ardin-rixi
Του Ανδρέα Ζαμπούκα από το liberal.gr
«Ένα επίσης σημαντικό ζήτημα το οποίο πρέπει να συζητήσουμε είναι η αναθεώρηση του επιχειρηματικού μοντέλου με βάση το οποίο λειτουργούμε εδώ και τόσο καιρό. Η ελληνική επιτροπή έχει ένα κόστος δυσβάσταχτο, δηλαδή από το 1 ευρώ μόνο τα 0,30 ευρώ πηγαίνουν στα παιδιά που τα έχουν ανάγκη. Τα υπόλοιπα 0,70 είναι για τα εσωτερικά έξοδα… για ένα προσωπικό αυξημένο κατά 40% έναντι άλλων επιτροπών».
Τα παραπάνω λόγια είναι του απεσταλμένου της Unicef PFP Γκιουζέπε Φούσκο στην τακτική συνεδρίαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ελληνικής Unicef (8 Φεβρουαρίου 2018)!
Διαβάζοντας κανείς για αυτή την αναλογία δαπάνης – εσόδων, αναρωτιέται τι ακριβώς συμβαίνει σε έναν οργανισμό (ΜΚΟ) που είναι καταξιωμένος στη συνείδηση των Ελλήνων ως ο πιο έγκυρος για την ανθρωπιστική βοήθεια που προσφέρεται στα μικρά παιδιά.
Αυτό όμως αφορά μια γενικότερη εικόνα που εντάσσεται, ούτως ή άλλως, στη συνηθισμένη μορφή που έχουν οι περισσότεροι φορείς στην Ελλάδα, είτε βρίσκονται υπό την αιγίδα του ελληνικού κράτους είτε συνδέονται πιο χαλαρά μαζί του ως «ανεξάρτητοι».


