Αν είναι αλήθεια…

economia

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

 

Αποτελεί κάτι σαν αστικό μύθο των μυημένων, ότι οι χρηματοδοτικές ανάγκες του Δημοσίου σ’ αυτήν ειδικά την χρονική περίοδο είναι περιορισμένες. Γι αυτό και ακολουθεί η Κυβέρνηση ημίσκληρη γραμμή απέναντι στην Τρόικα (από την κατάθεση στην Βουλή Προϋπολογισμού μη εγκεκριμένου, μέχρι τις λεπτομέρειες του ΕΝΦΑ ή/και της ρύθμισης για τους πλειστηριασμούς, για να μην αναφερθεί κανείς στην θνησιμαία πολεμική μας βιομηχανία που – κωμικά! – την ταυτίζουμε με την «εθνική μας άμυνα»), γι αυτό και ακολουθεί αφύσικα σκληρή τακτική η Τρόικα (σκωτσέζικο ντους θα έρθει/δεν θα έρθει, ήρθε /δεν αγγίζει την ουσία) μέχρι την προαναγγελία ότι για τον κατατεθειμένο και ψηφισμένο Προϋπολογισμό, θα κατατεθεί διορθωτικός/συμπληρωματικός εν ευθέτω…

Ασπίδα μας, επιπρόσθετα, το πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο περιφέρουμε υπερηφάνως, μάλιστα το ποσοτικοποιούμε στα 800+ εκατ. ευρώ. Επειδή λοιπόν είναι ζήτημα μάλλον διαχειριστικό το να κλείσει η ηρωική διαπραγμάτευση με την Τρόικα και να αποδεσμευθεί το 1 δις+ ευρώ (αφορά το περασμένο καλοκαίρι, αλλά «θάναι δικό μας» μόλις τηλεδιασκεφθεί το EuroWorkingGroup – θρίαμβος!), οπότε «όλα καλά» θα ακούμε. 

Πλην όμως, τα ομόλογα που θα χρειαστεί να αποπληρωθούν – 10 μέρες μετά τα Φώτα – στις Ευρωπαϊκές Κεντρικές Τράπεζες, ξεπερνούν κατά κάποιες δεκάδες εκατομμυρίων το άθροισμα της (θερινής, επαναλαμβάνουμε) δόσης και του πρωτογενούς πλεονάσματος, που ήδη το κόβει κομματάκια ο κ. Σαμαράς ώστε  να το μοιράσει κατά τα υπεσχημένα.

Βέβαια, όλοι γνωρίζουμε τι θα γίνει – άλλωστε ήδη έχει ζητηθεί και ληφθεί η σχετική άδεια: θα εκδοθούν λίγο πιο «πλούσια» έντοκα, που θα τα σηκώσουν με την φώτιση του Θείου Φωτός οι Ελληνικές τράπεζες συνεχίζοντας τον προσεκτικό πιστωτικό στραγγαλισμό του ιδιωτικού τομέα. (Που, μετά, θα απορούμε γιατί αποεπιταχύνονται οι εξαγωγές του, γιατί δεν σταματάει η διαρροή ανθρώπινου δυναμικού του, γιατί μπλοκάρουν οι εσωτερικές πληρωμές του). Τα γνωστά.