Ψευδαίσθηση Κανονικότητας

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Χάρις στην έκθεση της συλλογής Βύρωνα Μήτου στο Φετιχέ Τζαμί μάθαμε τη λήψη φωτογραφικού υλικού υπό των Γερμανικών στρατευμάτων, που διακινούσε η ναζιστική υπηρεσία προπαγάνδας Kunstschutz («Προστασία Τέχνης») μετά την κατάληψη των Αθηνών τον Απρίλιο 1941, προκειμένου να αποδείξει την συγγένεια του Γερμανικού ολοκληρωτισμού με την κλασσική Ελλάδα.

Η υπηρεσία προπαγάνδας  του Γιόζεφ Γκαίμπελς αντί να μεταβεί στην μιλιταριστική Σπάρτη, όπου βεβαίως δεν υπήρχε ίχνος αρχαίων καλλιτεχνημάτων, εξεμεταλλεύθη την άγνοια των μαζών και προέβαλε τ’ αριστουργήματα της δημοκρατίας των Αθηνών, για να δείξει ότι οι απόγονοι των Αρίων που τα κατέλαβαν, υπερείχαν των νεωτέρων Ελλήνων.

Με δύο εμβόλιμα κινηματογραφικά επίκαιρα του υπουργείου Πολιτισμού στην έκθεση, ο ανώνυμος Γερμανός οπερατέρ έδειξε την Μάχη ΚΡΗΤΗΣ της 22ας Μαΐου 1941 και τη νωρίτερα «παρέλαση της νίκης» της Βέρμαχτ, στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, τον Απρίλιο 1941, υπό τον στρατάρχη φον Λίστ, μαζί με τους ηττημένους στην Αλβανία Ιταλούς «Κοκορόφτερους»! Η απουσία του Αθηναϊκού λαού δεν αποκρύπτεται από τα φιλμ.

Εν τούτοις ως υπογραμμίζεται στις λεζάντες των φωτογραφιών, πρόθεση των βετεράνων της Βέρμαχτ που επεβίωσαν της αποναζιστικοποιήσεως ήταν να δείξουν τη «διατήρηση της κανονικότητας» στη ζωή του Ελληνικού λαού υπό Γερμανική κατοχήν. Ούτε η πείνα, μήτε τα σκελετωμένα Ελληνόπουλα, μήδε οι εκτελέσεις πατριωτών «παίζουν» στην φωτογραφική συλλογή. Μόνον η συνέχιση της «κανονικής ζωής» των Αθηνών με αθλητικές συναντήσεις, επισκέψεις στα αρχαία μνημεία ακόμη και συναυλίες στο Ηρώδειον υπό την διεύθυνση του αρχιμουσικού Θ. Βαρβαγιάννη.

Έτσι και σήμερα οι ευρωλάγνοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι «η οικονομική κρίση πέρασε», «βγήκαμε από τα μνημόνια», «μπαίνουμε στις αγορές κεφαλαίων με εκδόσεις νέων χρεών» κι «οι επενδύσεις έρχονται…έ όπου να’ ναι».

Αλλά ο Ελληνικός λαός γνωρίζει ότι όσα ψέματα κι’ αν μετέρχονται οι ημεδαποί Κουίσλινγκ και οι αλλοδαποί κεκράκται ουδέν το «κανονικό» απαντάται στην χώρα. Το χρέος αυξάνεται μετά δέκα ετών λιτότητα, οι Τράπεζες είναι σκιά του παρελθόντος με 80 δις. απλήρωτα δάνεια, οι «μεταρρυθμίσεις»…αυξάνουν τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη έχει χαθή παντελώς λόγω της υπερφορολόγησης και αρνησιδικίας.

Με δύο λόγια , υπάρχει ψευδαίσθηση κανονικότητας.

Πηγή energia