Σελίδες

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014

Ο πραγματικός κίνδυνος

του Κώστα Μελά
Αντί να χαμογελούν χαιρέκακα, για λόγους ιδεολογικούς- ιδεοληπτικούς ,  όλοι εκείνοι που δεν έχουν αίσθηση του τι πραγματικά σηματοδοτεί η απόφαση του δικαστηρίου της ΝΥ , σχετικά με το ζήτημα της Αργεντινής ας συλλογιστούν με προσοχή τους πραγματικούς κινδύνους που εμπεριέχονται για όλες τις χώρες, στην συγκεκριμένη απόφαση.
Ο πραγματικός κίνδυνος της απόφασης του γηραιού δικαστή Griesa   (ηλικίας πάνω από 80 ετών , ακραίων συντηρητικών πεποιθήσεων (tea party) ο οποίος διορίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο από τον R Nixon το 1972 όταν οι ΗΠΑ κατεύθυναν και υποστήριξαν την δικτατορία υπό τον στρατηγό Videla, η οποία αποδείχτηκε μια από τις πλέων αιματοβαμμένες στην ιστορία της χώρας), ο οποίος με εκκλησιαστική συνέπεια «διαβάζει» τις συμβατικές υποχρεώσεις των συμβαλλομένων  που απορρέουν  από τις γραπτές συμβάσεις, συνίσταται στο ότι υποσκάπτει, από εδώ και πέρα τη δυνατότητα της διαπραγμάτευσης – αναδιάρθρωσης  ενός μη διαχειρίσημου – μη βιώσιμου χρέους σε προσεχείς κρίσεις , διότι οι «ελεύθεροι καβαλάρηδες» που διακρατούν μέρος του χρέους θα μπορούν εύκολα πλέον, να το εμποδίσουν. 
Σε αντίθεση με το κοινώς λεγόμενο, ότι χρειάζονται δύο για να χορευτεί το ταγκό, εν τοις πράγμασι, χρειάζονται περισσότεροι. Όπως φαίνεται , με βάση την απόφαση του  δικαστή Griesa, ούτε το 92,0% των διακρατούντων το χρέος (δηλαδή  των πιστωτών) είναι αρκετό να επέλθει μια συμφωνία, όταν «οι ελεύθεροι καβαλάρηδες» , δηλαδή τα κερδοσκοπικά κεφάλαια «γύπες» ( στη συγκεκριμένη περίπτωση , Nml Capital, θυγατρική της Elliott Management,και Aurelius CapitalManagement), και ο δικαστής της ΝΥ μπλοκάρουν τη διαδικασία.

Όπως είναι γνωστό , ο δικαστής υιοθέτησε μια ιδιαίτερη ερμηνεία της ρήτρας paripassu (ομοιόμορφη συμπεριφορά) η οποία υπάρχει σε πολλά συμβάσεις κρατικού χρέους. Με την ερμηνεία αυτή η συγκεκριμένη ρήτρα σημαίνει ότι  οι πιστωτές που δεν συμφώνησαν με την αναδιάρθρωση του χρέους πρέπει να πληρωθούν στο 100,0% των αρχικών απαιτήσεων εις βάρος όσων έχουν αποδεχτεί την αναδιάρθρωση και τα νέα ομόλογα. Ακόμη περισσότερο η απόφαση του δικαστήGriesa, παρείχε ένα επιπλέον όπλο στα κερδοσκοπικά funds , με την απαγόρευση στην κυβέρνηση της Αργεντινής να προβαίνει σε οποιαδήποτε πληρωμή μέσω των τραπεζικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Μάλιστα έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι η συγκεκριμένη απόφαση θα έχει επιδράσεις στη ρήτρα collective actionclauses, κάτι που ανοίγει ένα ακόμη κεφάλαιο στη «νέα» κατάσταση που δημιουργ(ησε)εί η απόφαση του δικαστηρίου της ΝΥ. 
Ακόμη και η ρήτρα RUFO (Rights Upon Future Offers) μπορεί να τεθεί εν αμφιβόλω και οι ήδη συμφωνήσαντες με την αναδιάρθρωση του χρέους να απαιτήσουν το συνολικό αρχικό-ονομαστικό  ποσό των ομολόγων που κατείχαν. Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος αν γίνει προσφυγή πως θα καταλήξει.
Η υπό διαμόρφωση νέα πραγματικότητα χρειάζεται να γίνει αντιληπτή από όλους και κυρίως από τις κυβερνήσεις όλων των χωρών του πλανήτη.
Η αδήριτη πραγματικότητα λοιδορεί όλους τους ιδεοληπτικούς από όπου και αν προέρχονται.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου