Η σύνδεση του πρωτογενούς μας τομέα με τα εθνικά θέματα

analyst

Η ύπαρξη Ελληνικών ακατοίκητων νησίδων και βραχονησίδων στις Ελληνικές θάλασσες και ταυτόχρονα η προκαλούμενη ερήμωση/εγκατάλειψη της Ελληνικής Υπαίθρου σε περιοχές των χερσαίων συνόρων δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την από χρόνια επιχειρούμενη «εισβολή» των γειτονικών μας κρατών και εν συνεχεία την απαίτηση για διεκδικήσεις δικές τους σε βάρος της Ελλάδας. Η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι θεατής των πράξεων καταπάτησης που συμβαίνουν στα σύνορα της και της ανεξέλεγκτης λεηλασίας του Ελληνικού φυσικού πλούτου και των περιουσιών των Ελλήνων πολιτών.

.

Ανάλυση

– του Γρηγόρη Κανλή,

Η προάσπιση των συνόρων της χώρας μας βασίζεται στην εκπαίδευση, στον εξοπλισμό και στο ηθικό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Υπάρχει όμως και ειρηνικός τρόπος που συνδέεται άμεσα με την άμυνα μας ενάντια στην επεκτατική διάθεση των γειτονικών μας κρατών και αυτός είναι η ενεργή συνδρομή των πολιτών στην διαμόρφωση/ενίσχυση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας και στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου. Αυτό λοιπόν επιτυγχάνεται με την φυσική και επιχειρηματική παρουσία των Ελλήνων πολιτών κατά μήκος των θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων μας κατοχυρώνοντας/δημιουργώντας με τον τρόπο αυτόν την Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στις περιοχές αυτές αναχαιτίζοντας δηλαδή την δημιουργία των Γκρίζων Ζωνών από τους Τούρκους, Αλβανούς, Σλάβους ή όποιους άλλους.

Η ύπαρξη Ελληνικών ακατοίκητων νησίδων και βραχονησίδων στις Ελληνικές θάλασσες και ταυτόχρονα η προκαλούμενη ερήμωση/εγκατάλειψη της Ελληνικής Υπαίθρου σε περιοχές των χερσαίων συνόρων δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για την από χρόνια επιχειρούμενη «εισβολή» των γειτονικών μας κρατών και εν συνεχεία την απαίτηση για διεκδικήσεις δικές τους σε βάρος της Ελλάδας. Στα ανωτέρω προστίθενται και οι συχνές παραβιάσεις των Ελληνικών θαλάσσιων συνόρων από ξένα αλιευτικά καθώς και η χρήση Ελληνικών βοσκότοπων κοντά στα χερσαία σύνορα από ξένα κοπάδια ζώων. Η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι θεατής των πράξεων καταπάτησης που συμβαίνουν στα σύνορα της και της ανεξέλεγκτης λεηλασίας του Ελληνικού φυσικού πλούτου και των περιουσιών των Ελλήνων πολιτών.

Οι φοροαπαλλαγές για την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεων

ΑΑΔΕ: Σε ισχύ από τις 25 Μαΐου τα ισχυρά κίνητρα - Ποια projects ενισχύονται

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Από τις 25 Μαΐου 2019 τίθεται σε ισχύ ο νόμος 4608/2019, που προβλέπει ισχυρά φορολογικά κίνητρα για την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεων. Αυτό επισημαίνεται στην εγκύκλιο του διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γ. Πιτσιλή, με την οποία παρέχονται οδηγίες στις υπηρεσίες για την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων. Η εγκύκλιος κωδικοποιεί τις επενδύσεις που χαρακτηρίζονται στρατηγικές, ανάλογα με το ύψος της επένδυσης, τον αριθμό δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης ή άλλα χαρακτηριστικά όπως π.χ. «εμβληματικές». Αποσαφηνίζει επίσης τα φορολογικά κίνητρα που παρέχει ο νέος νόμος για τις νέες επενδύσεις, αλλά και τις κυρώσεις που επιβάλλονται στον φορέα της επένδυσης, σε περίπτωση που έλαβε φορολογικά κίνητρα ή κίνητρα επιδότησης δαπανών και δεν τήρησε τους όρους ή παραβίασε άλλους όρους του «μνημονίου συνεργασίας».  

Στην εγκύκλιο (υπ' αριθμόν 2081/2019) επισημαίνεται, κατ' αρχήν, ότι με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 10 του ν. 4608/2019 ορίζεται η έννοια των στρατηγικών επενδύσεων, οι κατηγορίες αυτών καθώς και τα κριτήρια χαρακτηρισμού τους. 

Συγκεκριμένα, με τις παραγράφους αυτές προβλέπονται τα εξής:

Τι αλλάζει, τι εκκρεμεί με το νέο πλαίσιο για εταιρικούς μετασχηματισμούς

Πώς διευκολύνονται αποσχίσεις κλάδου και εισάγονται δυνατότητες μερικής διάσπασης εταιρείας και συγχώνευσης εταιρειών διαφορετικής νομικής μορφής. Η ολιστική αντιμετώπιση διάσπαρτων ως πρόσφατα διατάξεων και η ανάγκη να αρθούν φορολογικά αντικίνητρα.

του Βασίλη Βύζα*

Με τον Νόμο 4601/2019 καθιερώνεται πλέον ένα ενιαίο πλαίσιο ρύθμισης των εταιρικών μετασχηματισμών. Εκπληρώνεται έτσι η φιλοδοξία αντιμετώπισης με έναν ολιστικό και απλουστευμένο τρόπο της διαδικασίας των εταιρικών μετασχηματισμών, συμπυκνώνοντας διατάξεις που μέχρι σήμερα βρίσκονταν διάσπαρτες σε διάφορα νομοθετήματα όπως οι νόμοι που αφορούσαν ειδικούς κάθε φορά εταιρικούς τύπους (π.χ. άλλοι κανόνες για ΑΕ, άλλοι για ΕΠΕ κ.λπ.) αλλά και οι περίφημοι «αναπτυξιακοί» (π.χ. νόμος 2166/1993 κλπ).

Το πλαίσιο αυτό δεν αποτελεί απλώς μια κωδικοποίηση, καθώς εισάγει σημαντικές καινοτομίες όπως:

• Η ρητή πλέον ρύθμιση του θεσμού της απόσχισης κλάδου, με πρόβλεψη μάλιστα ότι στον θεσμό αυτό έχει εφαρμογή ο κανόνας της «καθολικής διαδοχής». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα περιουσιακά στοιχεία ενός κλάδου μπορεί να μεταβιβάζονται «αυτομάτως» στις λήπτριες εταιρείες, χωρίς πολλές φορές να απαιτούνται ειδικότερες διατυπώσεις ή και σύμπραξη αντισυμβαλλόμενων ή αρμόδιων αρχών, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα όπου σε μεταβιβάσεις κλάδων λόγω απόσχισης ίσχυε η «ειδική διαδοχή».

• Η εισαγωγή στο ελληνικό εταιρικό δίκαιο του θεσμού της μερικής διάσπασης,που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα. Η μερική διάσπαση δίνει τη δυνατότητα να μεταβιβάζεται απευθείας στους μετόχους μιας εταιρείας ένας κλάδος δραστηριότητας, χωρίς να απαιτείται η λύση της εταιρείας, η οποία μπορεί έτσι κατά τα λοιπά να συνεχίσει να λειτουργεί ως έχει.

«Κάντε παιδιά, αλλά...»

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Της Νατάσας Στασινού

nstas@naftemporiki.gr

Πέρα από τις προειδοποιήσεις για επιμονή στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων, πειθαρχία και αποφυγή πισωγυρισμάτων, πέρα από τις συστάσεις για μείωση των φόρων και αύξηση των επενδύσεων και τις πάσης φύσεως δημοσιονομικού χαρακτήρα συνταγές, ένα μήνυμα επανέρχεται ξανά και ξανά στο προσκήνιο από αρχές, οίκους και έρευνες: Κάντε παιδιά και φροντίστε να μείνουν εδώ. Δεν περιμένεις όταν διαβάζεις την έκθεση της ΤτΕ για τις οικονομικές προοπτικές ή το σημείωμα του Moody’s για την αγορά ακινήτων να συναντήσεις κάτι τέτοιο.

Κι όμως ο κεντρικός τραπεζίτης Γιάννης Στουρνάρας το είπε ξεκάθαρα: Πρέπει να δοθούν φορολογικά κίνητρα στους νέους για δημιουργία οικογένειας και τεκνοποίηση. Και τούτο γιατί με τις δημογραφικές τάσεις που επικρατούν σήμερα και το ακολουθούμενο μίγμα πολιτικής, κινδυνεύουμε να μετατραπούμε από κοινωνία ενθάρρυνσης της εργασίας σε κοινωνία προστασίας των συντάξεων.

Και ο αμερικανικός οίκος ξεκαθάρισε ότι ένα από τα βασικά εμπόδια στην πλήρη ανάκαμψη της αγοράς ακινήτων είναι η γήρανση και τελικά συρρίκνωση του πληθυσμού. Η Ελλάδα γερνάει και το καμπανάκι το έχουν χτυπήσει ανά καιρούς πολλοί. Μεταξύ αυτών η Κομισιόν και η ΕΚΤ που σε έκθεσή τους για τη γήρανση του πληθυσμού υπολογίζουν ότι έως το 2060, με τον δείκτη γεννητικότητας σε 1,3 παιδιά ανά γυναίκα σε παραγωγική ηλικία, ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί σε 7,5 εκατ. Αν δε στην υπογεννητικότητα προσθέσουμε και τη φυγή των νέων στο εξωτερικό -που σε πρόσφατη έρευνα του YouGov προσδιορίστηκε ως πολύ μεγαλύτερη ανησυχία μας από την εισροή μεταναστών- τότε το πρόβλημα διογκώνεται.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης τέθηκε από χθες σε δημόσια διαβούλευση, διαδικασία η οποία θα διαρκέσει έως τις 17 Δεκεμβρίου. Για τον εν λόγω νόμο προβλέπεται, πάντως, ημερομηνία λήξης και συγκεκριμένα η 31η Δεκεμβρίου 2025.

του Δημήτρη Μανιφάβα

Τέσσερα διαφορετικά είδη κινήτρων, από φοροαπαλλαγές και επιδότηση μισθολογικού κόστους έως ταχεία αδειοδότηση και αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, προβλέπει το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης για τις στρατηγικές επενδύσεις. Με το ίδιο νομοσχέδιο τροποποιούνται οι κατηγορίες των επενδύσεων που μπορούν να χαρακτηριστούν στρατηγικές, ενώ εισάγεται ο θεσμός του ανεξάρτητου μηχανικού που παρακολουθεί την υλοποίηση της στρατηγικής επένδυσης. Το νομοσχέδιο τέθηκε από χθες σε δημόσια διαβούλευση, διαδικασία η οποία θα διαρκέσει έως τις 17 Δεκεμβρίου. Για τον εν λόγω νόμο προβλέπεται, πάντως, ημερομηνία λήξης και συγκεκριμένα η 31η Δεκεμβρίου 2025.

Ειδικότερα, προβλέπονται οι ακόλουθες κατηγορίες κινήτρων:

• Φορολογικά κίνητρα: α) Απαλλαγή από την καταβολή φόρου εισοδήματος επί των κερδών τα οποία προκύπτουν από το σύνολο των δραστηριοτήτων της επιχείρησης, αφαιρουμένου του φόρου του νομικού προσώπου που αναλογεί στα κέρδη που διανέμονται. Το ποσό της φοροαπαλλαγής συνιστά ισόποσο αποθεματικό και υπολογίζεται ως εξής: για συνολικό προϋπολογισμό 30 εκατ. ευρώ, το ποσό της δικαιούμενης ενίσχυσης ανέρχεται κατ’ ανώτατο όριο σε 7,5 εκατ. ευρώ. Για το μέρος του προϋπολογισμού από 30 εκατ. ευρώ έως 100 εκατ. ευρώ, το δικαιούμενο ποσό ενίσχυσης ξεκινάει από το 80% της δικαιούμενης απαλλαγής φόρου και απομειώνεται σταδιακά στο 10% (π.χ. για το μέρος του προϋπολογισμού από 50 εκατ. ευρώ έως 100 εκατ. ευρώ). Για το μέρος του προϋπολογισμού που υπερβαίνει τα 100 εκατ. ευρώ, δεν παρέχεται απαλλαγή φόρου. Το δικαίωμα έναρξης χρήσης του κινήτρου της φοροαπαλλαγής θεμελιώνεται με την υλοποίηση του 25% της επένδυσης.

β) Σταθερός φορολογικός συντελεστής για 12 χρόνια από την υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου, κίνητρο που είχε συμπεριληφθεί στον τελευταίο αναπτυξιακό νόμο 4399/2016.

Πολιτικές υγείας και «φορολογία της αμαρτίας»

του Γιάννη Κυριόπουλου  – 

Η οικονομική επιστήμη ερμήνευσε τα φαινόμενα με βάση την (εσφαλμένη) παραδοχή ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά βασίζεται (ιδιαίτερα στην οικονομία) αποκλειστικά  σε ορθολογικές αποφάσεις. Το λάθος αυτό ήρθε τις τελευταίες δεκαετίες να διορθώσουν τα «οικονομικά της συμπεριφοράς». Προφανώς, ο τομέας της υγείας και της ιατρικής περίθαλψης αποτελεί το κατ’ εξοχήν πεδίο διάψευσης της θέσης περί ορθολογικών αποφάσεων. Η νεοκλασική οικονομική προσέγγιση δεν δύναται να ερμηνεύσει φαινόμενα, τα οποία βασίζονται σε εμφανώς παράλογες αποφάσεις, ή σε αδυναμία λήψης απόφασης και προκαλούν εξ αυτού βλαπτικές επιδράσεις στην υγεία.

Το κάπνισμα, η κατάχρηση οινοπνευματωδών ποτών, η υπερβολική κατανάλωση άλατος και σακχαρούχων, η βρώση κόκκινου κρέατος και λιπαρών, η απουσία φυσικής άσκησης, η τροχαία παραβατικότητα κ.α., παρά την πρόσκαιρη ατομική ωφελιμότητα και ενδεχομένως απόλαυση, προκαλούν μείζονες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία και την ευημερία του πληθυσμού. Βεβαίως, οι προτιμήσεις των καταναλωτών συγκροτούν σεβαστό και απαραβίαστο δικαίωμα και οι ποικίλες ρυθμίσεις και τα εργαλεία της κρατικής παρέμβασης οδηγούν κατά κανόνα σε ενίσχυση του πατερναλισμού και σε ακραίες περιπτώσεις στον οικονομικό και πολιτικό αυταρχισμό.

Όμως, οι παραδοσιακές πολιτικές αγωγής και προαγωγής της υγείας και τα προληπτικά προγράμματα διατήρησης και βελτίωσης του επιπέδου υγείας έχουν πενιχρά ή μηδαμινά αποτελέσματα. Κι αυτό, επειδή βασίζονται στην παραδοχή ότι οι καταναλωτές λαμβάνουν ορθολογικές αποφάσεις. Η προσέγγιση αυτή αγνοεί τις ψυχολογικές (κυρίως) και κοινωνικοπολιτισμικές διαστάσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς και κατά συνέπεια της ανάγκης για τον εμπλουτισμό της πολιτικής υγείας με τεχνικές και μεθόδους των «οικονομικών της συμπεριφοράς».