Θα μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη λόγω του πληθωρισμού αν επιστρέψουμε στη δραχμή ;

Ένα από τα σημαντικότερα και ομολογουμένως ισχυρά επιχειρήματα που επισείονται ενάντια στην προοπτική επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα είναι ότι, με δεδομένη την υποτίμηση της δραχμής σε επίπεδα της τάξης του 25% περίπου,υπάρχει φόβος να μειωθεί η αγοραστική μας δύναμη λόγω του πληθωρισμού. Η απότομη αύξηση των τιμών των εισαγομένων υποστηρίζεται πως θα έχει τεράστια επίπτωση στις τιμές των προϊόντων, με αποτέλεσμα την εκτόξευσή τους στα ύψη. Επιπλέον, σύμφωνα με τη φοβική αυτή προσέγγιση, ύστερα από την αρχική υποτίμηση της δραχμής έναντι του ευρώ, θα πρέπει να αναμένονται συνεχείς περαιτέρω υποτιμήσεις, έτσι που το εθνικό μας νόμισμα θα χάνει συνεχώς την αξία του. Αυτό θα έχει ως συνέπεια η ελληνική οικονομία να περιπέσει σε ένα διαρκές σπιράλ εφιαλτικού  υπερπληθωρισμού, με αλλεπάλληλες ανατιμήσεις των τιμών των προϊόντων και μεγάλη υποτίμηση της αγοραστικής αξίας των μισθών, των συντάξεων και των εισοδημάτων γενικότερα. 

Η απάντηση

Απέναντι στους φόβους αυτούς θα πρέπει κατ’ αρχήν να υπομνησθεί ότι, αμέσως μετά την ένταξή μας στο ευρώ και τις μετέπειτα εξελίξεις, η αγοραστική μας δύναμη συρρικνώθηκε κατακόρυφα λόγω της απότομης εκτίναξης των τιμών και της βουτιάς των εισοδημάτων. Oι τιμές καταναλωτή εκτινάχθηκαν στα ύψη αμέσως με την ένταξή μας στην ευρωζώνη τον Ιανουάριο του 2002. Πολλοί συμπολίτες μας σήμερα τρέφονται σε συσίτια ή ψάχνουν τρόφιμα στα σκουπίδια, η φτώχεια απλώνεται βαριά στη χώρα σε  επίπεδα που ποτέ δεν είχαμε ζήσει στο παρελθόν με τη δραχμή. Η Ελλάδα αναγορεύεται σε πρωταθλήτρια της ανεργίας στην Ευρώπη. Από 7,8% το 2008, η ανεργία εκτοξεύθηκε στ 23-26 %, ενώ στους νέους ξεπερνά το 50%. Τα τελευταία έξι χρόνια περισσότεροι από 500.000 συμπολίτες μας, οι περισσότεροι νέοι, μετανάστευσαν στο εξωτερικό σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας.

ΣΤΑ 9.313 ΕΥΡΩ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ GFK Ουραγοί της Ευρώπης στο διαθέσιμο εισόδημα

Σε επίπεδα σημαντικά χαμηλότερα του ευρωπαϊκού μέσου όρου κινείται η αγοραστική δύναμη ή το διαθέσιμο εισόδημα ανά κάτοικο στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία ετήσια έρευνας της GfK, η οποία καλύπτει 42 χώρες. Συγκεκριμένη, με μέση τιμή της τάξης των 9.313 ευρώ σε αγοραστική δύναμη ή διαθέσιμο εισόδημα, η Ελλάδα βρίσκεται στην 22η θέση παραμένοντας σταθερή σε σχέση με το 2015 στην ευρωπαϊκή κατάταξη.

Όμως, το διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων καταναλωτών είναι περίπου κατά ένα τρίτο χαμηλότερο του ευρωπαϊκού μέσου όρου, καθώς σύμφωνα με τη GfK αντιστοιχεί στο 68,1% του μέσου όρου στις χώρες της έρευνας, ο οποίος διαμορφώθηκε στα 13.672 ευρώ για τη φετινή χρονιά. Επίσης, η ονομαστική μείωση στην Ελλάδα είναι της τάξεως του 0,2%, όταν στην Ευρώπη υπήξε αύξηση 0,3% σε ονομαστική αξία της κατά κεφαλήν αγοραστικής δύναμης.

Περιφέρειες

Συγκρίνοντας τις 14 περιφέρειες της Ελλάδας, οι κάτοικοι της Αττικής, παρουσιάζουν την υψηλότερη μέση αγοραστική δύναμη.

Με 10.783 ευρώ κατά κεφαλήν αγοραστική δύναμη, έχουν 16% περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα από το μέσο όρο της χώρας, αλλά παρόλα αυτά παραμένουν πίσω κατά 21% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτό τους τοποθετεί περίπου στο ίδιο επίπεδο αγοραστικής δύναμης με τους κατοίκους της Πορτογαλίας (κατάταξη 20ή στην Ευρώπη).

Πιο κοντά στη μέση τιμή της χώρας εμφανίζεται η Κεντρική Μακεδονία με 9.244 ανά κάτοικο.

Ενδιαφέρον στοιχείο το γεγονός ότι η Κρήτη κατατάσσεται τελευταία ανάμεσα στις 14 περιφέρειες με κατά κεφαλή αγοραστική δύναμη 7.331 ευρώ, ποσό που είναι 21% χαμηλότερο από το μέσο όρο της χώρας και κατά προσέγγιση ίσο με το διαθέσιμο εισόδημα των κατοίκων της Τσεχίας (26η στην Ευρώπη).

Εφιάλτης το εργασιακό μέλλον: Ανεργία δεκαετίας '60 και αγοραστική δύναμη δεκαετίας '80

news247

Είκοσι περίπου χρόνια εκτιμάται ότι θα χρειαστεί να περάσουν για να επιστρέψει το ποσοστό ανεργίας στα προ επίπεδα κρίσης, ενώ το ασφαλιστικό σύστημα αντέχει μόνο μέχρι το 2016.

Οι μέσες ετήσιες μεικτές αποδοχές ανά απασχολούμενο είναι μικρότερες από αυτές της Σλοβενίας και της Κύπρου και ανέρχονται σε 21.930 ευρώ, όταν στην Ισπανία είναι περίπου 35.000 ευρώ και στην Ιρλανδία 45.000 ευρώ.

Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 1980, ενώ τα ποσοστά ανεργίας θυμίζουν τη δεκαετία του 1960.

Τα αποκαλυπτικά αυτά στοιχεία καταγράφονται στην ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, που παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη από τον Σάββα Ρομπόλη.

Σύμφωνα με την έκθεση το ποσοστό ανεργίας το 2020 θα είναι 22% με 23%, δηλαδή 1.1 εκατομμύριο άτομα θα αναζητούν δουλειά.

Στο μεταξύ «έτος σταθμός» για το ασφαλιστικό σύστημα είναι το 2016, καθώς από την αύξηση των ορίων ηλικίας και τη μείωση των συντάξεων τα Ταμεία κέρδισαν μόνο μία διετία ζωής.

Συγκεκριμένα, το 2016 το σύστημα θα χρειαστεί ένα επιπλέον ποσό 950 εκατομμυρίων ευρώ, το ποσό αυτό το 2017 θα πάει στα 1.8 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2018 στα 2,1 δισεκατομμύρια και θα συνεχίσει να αυξάνεται. Μάλιστα η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερα την πενταετία 2023 - 2028, όπου αναμένεται νέα ανατροπή στη σχέση ασφαλισμένων προς συνταξιούχων.

Η νέα δραχμή

analyst

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για ένα κράτος, από την κατάρρευση της αγοραστικής αξίας του νομίσματος του ενώ, στην περίπτωση της Ελλάδας, η υιοθέτηση του εθνικού νομίσματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη χρεοκοπία – με τη στάση πληρωμών δηλαδή ή με τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Κάθε κράτος, στην προσπάθεια του να βελτιώσει την οικονομική του θέση, παίρνει μέτρα επιβλαβή για την ευημερία των γειτόνων του. Αφού αυτή η τακτική δεν περιορίζεται μόνο σε ένα κράτος, ο καθένας υφίσταται πολύ περισσότερες συνέπειες παρόμοιων λογικών που εφαρμόζουν οι γείτονες του, από τα οφέλη που έχει ο ίδιος, λόγω των επιλογών του.

Πρακτικά όλα τα «λαοφιλή φάρμακα» που κυκλοφορούν σήμερα, είναι «αλληλοεξοντωτικού» χαρακτήρα. Ανταγωνιστικές μειώσεις μισθών, ανταγωνιστικοί δασμοί, ανταγωνιστική ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό, ανταγωνιστικές υποτιμήσεις, ανταγωνιστικά οικονομικά προγράμματα – η κατάσταση του «θα κάνω τον γείτονα ζητιάνο».

Η αιτία είναι το ότι, τα έξοδα του ενός είναι κανονικά τα έσοδα κάποιου άλλου. Έτσι, καθώς προσπαθούμε να βελτιώσουμε το δικό μας περιθώριο, μειώνουμε το περιθώριο κάποιου άλλου. Εάν λοιπόν η ίδια πρακτική ακολουθηθεί παντού, θα χειροτερεύσει η κατάσταση όλων.

Οιοσδήποτε ιδιώτης, οδηγούμενος από την προσωπική κατάσταση, στην οποία ευρίσκεται, μπορεί να μειώσει τις συνηθισμένες του δαπάνες – κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει γι’ αυτό. Όμως, ας μη νομίζει κανείς ότι, με αυτόν τον τρόπο υπηρετεί κάποιο συλλογικό συμφέρον.

O μοντέρνος καπιταλισμός είναι «πλεύση καλού καιρού». Όταν ξεσπάσει η καταιγίδα, ο καπιταλιστής εγκαταλείπει τα καθήκοντα του καπετάνιου, ενώ μπορεί να βουλιάξει ακόμα και τις βάρκες που θα τον γλύτωναν – από τη μανία του να σπρώξει τον κοντινό του έξω από την βάρκα για να μπει ο ίδιος ….. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για ένα κράτος, από την κατάρρευση της αγοραστικής αξίας του νομίσματος του» (Keynes, σε ελεύθερη απόδοση).

.

Άποψη

Οι συζητήσεις που αφορούν τη δραχμή είναι μάλλον περιττές, κρίνοντας τόσο από αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη, όπου η εμπιστοσύνη στο νόμισμα καταρρέει, όσο και από τις δυσοίωνες εξελίξεις στην Ελλάδα – όπου δεν είναι καθόλου απίθανο, να οδηγηθεί ξαφνικά στην «εκούσια» έξοδο της από την Ευρωζώνη.

Η υφέρπουσα ελληνική και η ευρωπαϊκή χρεοκοπία

Το Ποντίκι

Του Θεόδωρου Παπαηλία,
καθηγητή ΤΕΙ Πειραιά


Α. Εσωτερική κατάσταση

Οι συνέπειες των ψηφισθέντων μέτρων του Νοεμβρίου (νέο Μνημόνιο) δεν έχουν εμφανισθεί πλήρως (λόγου χάριν οι μειώσεις σε μισθούς - συντάξεις). Μετά τον Απρίλιο (και μετά την απαλλοτρίωση των δώρων) θα παρουσιάζουν ουσιώδη επίδραση στην κατανάλωση των μισθωτών κ.λπ. (ιδιαίτερες επιπτώσεις αναμένονται σε αρκετές κατηγορίες πληθυσμού (ειδικά μισθολόγια, ΔΕΚΟ κ.λπ.).

1 Σύμφωνα με τους δανειστές, στα τέλη Δεκεμβρίου 2013 η ύφεση θα είναι της τάξης του 4,5% και το ΑΕΠ θα κυμανθεί στα 183 δισ. ευρώ. Μονίμως, τόσο για λόγους ψυχολογικούς όσο και για να καταστεί αποδεκτό το πρόγραμμα λιτότητος από την εσωτερική και διεθνή κοινή γνώμη (αλλά εν μέρει λόγω ασχετοσύνης των ημεδαπών και αλλοδαπών εμπειρογνωμόνων προς την ελληνική οικονομία), υποεκτιμώνται οι συνέπειες. Μια πτώση του εισοδήματος το 2013 πλέον του 6% φαίνεται πιθανότερη, με το ΑΕΠ να κυμαίνεται περί τα 177 δισ. ευρώ, ήτοι στα επίπεδα προ του 2003.
Εάν ληφθεί υπ’ όψιν η αγοραστική δύναμις, το ύψος των τιμών, τότε μπορεί κανείς να εικάσει ότι για το μέγιστο μέρος των κατοίκων το επίπεδο επανέρχεται σε αυτά της δεκαετίας 1980, αν και για ορισμένα εισοδηματικά κλιμάκια σε αυτά του 1970. Σημειώνεται ότι η δυναμική παραμένει αρνητική (περαιτέρω καθίζηση). Το ΔΝΤ μετά την αποτυχία πρόβλεψης το 2010 (το 2012 θεωρείτο έτος εξόδου από την κρίση) μεταθέτει τις θετικές εξελίξεις για το 2015.