"ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ" | "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ" Με τον Σωτήρη Γλυκοφρύδη.

ESTIA TV

Ο Αχιλλέας, η χελώνα …και οι Νεοέλληνες

ardin-rixi

Του Νικόλαου Μπινιάρη από τη Ρήξη φ. 122

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου μια ανθολογία από δοκίμια του Μπόρχες. Το πρώτο (1929) ήταν το «Η ατέρμων κούρσα ανάμεσα στον Αχιλλέα και τη χελώνα». Ο Μπόρχες αναφέρεται στο ιστορικό και διάσημο παράδοξο του Ελεάτη φιλόσοφου και μαθητή του πατέρα Παρμενίδη, Ζήνωνα. Ο Παρμενίδης θεωρείται ο πατέρας της φιλοσοφίας και ο Ζήνωνας ένας ιδιοφυής μαθητής, ο οποίος παρουσίασε τα παράδοξά του για να επιχειρηματολογήσει υπέρ του δασκάλου του.

Η φιλοσοφία του Παρμενίδη εμπεριέχει την ιδέα του αναλλοίωτου και ακίνητου όντος. Το ον σύμφωνα με τον Παρμενίδη είναι ένα και ενυπάρχει όχι εν χρόνω. Ο Αριστοτέλης αναφέρει το συγκεκριμένο παράδοξο ως το «επιχείρημα του Αχιλλέα» και ο Σιμπλίκιος το αναφέρει σε σχέση με τη χελώνα. Ο Αχιλλέας είναι η επιτομή της ταχύτητας, ωκύπους, κατά τον Όμηρο, η χελώνα η επιτομή της βραδύτητας. Και εδώ αρχίζει το παράδοξο. Ο Ζήνωνας, είκοσι τέσσερις αιώνες πριν, βάλθηκε να μας φέρει σε απόγνωση, δηλαδή να φέρει σε απόγνωση αυτό που η κοινή λογική θεωρεί δεδομένο της εμπειρίας, πως ο Αχιλλέας σε μια κούρσα με τη χελώνα θα είναι πάντα ο νικητής, εάν βέβαια όλες οι συνθήκες είναι ομαλές και ο Αχιλλέας δεν σπάσει το πόδι του ή δεν αποκοιμηθεί από την αργή κίνηση της χελώνας.