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, όχι μόνο ο αγώνας αυτός καθαυτός αλλά και όλη η περίοδος της προετοιμασίας και όλες οι μεταβάσεις, σωματικές και ψυχολογικές, τις οποίες περνάει κάποιος που έχει βάλει έναν τόσο μεγαλεπήβολο στόχο. Η σκέψη του τερματισμού και του μεγαλοπρεπέστατου μεταλλίου στο στήθος είναι κάτι που σου δίνει δύναμη στη διάρκεια μιας 4ωρης προπόνησης στο κρύο, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ο πόνος εξαφανίζεται!

Οι 100 λέξεις της Χρηματοοικονομικής Κρίσης

Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, επίτιμος διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας και Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, MBA, μέλος εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

Η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση που βιώνει η παγκόσμια κοινότητα τα δέκα τελευταία χρόνια κάτω από μια χιονοστιβάδα πληροφοριών, εικόνων, στατιστικών όπου ανακατεύονται η τεχνική εξειδίκευση των εμπειρογνωμόνων και η κίνηση ανησυχίας των αγορών.

Οι συγγραφείς, έμπειροι επιστήμονες του κλάδου της χρηματοοικονομικής και της τραπεζικής, παρουσιάζουν απλά τις 100 λέξεις του χρηματοοικονομικού συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε, την αλληλουχία των αγορών και τη λογική τους, τις επιδράσεις του χρέους που απλώνεται παντού, τον ορισμό των παραγόντων αυτής της κρίσης, την παρουσίαση των θεραπειών και τους πιθανούς τρόπους ρύθμισης. 100 λέξεις, όπως κομμάτια ενός πάζλ, για να εξαχθεί μια εικόνα ενός συνόλου. Και σκέψη για το μέλλον.

Σε ένα πρόλογο οι συγγραφείς παραδέχθηκαν ότι η χρηματοοικονομική κρίση εξελίχθηκε σε κρίση του ευρώ. Το παρόν βιβλίο εκδόθηκε το 2013 και ως εκ τούτου δεν καλύπτει τη μετεξέλιξη της κρίσης. Για την κρίση του ευρώ οι συγγραφείς προχώρησαν στην έκδοση ενός νέου βιβλίου το 2014 στον ίδιο εκδοτικό οίκο. Η χρηματοοικονομική κρίση μπορεί να τελειώσει, αλλά όχι για όλους στην Ευρώπη. Η οικονομική και κοινωνική κρίση παραμένουν εδώ.

Θεωρίες Οργανώσεων

των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, επίτιμος διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας και Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Μιχάλη Δούμπου,

Καθηγητής στο Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, MBA, μέλος εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο ΚρήτηςΑνάλυση βιβλίου 

Théories des Organisations (Θεωρίες Οργανώσεων)

Jean – Michael Saussois

Collection Repères

La découverte

3ème Édition , 2019

Πως θεωρούμε μια οργάνωση ως αντικείμενο έρευνας;

Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Απαντώντας με την κοινή λογική, θεωρούμε ότι μια οργάνωση είναι πρώτα από όλα μια υπόθεση προσώπων “που κάνουν πράγματα μαζί”, δηλαδή, ένα ανθρώπινο συλλογικό όργανο. Μερικοί προσθέτουν ότι είναι οι σχέσεις από άνθρωπο σε άνθρωπο που είναι σημαντικές παρά τα ίδια τα άτομα. Άλλοι απαντούν ότι αυτό που μετράει, είναι η διασταύρωση μεταξύ αυτού που προέρχεται από την τεχνική και αυτού που προέρχεται από την κοινωνία. Κάποιοι, τέλος, επιβεβαιώνουν ότι είναι οι δομές που αποτελούν το στοιχείο το πιο καθοριστικό. Εάν ανακατέψουμε αυτά τα τέσσερα επίπεδα, είναι πιθανόν να εντοπίσουμε διάφορες θεωρίες οργανώσεων και όχι μια θεωρία οργανώσεων.

Η Διακυβέρνηση της Επιχείρησης

Των Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Πολυτεχνείο Κρήτης

Επίτιμος Διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας

Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Χρήστου Λεμονάκη,  Επίκουρος Καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων, Τμήμα Αγ. Νικολάου,ΤΕΙ Κρήτης

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια, MBA

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering

Πολυτεχνείο Κρήτης

Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Κυβερνώ, είναι κρατώ ένα πηδάλιο. Η λέξη προέρχεται από τα λατινικά gubernare, το οποίο προέρχεται από τα Ελληνικά Kubernan του οποίου η έννοια, από την προέλευση είναι αυστηρά θαλάσσια.

Κατά το συγγραφέα, τίθενται οι ακόλουθες ερωτήσεις ως προς τη διακυβέρνηση. Ποιός έχεις το δικαίωμα να κρατά το πηδάλιο και ποιός έχει τεθεί στο περιθώριο; Πώς το πηδάλιο μπορεί να αλλάξει χέρια και σύμφωνα με ποιές ρυθμίσεις; Ποιός ελέγχει τη συνάφεια των τελικών αποφάσεων των οποίων οι συνέπειες μπορούν να είναι δραματικές για αυτούς που κυβερνώνται; Συμφώνα με ποιες αρχές και ποιες διαδικασίες;

Αυτές οι ερωτήσεις είναι πολύ κρίσιμες όταν τίθενται στη διοίκηση των επιχειρήσεων που παράγουν προϊόντα και αγαθά αναγκαία για τη ζωή μας. Η λέξη “οικονομία”, από τα ελληνικά οίκος, το σπίτι, και nomos, ο κανόνας, εμφανίζεται τον 4^ο αιώνα στα Πολιτικά του Αριστοτέλη και τον Οικονομικό του Ξενοφώντα. Ένα από τα έργα του τελευταίου περιγράφει την τέχνη να διοικείς ένα μεγάλο κλάδο της γεωργίας.

Χρήστος Λεμονάκης

Κάθε φορά που ήταν απαραίτητο να οργανωθούν συλλογικοί τόποι παραγωγής, η ερώτηση της διακυβέρνησης ετίθετο πάντα. Εδώ και τρεις αιώνες, οι επιχειρήσεις παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες που μας είναι απαραίτητες, εξασφαλίζουν την απασχόληση και τους μισθούς εκατομμύρια ανθρώπων και προσδιορίζουν τα γούστα μας και τους τρόπους κατανάλωσής μας. Η ερώτηση που τίθεται είναι: πως κυβερνώνται και από ποιόν;

Η επιχείρηση είναι μια οργάνωση οικονομική και πολιτική. Η δύναμη της διακυβέρνησης θεμελιώνεται, κερδίζεται και υπερασπίζεται. Υπακούει σε νομικές νόρμες αλλά εξαρτάται από τις συμπεριφορές των διοικούντων, το χάρισμα και τις αρετές τους.

Ο συγγραφέας παρουσιάζει στο βιβλίο αυτό τις θεμελιώδεις αρχές της τέχνης της διακυβέρνησης μιας σύγχρονης επιχείρησης. Το βιβλίο αποτελείται από επτά κεφάλαια:

Επένδυση και διαχείριση ρίσκου μετοχών

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Των Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, επίτιμος διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας και Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

Μιχάλη Δούμπου,

Καθηγητής στο Εργαστήριο Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, MBA, μέλος εργαστηρίου Financial Engineering, Πολυτεχνείο Κρήτης

Σε προηγούμενο άρθρο μας τέθηκαν οι βασικές αρχές εισαγωγής της πολυκριτήριας ανάλυσης στη λήψη χρηματοοικονομικών αποφάσεων (βλ. «Ναυτεμπορική» 21 Μαρτίου 2019, Πολλαπλά Κριτήρια και Χρηματοοικονομικές Αποφάσεις). Στο άρθρο αυτό θα γίνει εμπεριστατωμένη ανάλυση για δύο σημαντικές χρηματοοικονομικές αποφάσεις: (1) την επένδυση και (2) τη διαχείριση ρίσκου χαρτοφυλακίου μετοχών.

Ανάλυση επενδύσεων

Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Η επένδυση αποτελεί μία από τις τρεις σημαντικές χρηματοοικονομικές αποφάσεις μέσα στην επιχείρηση. Οι άλλες δύο είναι η χρηματοδότηση και η διανομή μερισμάτων. Κλασικά παραδείγματα επενδύσεων είναι η απόκτηση γηπέδων, κτηρίων, μηχανολογικού εξοπλισμού και οι αυξήσεις των κεφαλαίων κίνησης που συνδέονται με επεκτάσεις των παραγωγικών εγκαταστάσεων (βλ. Ζοπουνίδης, 2013, Βασικές Αρχές Χρηματοοικονομικού Μάνατζμεντ, Κλειδάριθμος). Επειδή τα κεφάλαια που δεσμεύονται από επενδυτικές αποφάσεις είναι σημαντικά και έχουν χαρακτήρα μη επιστρέψιμο, υπάρχει ανάγκη προσεκτικής μελέτης ώστε οι αποφάσεις αυτές να είναι ορθολογικές και να έχουν βασικό στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας της επιχείρησης. Η χρηματοοικονομική επιστήμη προσφέρει μεθόδους και τεχνικές οι οποίες προχωρούν μέχρι την αξιολόγηση επενδυτικών έργων και αποφαίνονται αν είναι αποδεκτά ή όχι. Όμως, στην περίπτωση όπου καθίστανται αποδεκτά περισσότερα από ένα έργα, τότε είναι δύσκολο να διακριθεί το καλύτερο και σχεδόν αδύνατο να δημιουργηθεί μια σχέση ιεράρχησης, διότι τα αποτελέσματα της αξιολόγησης εμφανίζονται αλληλοαποκλειόμενα μεταξύ των επενδυτικών έργων.

Διαδικασία απόφασης

100 Λέξεις για την επιχείρηση

Των Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Πολυτεχνείο Κρήτης

Επίτιμος Διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας

Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια, MBA

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering

Πολυτεχνείο Κρήτης

Ανάλυση βιβλίου 

Les 100 mots de l’entreprise

David Simonnet

Que sais-je?

​PUF 2019

Ο Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Ο συγγραφέας πρόεδρος και θεμελιωτής ενός βιομηχανικού συγκροτήματος αρχίζει το βιβλίο με την εξής φράση “ τα 100 κακά της επιχείρησης”, είναι ο τίτλος που θα έδιναν οι περισσότεροι αναγνώστες στη Γαλλία. Η επιχείρηση θεωρείται ταυτόχρονα ένα αντικείμενο και ένα υποκείμενο δυσπιστίας. Οι πιο μεγάλες από αυτές θεωρούνται ύποπτες ότι διαφεύγουν κάθε έλεγχο και επίσης υπεύθυνες για την οικονομική κρίση. Η επιχείρηση φαίνεται ως μια οργάνωση προορισμένη να κάνει κέρδη. Ωστόσο, άλλοι την παρουσιάζουν ως μια άλλη λύση για την κρίση. Η ερώτηση που τίθεται είναι: οι επιχειρήσεις μπορούν να παίξουν, παρόλα αυτά, ένα ενάρετο ρόλο μέσα στην οικονομική ανάκαμψη;

Το βιβλίο αυτό τοποθετείται στη διασταύρωση της επιχείρησης με την πραγματικότητά της, με διανοητικές επιστήμες που δεν περιορίζονται στην οικονομία, τη χρηματοοικονομική ή τη διοίκηση και της αντίληψης όλων των άλλων παραγόντων της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής.

Αποτελείται από επτά κεφάλαια τα οποία προσδιορίζουν τα χαρακτηριστικά της επιχείρησης αλλά και τους συμμετέχοντες στη ζωή της.

• Ορισμός
• Συμμετέχοντες
• Τα μέσα
• Οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες
• Τυπολογία
• Επιχειρήσεις σε κρίση
• Επιχείρηση και κοινωνική ζωή

Ορισμός – Συμμετέχοντες

Αρχικά, η επιχείρηση είναι μια εταιρία ανθρώπων που επιχειρούν, μια ομάδα με κοινούς στόχους. Η γνωριμία της επιχείρησης επιφέρει διάφορα αποτελέσματα σε τρεις διαστάσεις της ζωής της: στρατηγική, πολιτική της επικοινωνίας και διοίκηση ανθρωπίνων πόρων.

Συνολικά, μια επιχείρηση χαρακτηρίζεται από: εμπιστοσύνη, υπευθυνότητες, συμφέροντα, στόχους, πλάνο και δέσμευση.

Τεχνητή νοημοσύνη: Εξελίξεις στο Μάνατζμεντ, Μάρκετινγκ και Χρηματοοικονομική

Των Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη,

Πολυτεχνείο Κρήτης

Επίτιμος Διδάκτορας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας

Distinguished Research Professor, Audencia Business School, France

και Μαριάννας Εσκαντάρ,

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια, MBA

Μέλος του Εργαστηρίου Financial Engineering

Πολυτεχνείο Κρήτης

Σε πρόσφατα άρθρα μας στη Ναυτεμπορική αναφερθήκαμε στις επιπτώσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην καθημερινή ζωή αλλά και τα διάφορα επαγγέλματα (βλ. Απο τη Δημοκρατία στην Αλγοριθμοκρατία, 23/10/2017, Τεχνητή Νοημοσύνη και Επαγγέλματα, 11/3/2018, Τεχνητή Νοημοσύνη και Εξελίξεις στην Καθημερινότητα, 25/1/2018).

Σε πολλά επαγγελματικά περιοδικά οι συγγραφείς αναρωτιούνται αν τελικά “οι μηχανές” θα κερδίσουν το ανθρώπινο μυαλό. Με την (ΤΝ) εισερχόμεθα σε ένα νέο κόσμο, διότι επωφελούμαστε απο ένα χωρίς προηγούμενο συνδυασμό φαινομένων από νέα δεδομένα (πολυάριθμα) και μια δύναμη υπολογισμού απαραίτητη για να τα επεξεργαστεί (βλ. Άρθρο μας Τα Big Data, Ναυτεμπορική 28/3/ 2019). Οι πρόσφατες πρόοδοι της επιστήμης των μαθηματικών έχουν επιτρέψει τη βελτίωση των αλγορίθμων πάνω στους οποίους στηρίζεται η (ΤΝ). Στο άρθρο αυτό, η αναφορά θα γίνει στις επιχειρησιακές εφαρμογές της (ΤΝ) στο μάνατζμεντ της επιχείρησης και ιδιαίτερα τη διοίκηση, το μάρκετινγκ και τη χρηματοοικονομική.

Διοίκηση – (ΤΝ)

Οι μάνατζερς έχουν την ευθύνη να προβλέπουν καλύτερα αυτή την αλλαγή για τις ομάδες μέσα στην επιχείρηση. Ευαισθητοποιούν στα θέματα της ΤΝ τα στελέχη της επιχείρησης, ξανασκέφτονται την εργασία και κατανέμουν καλύτερα τα πόστα ευθύνης στους συνεργάτες, αναπτύσσουν δεξιότητες, φροντίζουν στο σεβασμό της δεοντολογίας και εξασφαλίζουν πολύ καλές συνθήκες εργασίας.

Πώς συνδέεται το management με τις... νευροεπιστήμες

Μια νέα ανάλυση των συμπεριφορών δείχνει να ανατρέπει τις βεβαιότητες που ίσχυαν μέχρι σήμερα στον κόσμο του management. Πώς μπορεί ένα στέλεχος να γίνει «νεύρο-φιλικό».

του Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη*

Οι νευροεπιστήμες αναγνωρίζονται ως κλάδος της βιολογίας. Αφορούν τη μελέτη του νευρικού συστήματος και αποτελούν σήμερα ερευνητικό χώρο συνεργασίας με άλλους επιστημονικούς τομείς όπως η επιστήμη των υπολογιστών, η γνωσιακή επιστήμη, η μηχανική, τα μαθηματικά, η γενετική, η ιατρική.

Ακόμη, συνδέονται και με συναφείς επιστήμες, της φυσικής, της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας.

Πρόσφατα στη διαχείριση ανθρωπίνων πόρων (Human Resources Management), οι νευροεπιστήμες επιφέρουν μια νέα ανάλυση των συμπεριφορών που δείχνουν να ανατρέπουν τις βεβαιότητες που ίσχυαν μέχρι σήμερα στον κόσμο του μάνατζμεντ.

Νευροεπιχειρηματικότητα – Νευρομάνατζμεντ

Η ερώτηση που τίθεται είναι: Οι γνώσεις οι προερχόμενες από τις νευροεπιστήμες μπορούν να βοηθήσουν τα στελέχη διοίκησης (Μάνατζερς) στην επαγγελματική τους ζωή και στις διάφορες πρακτικές που εφαρμόζουν; Βέβαια, υπάρχουν και οι λιγότερο θετικοί στο παραπάνω ερώτημα που αναφέρουν ρητά ότι δεν υπάρχει τίποτα καινούριο, και απλώς είναι μια σύνδεση δύο επιστημονικών χώρων, των νευροεπιστημών από τη μία και της διαχείρισης των ομάδων από την άλλη. Αλλά, όπως γίνεται συχνά, η κατασκευή γεφυρών μεταξύ δύο διακριτών επιστημονικών τομέων γνώσης, δημιουργεί νέες ιδέες, νέες μεθόδους συλλογιστικής και κατανόησης.

Το Μάνατζμεντ

Le Management

Raymond – Alain Thietart

Que sais-je?

Presses Universitaires de France

14^e edition, 2017

Του Καθηγητή Κωνσταντίνου Ζοπουνίδη

Πολυτεχνείο Κρήτης

Επίτιμος Διδάκτορας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών της Ισπανίας

Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων

Distinguished Research Professor, Audencia Business School

Γενικά

Το Μάνατζμεντ,  μαγική λέξη, από το τέλος του 1960 χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει την οικονομική ανωτερότητα ενός κράτους ή την αποτελεσματικότητα μιας επιχείρησης, ξαναβρίσκει μια πραγματικότητα της οποίας τα συστατικά στοιχεία είναι πολύ απλά και οι συνέπειες πολύ σπουδαίες από ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί.

Ο  Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Το μάνατζμεντ, δράση ή τέχνη ή τρόπος να οδηγήσει κάποιος μια επιχείρηση – οργάνωση, να τη διευθύνει, να σχεδιάσει την ανάπτυξή της, να την ελέγξει, εφαρμόζεται σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων της επιχείρησης.

Η επιχείρηση πρέπει  να εκλαμβάνεται με την έννοιά της, την πιο πλατιά. Ο διευθύνων Σύμβουλος (CEO) της επιχείρησης, ιδιωτικής ή δημόσιας, κερδοσκοπικής ή μη, οφείλει να εφαρμόσει μέσα τεχνικά, χρηματοοικονομικά και ανθρώπινα για να εκπληρώσει τις δραστηριότητές της και να πραγματοποιήσει τους στόχους της. Η εφαρμογή αυτών των μέσων διαρθρώνεται γύρω από τέσσερις βασικές δραστηριότητες: σχεδιασμός, οργάνωση, δραστηριοποίηση και έλεγχος.  Αυτές οι δραστηριότητες είναι οι βάσεις του μάνατζμεντ.

Η προέλευση του σύγχρονου μάνατζμεντ χρονολογείται στις αρχές του 20^ου αιώνα, όπου επιστήμονες όπως ο Henri Fayol από τη Γαλλία ή ο Frederik Taylor από τις Η.Π.Α., δημιούργησαν κινήσεις, σκέψεις και διάφορους προσανατολισμούς των οποίων η επίδραση υφίσταται ακόμη και σήμερα.