Η Κυπριακή Δημοκρατία, από παρίας της διεθνούς πολιτικής σκηνής, κατέστη προσφάτως το επίκεντρο γεωπολιτικών ανταγωνισμών, εξ αιτίας της ανακαλύψεως σημαντικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Υ/Α) στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ).
του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Η εκδήλωση ενδιαφέροντος από μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες, με συνακόλουθες συμπαραστάσεις διεθνών ναυτικών δυνάμεων, αναβάθμισε την γεωπολιτική της σημασία, γνωστή από του 19ου αιώνα, αλλά τότε μόνον στους Βρεταννούς για την αλυσίδα ναυτικών βάσεων: Γιβραλτάρ, Μάλτας, Κύπρου, Σουέζ και παρ’ ολίγον, Κρήτης.
Η απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών του Μαρτίου 2018 να υποστηρίξει την ελεύθερη Κυπριακή κυβέρνηση, απέναντι στις αιτιάσεις της Τουρκίας για δήθεν μονομερείς ενέργειες στην ΑΟΖ της Μεγαλονήσου, επανελήφθη χθες με πιο έντονο τρόπο από την Φεντερίκα Μογκερίνι, «υπάτη εκπρόσωπο εξωτερικών» της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ότι η Τουρκική πρόθεση βυθοτρήσεων στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι παράνομη και προκλητική και ότι η «ηνωμένη Ευρώπη συντάσσεται αλληλέγγυος με την Κυπριακή Δημοκρατία» στην προστασία των διεθνώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της.
Η Τουρκία ενεφανίσθη τις προάλλες ως συνιδιοκτήτης της Κύπρου στα πιθανά κοιτάσματα Υ/Α της θαλασσίας περιοχής μεταξύ 28ου και 32ου μεσημβρινού, δηλ. από της Ελληνικής νήσου Ρόδου μέχρις των ακτών της Πάφου.
Η έκδοση ναυτικής οδηγίας της Τουρκίας πέραν ότι θίγει την εθνική κυριαρχία δύο Ευρωπαϊκών κρατών, της Ελλάδος και της Κύπρου, αποτελεί άλλη μία εκδήλωση της Τουρκικής πολιτικής για διχοτόμηση της Κύπρου που την κατέχει με εισβολή από τον Ιούλιο του 1974.
Η αντιπαράθεση της Κύπρου με τα Τουρκικά ερευνητικά και διατρητικά σκάφη «Μπαρμπαρός» και «Φατίχ» (Πορθητής) που ετοιμάζουν υποθαλάσσιες εκμεταλλεύσεις Υ/Α στην θάλασσα της Λυκίας, συναντούν την αντίδραση της Αιγύπτου και του Ισραήλ, ακόμη και της Ρωσσίας που συνιστά αυτοσυγκράτηση στον πρώιμο συνεταίρο της, Ταγήπ Ερντογκάν.
Η Αμερική σιωπά προς το παρόν, αλλά διατηρεί δύο αεροπλανοφόρα στην Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ στο παρελθόν έχει επέμβει αποτελεσματικά στις βυθοτρύσεις της ΕΞΟΝ-ΤΟΤΑΛ. Το ίδιο και ο Γάλλος πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν, τάσσεται υπέρ της Κύπρου όπου κατασκευάζει ναυτική Γαλλική βάση.
Ως μη έφθαναν όλες οι ενδείξεις αυτές εξόδου της Κύπρου από την αφάνεια της Γεωπολιτικής σκηνής των ισχυρών, ήλθαν τα γεγονότα στην λωρίδα της Γάζας όπου η ανταλλαγή πυρών μεταξύ της Ισλαμικής Τζιχάντ και Ισραηλινού στρατού άφησαν αρκετούς νεκρούς στην ελέγχουσα την ζώνη Παλαιστινιακή οργάνωση ΧΑΜΑΣ ως και τινές Ισραηλινούς πολίτες και στρατιώτες όχι μόνο πλησίον της μεθορίου αλλά και εις βάθος του Ισραήλ, όπου το 30% των Παλαιστινιακών ρουκετών δεν αναχαιτίσθησαν από τον Ισραηλινόν αντιαεροπορικό «Θόλο» – όπερ λίαν ανησυχητικό για την κυβέρνηση που δεν σχηματίσθη ακόμη μετά τις πρόσφατες εκλογές.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό της διεθνούς εμπλοκής στην Γάζα είναι το γεγονός ότι η Ισραηλινή αεροπορία ανετίναξε το κτίριο όπου στεγάζεται το Τουρκικό πρακτορείο «ειδήσεων» ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ, θυμίζοντας κάτι ανάλογο που έκαμε το ΝΑΤΟ στο Βελιγράδι κατά τον πόλεμο των 77 ημερών του Κοσσυφοπεδίου, εις βάρος της Κινεζικής πρεσβείας, που ως φαίνεται κι’ αυτή «πρακτόρευε»…
Η Τουρκική καταδίκη του Ισραήλ για την επίθεση στην ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ φανερώνει το αγεφύρωτο χάσμα στις σχέσεις των δύο χωρών, το οποίον η Κύπρος κεφαλαιοποιεί, κατά τον αλάνθαστο γεωπολιτικό κανόνα ότι «ο εχθρός του εχθρού μου γίνεται φίλος μου».
Επί το ευρύτερον: όταν η Αμερική βγαίνει και υποστηρίζει τις αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ στην πολύπαθη Γάζα με την δήλωση «ότι στηρίζει το δικαίωμα των Ισραηλιτών για αυτοάμυνα» τι θα συμβεί αν η Κύπρος παρεμποδίσει τον νέο «Πορθητή» να αρπάξει και ό,τι της έχει απομείνει;
Πηγή energia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου