analyst
Στις Η.Π.Α. έχουν δημιουργηθεί ήδη δύο παράλληλες κοινωνίες, όπου στη μεν πρώτη οι πλούσιοι γίνονται όλο και πλουσιότεροι και στη δε δεύτερη οι φτωχοί φτωχότεροι με τελική κατάληξη τις φυλακές – ενώ στην Ευρώπη μπορεί να προηγείται η Ελλάδα, αλλά σύντομα θα ακολουθήσουν όλες οι άλλες χώρες.
.
«Οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, υπηρετούν τα συμφέροντα μίας συγκεκριμένης, ιδιαίτερης και παρασιτικής ομάδας: μίας «κάστας», τα μέλη της οποίας αποκαλούνται «Εισοδηματίες» (Rentiers) – επειδή διαθέτουν μεγάλα κεφάλαια, τα εισοδήματα τους προέρχονται από επενδύσεις (από κερδοσκοπικές επιθέσεις ή/και τοποθετήσεις καλύτερα) και δεν είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται. Η παρασιτική και άπατρις αυτή ομάδα, κάνει τα πάντα για να ελέγξει τις εξελίξεις στον πλανήτη – πριν από όλα τους πολιτικούς, η πλειοψηφία των οποίων την υπηρετεί έμμισθα, αφού στηρίζει την εξουσία της σε αυτήν (στην ελίτ).Το συγκεκριμένο τώρα οικονομικό σύστημα, το οποίο παράγει συνεχώς νέους σκλάβους χρέους (κράτη, επιχειρήσεις, νοικοκυριά και άτομα), μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή – μέσα από τις κρίσεις που γίνονται συχνότερες και μεγαλύτερες, από τις χρηματιστηριακές φούσκες που σπάζουν με πάταγο, από τις επεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών που μεταφέρουν τον πλούτο από τα κάτω προς τα επάνω, από τα πλασματικά χρήματα στις αγορές συναλλάγματος και παραγώγων, από τα περιβαλλοντικά προβλήματα που οφείλονται κυρίως στην αχόρταγη λεηλασία των φυσικών πόρων κοκ.» (Β. Γ. με παρεμβάσεις).
του Βασίλη Βιλιάρδου
Ανάλυση
Ο Schumpeter είχε γράψει ότι, ο καπιταλισμός δεν είναι συνώνυμο της ελεύθερης αγοράς, αλλά η δυναμική της κοινωνίας στα χέρια μίας καπιταλιστικής ελίτ – μίας ομάδας δηλαδή, στην οποία ανήκουν οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από τα προσόντα της διάνοιας και της θέλησης άνω του κανονικού (της απληστίας επίσης). Κατά τον ίδιο η ιστορία, για την ακρίβεια η ιστορία ως μέσο καταγραφής των αλλαγών και των εξελίξεων, είναι η ιστορία της επίδρασης των ελίτ, επάνω στην αδρανή μάζα της κοινωνίας.
Ορισμένοι τώρα πιστεύουν πως επιδιώκεται ο σταδιακός εκφασισμός της Δύσης – από μία συνεχώς μικρότερη και ισχυρότερη ελίτ, η οποία θέλει να ελέγχει τα πάντα στον πλανήτη, μεταξύ άλλων με το σύστημα του χρέους. Υπενθυμίζουμε εδώ πως η αναδιανομή των εισοδημάτων προς όφελος των ελίτ εντάθηκε μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και την αδυναμία των πολιτικών να χειριστούν σωστά τις οικονομικές ασυμμετρίες – ενώ έχουν διαπιστωθεί τα εξής:
