Επιστροφή στο παρελθόν

analyst

Δεν χρειαζόμαστε Επιτελικό Κράτος και Επιτελική τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι σχέδιο για την Οικονομία, δικό μας σχέδιο. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ανάπτυξη, αφού χωρίς ανάπτυξη δεν θα λύσουμε κανένα απολύτως πρόβλημα των Ελλήνων. Ανάπτυξη όμως με εγχώριες επενδύσεις που υπερέβαιναν ανέκαθεν το 20% του ΑΕΠ μας, έναντι κάτω του 2% των ξένων.Δεν χρειαζόμαστε απλά επενδύσεις, αλλά αειφόρες επενδύσεις. Τέτοιες δηλαδή που δεν θα θυσιάζουν το μέλλον των παιδιών μας στο παρόν και στο βωμό του χρέους, όπως πιστεύω για το Ελληνικό  – αλλά θα είναι κοινωνικά και διαχρονικά δίκαιες, σε σχέση με τις εισοδηματικές τάξεις και με όλες τις γενιές των Ελλήνων. Για να τα καταφέρουμε, πρέπει να προηγηθούν οι δημόσιες επενδύσεις – έτσι ώστε να δημιουργηθεί ζήτηση και να ακολουθήσουν οι ιδιωτικές. Καμία χώρα άλλωστε ποτέ στον κόσμο δεν τα κατάφερε να ξεφύγει από μία τέτοια παγίδα, χωρίς δημόσιες επενδύσεις.

.

Ομιλία (ολοκληρωμένη)

– στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης (πηγή)

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Με το νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος, φάνηκε καθαρά πως η ΝΔ, θεωρώντας πως ξεπλύθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς επίσης ότι οι Έλληνες πείστηκαν πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην ίδια και στα καταστροφικά μνημόνια, προσπάθησε να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία.

Πώς; Με την υπερσυγκέντρωση εξουσιών στην ίδια που αποφασίζει πλέον και διατάζει, όπως διαπιστώνεται από τον καταιγισμό των νομοσχεδίων με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, χωρίς φυσικά να υπάρχει κανένας λόγος – με εξαίρεση ίσως το φορολογικό. Κυρίως όμως  μεταφέρει δεκάδες εξουσίες στον πρωθυπουργό που μετατράπηκε κυριολεκτικά σε έναν αιρετό μονάρχη – με ένα υπουργικό συμβούλιο το οποίο «προίκισε» με πρωτοφανή προνόμια.

Το υποτελικό κράτος

analyst

Φυσικά βαδίζουμε προς την απόλυτη χρεοκοπία, εάν δεν βρούμε λύσεις για το υπέρογκο δημόσιο χρέος μας που αυξάνεται συνεχώς, παρά τα πρωτογενή πλεονάσματα και το ξεπούλημα όσων έχουμε και δεν έχουμε ή για το τεράστιο κόκκινο ιδιωτικό χρέος που έχει υπερβεί τα 330 δις € από αμελητέο το 2010. Φυσικά πρέπει να βιαστούμε για να το επιτύχουμε, αφού επιδεινώνονται οι παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες με αφετηρία τη Γερμανία και δεν πρέπει να βρουν ξανά εντελώς ανοχύρωτη την πατρίδα μας. Με μία οικονομία που συνεχίζει να καταρρέει, με κριτήριο την εκτόξευση του εμπορικού μας ελλείμματος στο -16,5% το πεντάμηνο του 2019 που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη πτώση της ανταγωνιστικότητας μας.

.

Ομιλία

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Αυτό που περιμέναμε από το πρώτο ουσιαστικά νομοσχέδιο της κυβέρνησης, από το «Επιτελικό Κράτος – Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», θα ήταν να συμφωνεί τουλάχιστον με τον πομπώδη τίτλο του.

Περιμέναμε να αναφέρεται σε ένα μικρό και ευέλικτο Κράτος Δικαίου, με πλήρη διαχωρισμό της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής Εξουσίας, με λιγότερη συγκέντρωση εξουσιών στον πρωθυπουργό, με χαμηλότερο κόστος λειτουργίας, με περισσότερη Δημοκρατία και με λιγότερα προνόμια για τους υπουργούς.

Το παράλληλο Κράτος εν Κράτει

analyst

Το υπερβολικά συγκεντρωτικό νομοσχέδιο για το Επιτελικό Κράτος, σε συνδυασμό με την εξαγγελθείσα αλλαγή του εκλογικού νόμου της απλής αναλογικής, καθώς επίσης με τη δρομολογημένη αναθεώρηση του Συντάγματος, μετατρέπει πλέον το πολίτευμα της Ελλάδας από (κατά γενική παραδοχή) πρωθυπουργοκεντρικό, σε μία αιρετή Μοναρχία. Εκτός αυτού, ο υπερβολικός συγκεντρωτισμός των εξουσιών σε ένα πρόσωπο, στον πρωθυπουργό ή αιρετό μονάρχη, θα έχει ως αποτέλεσμα ένα πολιτικό σύστημα πιο ευάλωτο στα συμφέροντα της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας, εις βάρος των Πολιτών – ενώ θα θέσει σε κίνδυνο την εθνική μας κυριαρχία, απέναντι στις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης.

.

«Προϊόν επεξεργασίας του ΣΕΒ, του think tank «Διανέοσις» και συμβουλευτικών εταιριών είναι το νομοσχέδιο για το «επιτελικό κράτος» – το πρώτο που κατέθεσε στη Βουλή η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποδίδοντάς του ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Αυτό προκύπτει από πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση της βασικής συντακτικής ομάδας, τη μεθοδολογία και τις διεργασίες μέχρι την κατάρτιση του νομοσχεδίου.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, είχε συγκροτηθεί μια μικρή ομάδα που το επεξεργαζόταν τουλάχιστον για δύο χρόνια (δηλαδή μερικούς μήνες αφότου ο κ. Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ) το στρατηγικό σχέδιο αναδιάρθρωσης του κράτους. Την ομάδα των 6 έως 10 ατόμων αποτελούσαν ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ  κ. Σκέρτσος, ο κ. Πιερακάκης,  τότε διευθυντής ερευνών του «Διανέοσις» think tank που ιδρύθηκε το 2016 από το  επιχειρηματία Δ. Δασκαλόπουλο και εκπρόσωποι τριών συμβουλευτικών εταιριών.

Το τέλος της πολιτισμικής σχιζοφρένειας

analyst

Όλοι γνωρίζουμε πως μπορεί κανείς να κυριαρχήσει πιο γρήγορα σε χίλιους ανθρώπους προσελκύοντας τις προκαταλήψεις τους, παρά να πείσει έναν και μόνο στηριζόμενος στη λογική. Εν τούτοις, η χειραγώγηση φαίνεται να υποχωρεί σε μία σημαντική μερίδα της κοινωνίας που θέλει να ακούει την αλήθεια είτε από αντικειμενικά ΜΜΕ, είτε από πολιτικούς που χαρακτηρίζονται σκόπιμα από τους εκάστοτε χειραγωγούς ως «τεχνοκράτες», για να υποτιμήσουν/διαστρεβλώσουν το λόγο τους. Εάν λοιπόν υπάρχει κάτι, για το οποίο αξίζει να είναι κανείς αισιόδοξος στη σημερινή Ελλάδα, στην πιο χρεοκοπημένη χώρα στην παγκόσμια ιστορία, η οποία έχει μετατραπεί σε άβουλη αποικία χρέους των ξένων δυνάμεων, είναι αυτό ακριβώς – η διαφαινόμενη ωριμότητα ενός αυξανόμενου μέρους της κοινωνίας που δεν φοβάται να αντιμετωπίσει κατάματα την αλήθεια και που θέλει να προσπαθήσει πραγματικά να αλλάξει τα κακώς κείμενα.  

.

Άποψη

- του Βασίλη Βιλιάρδου

Σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα, το 64% των Αμερικανών πιστεύουν πως τα ΜΜΕ έχουν αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά τη χώρα τους (πηγή) – καθιστώντας τα με αυτόν τον τρόπο περισσότερο απεχθή, από ότι οι μεγάλες εταιρείες (53%) και οι τράπεζες (39%). Όπως δήλωσε δε ένας αναλυτής του κλάδου, «Τα αποτελέσματα αυτά δεν εκπλήσσουν κανέναν. Τα ΜΜΕ δεν παρέχουν πληροφορίες, έτσι ώστε να παίρνει κανείς έξυπνες αποφάσεις, έχοντας ενημερωθεί σωστά. Αντίθετα, τα ΜΜΕ είναι εταιρικά εργαλεία» – όργανα χειραγώγησης των ανθρώπων δηλαδή που χρησιμοποιούν έντεχνα το δεκάλογο της (ανάλυση), με στόχο αποκλειστικά και μόνο την εξυπηρέτηση των εντολέων τους.

Δεν είναι βέβαια μόνο τα ΜΜΕ που «κατηγορούνται» για κάτι τέτοιο, αλλά όλοι οι θεσμοί, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων πολυεθνικών και της κυβέρνησης – γεγονός που σημαίνει πως οι Αμερικανοί δεν θέλουν πια ούτε να ελέγχονται, ούτε να υπηρετούν δουλικά την εκάστοτε εξουσία.

Σε πλήρη αντίθεση, δυστυχώς, εμείς οι Έλληνες έχουμε σκύψει το κεφάλι, έχουμε αποδεχθεί μοιρολατρικά πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση στην πολιτική των μνημονίων, παρά το ότι έχει αποτύχει παταγωδώς για τρίτη συνεχόμενη φορά, δεν συνειδητοποιούμε πως με τον τρόπο αυτό δρομολογείται η υφαρπαγή των δημοσίων και ιδιωτικών μας περιουσιακών στοιχείων μέσω της διαρκούς επιδείνωσης των δίδυμων χρεών μας (δημόσιο και ιδιωτικό), ενώ φαινόμαστε πρόθυμοι να μας επιβληθεί το παράλληλο «κράτος εν κράτει» από τη νέα κυβέρνηση – η Αιρετή Μοναρχία, μέσω του νομοσχεδίου για το επιτελικό κράτος (ανάλυση).