Δάνεια σε ελβετικό φράγκο: Μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου τι;

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής

Tου Δημήτρη Σπυράκου*

Ο Δημήτρης Σπυράκος είναι διδάκτωρ νομικής - δικηγόρος, πρώην Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή.

Εκδόθηκε η πολυ-αναμενόμενη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (4/2019) για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο. Το ανώτατο δικαστήριο απέρριψε τελικά την αίτηση αναίρεσης της δανειολήπτριας, η οποία ζητούσε να ελεγχθεί και να κριθεί ως καταχρηστικός ο όρος της σύμβασης που επέρριπτε τον συναλλαγματικό κίνδυνο στον δανειολήπτη.

Η απόφαση σκόρπισε βέβαια απογοήτευση στους χιλιάδες λήπτες των εν λόγω δανείων, ενώ και σε πολλά ΜΜΕ εμφανίστηκε ως «ταφόπλακα» στις ελπίδες τους για τον επαναπροσδιορισμό των υποχρεώσεών τους από τις συμβάσεις αυτές σε μία κατεύθυνση που θα περιορίζει τις συνέπειες από την ακραία ανατροπή της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Ωστόσο, μια τέτοια παραίτηση σε καμία περίπτωση δεν είναι δικαιολογημένη.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου ουδόλως αμφισβητεί τις βασικές πραγματολογικές παραδοχές, στις οποίες θεμελιώνουν το δικαστικό τους αγώνα οι δανειολήπτες. Σύμφωνα με αυτές τα δάνεια σε συνάλλαγμα διαφέρουν ριζικά από τα παραδοσιακά δάνεια. Κύριο γνώρισμά τους είναι ότι το κόστος δανεισμού καθίσταται αόριστο. Όχι όμως εξαιτίας της διακύμανσης του επιτοκίου. Το πρόβλημα είναι ότι σε αυτά τα δάνεια διακυμαίνεται το κεφάλαιο που θα κληθεί να επιστρέψει ο δανειολήπτης, δηλαδή το ίδιο το θεμέλιο της παροχής. Λόγω της μεταβολής της συναλλαγματικής ισοτιμίας, το κεφάλαιο αυτό διαμορφώνεται από μη προβλέψιμους τελικά για τον καταναλωτή παράγοντες, οι οποίοι μπορεί να ανατρέπουν οποιαδήποτε αναλογία μεταξύ παροχής και αντιπαροχής και να καθιστούν ανυπέρβλητο το πραγματικό κόστος του δανείου.

Ο Άρειος Πάγος έχει γκρεμίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών

Το Ανώτατο Δικαστήριο, με εισήγηση της πρώην νομικού συμβούλου του πρωθυπουργού, Βασιλικής Θάνου, έχει κρίνει και απορρίψει τους ισχυρισμούς για ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας και εθνικής ταυτότητας που αποδέχεται σήμερα η κυβέρνηση Τσίπρα!

«Μακεδόνες ονομάζονται ανέκαθεν οι κάτοικοι της γνωστής από την αρχαιότητα περιοχής της ελληνικής Μακεδονίας, όπως αντίστοιχα ονομάζονται Θράκες οι κάτοικοι της Θράκης, Θεσσαλοί οι κάτοικοι της Θεσσαλίας κ.ο.κ., χωρίς να υπάρχει αντίστοιχα Θρακική ή Θεσσαλική Εθνικότητα. Επομένως, Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να "δημιουργηθούν"»

«Δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα "MAKEDONCKI". Ούτε φυσικά υφίσταται στην Ελλάδα "μακεδονική μειονότητα". Είναι αυτονόητο ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία»

Του Νίκου Μελέτη

Πλήρη ανατροπή μιας ιστορικής απόφασης του Αρείου Πάγου το 2009, η οποία έβαζε φραγμό στην προσπάθεια αναγνώρισης «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα μέσω Συλλόγων που είχαν στόχο να προωθήσουν τη «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα, επιφέρει η Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία αναμένεται να τεθεί σε ισχύ μετά την κύρωση από την ελληνική Βουλή και του πρωτοκόλλου ένταξης της μελλοντικής Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου, με εισηγήτρια μάλιστα τη στενή συνεργάτιδα του πρωθυπουργού και σήμερα πρόεδρο της Ανεξάρτητης Επιτροπής Ανταγωνισμού, κα Βασιλική Θάνου, με την οποία απέρριπτε την προσφυγή του Σωματείου «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού» εναντίον της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Φλώρινας και Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας που δεν ενέκριναν την σύσταση του Σωματείου αυτού, καταγράφει την ιστορική, πολιτική και νομική επιχειρηματολογία εναντίον της ύπαρξής και αναγνώρισης από την Ελλάδα «μακεδονικής» γλώσσας και «μακεδονικής» εθνότητας και ταυτότητας.

Άρειος Πάγος: Συνταγματικό το δεύτερο μνημόνιο

Της Άννας Κανδύλη

Συνταγματικό έκρινε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου το δεύτερο μνημόνιο καθώς και την Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου της 6/2012 με την οποία καταργήθηκαν οι λεγόμενες «ρήτρες μονιμότητας».

Οι ρήτρες αυτές αφορούσαν ρυθμίσεις αυξημένης προστασίας των εργαζομένων από τις καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας.

Σύμφωνα με τους αρεοπαγίτες τα εν λόγω νομοθετήματα δεν προσκρούουν στις επιταγές των άρθρων 26 και 43 του Συντάγματος.

Αντίθετα, όπως έκριναν, αποσκοπούν στην τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και για αυτό έγινε και η μείωση αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα, γιατί διαφορετικά "στερείται η δυνατότητα εξυγίανσης των επιχειρήσεων μέσω της μείωσης του εργασιακού κόστους».

Άρειος Πάγος: Η μη καταβολή δεδουλευμένων δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας

taxheaven

Μόνη η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σ’ αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 349, 648, 652 παρ. 1, 656 Α.Κ., 7 παρ. 1 ν. 2112/1920 και 5 παρ. 3 ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η μονομερής από τον εργοδότη και δυσμενής για το μισθωτό μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας δεν συνεπάγεται χωρίς άλλο τη λύση της αλλά παρέχει στο μισθωτό το δικαίωμα είτε να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους του εργοδότη και να ζητήσει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης είτε, εμμένοντας στη σύμβαση, να αξιώσει την τήρηση των όρων της και την αποδοχή της εργασίας του από τον εργοδότη σύμφωνα με το πριν τη μεταβολή περιεχόμενο της σύμβασης και, σε περίπτωση άρνησης του εργοδότη να αποδεχθεί την εργασία αυτή, να ζητήσει μισθούς υπερημερίας.