Γεωπολιτικώς Επικίνδυνη η Συμφωνία Πρεσπών.(*)

του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Όπως δήλωσε προσφάτως στην βουλή ο σ. Δραγασάκης, «η επιλογή της αριστεράς (Sic) υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών προφυλάσσει (την Ελλάδα) έναντι μελλοντικών κινδύνων». Που όμως αποκρύπτονται από τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως, άρα υπάρχουν έστω κι’ απομακρυνόμενοι κατά τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως. 

Εν τούτοις, οι κίνδυνοι της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος είναι γνωστοί τόσον από το πρόσφατο παρελθόν όσον και από την τρέχουσα επικαιρότητα και μάλιστα εάν κρίνομεν από το επεισόδιον του Αγαθανησίου εάν είναι υπαρκτό. Τον Απρίλιο του 1941, οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα, ορμώμενοι από τα Σκόπια, διχοτόμησαν το Μακεδονικό μέτωπον, που υπεστήριζαν η Γραμμή Μεταξά (από τα οχυρά του Ρούπελ μέχρις Ροδόπης) και το Βρεταννικό εκστρατευτικό σώμα (στον ποταμό Αλιάκμονα).

Ο Ελληνικός Στρατός, μη δυνάμενος ν’αντιμετωπίσει δύο μέτωπα, το Αλβανικό και το Μακεδονικό, ανεδιπλώθη και τελικώς παρεδόθη με την ηττοπαθή πλην όμως ορθή συνθηκολόγηση του στρατηγού Τσολάκογλου (στερείτο σχετικής εντολής από το ΑΓΕΣ Αλέξανδρο Παπάγον) ο οποίος έσωσε την τιμή του Στρατού, που δεν παρεδόθη στους ηττημένους Ιταλούς.

Το ίδιο στρατηγικό πρόβλημα αντιμετωπίζει και σήμερα ο Ελληνισμός, με «τες εκτεταμένες…μεθορίους του» προς βορράν και ανατολάς. Ο προαιώνιος εχθρός προκαλεί καθημερινώς το Ναυτικό μας και την Πολεμική Αεροπορία στις θάλασσες και αιθέρες του Αιγαίου, ενώ ο γενικός γραμματέας του Τουρκικού υπουργείου Αμύνης Ουμίτ Γιαλήμ διεκδικεί 18 Ελληνικά νησιά ως Τουρκικά, από τα 9.700 νησαία εδάφη που έχει καταγράψει η Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού μας Ναυτικού, ως ανήκοντα στην Ελληνική επικράτεια, στο Αιγαίον και Ιόνιον πέλαγος, στο Λυβικόν και στην θάλασσα της Λυκίας (Καστελόριζο).

Με την συμφωνία Πρεσπών, τα Σκόπια θα εισέλθουν στο ΝΑΤΟ όπου ισχύει η ουδετερότης εις περίπτωσιν ενδοσυμμαχικής διενέξεως (άρθρον 5). Οι Σκοπιανοί συντόμως θα εξοπλισθούν με αεροπορία και σύγχρονα τεθωρακισμένα, καθ’ όν χρόνον η Βουλγαρία ετοιμάζεται να προμηθευτεί δύο σμήνη συγχρόνων F-16. Η προοπτική αυτή και μόνον θα έπρεπε να προβληματίσει τον σ. Δραγασάκη.

Αλλά και η Τουρκία εξέρχεται ενισχυμένη από την συμφωνία Πρεσπών. Ως εδήλωσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Σκοπιανού ΥΠΕΞ Δημητρώφ στην Άγκυρα, οι Τούρκοι είναι ενθουσιασμένοι με την συμφωνία των Πρεσπών.

Εις περίπτωση που μελλοντικώς η Τουρκία καταλάβει μία Ελληνική νήσο, όπως από μακρού σχεδιάζει και τα Σκόπια, η Αλβανία και η Βουλγαρία προσπαθήσουν να επωφεληθούν της Τουρκικής εισβολής, οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, θα έχουν να προβάλλουν άμυνα εις δύο μέτωπα: στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου και στην εκ 1.100 χιλιομέτρων παραμεθόριο με τις τρείς μη φίλιες χώρες του βορρά. Θα χάσουν έτσι το στρατηγικό πλεονέκτημα στον ποταμό Έβρο, όπου μπορούν να αντιπερισπάσουν τις Τουρκικές δυνάμεις, εισβάλλοντας στην Ανατολική Θράκη (Ελληνική προ του 1922).

Η ενδοτική διαπραγμάτευση του πρωθυπουργού  σ.Τσίπρα με τον ομόλογο του Σκοπιανό Ζαέφ «ανοίγει Κερκόπορτα» και για αλλες παραχωρήσεις. Ήδη ο σ. Κατρούγκαλος ανεγνώρισε «τα δικαιώματα της Τουρκίας στη Μεσόγειο» και παρεγνώρισε τα Ελληνικά δίκαια στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης. Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη των Τούρκων. Όπως πάντα.

Σφάλλεται συνεπώς ο σ. Δραγασάκης, όταν προσπαθεί να μας αποκοιμήσει ότι δήθεν η συμφωνία Πρεσπών προφυλάσσει την Ελλάδα εκ μελλοντικών κινδύνων. 

Αντιθέτως τους επιτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ και η γνωστή αναθεωρητική…Αριστερή. Πέραν της αποποιήσεως της Εθνικής μας κληρονομίας, όταν 152 «βολευτές» της εκύρωσαν το κατάπτυστον κείμενο της συμφωνίας που αναγνωρίζει την Βουλγαρική γλώσσα, ως «μακεδονική» και την εθνότητα των Σλαβοαλβανών ως «μακεδόνων» ενώ υποβιβάζει την Ελληνική Μακεδονία σε …«νοτία», στην οποία όμως απαντώνται όλα τα τεκμήρια και μνημεία της ζωής των Μακεδόνων. Στις Αίγες, Δίον, Πέλλα ενώ ουδέν μνημείο των ευρίσκεται στην «βόρεια Μακεδονία».

Πέραν τούτου, η αναγνώριση «άλλης» Μακεδονίας (βορείου, νέας ή οιασδήποτε άλλης ονομασία) από την μειοψηφική κυβέρνηση της Αριστερής, στερεί την αποκλειστικότητα της μίας και μόνης Μακεδονίας που είναι από 4000 ετών Ελληνική.

Η αποστέρηση αυτή έχει τεραστία ηθική σημασία για τον Ελληνισμό. Διασπά την συνέχεια του  και θέτει ζήτημα χρησικτησίας από ξένους διεκδικητές του Ελληνικού  πολιτισμού. Αποτελεί θανάσιμο πλήγμα κατά την εθνικής υπερηφάνειας – τη μόνη που μας απέμεινε αφ’ ης εγενόμεθα αποικία της Ευρωπαϊκής Ένωσης - και ανοίγει την θύρα εις όσους επ’ ευκαιρία ή εξ επαγγέλματος περιορίζουν τον Ελληνισμό μέσα στα όρια της «Ρωμιοσύνης» (Ρίτσος και συντροφία) ενώ είναι οικουμενικός.

(*) Απόσπασμα από την ομιλία του γράφοντος στην παρουσίαση εχθές, στο βιβλιοπωλείον ΕΥΡΙΠΙΔΗ της Κιφισσίας, του βιβλίου Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ από τις εκδόσεις Λιβάνη, σελ.217/  

Πηγή energia.gr