Η εξάπλωση των «κόκκινων» ξενοδοχείων και η Fraport σήμερα

ardin-rixi

του Οικονομολόγου, Παναγιώτη (Τάκη) Κ. Μυλωνά, από τη σελίδα Τοπικοποίηση

Ενώ, οι 6 στις 10 ξενοδοχειακές μονάδες είναι στο κόκκινο, παρ’ όλα αυτά, οι επενδύσεις του τουρισμού, σημειώνουν συνεχή ρεκόρ, στην αύξησή τους και στην οικοδομική δραστηριότητα στις τουριστικές περιοχές.

Τα ρεκόρ αυτά, είναι μεγαλύτερα και από τα σημειωθέντα αντίστοιχα ρεκόρ, από τις αυξήσεις των αφίξεων των τουριστών. Και αυτό, παρά την ταυτόχρονη μείωση των κατά κεφαλή εσόδων των τουριστών, κατά -35%, την τελευταία δεκαετία (όπως δηλώθηκε και με τη σχετική ανακοίνωση του ΣΕΤΕ). Και συνέβηκαν αυτά, σε όλη την περίοδο της κρίσης και των μνημονίων. Οδηγώντας ως και στα φαινόμενα του «υπερτουρισμού», ορισμένες φορές. Γίνονται όμως, οι επενδύσεις αυτές, στον τουριστικό κλάδο, στη χώρα μας, με άδηλους και αδιαφανείς πόρους! Αλλά αυτό, είναι μια από τις μεθόδους και τις πρακτικές, του αθέμιτου ανταγωνισμού, που ασκούν οι Tour Operators. Με τις οποίες ρίχνουν κι άλλο τις τιμές στο τουριστικό μας προϊόν…

Ένας ακόμα παράγοντας, στη φετινή πτώση του τουρισμού, είναι και η πλήρης εφαρμογή των «σχεδίων ανάπτυξης της FRAPORT»… Κι εκτός, απ’ τη διαδεδομένη λαϊκή εντύπωση, για την υπεροχή, στην αποδοτικότητα, του ιδιωτικού ή του δημόσιου τομέα, που αποτελεί τη δογματική αντίληψη, της μιας ή της άλλης πλευράς και φτάνει να προσεγγίζει μόνο την «Αλφα Βήτα» της προκατάληψης των αντιλήψεων που κυκλοφορούν σχετικά, υπάρχει και η διάσταση της συγκεκριμένης πραγματικότητας κάθε φορά… Και να, τί θέλω να πω σχετικά με την ύπαρξη και το ρόλο της «Αγίας Κρατικοεμπνεόμενης FRAPORT, του Γερμανικού Έθνους»:

Λεηλασίας συνέχεια: Tους δίνουμε και τα υπόλοιπα αεροδρόμια

Προκήρυξη για τα υπόλοιπα 23 αεροδρόμια – Ανατέθηκε ήδη σε χρηματοοικονομικό σύμβουλο η υποβοήθηση της «αξιοποίησης»

Την αξιοποίηση των υπολοίπων 23 περιφερειακών αεροδρομίων, που δεν πέρασαν στη διαχείριση της Fraport Greece και εξακολουθεί να τα διαχειρίζεται η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, δρομολογεί το υπουργείο Μεταφορών. Πρόκειται για τα αεροδρόμια Αλεξανδρούπολης, Ιωαννίνων, Κοζάνης, Καστοριάς, Νέας Αγχιάλου, Καλαμάτας, Αράξου, Λήμνου, Χίου, Ικαρίας, Σκύρου, Μήλου, Νάξου, Πάρου, Σύρου, Καλύμνου, Αστυπάλαιας, Σητείας, Λέρου, Κάσου, Καρπάθου, Κυθήρων και Καστελλορίζου.

Στην κατεύθυνση αυτήν το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ανέθεσε στην εταιρεία Λάμδα Χρηματοοικονομικοί Σύμβουλοι το έργο του χρηματοοικονομικού συμβούλου για την υποβοήθηση της Διεύθυνσης Συγκοινωνιακών Υποδομών στην αξιοποίηση των 23 αεροδρομίων που παραμένουν στο Ελληνικό Δημόσιο. Η διάρκεια της σύμβασης με την εταιρεία είναι δωδεκάμηνη, ενώ το συνολικό κόστος προβλέπεται ότι θα ανέλθει στο ποσό των 119.600 ευρώ προ ΦΠΑ.

Fraport -14 Περιφερειακά αεροδρόμια: Λειτουργικά κέρδη 117,4 εκατ. με το «καλημέρα»

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ξεκίνησε να μετρά κέρδη η πολυεθνική Fraport AG που έβαλε στο χέρι για τα επόμενα 40 χρόνια, τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια της Ελλάδας. Ο Γερμανικών συμφερόντων όμιλος που επικράτησε στο διαγωνισμό για την εκχώρηση από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ των αεροδρομίων, αναμένει το επόμενο διάστημα ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των εσόδων του.

Ειδικότερα, η εταιρεία ανακοίνωσε κύκλο εργασιών 234,9 εκατ. ευρώ και λειτουργικά κέρδη (EBITDA) 117,4 εκατ. από τα 14 ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια για τη χρήση του 2017.

Μάλιστα τα μεγέθη αυτά αφορούν την περίοδο από τις 11 Απριλίου, οπότε και η θυγατρική της Fraport Greece τα παρέλαβε από το ελληνικό Δημόσιο, έως και τις 31 Δεκεμβρίου. Δηλαδή περίοδο 9 μηνών. Τα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 13,5 εκατ. ευρώ, μετά φόρων τόκων αποσβέσεων και δικαιωμάτων μειοψηφίας.

Η Fraport Greece, από τις 11 Απριλίου του 2017 έως τα τέλη της χρήσης, διακίνησε 27,583 εκατ. επιβάτες, σημειώνοντας αύξηση 10,3%.

Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της γερμανικής μητρικής Στέφαν Σούλτε, τα 14 ελληνικά αεροδρόμια συνέβαλαν καθοριστικά στις ενισχυμένες οικονομικές επιδόσεις του ομίλου.

Τα κέρδη της Fraport ζημιά για το Δημόσιο

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

του Θάνου Καμήλαλη

Όπως γράφει η Handelsblatt (και άλλα ΜΜΕ όπως το Reuters και η Deutsche Welle)

«Τα περιφερειακά αεροδρόμια της Ελλάδας συνέβαλαν σημαντικά στο ταμείο. Η θυγατρική Fraport Greece που λαμβάνεται υπόψιν από τον Απρίλιο, συνεισέφερε με 180 εκατ. ευρώ στην αύξηση του τζίρου κατά 13,7% στα 2,2 δις ευρώ μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου. Τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια είχαν 106 εκατ. κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA), περίπου το 1/8 του συνολικού EBITDA των 808 εκατ. ευρώ.»

Ήδη δηλαδή, από τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου της παραχώρησης, φαίνεται ότι για τη γερμανική εταιρεία τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια αποδεικνύονται μία φλέβα χρυσού, την οποία μάλιστα θα μπορεί να εκμεταλλεύεται για 50 χρόνια (για την ακρίβεια 40 με δυνατότητα επέκτασης για άλλα 10). Τα έσοδα μάλιστα, ήρθαν σε ένα διάστημα που η Fraport δεν έχει κάνει καμία επένδυση και καμία αναβάθμιση των αεροδρομίων, είναι δηλαδή ξεκάθαρο ότι τα κέρδη θα ήταν ανάλογα και με δημόσια διαχείριση. Και, όπως συμβαίνει συχνά, το κέρδος της μίας πλευράς σημαίνει τη ζημία της απέναντι.

Η μεγάλη κερδοφορία λοιπόν της Fraport Greece αποδεικνύει για ακόμα μία φορά το πόσο ανισοβαρής είναι η «μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση της χώρας». Κι αυτό γιατί, βάσει των αποτελεσμάτων του πρώτου εξαμήνου είναι βέβαιο ότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα η εταιρεία θα έχει τεράστια κέρδη από τα ελληνικά αεροδρόμια, έσοδα που θα λείψουν από τα κρατικά ταμεία.

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (5)

(IB) Όπως προκύπτει και από την σύμβαση (κεφ. 11, σελ. 110 κ.ε.) αλλά και από τις οικονομικές καταστάσεις της Fraport, την ώρα που η εταιρεία εκδηλώνει ενδιαφέρον να αναλάβει τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, διαθέτει ίδια κεφάλαια μόλις 24.000 ευρώ, ήτοι το ελάχιστο που απαιτεί ο νόμος για μια ανώνυμη εταιρεία. Βεβαίως, η σύμβαση προβλέπει ότι οι μέτοχοι υποχρεούνται να καταβάλουν μέσα σε συγκεκριμένες προθεσμίες (πίνακας σελ. 106) συνολικά κάπου 326 εκατομμύρια ως κεφάλαιο στο συρτάρι κι άλλα τόσα ως δευτερογενές χρέος, έτσι ώστε η "δεσμευτική επένδυση" να φτάσει σκάρτα 652 εκατομμύρια. Να, λοιπόν, η απάντηση στο ερώτημα πόσα κεφάλαια θα επενδύσει η Fraport στα 14 αεροδρόμια: σκάρτα 652 εκατομμύρια μάξιμουμ.

Φτάνουν αυτά τα λεφτά για να γίνουν όλα όσα έχει υποσχεθεί η Fraport; Όχι βέβαια! Γι' αυτό η σύμβαση προβλέπει ότι "ο παραχωρησιούχος θα διασφαλίσει ότι σε κάθε δεδομένη στιγμή είναι διαθέσιμη χρηματοδότηση για την πλήρη και ορθή υλοποίηση της παραχώρησης" [σελ. 108, § 9.2.1]. Το πρόβλημα είναι ότι οι καθορισμένες δανειακές συμβάσεις εγκρίνονται εγγράφως από το δημόσιο με υπουργική απόφαση και, μάλιστα, μέσα σε 15 μέρες από την υποβολή σχετικού αιτήματος της Fraport. Ουσιαστικά, δηλαδή, η εταιρεία δανείζεται με την σύμφωνη γνώμη (άρα και την εγγύηση) του κράτους.

Το ωραίο είναι ότι το δημόσιο σχεδόν υποχρεώνεται να συναινεί σε όλα αυτά τα αιτήματα: "(...) το Δημόσιο δεν θα αρνείται ούτε θα καθυστερεί χωρίς εύλογη αιτία τη συναίνεσή του για την έγκριση και τον ορισμό ως Καθορισμένης Δανειακής Σύμβασης κάθε σύμβασης που τεκμηριώνει την αναχρηματοδότηση των Καθορισμένων Δανειακών Συμβάσεων" [σελ. 109, § 9.2.3].

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (4)

Αεροδρόμια στα οποία η Fraport κατέχει ποσοστό μεγαλύτερο του 10%: Από ένα σε Περού, 
Σλοβενία, Ρωσσία και Τουρκία, από δύο σε Γερμανία και Βουλγαρία, δεκατέσσερα στην Ελλάδα.

(Θ) Πάμε τώρα να ρίξουμε μια ματιά στην σελίδα 85 της σύμβασης, επειδή το περιεχόμενο της παραγράφου 4.9.6 μου φαίνεται απίστευτο:

"Το Δημόσιο θα αποζημιώνει και θα κρατά αζήμιο τον παραχωρησιούχο , τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους, εργολάβους του (κάθε βαθμίδας) σε πρώτη ζήτηση, από κάθε ευθύνη για: 

(i) θάνατο ή σωματική βλάβη οποιουδήποτε προσώπου,

(ii) ζημία ή φθορά περιουσίας  (συμπεριλαμβανομένης περιουσίας που ανήκει στο Δημόσιο ή στον παραχωρησιούχο ή για την οποία έκαστος εξ αυτών είναι υπεύθυνος) και

(iii) όλες τις ζημίες (συμπεριλαμβανομένων δικαστικών εξόδων επί τη βάσει αποζημίωσης) που μπορεί να προκύψουν ή να επέλθουν λόγω πράξης, παράλειψης ή αμέλειας οποιουδήποτε μέρους σύμβασης αεροδρομίου (...)".

Εξαιρετικό! Παρ' ότι η Fraport είναι ο εργοδότης, την αποζημίωση για ό,τι στραβό κι ανάποδο συμβεί, την πληρώνει το ελληνικό κράτος! Ντεραπάρει το κλαρκ και τραυματίζει εργάτη; Γλιστράει υπάλληλος και σπάει το πόδι του; Χάνονται οι αποσκευές κάποιου επιβάτη; Ό,τι κι αν γίνει, το αφτί των γερμανών δεν χρειάζεται να ιδρώσει. Πληρώνει το ελληνικό δημόσιο!

(Ι) Μια άλλη ενδιαφέρουσα παραχώρηση που κάνει το δημόσιο προς την Fraport μέσω της σύμβασης είναι ότι επιτρέπει στην εταιρεία να παραστήσει τον εργολάβο και να εκτελέσει όσα έργα θεωρεί ότι πρέπει να γίνουν, φυσικά με έξοδα του δημοσίου:

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (3)

Να υποθέσουμε ότι η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας συμφώνησε με την Fraport να αναλάβει
το κόστος συντήρησης κάποιων οχημάτων και μηχανημάτων κρυφά από τον αρμόδιο υπουργό;

(ΣΤ) Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, την εποχή που οι φωτιές μαίνονταν, είδαν το φως της δημοσιότητας καταγγελίες ότι το πυροσβεστικό σώμα ήταν αποδυναμωμένο επειδή είχε διαθέσει κάπου 700 πυροσβέστες στην υπηρεσία της Fraport. Ειδικά στα νησιά του Ιονίου, δεν υπήρχε σταθμός πυροσβεστικής υπηρεσίας που να μην έχει διαθέσει προσωπικό στην ασφάλεια των τοπικών αεροδρομίων.

Και καλά να αγαναχτεί ο απλός κόσμος με αυτή την "αποκάλυψη". Οι δημοσιογράφοι, όμως, θα μπορούσαν να ρίξουν μια ματιά στην σύμβαση πριν αρχίσουν να χτυπιούνται, λες και ανακάλυψαν το ζεστό νερό:

"Σύμφωνα με τους όρους της παρούσας σύμβασης, το Δημόσιο (...) θα παρέχει υποστήριξη στον παραχωρησιούχο σε σχέση με την παροχή υπηρεσιών διάσωσης και πυρόσβεσης (είτε εφαρμόζοντας νόμους που επιτρέπουν την πλήρη παροχή των εν λόγω υπηρεσιών από τον παραχωρησιούχο είτε διασφαλίζοντας ότι είναι διαθέσιμο το Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδος ως ανάδοχος και ότι δεν θα χρεώνει περισσότερο από τις εύλογες άμεσες δαπάνες του για τις εν λόγω υπηρεσίες)" [σελ. 72-74, § 4.3.2, εδάφιο ιβ].

Αν σας φαίνεται τρελό να στέλνει το κράτος πυροσβέστες να φυλάνε μια ιδιωτική επιχείρηση, πάρτε μια ανάσα και ηρεμήστε. Δεν είναι η πρώτη φορά που το δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση να θέτει τις υπηρεσίες του στην διάθεση ενός ιδιώτη. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν γίνει και με την Cosco και, προφανώς, θα γίνουν και με κάθε "επενδυτή" που έρχεται να βάλει χέρι στην περιουσία μας. Γιατί να μπαίνει ο άνθρωπος σε έξοδα, όταν το "κακό" (μη το ξεχνάμε αυτό!) κράτος μπορεί να τον βοηθήσει να κάνει την δουλειά του περίπου τζάμπα;

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (2)

Αλέξης Τσίπρας προς Στέφαν Σούλτε, πρόεδρο της Fraport: "Σήμερα στέλνετε ένα σημαντικό
μήνυμα με την επένδυση του 1,234 δισ. ευρώ". Δεξιά, ο Δημήτρης Κοπελούζος.

Δ) Στην αρχή της σύμβασης παρατίθεται μια εκτενής κατάσταση όρων και ορισμών, το περιεχόμενο των οποίων διασαφηνίζεται ώστε να μη δημιουργούνται ασάφειες ή παρεξηγήσεις. Έτσι γίνεται με όλες τις συμβάσεις. Μόνο που σε τούτη την σύμβαση παρατίθενται μερικοί ορισμοί που κινούν την περιέργεια. Για παράδειγμα: "Ως Αποζημιώσιμη Μεταβολή Νομοθεσίας  νοείται: (α) μια μεροληπτική μεταβολή νομοθεσίας ή (β) μια γενική μεταβολή νομοθεσίας η οποία τίθεται σε ισχύ μετά την ημερομηνία της παρούσας σύμβασης και συνεπάγεται πρόσθετες κεφαλαιουχικές δαπάνες ή/και λειτουργικές δαπάνες" [σελ. 15].

Kαταλάβαμε τι σημαίνει "αποζημιώσιμη μεταβολή νομοθεσίας"; Αν το ελληνικό κράτος αποφασίσει στο μέλλον π.χ. την επιβολή ενός νέου τέλους, την αύξηση ενός υφιστάμενου φόρου ή την επί το αυστηρότερον τροποποίηση της περιβαλλοντικής νομθεσίας, υποχρεούται να αποζημιώσει την Fraport ως προς την μείωση κερδών που θα επιφέρουν αυτές οι μεταβολές. Όπως αναλύεται παρακάτω, "Εάν προκύψουν μεταβολές νομοθεσίας (...) οι οποίες επηρεάζουν ουσιωδώς το οφειλόμενο αντίτιμο (...) τότε οι οικονομικές επιπτώσεις (...) θα καταβληθούν από το δημόσιο προς τον παραχωρησιούχο, εάν είναι επιζήμιες για τον παραχωρησιούχο, κατά την στιγμή που ανακύπτουν ή εάν είναι επωφελείς (...) ο παραχωρησιούχος θα υποχρεούται να καταβάλει στον παραχωρητή το ποσό με το οποίο επωφελήθηκε όταν πράγματι το εισπράξει ή το εξασφαλίσει" [σελ. 271-272, § 41.3].

Επίσης, αμέσως πιο κάτω, προβλέπεται ότι "εάν προκύψουν ή πρόκειται σύντομα να προκύψουν μεταβολές νομοθεσίας, τότε ο παραχωρησιούχος δικαιούται (...) απαλλαγή από την συμμόρφωση με υποχρεώσεις" αλλά και αποζημίωση για "οποιαδήποτε εκτιμώμενη μεταβολή δαπανών παραχώρησης, η οποία υπερβαίνει το ποσό που μπορεί να ανακτήσει ο παραχωρησιούχος μέσω της αύξησης των αερολιμενικών τελών" [σελ. 272-273, § 41.5].

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (1)

Αθήνα, 14/12/2015: Δημήτρης Κοπελούζος (πρόεδρος της οφσόρ Copelouzos Group), Στέργιος Πιτσιόρλας
(πρόεδρος ΤΑΙΠΕΔ), Αλεξάντερ Τσίνελ και Μάρτιν Γκλοκ (αντιπρόεδροι της Φράπορτ) υπογράφουν.

Τις προάλλες, ο Der Spiegel αποκάλυψε ότι η γερμανική εταιρεια Fraport, στην οποία έχουμε παραχωρήσει 14 περιφερειακά αεροδρόμια για τριάντα χρόνια, δικεδικεί από το ελληνικό δημόσιο αποζημίωση 70 εκατ. ευρώ επειδή διαπίστωσε ότι στα παραχωρημένα αεροδρόμια υπάρχουν μεγάλες φθορές. Μεταξύ άλλων, η Fraport σημειώνει ότι κατέγραψε 12.200 καμμένες λάμπες, 1.287 χαλασμένους πυροσβεστήρες, 81 ελαττωματικά κλιματιστικά, εκατοντάδες σπασμένες πόρτες κλπ.

Όλα αυτά ακούγονται παράδοξα στ' αφτιά οποιουδήποτε λογικού ανθρώπου. Υποτίθεται ότι εμείς βγάλαμε τα αεροδρόμια στο σφυρί, εμφανίστηκαν κάποιοι επίδοξοι αγοραστές, εξέτασαν το πωλούμενο εμπόρευμα, το αποτίμησαν, έκαναν τις προσφορές τους και, εν τέλει, το πήρε εκείνος που έδωσε τα περισσότερα. Έτσι γίνονται οι αγοραπωλησίες σε όλον τον κόσμο: ο αγοραστής εξετάζει το πωλούμενο αντικείμενο πριν συμφωνήσει να το αγοράσει. Δεν δίνει πρώτα 1,2 δισ. και μετά διεκδικεί αποζημιώσεις 70 εκατομμυρίων, δηλαδή σχεδόν μιάμιση φορά τα λεφτά που πήραμε από την πώληση των σιδηροδρόμων!

Ηρεμήστε. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια κοινή αγοραπωλησία, άρα δεν έχει χώρο η κοινή λογική. Εδώ μιλάμε για... μεταρρυθμίσεις. Οι άνθρωποι της Fraport δεν είναι ηλίθιοι. Δεν εξέτασαν το πωλούμενο αντικείμενο διότι δεν είχαν λόγο να το κάνουν! Υπέγραψαν με το ελληνικό δημόσιο μια σύμβαση 997 σελίδων (μαζί με τα παραρτήματα), βάσει της οποίας... Αλλά καλύτερα να δούμε αυτή την περίφημη σύμβαση βήμα-βήμα, ώστε να καταλάβουμε απολύτως για ποιο πράγμα μιλάμε.

Μνημείο υποτέλειας η αποικιακή «σύμβαση Fraport»

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Τις τελευταίες μέρες ήρθε ξανά στην επικαιρότητα η υπόθεση της σκανδαλώδους εκποίησης των 14 αεροδρομίων στην κοινοπραξία Fraport-Slentel. Αφορμή στάθηκε η αναβολή για τρίτη συνεχόμενη φορά της υλοποίησης της σύμβασης παραχώρησης που έχει υπογραφεί μεταξύ της εταιρείας και του ελληνικού Δημοσίου από τον Δεκέμβριο του 2015. Αιτία αυτών των διαδοχικών καθυστερήσεων είναι η αδυναμία της Fraport να καταβάλει το προβλεπόμενο από τη σύμβαση ποσό του 1,2 δισ. ευρώ προκειμένου να πάρει και τυπικά στα χέρια της τη διαχείριση των αεροδρομίων (τα υπόλοιπα 900 εκατομμύρια προβλέπεται να αποπληρωθούν σε βάθος 40ετίας).

Την ίδια περίοδο βγήκαν στη δημοσιότητα πληροφορίες που αποκαλύπτουν την τραγική οικονομική κατάσταση της κοινοπραξίας. Πιο συγκεκριμένα, τα χρέη της Fraport τα τελευταία χρόνια συνεχώς αυξάνονται, φτάνοντας σήμερα τα 3,6 δισ. ευρώ, ενώ η ρευστότητα της βρίσκεται στο 1 δισ. περίπου εκ των οποίων μόνο τα 200 εκατομμύρια μπορούν να αξιοποιηθούν για την καταβολή του τιμήματος στο ελληνικό Δημόσιο. Από την άλλη, η Slentel Ltd, offshore εταιρεία συμφερόντων Κοπελούζου, είναι, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, εταιρεία-φάντασμα καθώς διαθέτει μετοχικό κεφάλαιο μόλις 5.000 ευρώ. Ενδεικτικό είναι και το γεγονός πως διάφορα διεθνή επενδυτικά σχήματα εμφανίζονταν μέχρι πρότινος διστακτικοί στη δανειοδότηση της κοινοπραξίας προκειμένου να μπορέσει να συγκεντρώσει το αναγκαίο ποσό.