Συζήτηση για τις αλλαγές των θρησκευτικών στην εκπαίδευση

evprattein


Από την εκπομπή του Ανδρέα Μαζαράκη στον σταθμό Παραπολιτικά FM.

Συνεργάτες οι Γιώργος Τσαγκρινός, Λεωνίδας Αποσκίτης.


Καλεσμένοι οι Παναγιώτης Γρηγορίου ιστορικός και κοινωνικός ανθρωπολόγος, Γιώργος Βολουδακης Λογοτέχνης ερευνητής.

Προβληματισμοί σχετικά με την διδασκαλία των θρησκευτικών

Νέα Πολιτική

του Χρήστου Ζιώγα*

Τα προβλήματα και στις τρεις βαθμίδες της ελληνικής παιδείας εί­ναι πολύπλευ­ρα, πο­λύ­πλο­κα και χρό­νια. Το σημαντικότερο εξ αυτών συνίσταται στην «χαλαρή» διάθεση της μαθητιώσας νεολαίας, απότοκο του γενικότερου «ξεχαρβαλώματος» της παιδείας, το οποίο καταχρηστικά αναφέρεται ως ανθρωπιστική προσέγγιση, και όχι στην διδασκαλία ή μη των θρησκευτικών.

Για έναν σημαντικό αριθμό ευρωπαίων πολιτών αλλά και εγκατεστημένων σε ευρωπαϊκά κράτη ανθρώπων, το θρησκευτικό τους πιστεύω δεν ασκείται ως ένα αυστηρώς ατομικό άθλημα αποκομμένο από τον δημόσιο χώρο. Στις δυτικές χώρες η απουσία ή η επιλεξιμότητα του μαθήματος των θρησκευτικών, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν επέφερε την πολυπόθητη εκκοσμίκευση, ως ενιαία κοινωνική συμπεριφορά˙ ιδιαιτέρως δε στους μαθητές και μαθήτριες που προέρχονται από μη χριστιανικές χώρες ή οικογένειες.

Το γεγονός ότι για αρκετούς ανθρώπους οι μεταφυσικές αναζητήσεις και η προσέγγιση του επέκεινα δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ζωής τους, δεν σημαίνει πως η εν λόγω κοσμοαντίληψη υιοθετείται καθολικά. Η στρεβλή και εκτός επίσημου μαθησιακού πλαισίου θρησκευτική αναζήτηση, όπως τραυματικά διαπίστωσε η, εμμονική ορισμένες φορές Δύση, είχε δυσάρεστες  πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες! Το ερώτημα που ανακύπτει, ως υπαρκτό πολιτικό πρόβλημα και όχι ως ατομική προτίμηση, συνίσταται στο κατά πόσο είναι προτιμότερο οι νέοι να προσεγγίζουν θεολογικά ζητήματα στο ελεγχόμενο και μαθησιακά επαρκές περιβάλλον των εγκύκλιων σπουδών ενός οργανωμένου κράτους ή να υφίστανται μόνο την διδαχή διαφόρων εξω-θεσμικών φορέων.  

Ιδού οι "Πατριάρχες" του εθνομηδενισμού στην Ελληνική εκπαίδευση

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

του δημοσιογράφου Σπύρο Κάραλη,(αναδημοσιεύεται χάρις την ευγενική άδεια του συγγραφέα με πρώτη δημοσίευση εφημερίδα "Δημοκρατία" της Κυριακής)

Τον Οκτώβριο του 1996 αφήνεται να διαρρεύσει στον Τύπο η «λίστα Σημίτη», όπως ονομάστηκε, ένας κατάλογος προγραφών γεμάτος από δεκάδες ονόματα δημοσιογράφων οι οποίοι δεν συγκαταλέγονταν στους «εκλεκτούς» του εκσυγχρονιστικού συστήματος που εκείνη την περίοδο θα άρχιζε να απλώνει τα πλοκάμια του παντού στην Ελλάδα. 

Ανάλογες μαύρες λίστες (ανεπιθύμητων) συντάχτηκαν την ίδια περίοδο σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής, με προτεραιότητες τον πολιτισμό, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τους επιστημονικούς ομίλους κ.ο.κ. και αμέσως άρχισε πρωτοφανές πογκρόμ. 

Έτσι τα think tanks της χώρας αλώνονται από τη συστημική «διανόηση» με γρήγορες διαδικασίες και στόχευση την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων στην κοινωνία μέσω της μαζικής πλύσης εγκεφάλου από ελεγχόμενα τηλεοπτικά και εκδοτικά συγκροτήματα και την προαγωγή μιας αλλότριας κουλτούρας ως κυρίαρχης· ρηχής στην πραγματικότητα, καταναλωτικού τύπου, εναρμονισμένης πλήρως με το παρασιτικό μοντέλο της περιόδου Σημίτη, ξένης εντελώς με τα μεγάλα βάθη και ύψη της ελληνικής πρότασης και της ιστορικής διαδρομής του τόπου. 

Ορθοδοξία και θρησκεύματα στο σχολείο

Οδός Δραχμής

Κωνσταντίνος Χολέβας

Γιατί αντιδρά η Εκκλησία και τι προβλέπει (ρητά) το Σύνταγμα

Με πρόσφατες δηλώσεις του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος χαρακτήρισε τα νέα πολυθρησκειακά προγράμματα του μαθήματος των Θρησκευτικών «απαράδεκτα και επικίνδυνα» και κάλεσε τον πρωθυπουργό να τα αποσύρει αμέσως. Επειδή η αυτή συζήτηση έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και επειδή οι περισσότεροι συμπολίτες μας δεν γνωρίζουν τις κρίσιμες λεπτομέρειες, σπεύδω να απαντήσω σε ορισμένα σχετικά ερωτήματα:

Με βάση το ισχύον Σύνταγμα υπάρχει σαφής ερμηνεία ως προς το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών;

Μάλιστα. Δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (1995 και 1998) και μία τελεσίδικη του Διοικητικού Εφετείου Χανίων (2012) ορίζουν ότι το μάθημα πρέπει να διδάσκεται σε ικανό αριθμό ωρών και να βασίζεται στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη και παράδοση. 

Νομιμοποιείται η Εκκλησία της Ελλάδος να έχει λόγο επί της ύλης του μαθήματος ή έχει δίκαιο ο υπουργός Παιδείας που θεωρεί αποκλειστικά αρμόδιο το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής;

Ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος, που είναι και νόμος του ελληνικού κράτους (590/1977), προβλέπει στο άρθρο 9ε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος «Παρακολουθεί το δογματικόν περιεχόμενον των διά τα Σχολεία της Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαιδεύσεως προοριζομένων διδακτικών βιβλίων του μαθήματος των Θρησκευτικών».