Η στυγνή δολοφονία της Ελλάδας

analyst
.

Οι υπεύθυνοι της μεγαλύτερης καταστροφής στην παγκόσμια ιστορία εν καιρώ ειρήνης όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά συνεχίζουν να κάνουν δηλώσεις ή/και να πολιτεύονται – τεκμηριώνοντας πόσο «έξυπνοι» είμαστε εμείς οι Έλληνες, με κριτήριο την αντικειμενική πραγματικότητα.

.

Επικαιρότητα

Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, «ο πολιτικός που τοποθέτησε την ταφόπλακα στην Ελλάδα είναι αυτός που υπέγραψε την υπαγωγή των ομολόγων της στο αγγλικό δίκαιο, καθώς επίσης την απαγόρευση μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα – υποθηκεύοντας παράλληλα ολόκληρη τη δημόσια περιουσία» (πηγή). Όλα αυτά σε μία χρονική στιγμή που οι δανειστές φοβόντουσαν όσο τίποτα άλλο μία ελληνική χρεοκοπία – η οποία μπορεί μεν να ήταν επώδυνη, αλλά θα οδηγούσε τη χώρα στην έξοδο από την κρίση, ενδεχομένως με ένα δικό της εθνικό νόμισμα.

Ειδικότερα, τότε θα μπορούσε σχετικά εύκολα η Ελλάδα να προβεί σε αναβολή πληρωμών απέναντι στις ξένες τράπεζες, να απαιτήσει το λογιστικό έλεγχο των δανείων της, να μετατρέψει όλο το εξωτερικό χρέος της σε δραχμές και στη συνέχεια να το πληρώνει στο δικό της νόμισμα – οπότε η υποτίμηση του δεν θα επιβάρυνε μόνο την ίδια αλλά, επίσης, όλους τους δανειστές της, ενώ το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος θα μειωνόταν πληθωριστικά.

Το έγκλημα του PSI

analyst

Mέσω αυτού υπεγράφη η υπαγωγή των ομολόγων του δημοσίου στο αγγλικό δίκαιο, η απαγόρευση της μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα, καθώς επίσης η υποθήκευση ολόκληρης της Ελλάδας, χωρίς καμία ωφέλεια – οπότε δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο.

του Ιάκωβου Ιωάννου

Άρθρο

Επανέρχεται ξανά στην επικαιρότητα η αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της Ελλάδας μετά τα μέσα του 2017, οπότε η χρεοκοπία, καθώς επίσης η έξοδος της από την Ευρωζώνη – εκβιαστικά φυσικά μέσω της ΕΚΤ που ασφαλώς ελέγχεται από τον κ. Σόιμπλε, αφού μόνο εκούσια μπορεί να δρομολογηθεί κάτι τέτοιο.

Η χρεοκοπία βέβαια θα αποφευχθεί, εάν η κυβέρνηση συμβιβαστεί με όλα όσα απαιτηθούν από τη Γερμανία – εκτός αυτού υπό την προϋπόθεση ότι, στην περίπτωση αποχώρησης του ΔΝΤ θα αναλάβει το ελληνικό πρόγραμμα το γερμανικό ΔΝΤ, ο ESM δηλαδή, επιβάλλοντας πολύ πιο επώδυνα μέτρα.

Δυστυχώς τα ελληνικά κόμματα δεν μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους ούτε στην άκρη του γκρεμού – ενώ οι Πολίτες λογικά πιστεύουν ότι, δεν είναι δυνατόν να διασωθεί η χώρα από αυτούς που τη χρεοκόπησαν και πρέπει να τιμωρηθούν. Εν τούτοις, δεν κατανοούν πως αφενός μεν δεν υπάρχει χρόνος, αφετέρου πως δεν αλλάζει εύκολα το πολιτικό προσωπικό – οπότε δεν είναι ρεαλιστικό κάτι τέτοιο.

Ο ένοχος της χρεοκοπίας

analyst

Ο πολιτικός που τοποθέτησε την ταφόπλακα στη χώρα είναι αυτός που υπέγραψε την υπαγωγή των ομολόγων της στο αγγλικό δίκαιο, καθώς επίσης την απαγόρευση μετατροπής του εξωτερικού χρέους σε εθνικό νόμισμα – υποθηκεύοντας παράλληλα ολόκληρη τη δημόσια περιουσία.

του Βασίλη Βιλιάρδου

Άποψη

Η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία, λόγω της σημαντικής και ευαίσθητης γεωπολιτικής της θέσης, καθώς επίσης του φυσικού, πολιτιστικού και υπόγειου πλούτου της, δεν πρέπει ποτέ να υπερχρεώνεται – αφού τότε κινδυνεύει η εδαφική της ακεραιότητα, επειδή είναι αδύναμη να αντισταθεί απέναντι σε αυτούς που νομοτελειακά την επιβουλεύονται.

Ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η λιτή διαβίωση τόσο του κράτους, όσο και των Πολιτών του – κατά το παράδειγμα της αρχαίας Σπάρτης, η οποία δεν είχε υιοθετήσει μόνο έναν λιτό τρόπο διαβίωσης αλλά, επίσης, ήταν πάντοτε ετοιμοπόλεμη. Στη σημερινή εποχή βέβαια η έννοια «ετοιμοπόλεμη» για μία χώρα δεν απαιτεί μόνο τη στρατιωτική της ετοιμότητα σε αμυντικό επίπεδο αλλά, κυρίως, την οικονομική της ανεξαρτησία – η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να τίθεται σε κίνδυνο.

Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έκανε μεγάλα λάθη στο παρελθόν, κυρίως μετά το 1980, όπου άρχισε να ζει πάνω από τις δυνατότητες της – μη λιτά καλύτερα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό το δημόσιο χρέος της. Στα πλαίσια αυτά, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει με τα υψηλά επιτόκια δανεισμού της, αναγκάσθηκε να υιοθετήσει το ευρώ – χωρίς όμως να είναι καθόλου προετοιμασμένη η οικονομία της.

Στη συνέχεια, αντί να μάθει από τα λάθη της, αφενός μεν επιστρέφοντας στη λιτότητα, αφετέρου προσαρμόζοντας την οικονομία της στα νέα δεδομένα, έκανε ακριβώς το αντίθετο – αυξάνοντας μεταξύ άλλων τους μισθούς των εργαζομένων πάνω από την παραγωγικότητα τους,καθώς επίσης περισσότερο από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης (γράφημα), με πρώτο αποτέλεσμα να χάσει την ανταγωνιστικότητα της.

Η ΠΑΓΙΔΑ ΚΛΕΙΝΕΙ!

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οφείλω να προειδοποιήσω τους αναγνώστες. Αν δεν θέλουν πολύ δυσάρεστες πραγματικότητες, ας μη διαβάσουν το άρθρο που ακολουθεί. Νομίζω όμως ότι, έτσι κι αλλιώς, το παραδεχόμαστε ή όχι συνειδητά, η μάζα του ελληνικού λαού καταλαβαίνει τι γίνεται και γι’ αυτό πάγωσε.

Συγκλίνουσες πληροφορίες από συνήθως αξιόπιστους διπλωματικούς παρατηρητές εδώ και στο εξωτερικό, κάνουν λόγο για ισχυρές πιέσεις των ΗΠΑ, ειδικότερα της Κυρίας Νούλαντ, του κεντρικού ηγετικού πυρήνα των νεοσυντηρητικών, να κλείσει άμεσα το θέμα της “Μακεδονίας”. Πακέτο θέλουν να πάει και η αναγνώριση Κοσσόβου από την Αθήνα.

Η άμεση επιδίωξη είναι να προχωρήσει επιτέλους η ένταξη όλων των βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ και η “ολοκλήρωση” της περιοχής, με την οριστική εξάλειψη διαφόρων “ανορθογραφιών”, όπως ο ελληνικός λαός και το “αντιστασιακό” DNA του, ενόψει πολεμικών προετοιμασιών κατά της Ρωσίας. Αυτή την επιδίωξη υπηρετεί και η ανάπτυξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Η απώτερη συνέπεια θα είναι η περαιτέρω εξασθένιση της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας και κρατικής συνοχής.

Το Αγγλικό Δίκαιο

Νέα Κρήτη

Απόστολος Γεωργιάδης, Ενοχικό Δίκαιο, Γενικό Μέρος [έκδοση 1999, σελίδες 234-237, πλαγιάριθμοι 22-27].

Παραθέτω σύντομη ενημέρωση για το περιβόητο Αγγλικό Δίκαιο στη θηλιά του οποίου μας οδήγησαν ασεβείς και θρασύτατοι Σαμαροβενιζέλοι έχοντες επί πλέον το απύθμενο θράσος να ωρύονται ότι έσωσαν τη χώρα μας! [Γ.Φ] ΠΗΓΗ.

α) Αγγλικό δίκαιο: Το αγγλικό δίκαιο αντιμετωπίζει κάθε συμβατική υποχρέωση ως περίπτωση εγγυοδοτικής ευθύνης, σύμφωνα με την οποία ο οφειλέτης ευθύνεται για κάθε παράβαση της (breach of contract). Αυτό εξηγεί πολλές διαφορές σε σχέση με τα ηπειρωτικά δίκαια. Έτσι, στο αγγλικό δίκαιο είναι αδιάφορη η μορφή της εκάστοτε παράβασης της ενοχής (π.χ. αδυναμία, υπερημερία, πλημμελής εκπλήρωση), καθώς κάθε περίπτωση μη εκπλήρωσης αντιμετωπίζεται ως παράβαση όσων υποσχέθηκε ο οφειλέτης.

Η υπερημερία έχει τις ίδιες συνέπειες με την αδυναμία παροχής, εκτός αν δεν ορίστηκε συγκεκριμένος χρόνος εκπλήρωσης, οπότε ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα. Είναι επίσης αδιάφορο αν η μη εκπλήρωση οφείλεται ή όχι σε πταίσμα του οφειλέτη, καθώς η ευθύνη του τελευταίου είναι εγγυητική. Οι λίγες περιπτώσεις απαλλαγής του οφειλέτη δεν έχουν ως βάση την έλλειψη πταίσματος του οφειλέτη αλλά τη μη ανάληψη εκ μέρους του εγγυητικής ευθύνης που να καλύπτει την εκπλήρωση και σ' αυτές τις περιπτώσεις [Η ευθύνη γεννάται και στην περίπτωση που η μη εκπλήρωση οφείλεται σε τυχαία γεγονότα ή σε γεγονότα ανωτέρας βίας, εφόσον ο οφειλέτης δεν εξήρεσε τις περιπτώσεις αυτές από το πεδίο ευθύνης του. Για παράδειγμα, στην υπόθεση Pardine v. Jane (1647) Aleyn 26,82 Eng. Rep. 897 κρίθηκε ότι ο μισθωτής όφειλε τα μισθώματα, μολονότι εκδιώχθηκε από το μίσθιο ακίνητο από κάποια ξένη στρατιωτική δύναμη, καθώς ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει τα μισθώματα ανεξαρτήτως οποιουδήποτε γεγονότος]. Ωστόσο, γίνονται δεκτές ορισμένες περιπτώσεις απαλλαγής, όπως αυτή της αρχικής αδυναμίας παροχής (π.χ. πώληση ήδη καταστραφέντος πράγματος), της μεταγενέστερης αντικειμενικής αδυναμίας παροχής (π.χ. τυχαία καταστροφή του αντικειμένου της σύμβασης) και της προσωρινής αδυναμίας που εξακολουθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. αδυναμία εκτέλεσης μεταφοράς λόγω πολεμικής σύρραξης).

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ελάχιστες αμφιβολίες μπορούν να υπάρχουν πλέον για την μεγάλης έκτασης εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή. Η νέα Βουλή θα διαθέτει πιθανότατα σταθερή «αντιμνημονιακή» πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Ελλ.  Ελπίζουμε να έχει εξίσου ισχυρή «αντιμνημονιακή» βούληση. Κι ο ελληνικός λαός να κινητοποιηθεί μαζικά/μαχητικά για να στηρίξει (αλλά και να αποτρέψει τυχόν απαράδεκτες συνθηκολογήσεις).

Το πρόβλημα για τα δύο αντιμνημονιακά κόμματα δεν τελειώνει, αρχίζει  την Κυριακή. Εμείς εκτιμάμε ως εξαιρετικά απίθανη την επιβεβαίωση του «αφηγήματος» για σχετικά εύκολη/ομαλή μετεκλογική πορεία. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα δεν είναι λάθος – είναι η αιχμή πολύ ριζοσπαστικής ευρωπαϊκής «αντεπανάστασης». Μόνο ένα κίνημα ισχυρότατο στο λαό, πολύ συνειδητό στις επιδιώξεις, με ισχυρότατη τεχνοκρατική ετοιμασία και διεθνή ερείσματα, μπορεί να ελπίσει να τη σταματήσει.