Το «Μαξιλάρι»

του Κώστα Κόλμερ

Άργησε αλλά βρήκε το «μαξιλάρι» η κυβέρνηση, αν πιστεύσουμε την δημοσιογράφο Ευγενία Τζώρτζη («Καθημερινή» 28.7.19). Ο υπουργός Οικονομικών προτίθεται επί τέλους, να χρησιμοποιήσει μέρος της «πιστωτικής γραμμής» που ενέκρινε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητος (ESM) με το τέλος του 

τρίτου διασωστικού προγράμματος (bailout) της Ελληνικής οικονομίας. Θα εξοφληθούν εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου (ΕΔ) που έχουν δοθή στις Τράπεζες για την χρηματοδότηση απ’ αυτές διαφόρων «πρότζεκτ» και δεν έχουν πληρωθή αφού έχουν κατά κανόνα καταπέσει.

Η ιδέα είναι να πληρωθούν οι Τράπεζες από τον ΕΜS για τις καταπτώσεις των εγγυήσεων και να χρεωθή το ΕΔ. Έτσι, θα ανακεφαλαιωθούν οι Τράπεζες (για τετάρτη φορά από της ευρωδιασώσεως) και θ’ αυξηθή η δυνατότης των να παράσχουν χρηματοδοτήσεις προς τον ιδιωτικό τομέα, που υποφέρει από μεγάλη έλλειψη χρηματικής ρευστότητος. Συγχρόνως βεβαίως θ’ αυξηθή το δημόσιον χρέος.

Η φάμπρικα των εγγυήσεων

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Κρατικός προϋπολογισμός 2015: Για καταπτώσεις, 818 εκατ.(ιδιώτες: 151 εκατ.) – Για εξοπλισμούς 700 εκατ.

Κατά την περίοδο 1995-2009, το ελληνικό δημόσιο εγγυήθηκε ομολογιακά δάνεια άνω των 10 δισ. ευρώ υπέρ «φορέων γενικής κυβέρνησης» (του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως λέμε). Τα έξι δισ. απ’ αυτά αφορούσαν τον ΟΣΕ και για τις σχετικές εγγυήσεις εκδόθηκαν 18 υπουργικές αποφάσεις μέσα σ’ αυτή την δεκαπενταετία. Εξυπακούεται ότι οι αποφάσεις εκδίδονταν κανονικά και δίχως ολιγωρίες είτε ήταν το «εκσυγχρονιστικό» ΠαΣοΚ του Σημίτη στην κυβέρνηση είτε ήταν η «σεμνή και ταπεινή» Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή.

Ανοίγουμε παρένθεση. Δημόσιος τομέας, θα μου πείτε, οπότε καλώς έκανε το δημόσιο και εγγυήθηκε. Ναι μεν, αλλά… πώς; Με απλές υπουργικές αποφάσεις; Ούτε μία από τις χιλιάδες (όπως θα δούμε παρακάτω) περιπτώσεις παροχής εγγυήσεων δεν ήρθε στην βουλή για συζήτηση ή έστω για ενημέρωση! Προφανώς, για την δημοκρατία δεν είναι κακό να αναλαμβάνει η χώρα δεσμεύσεις και υποχρεώσεις δισεκατομμυρίων με μια υπουργική υπογραφή. Μη ξεχνάμε ότι λίγο αργότερα θα αρκούσε η υπογραφή τού Γιώργου Παπακωνσταντίνου για να αναλάβει η χώρα μνημονιακές δεσμεύσεις. Αυτό ως σχόλιο. Κλείνουμε την παρένθεση και πάμε παρακάτω.