ΕΕΣΥΠ, αυτή η άγνωστη (3)

Πανοραμική άποψη της βόρειας Πάτρας. Σε πρώτο πλάνο το βυζαντινό
κάστρο τού 6ου αιώνα, έμβλημα της πόλης, το οποίο διεκδικεί η ΕΕΣΥΠ.

Χτες, μια φίλη αναγνώστρια μου απηύθυνε (μέσω της σελίδας τού ιστολογίου στο Facebook) την εξής ερώτηση: "Αναρωτιέμαι, Θοδωρή ,το κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης -που το ανεκτίμητης αξίας περιεχόμενό του μετακόμισε στο ΚΠΙΣΝ- ανήκει πλέον στην ΕΕΣΥΠ;". Δεν της απάντησα επειδή είχα κατά νου το σημερινό κείμενο, όπου θα βρει την απάντηση που ζητάει. Στο μεταξύ, ας θυμηθούμε αυτό που λέγαμε χτες, ότι πέρυσι τον Ιούνιο η ΕΤΑΔ/ΕΕΣΥΠ ζήτησε να μεταβιβαστούν σ' αυτήν οι τρεις παραλιακές λεωφόροι τής Πάτρας, επειδή θα μιλήσουμε εκτενέστερα για εκείνο το αίτημα της ΕΤΑΔ μιας και αφορούσε πολύ περισσότερα ακίνητα.

Στις 14 Ιουνίου 2018 (κρατήστε αυτή την ημερομηνία), λοιπόν, η ΕΕΣΥΠ υπέβαλε στην κυβέρνηση αίτημα με το οποίο ζητούσε να μεταβιβαστούν στην ΕΤΑΔ "10.119 ακίνητα, κυριότητας ελληνικού δημοσίου, συνολικού εμβαδού γης 511.357.451 τ.μ. και συνολικής δομημένης επιφάνειας 22.601 τ.μ., όπως αυτά εξειδικεύονται με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) στο Παράρτημα Ι, το οποίο είναι συνημμένο στο παρόν αίτημα". Ουσιαστικά, δηλαδή, η ΕΕΣΥΠ έστειλε μια λίστα με 10.119 αριθμούς κτηματολογίου και ζητούσε να της μεταβιβαστούν τα ακίνητα στα οποία ανήκαν αυτοί οι αριθμοί.

Στις 18 Ιουνίου 2018 συνεδρίασε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚυΣΟιΠ), υπό την προεδρία τού υπουργού οικονομίας Γιάννη Δραγασάκη και αποφάσισε να κάνει δεκτό το αίτημα της ΕΕΣΥΠ και να αναθέσει στον υπουργό οικονομικών την διεκπεραίωση της διαδικασίας. Βάσει του -μνημονιακού- Ν.4389/2016, το ΚυΣΟιΠ όφειλε να εκδώσει απόφαση μέσα σε διάστημα δυο μηνών αλλά σε μόλις τέσσερις ημέρες η απόφαση ήταν έτοιμη και την επόμενη κιόλας ημέρα δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β', 2317/19-06-2018). Δηλαδή, μέσα σε τέσσερις ημέρες και προκειμένου να αποφασίσουν, τα μέλη του ΚυΣΟιΠ έλεγξαν όλα τα ακίνητα στα οποία ανήκε κάθε ένας από 10.119 κωδικούς, συζήτησαν την ιδιαιτερότητα κάθε ακινήτου, υπολόγισαν την σημασία καθενός ξεχωριστά τόσο για την τοπική όσο και για την εθνική οικονομία και αποφάσισαν ότι άπαντα, μηδενός εξαιρουμένου, μπορούν και πρέπει να μεταβιβαστούν στην ΕΤΑΔ.

ΕΕΣΥΠ, αυτή η άγνωστη (2)

Πάτρα, 1930: Η Όθωνος-Αμαλίας (στο ύψος της Ερμού), την κατοχή της οποίας διεκδικεί σήμερα η ΕΕΣΥΠ.

Θα έλεγε κανείς ότι η ίδρυση της ΕΕΣΥΠ ήταν υποχρεωτική διότι μας την επέβαλαν οι δανειστές μας μέσω των μνημονίων. Αυτό δεν είναι απολύτως ακριβές αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι η διάρκεια αυτής της εταιρείας προβλέπεται για 99 χρόνια, δηλαδή για 96 ολόκληρα χρόνια μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Με την λήξη αυτού του διαστήματος, η εταιρεία θα λυθεί και η περιουσία της θα περιέλθει και πάλι στο κράτος. Ο λόγος για τον οποίο προβλέφθηκε τόσο μεγάλη διάρκεια, είναι ότι η ΕΕΣΥΠ αποτελεί την εγγύηση του ελληνικού κράτους προς τους δανειστές του ότι θα εξοφλήσει πλήρως τα χρέη του προς αυτούς. Πώς γίνεται αυτό; Ιδού:

Με το τελευταίο μνημόνιο, η ΕΕΣΥΠ κατέστη "συμβαλλόμενο μέρος" της χρηματοδοτικής σύμβασης, εγγυώμενο την έγκαιρη εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας μας. Ειδικώτερα, "υπόσχεται στον ESM ότι κάθε φορά που το δικαιούχο κράτος μέλος δεν καταβάλλει ποσό οφειλόμενο βάσει ή σε σχέση με τη Σύμβαση, η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας μετά από αίτημα θα φέρει την ευθύνη καταβολής αυτού του ποσού σαν να ήταν ο κύριος οφειλέτης, εφόσον τα συνολικά καταβλητέα ποσά βάσει αυτής της εγγύησης δεν θα υπερβαίνουν συνολικά τα 25 δισ. ευρώ". Επί πλέον δε, "συμφωνεί με τον ESM ότι εάν οποιαδήποτε εγγύηση που εγγυάται είναι ή καθίσταται μη εκτελεστή, άκυρη ή παράνομη, ανεξάρτητα ως αρχική υποχρέωση, αποζημιώνει τον ESM αμέσως μετά από αίτημά του έναντι οποιουδήποτε κόστους, απώλειας ή υποχρέωσης ευθύνης που προκύπτει από το γεγονός ότι το δικαιούχο κράτος μέλος δεν καταβάλλει κανένα ποσό το οποίο θα καταβαλλόταν στο πλαίσιο της σύμβασης, αλλά λόγω μη εκτελεστότητας, ακυρότητας ή παρανομίας δεν καταβάλλεται την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να καταβληθεί". Παρ' ότι ο συντάκτης των παραπάνω αποσπασμάτων έχει πρόβλημα με τα ελληνικά του, πιστεύω ότι καταλάβαμε όλοι το περιεχόμενό τους.

ΕΕΣΥΠ, αυτή η άγνωστη (1)

Απεικόνιση των λοιπών θυγατρικών τής ΕΕΣΥΠ (από την Ετήσια Οικονομική Έκθεση 2017)

Θα έβαζα άνετα στοίχημα ότι αν μας ρωτήσει κάποιος τι είναι η ΕΕΣΥΠ, ελάχιστοι από μας δεν θα τον κοιτάζαμε με απλανές βλέμμα και δεν θα σηκώναμε τους ώμους δηλώνοντας άγνοια. Κι όμως, αυτό που κρύβεται πίσω από τούτο το αρκτικόλεξο, ρυθμίζει εν πολλοίς την μοίρα μας και την μοίρα τού τόπου μας και θα το κάνει για πολλά χρόνια ακόμη. Πάμε, λοιπόν, να δούμε με λεπτομέρειες την απάντηση.

Κατ' αρχάς, ΕΕΣΥΠ σημαίνει "Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας". Πρόκειται για έναν φορέα, ο οποίος ιδρύθηκε το 2016 (επί της πρώτης "αριστερής" κυβέρνησης της χώρας) και συνήθως αναφέρεται ως "υπερταμείο". Βέβαια, κάποτε αποκαλούσαμε "υπερταμείο" το ΤΑΙΠΕΔ αλλά σήμερα το ΤΑΙΠΕΔ δεν είναι παρά μια θυγατρική τής ΕΕΣΥΠ. Αυτή και μόνη η λεπτομέρεια αρκεί για να προκαλέσει δέος. Αν τώρα προσθέσουμε ότι, πλην του ΤΑΙΠΕΔ, στις άμεσες θυγατρικές τής ΕΕΣΥΠ ανήκουν η ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου) και το ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας), γίνεται σαφές ότι τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά.

Με την ίδρυσή της, η ΕΕΣΥΠ "προικίστηκε" εξαιρετικά, καθώς μεταβιβάστηκε σ' αυτήν ένα τεράστιο φιλέτο τής κρατικής περιουσίας, το οποίο περιλάμβανε (πλήν του ΤΑΙΠΕΔ, της ΕΤΑΔ και του ΤΧΣ): το 34,12% της ΔΕΗ, το 50% + 1 μετοχή της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, το 100% του ΟΑΣΑ (αστικές συγκοινωνίες Αθήνας), το 100% της ΑΕΔΙΚ (Διώρυγα της Κορίνθου), το 100% του ΟΚΑΑ και της ΚΑΘ (Κεντρικές Αγορές Αθήνας και Θεσσαλονίκης), το 100% της ΔΕΘ-Helexpo (Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης), το 100% της ΓΑΙΑΟΣΕ (ακίνητα του ΟΣΕ), το 90% των ΕΛΤΑ, το 55,19% των Αλυκών, το 35% των ΒΙΠΕ της πρώην ΕΤΒΑ και το 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών.