Ο Τζώρτζ Κλεμανσώ έλεγε ότι ο πόλεμος είναι πολύ σοβαρά υπόθεσις για να αφήνεται εις χείρας των στρατιωτικών. Αντιθέτως , ο υπουργός Άμυνας , ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης διεύρυνε την αποστολή του στρατού και του ανέθεσε καθήκοντα διπλωματίας.
του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Σε δηλώσεις του στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου υπεστήριξε ότι «ο Ελληνικός στρατός ξηράς αναλαμβάνει την στρατιωτική υποστήριξη της νέας χώρας» (ΣΣ: των Σκοπίων).
«Εκτοπίσαμε σε μεγάλο ποσοστό την (στρατιωτική) δραστηριότητα των γειτόνων (εννοεί της Τουρκίας) και … «ανεξάρτητα από το ποία η άποψη των Ενόπλων Δυνάμεων , αν συμφωνούν ή διαφωνούν (με την νέα ονομασία των Σκοπίων) στηρίζουν όσα αποφασίζει η κυβέρνηση και θεωρούν ότι συμφέρουν το Ελληνικό έθνος. Είμαστε στρατιώτες και έτσι έχουμε μάθει» (να υπακούμε) κατέληξε ο ΥΠΕΘΑ.
Να μας συμπαθά ο ναύαρχος αλλά διαφωνούμε. Είμεθα οι τελευταίοι που θα υποστηρίζαμε ότι «ο στρατός βουλεύεται», σαν τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο το 1944 - γεγονός που κόστισε στην Ελλάδα την απώλεια της Βορείου Ηπείρου , της Κύπρου κ.α. , όταν οι οπαδοί του ΕΑΜ στασίασαν στην Μέση Ανατολή κατά της νομίμου κυβερνήσεως και όπου οι ΄Αγγλοι αφόπλισαν τις Ελληνικές δυνάμεις , για να ματαιώσουν τα εθνικά δίκαια της Ελλάδος μετά τον πόλεμο.
Όμως ο στρατός είναι γέννημα θρέμμα του Ελληνικού λαού , ο οποίος έχει κατ’ επανάληψιν εκφρασθή κατά της ονομασίας που έδωσε «η για πρώτη φορά …Αριστερή κυβέρνηση» στα Σκόπια, υπήκουσα στις αριστερίστικες καταβολές και δη με συμφωνία στις Πρέσπες , που προκαλεί δυσάρεστους συνειρμούς. Εκεί ο Νίκος Ζαχαριάδης , ηγέτης της ανταρσίας του ΚΚΕ στα Ελληνικά βουνά , έθεσε «τα όπλα παρά πόδας» συνεχίσας την ανυπακοή της εσχάτης μειοψηφίας απέναντι στην πλειοψηφία του λαού και στο νόμιμο Ελληνικό κράτος ,η οποία ανυπακοή συνεχίζεται μέχρις σήμερα.
Ο εθνικός στρατός που έχασε 50.000 αξιωματικούς και οπλίτες στον ανταρτοπόλεμο για να σώσει την Μακεδονία από τις επίβουλες διαθέσεις των Γιουγκοσλάβων, δεν μπορεί να το έχει λησμονήσει. Άλλο το ζήτημα πειθαρχίας , να υπακούει στην νόμιμη κυβέρνηση αλλά μπορεί να διατηρεί τις επιφυλάξεις του , μέχρις ότου η κυβέρνηση αυτή απέλθη, κατόπιν νέας και ανοθεύτου ετυμηγορίας του Ελληνικού λαού – πιστεύομε συντόμως.
Εν τω μεταξύ, ορθώς ο ναύαρχος αξιοποιεί την εξομάλυνση των σχέσεων της Ελλάδος με τον βόρειο γείτονα, εκτοπίζει την επιρροή των εξ ανατολών ταραξιών και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των συμμάχων, στην ανάσχεση της Ρωσσικής διεισδύσεως στα Βαλκάνια. Αλλ’ αυτό θα μπορούσε να έχει γίνη και δίχως της παραχώρηση του αναπαλλοτριώτου ονόματος της Μακεδονίας στους Σλάβους επήλυδας. Διότι την μειοψηφική εκχώρηση του ονόματος θα την βρει μπροστά του ο Ελληνισμός ως «σλαβόφωνη μειονότητα».
Εκτιμούμε την παρουσία ενός στρατιωτικού όπως του κ. Ευ. Αποστολάκη στο υπουργείο εθνικής Αμύνης. Οποτεδήποτε ανετέθη σε στρατιωτικούς το ΥΠΕΘΑ απέβη πάντοτε προς όφελος του Ελληνισμού. Ελπίζομε και τώρα όχι με την άσκηση «στρατιωτικής διπλωματίας» αλλά διότι οι στρατιώτες όταν είναι πατριώτες δεν βάζουν ποτέ το κομματικό συμφέρον επάνω από το εθνικό.
Πηγή energia.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου