Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενιαίος Μηχανισμός Εκκαθάρισης (SRM). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενιαίος Μηχανισμός Εκκαθάρισης (SRM). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2014

Ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Εκκαθάρισης Τραπεζών[1].

του Κώστα Μελά

Την Πέμπτη το πρωί, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. κατέληξαν σε μια συμβιβαστική συμφωνία για τη δημιουργία του λεγόμενου Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης (SRM), ο οποίος αποτελεί το δεύτερο από τα τρία σκέλη της τραπεζικής ένωσης που οι ηγέτες της Ευρωζώνης αποφάσισαν να δημιουργήσουν στο αποκορύφωμα της κρίσης δημοσίου χρέους της Ευρωζώνης, τον Ιούνιο του 2012. Η συμφωνία πρέπει να εγκριθεί, μέχρι το τέλος του Απριλίου , από το Συμβούλιο Αρχηγών και από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το 2012 η ΕΚΤ είχε  προγραμματίσει  τρεις πυλώνες για την τραπεζική ένωση: εγγύηση της ασφάλισης καταθέσεων, ένα ευρωπαϊκό ταμείο που θα καλύπτει την εκκαθάριση προβληματικών τραπεζών και μία κεντρική εποπτική αρχή για τις τράπεζες.

 Από αυτά μόνο η εποπτεία των τραπεζών από την ΕΚΤ εξελίσσεται όπως είχε αναγγελθεί.

Η δημιουργία του θεσμικού πλαισίου για την εγγύηση καταθέσεων,  έχει παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες, λόγω των έντονων διαφωνιών  της  Γερμανίας η οποία υποστηρίζει ότι ένας τέτοιος μηχανισμός είναι αντίθετος με τις συμφωνίες της ΕΕ δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν φορολογούμενοι ενός κράτους –μέλους  να καταβάλουν το κόστος για την εκκαθάριση  τραπεζών άλλου κράτους –μέλους.

Το  θεσμικό πλαίσιο του ΕΜΕΚ συζητήθηκε και εγκρίθηκε κατ’ αρχάς στη συνάντηση των αρχηγών 19-20 Δεκεμβρίου στις Βρυξέλες και στη συνέχεια στη κοινή συνεδρίαση των κρατών –μελών και των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (20 Μαρτίου 2014).

Η δημιουργία του Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης Τραπεζών  έχει δύο στόχους: πρώτοννα δημιουργηθεί ο μηχανισμός αξιολόγησης για το ποια τραπεζικά ιδρύματα πρέπει να οδηγηθούν σε εκκαθάριση  και δεύτερον να δημιουργηθεί ένα ταμείο  το οποίον  θα συνεισφέρει  το εναπομείναν  κεφάλαιο στην περίπτωση πτώχευσης – εκκαθάρισης   του τραπεζικού ιδρύματος μετά τις συνεισφορές των μετόχων , των ομολογιούχων και των μεγάλων καταθετών.