Γ. Κοντογιώργης - Ελευθερία και ιδιοκτησία στη δημοκρατία - 24.4.2015

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Ελευθερία και ιδιοκτησία στη δημοκρατία», η οποία έγινε στην Αίθουσα Τελετών του Παντείου Πανεπιστημίου στις 24.4.2015, στο πλαίσιο Ημερίδας με θέμα «Δημοκρατία & Πόλη» που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση Εκπαιδευτικών (Τμήμα Ελλάδας).

Β.Κρητικός: Αλλάζει ο χάρτης ιδιοκτησίας στην Ελλάδα (Ηχητικό)

Νέα Κρήτη

Θύελλα αντιδράσεων για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς από 21 Φεβρουαρίου, συνοδεία του non paper του υπουργείου,  περί αποφυγής ψυχολογικής πίεσης των δανειοληπτών.

''Για το 2018 έχουν προγραμματιστεί πάνω από 200.000 κατασχέσεις και πλειστηριασμοί'' επαναλαμβάνει ο Βαγγέλης Κρητικός πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δανειοληπτών στο Ράδιο 98,4  παράλληλα με την επισήμανση ότι το σύστημα που ακολουθείται παρουσιάζει νομικά κωλύματα τα οποία παραβλέπονται κι από τους βουλευτές.

Καθοριστική η επόμενη πενταετία σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς αναμένεται να αλλάξει δραματικά ο χάρτης ιδιοκτησίας στη χώρα σε βάρος των Ελλήνων.

Ωρολογιακή βόμβα η παγκόσμια ανισότητα

"Όπου υπάρχει μεγάλη ιδιοκτησία, υπάρχει μεγάλη ανισότητα. Για να υπάρχει ένας πάμπλουτος θα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιοι φτωχοί”, έλεγε ο γνωστός οικονομολόγος Adam Smith. Ζούμε σε έναν κόσμο μιας διαρκώς διογκούμενης ανισότητας, όπου πάρα πολλοί άνθρωποι βλέπουν την δυνατότητά τους για επιβίωση να εξανεμίζεται.

Η ανισότητα, ακριβώς επειδή έχει την τάση να αναπαράγεται σε μια ολοένα πιο εκτεταμένη και πιο επιταχυνόμενη βάση, δεν αποτελεί νέο φαινόμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Τα τελευταία χρόνια όμως, ειδικά λόγω της οικονομικής κρίσης, το ζήτημα της ανισότητας έχει επανέλθει και μάλιστα έχει γίνει αντικείμενο αντιπαραθέσεων στη δημόσια σφαίρα.

Ο θεωρητικός φυσικός Stephen Hawking, σε συνέντευξή του στον Guardian έκανε προ ημερών λόγο για την πιο επικίνδυνη εποχή για τον πλανήτη μας. “Οι φόβοι και οι ανησυχίες για τις οικονομικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης ή την ολοένα επιταχυνόμενη τεχνολογική εξέλιξη, που βρίσκονται πίσω από αυτές τις εξελίξεις, είναι όλοι τους απολύτως κατανοητοί”.

Ιδιοκατοίκηση: Η Εurostat διαψεύδει το μύθο

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Του Γιώργου Τοζίδη

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ

Ένας από τους μύθους στους οποίους στηρίζονται αριστεροί και δεξιοί «εκσυγχρονιστές» προκειμένου να «αποδείξουν» την οπισθοδρόμηση της ελληνικής κοινωνίας σε σύγκριση με την «πολιτισμένη» δύση, είναι ότι στην Ελλάδα καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης. Δυστυχώς για τους εκσυγχρονιστές η Eurostat δημοσίευσε στατιστικά στοιχεία (έτος 2014) για τις συνθήκες διαβίωσης στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) που καταρρίπτουν και αυτόν τον μύθο. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Eurostat:

1. Η πλειοψηφία των πολιτών της Ε.Ε. (70,1%) ζει σε ιδιόκτητες κατοικίες. Τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκτητών καταγράφονται στη Ρουμανία (96,1%), τη Σλοβακία (90,3%), τη Λιθουανία (89,9%), την Κροατία (89,7%) και την Ουγγαρία (89,1%) ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά στη Γερμανία (52,5%), την Αυστρία (57,2%), τη Δανία (63,3%), το Ηνωμένο Βασίλειο (64,8%) και τη Γαλλία (65,1%). Η Ελλάδα βρίσκεται στη 14^η θέση των κρατών-μελών με τα υψηλότερα ποσοστά (74%). Πριν από την Ελλάδα, και για να απαντηθεί η πιθανή ένσταση των «εκσυγχρονιστών» ότι οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες θα έπρεπε να εξαιρεθούν, βρίσκονται η Πορτογαλία (74,9%), η Ισπανία (78,8%) ενώ αμέσως μετά ακολουθούν η Φινλανδία και η Ιταλία (73,2%).

Νέα Πολιτική

του Γεωργίου Κ. Μπήτρου

♦ Σχεδόν δεν περνάει ημέρα που να μην ακούσουμε σε κάποιον τηλεοπτικό σταθμό ή να μην διαβάσουμε σε κάποια εφημερίδα ότι, στην Ελλάδα, η αστική τάξη, η οποία αποτελεί την σπονδυλική στήλη της δημοκρατίας, τείνει να εξαφανισθεί. Για να γίνεται αυτή η διαπίστωση τόσο συχνά και από τόσο έγκριτους σχολιαστές, θα πρέπει να δεχθούμε ότι αληθεύει, οπότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα: γιατί φθάσαμε σε σημείο να κινδυνεύει η βάση της δημοκρατίας μας και τι πρέπει να γίνει, αν πρέπει να γίνει κάτι, σε επίπεδο συνταγματικής αναθεώρησης;

Προκειμένου να τεκμηριώσω την απάντησή μου, ένα εύλογο σημείο εκκίνησης είναι η σκέψη ότι ίσως να συνέβη κάτι καταστροφικό στους θεσμούς που καθορίζουν τα κίνητρα, τα αντικίνητρα και τους περιορισμούς σε σχέση με την αξιοποίηση από τους πολίτες των ιδιοκτησιακών τους δικαιωμάτων, είτε αυτά αφορούν στα εισοδήματά τους εξ εργασίας και κεφαλαίου, είτε έχουν να κάνουν με την περιουσία τους. Συνεπώς, αφού οι νόμοι ψηφίζονται κατ’ εξουσιοδότηση του Συντάγματος και οι δικαστηριακές αποφάσεις και διοικητικές πρακτικές βασίζονται στους νόμους, οι γενεσιουργές αιτίες για τον αφανισμό της αστικής τάξης κατά την μεταπολίτευση πρέπει να βρίσκονται στις διατάξεις του Συντάγματος του 1975 σε σχέση με: α) την προστασία της ιδιοκτησίας, β) τους περιορισμούς στην αξιοποίηση από τους πολίτες των περιουσιακών τους δικαιωμάτων, και γ) τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες απαλλοτρίωσης από το κράτος των περιουσιακών δικαιωμάτων και των εξ αυτών προσόδων.

Εάν δεχθούμε ως εύλογους αυτούς τους συλλογισμούς, τότε για να καταλάβουμε τι συνέβη πρέπει να δούμε αν και πώς άλλαξε το καθεστώς των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων μετά το 1974. Για τον σκοπό αυτό, επαρκεί να συγκρίνουμε τις σχετικές διατάξεις των δύο Συνταγμάτων του 1952 και του 1975.

Οι αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς

στο Σύνταγμα του 1975

Το χρέος έγινε ιδιωτικό

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Η επικείμενη υπεροφορολόγηση ακίνητης περιουσίας, με κριτήριο την κατοχή και όχι την πρόσοδο, και με βάση αντικειμενικές αξίες του 2007, υπερδιπλάσιες των τρεχουσών αγοραίων τιμών, υπολογίζεται να αποφέρει έσοδα περί τα 4 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 500 εκατ. το 2012 και άνω των 2,5 δισ. το 2013 από την ίδια πηγή. Πλήττονται οι μικροϊδιοκτήτες· οι μεγάλες περιουσίες ελαφρύνονται συγκριτικά. Για το 2014 έχουν προϋπολογιστεί συνολικά περί τα 11 δισ. ευρώ φόρων, οι περισσότεροι από μισθωτούς και συνταξιούχους. Κάπως έτσι θα προκύψει πρωτογενές πλεόνασμα.

Tο δημόσιο χρέος, αφού κατέφαγε τον δημόσιο και κοινωνικό πλούτο μέσω του PSI, τώρα μεταφέρεται άμεσα στους πολίτες, γίνεται δυσβάσταχτο ιδιωτικό χρέος. Αυτή η μετακύλιση χρέους ουσιαστικά σημαίνει μείζονα κοινωνικό μετασχηματισμό· γκρεμίζει τις εδραιωμένες από αιώνων πεποιθήσεις περί αποταμίευσης και εξασφάλισης, και μεταβάλλει μέγα μέρος του πληθυσμού σε ακτήμονες, με άνεργα τέκνα και ζοφερές προοπτικές αυτοαπασχόλησης.