Η παγκοσμιοποίηση και το παράδοξο της ανισότητας

Οι εργαζόμενοι των αναδυόμενων χωρών έχουν ωφεληθεί από την παγκοσμιοποίηση αλλά όχι και αυτοί των πλούσιων χωρών. Η απατηλή λύση του προστατευτισμού και ο κρίσιμος ρόλος της εκπαίδευσης. Ποιες πολιτικές πρέπει να εφαρμόσουν οι δυτικές κυβερνήσεις.

του Αλέξανδρου Μανωλάτου

H εισοδηματική ανισότητα έχει αυξηθεί δραματικά στο εσωτερικό των περισσότερων κρατών σε όλο τον κόσμο τα τελευταία 40 χρόνια, αλλά η ανισότητα μεταξύ των κρατών – η παγκόσμια ανισότητα - έχει συρρικνωθεί.

Τούτο αποτελεί σύμφωνα με τον Μπράνκο Μιλάνοβιτς το μεγάλο παράδοξο της ανισότητας: Για πρώτη φορά τα τελευταία 200 χρόνια, η ανισότητα μεταξύ των πολιτών της υφηλίου συρρικνώνεται και αυτό συνέβη τη στιγμή που η ανισότητα εντός των κρατών αυξάνεται σχεδόν παντού.

Ο κ. Μιλάνοβιτς, καθηγητής στο City University της Νέας Υόρκης, υποστηρίζει ότι οι δύο αντίθετες αυτές δυνάμεις σημαίνουν επί της ουσίας ότι η θέση των εργαζόμενων και της μεσαίας τάξης στις αναδυόμενες οικονομίες έχει βελτιωθεί, ενώ η θέση των εργαζόμενων και της μεσαίας τάξης των ανεπτυγμένων οικονομιών έχει επιδεινωθεί. Εν ολίγοις, οι εργαζόμενοι στις αναδυόμενες οικονομίες επωφελήθηκαν από την παγκοσμιοποίηση, κάτι το οποίο δεν συνέβη με τους εργαζόμενους στις πλούσιες χώρες.

Η «τοξική» κυριαρχία της λευκής φυλής

analyst

Αυτό που προστατεύει ακόμη την Ελλάδα είναι η εθνική συνοχή της, η οποία όμως μειώνεται συνεχώς – αφενός μεν λόγω της μετανάστευσης των νέων της, αφετέρου εξαιτίας της μαζικής, παράνομης εισροής μεταναστών, με αποτέλεσμα τη σταδιακή αλλοίωση του πληθυσμού της για να είναι πιο εύκολα ελεγχόμενη από τους νέους ιδιοκτήτες της. Εάν εδώ προσθέσουμε τον προβλεπόμενο διαμελισμό της μέσω της Μακεδονίας και στη συνέχεια της Θράκης, ενδεχομένως επίσης τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με τους Τούρκους και την απώλεια ολόκληρης της Κύπρου, θα έχουμε μία καλύτερη εικόνα του τι θα συμβεί – ενώ ασφαλώς όλα αυτά θα συνοδευθούν από την κλιμάκωση της εγκληματικότητας.

.Άποψη

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Στην Ελλάδα, αλλά και σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, το μεταναστευτικό αντιμετωπίζεται πολύ ελαφρά – με όλους όσους αναφέρονται στους κινδύνους να θεωρούνται εθνικιστές ή/και ακροδεξιοί. Εν τούτοις το μεταναστευτικό, σε συνδυασμό με τις εισοδηματικές ανισότητες που προκαλεί ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός (για τον οποίο οι μετανάστες είναι πηγή πλούτου, επειδή πιέζουν τους μισθούς των εργαζομένων προς τα κάτω αυξάνοντας την προσφορά φθηνής εργασίας), αποτελεί ένα από τα κορυφαία προβλήματα της Δύσης – το οποίο δυστυχώς δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε σωστά, ενώ προωθείται τόσο από το σύστημα Soros με στόχο τον καλύτερο έλεγχο των αλλοιωμένων κοινωνιών και τη δημιουργία εξαθλιωμένων σκλάβων χρέους, όσο και από τη διεθνιστική αριστερά που ζει ακόμη στο παρελθόν.

Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το θέμα, σύμφωνα με τον P.C. Roberts οι επιθέσεις εναντίον της «λευκής φυλής» στις Η.Π.Α. αποτελούν πλέον μέρος της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής – όπως στο παράδειγμα της Νέας Υόρκης, όπου ο επικεφαλής του εκπαιδευτικού συστήματος, γιός μεταναστών από το Μεξικό, διεξάγει εκστρατεία εναντίον της, κατά τον ίδιο, «τοξικής» κυριαρχίας των λευκών! (πηγή)